บทที่ 11 หนอนเจ้าปัญญา

บทที่ 11 หนอนเจ้าปัญญา

เมื่อเห็นพวกหนอนกำลังแหวกว่ายในน้ำตื้นและคลานอยู่บนโขดหิน ไป๋โยวก็รู้สึกอารมณ์เสีย

หนอนพวกนี้มีอยู่ทุกหนทุกแห่งจริงๆ

ไป๋โยวบ่นพึมพำอย่างหมดหนทางในใจ

เธอกระโจนอย่างแผ่วเบา ขาอันแหลมคมของเธอเกาะแน่นกับก้อนหินที่โผล่พ้นน้ำ

เมื่อมองไปรอบๆ จากก้อนหิน พื้นที่ทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยแอ่งน้ำ หากเธอต้องการข้ามไปยังอีกฝั่ง ทางเดียวคือต้องกระโดดจากก้อนหินที่โผล่พ้นน้ำก้อนหนึ่งไปยังอีกก้อนหนึ่ง

น้ำในแอ่งที่ใสสะอาดไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่เห็น อย่าถูกหลอกด้วยฉากหน้าของมันเชียว

อ้อ หนอนตะกละว่ายน้ำได้นะ!

หนอนหลายตัวลอยนิ่งสนิทอยู่บนผิวน้ำ ลอยไปตามกระแสน้ำ แต่ใครจะรู้ล่ะว่ามีอันตรายอะไรซ่อนอยู่เบื้องล่าง?

ถึงแม้เธอจะว่ายน้ำได้เช่นกัน แต่โครงสร้างร่างกายของเธอทำให้ความเร็วในน้ำเทียบกับหนอนพวกนั้นไม่ได้เลย

นี่อาจเป็นหนึ่งในข้อเสียเพียงไม่กี่อย่างหลังจากการวิวัฒนาการล่ะมั้ง!

ฟองอากาศสีขาวผุดขึ้นบนผิวน้ำใกล้ๆ ไป๋โยว และหนอนตัวอ้วนกลมก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากน้ำ ลอยขึ้นมาตามแรงดันน้ำ

ไป๋โยวใช้ขาถีบตัวกระโดดออกจากก้อนหิน ภาพเบลอสีขาวพุ่งผ่านอากาศ ทะยานลงบนก้อนหินอีกลูกในชั่วพริบตา หลบหลีกการโจมตีอันงุ่มง่ามของอีกฝ่ายได้อย่างหวุดหวิด

หนอนที่พลาดเป้าเอาหัวโขกกับก้อนหินดังปั้ก ฟังแล้วเสียวฟันสุดๆ ก่อนจะกลิ้งตกลงไปในน้ำอย่างทุลักทุเล แล้วฟองอากาศสีขาวก็ผุดขึ้นมาบนผิวน้ำอีกครั้ง

หรือว่าหนอนพวกนี้จะใช้ชีวิตบนบกได้ย่ำแย่มากจนต้องลงน้ำไปเป็นปลากันนะ?

เมื่อเห็นท่าทางตลกขบขันของอีกฝ่าย ไป๋โยวก็ยังอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยในใจ

เธอนึกถึงตัวเองเมื่อไม่กี่วันก่อน ที่โดนพวกมันไล่ล่า ต้องหลบซ่อนไปทั่ว ดูเหมือนใกล้จะตายเต็มที แต่ตอนนี้ สถานการณ์กลับพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง

หลังจากสำลักน้ำไปสองสามอึก หนอนที่ตกลงไปก็ตั้งสติได้

แม้จะยังรู้สึกตัวอยู่ แต่หนอนตัวนั้นกลับดูมึนงง มันไม่ได้โจมตีไป๋โยวต่อ แต่กลับลอยนิ่งๆ อยู่ในน้ำ ลอยห่างออกไปเรื่อยๆ

เอ่อ มันไม่ได้หัวฟาดพื้นใช่ไหมเนี่ย?

