ตอนที่ 94 เส้นทางคาถาไม้ของโรบิน

"แตกต่าง?" โรบินกะพริบตา เธอหวนคิดถึงอย่างรอบคอบว่า วิวี่และคร็อกโคไดล์ต่อสู้กันในรายการทองคำอย่างไร

“เธอดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น?” โรบินเหลือบมองไปที่หลี่ฟาน และตอบด้วยความไม่แน่ใจ

โรบินที่เคยทำงานอยู่ในองค์กรบาร็อคเวิร์คมีข้อมูลของวีวี่อยู่แล้ว และเธอรู้ว่าวีวี่ เป็นเด็กหญิงอายุที่มีอายุประมาณ 16 ปีเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในตอนที่วีวี่ต่อสู้กับคร็อกโคไดล์เมื่อก่อนหน้านี้ ใบหน้าของเธอก็ดูอ่อนกว่าวัยและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

ไม่ใช่แค่วุฒิภาวะทางอารมณ์ แม้แต่รูปร่างหน้าตาของเธอก็ดูโตขึ้นจากเดิม

เดิมทีโรบินคิดว่าเธอคิดมากเกินไป แต่หลังจากที่ได้รับการเตือนเป็นพิเศษจากหลี่ฟาน โรบินก็รู้สึกว่ามันอาจจะมีบางอย่างที่เธอคิดไม่ถึงซ่อนอยู่

“โอเค ไม่ต้องคิดมากหรอก เพราะฉันก็กำลังจะบอกเรื่องนี้กับเธออยู่พอดี” หลี่ฟานหยิบยาขีดจำกัดสายเลือดตระกูลเซ็นจู : คาถาไม้ (ระดับสูง) ออกมาจากคลังสมบัติบาบิโลน และพูดกับเธอ

“วีวี่ เธอเข้าไปฝึกฝนกับฉันในห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลา มาเป็นระยะเวลาสองปีแล้ว”

“มันไม่ใช่ว่าเธอได้รับพลังในการจัดการคร็อกโคไดล์