หนอนพวกนี้ดูท่าทางจะไม่ค่อยฉลาดจริงๆ แฮะ

ไป๋โยวมองดูหนอนลอยห่างออกไป พลางรู้สึกสะเทือนใจเป็นอย่างมาก ตอนนี้เธอสามารถปั่นหัวพวกมันเล่นได้แล้ว... จากตอนเกิดที่อ่อนแอและไร้หนทาง มาจนถึงตอนที่ค่อยๆ ปรับตัวได้ มันเป็นบทเรียนที่แลกมาด้วยเลือดและน้ำตาจริงๆ

แต่เธอก็ค่อยๆ อดทนผ่านมาได้

ในอนาคต เมื่อเธอมองย้อนกลับมาที่ประสบการณ์และสิ่งที่ทำลงไปในตอนนี้ เธอจะรู้สึกอย่างไรกันนะ?

เธอจะเยาะเย้ยตัวเองในตอนนี้ว่าไร้เดียงสาและโง่เขลา หรือจะรู้สึกว่ามันน่าสนใจและน่าคิดถึง เหมือนตอนดูหนังกันนะ?

ด้วยนิสัยของเธอ เธอคงจะเตรียมป๊อปคอร์นถังใหญ่ไว้กินด้วยซ้ำมั้ง?

"ฉันคิดมากไปแล้ว!"

ไป๋โยวส่ายหัว ดึงความคิดที่เตลิดเปิดเปิงกลับมา

ดูเหมือนว่าแม้จะกลายเป็นหนอนแล้ว ก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยคิดมากของเธอได้

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่วิวัฒนาการเป็นด้วงเงาล่าเหยื่อ สมองของเธอก็ปลอดโปร่งขึ้นมาก และอาการปวดหัวจากการคิดมากก็ลดลง แต่ก็ยังคงยากที่จะคิดอะไรที่ซับซ้อนเกินไปอย่างต่อเนื่อง

ครั้งหนึ่งเธอเคยพยายามคิดเลขบวกลบสามหลัก และรู้สึกเหมือนหัวกำลังจะระเบิด

เธอกลับมาระแวดระวังอีกครั้ง สายตากลับมาจับจ้องที่แอ่งน้ำเพื่อค้นหาเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุด

"กระโดด ฉันกระโดด..."

เธอเคลื่อนที่ไปมาระหว่างก้อนหินอย่างคล่องแคล่ว และหนอนในน้ำก็มักจะโผล่หัวขึ้นมาเพื่อแสดงตัวตนอยู่บ่อยครั้ง

ไป๋โยวรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมปากัวร์อยู่โดยไม่รู้ตัว

เกือบจะถึงอีกฝั่งแล้ว!

ไป๋โยวเตรียมตัว กระโดดสุดแรง ม้วนตัวกลางอากาศหนึ่งรอบ แล้วลงจอดอย่างสวยงาม

เธอรู้สึกว่าท่าจบของเธอน่าจะได้คะแนนเต็มนะ

ทำไมถึงเรียกว่าด้วงเงาล่าเหยื่อล่ะ? น่าจะเรียกว่าหนอนจิงโจ้มากกว่ามั้ง

ไป๋โยวบ่นในใจ

เมื่อมองดูถ้ำหลายสิบแห่งทั้งบนและล่าง อาการลังเลเลือกไม่ถูกขั้นรุนแรงของเธอก็กำเริบอีกครั้ง

โอ๊ย ปวดหัว!

ถ้าต้องสำรวจถ้ำพวกนี้ทั้งหมด ใครจะรู้ว่าต้องใช้เวลามากขนาดไหน

หลังจากลังเล ไป๋โยวก็เลือกคลานไปที่ปากถ้ำที่ใกล้ที่สุด

ขณะที่เธอกำลังเข้าใกล้ปากถ้ำ จู่ๆ เสียงสวบสาบแผ่วเบาก็ดังมาจากหลังก้อนหินข้างปากถ้ำ

สัญชาตญาณรับรู้ถึงอันตราย ไป๋โยวควบคุมร่างกายให้หลบหลีกทันที

หนอนที่มีสีกลมกลืนกับก้อนหินพุ่งออกมาจากด้านหลัง ปากอันดุร้ายของมันงับเข้าที่ขาข้างหนึ่งของไป๋โยวอย่างกะทันหัน

กร๊อบ... ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่าน ขาข้างหนึ่งของไป๋โยวขาดสะบั้น

แต่ในตอนนี้ เธอไม่ใช่หนอนมือใหม่ไร้ประสบการณ์อีกต่อไปแล้ว การเอาชีวิตรอดหลายวันทำให้เธอมีการตอบสนองที่รวดเร็ว

ขาหน้าของเธอตวัดออกไปตามสัญชาตญาณ ฟาดเข้าที่หัวของหนอนที่โจมตี หนอนตัวนั้นถอยหลังหลบ และไป๋โยวก็อาศัยจังหวะนี้กระโดดหนีออกจากตำแหน่งเดิม

หนอนตัวนั้นยืดลำตัวขนาดมหึมาของมันขึ้น จ้องมองเธออย่างดุร้าย สายตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความละโมบ ปากยังคงเคี้ยวขาที่ขาดของเธออยู่

สีลำตัวของหนอนเปลี่ยนไปอย่างประหลาดเมื่อออกจากก้อนหิน กลับกลายเป็นสีเทาขาวทั่วไปของหนอนตะกละ

เธอน่าจะสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ได้เร็วกว่านี้ หนอนพวกนั้นไม่ได้อยู่บนพื้นดินเรียบๆ แต่กลับลงไปในน้ำหมด ไม่ใช่เพราะพวกมันชอบน้ำ แต่เป็นเพราะพวกมันอยู่บนบกไม่ได้ต่างหาก!

แต่ความสามารถที่เหมือนกิ้งก่าคาเมเลี่ยนนั่นล่ะ?

สายพันธุ์: หนอนตะกละร่างโตเต็มวัย (กลายพันธุ์)

ระดับ: F (รูปแบบชีวิตระดับต่ำ) (ประเมินข้อมูล 2.6)

พลังเวทมนตร์: 4

ความแข็งแกร่งของวิญญาณ: 4

ความสามารถ: เบิกปัญญา, กลืนกิน (2/10), น้ำลายกัดกร่อน (1/10), พรางตัวในสภาพแวดล้อม (1/10), เกราะกระดูก (2/10)

ฉายา: ไม่มี

...???

หนอนตะกละกลายพันธุ์เหรอ?

ไป๋โยวเต็มไปด้วยคำถาม โดยเฉพาะหลังจากเห็นความสามารถ 【พรางตัวในสภาพแวดล้อม】 และ 【เบิกปัญญา】

【พรางตัวในสภาพแวดล้อม】 น่าจะเป็นความสามารถในการเปลี่ยนสีลำตัวของอีกฝ่าย แต่ 【เบิกปัญญา】 นี่มันคืออะไรกัน?

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นความสามารถที่ไม่มีระดับความเชี่ยวชาญแสดง เหมือนกับ 【ข้อมูลปริศนา】 เลย!

【เบิกปัญญา: จุดเริ่มต้นของสติปัญญาของเผ่าพันธุ์แห่งชีวิต และเป็นหนึ่งในเงื่อนไขสำหรับรูปแบบชีวิตระดับต่ำที่จะเติบโตเป็นเผ่าพันธุ์แห่งชีวิตระดับสูง ระดับสติปัญญาของเผ่าพันธุ์แห่งชีวิตที่มีความสามารถนี้จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามกาลเวลา

หมายเหตุ: การไม่เบิกปัญญาไม่ได้หมายความว่าจะไม่สามารถเป็นเผ่าพันธุ์แห่งชีวิตระดับสูงได้ (ประเภท: พิเศษ)】

หลังจากได้รับคำอธิบาย ไป๋โยวก็เข้าใจจุดประสงค์ของ 【เบิกปัญญา】 อย่างรวดเร็ว

พูดอีกอย่างก็คือ นี่คือหนอนที่พัฒนาสติปัญญาแล้ว

ตลอดเวลาที่ผ่านมา สิ่งมีชีวิตที่เธอพบเห็นมักจะมีความแข็งแกร่งของวิญญาณต่ำ แม้แต่หนอนตะกละร่างสมบูรณ์ที่ทรงพลังก็ยังมีความแข็งแกร่งของวิญญาณเพียง 1.5 เท่านั้น

ส่วนตัวเธอเองนั้นเป็นข้อยกเว้นอย่างสิ้นเชิง อาจเป็นเพราะเธอมีวิญญาณของมนุษย์ หรืออาจเป็นเพราะการทะลุมิติของเธอ ซึ่งทำให้ความแข็งแกร่งของวิญญาณของเธอสูงอย่างไม่คาดคิด และเธอก็ไม่มีความสามารถ 【เบิกปัญญา】 ด้วย

การที่หนอนกลายพันธุ์ตัวนี้มีความแข็งแกร่งของวิญญาณถึง 4 แต้ม เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์แห่งชีวิตอื่นๆ มันก็ต้องถือว่ามีพรสวรรค์อย่างมากแล้ว

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา การประเมินข้อมูลของไป๋โยวพัฒนาขึ้นอย่างมากตั้งแต่การวิวัฒนาการ โดยขึ้นไปถึง 2.1 แม้จะยังมีช่องว่างอยู่บ้างเมื่อเทียบกับหนอนกลายพันธุ์ตัวนี้ แต่เธอก็อาจจะไม่แพ้มันเสมอไป!

เมื่อเห็นว่าการลอบโจมตีไม่สามารถฆ่าอีกฝ่ายได้ หนอนกลายพันธุ์ก็ไม่ได้พุ่งเข้าใส่อย่างบ้าบิ่นเหมือนหนอนตัวอื่นๆ

มันหยุดอยู่กับที่ ในขณะที่ไป๋โยวสังเกตมัน มันก็สังเกตไป๋โยว ซึ่งเป็นหนอนรูปร่างประหลาดเช่นกัน

ไม่เหมือนหนอนตัวอื่นจริงๆ ระมัดระวังตัวมาก

หนอนตัวนั้นทำการโจมตีหยั่งเชิง มันพุ่งไปที่ด้านข้างของไป๋โยวเป็นอันดับแรก พยายามจะงับขาอีกข้างของไป๋โยวอีกครั้ง

ไป๋โยวจะยอมให้มันทำสำเร็จได้อย่างไร? แม้ขาข้างหนึ่งจะเสียหาย แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของเธอมากนัก

ขณะที่หนอนกำลังจะกัด ไป๋โยวก็บิดตัวอย่างรวดเร็ว ทำให้มันพลาดเป้า

จากนั้น เธอก็กระโดดขึ้นไปบนหัวของหนอน ยกขาหน้ารูปเคียวขึ้นแล้วฟาดเข้าที่กะโหลกของมัน

"ปั้ก!"

ขาหน้าของเธอกระเด็นกลับมาโดยตรง ราวกับกระแทกเข้ากับก้อนหินแข็งๆ และความรู้สึกชาหนึบก็แล่นผ่านขาหน้าไปทั่วร่าง

ซี้ด ชาไปหมดเลย!

เมื่อมองดูใกล้ๆ ก็พบว่ามีรอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนขาหน้าที่เดิมทีเคยสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม แรงกระแทกก็ทำให้หนอนตัวนั้นเจ็บปวดเช่นกัน มันส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง สลัดไป๋โยวออกไป

ไป๋โยวปรับท่าทางกลางอากาศ และลงจอดอย่างมั่นคง เธอมองดูรอยร้าวบนขาหน้าของเธอ สัมผัสได้ถึงความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงเหมือนตอนที่เพิ่งเกิดมาอีกครั้ง

มันแข็งเกินไปแล้ว!

นี่คือเหตุผลที่พลังโจมตีของด้วงเงาล่าเหยื่อต่ำงั้นเหรอ?

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับตัวอ่อนหนอนที่มีร่างกายอ่อนนุ่ม ขาหน้าที่เจาะทะลุได้ดีของเธอก็เหมือนการหั่นผักหั่นปลา แต่เมื่อต้องเผชิญกับเจ้าตัวหนังเหนียวตัวนี้ เธอกลับทำอะไรไม่ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ความเชี่ยวชาญ 【เกราะกระดูก】 ของอีกฝ่ายยังสูงกว่าเธอถึง 1 แต้ม

แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเจาะเกราะของอีกฝ่าย แต่ปากอันแหลมคมของอีกฝ่ายกลับสามารถฉีกร่างเธอเป็นชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย

เจาะเกราะไม่เข้า!

แล้วจะสู้ยังไงเนี่ย?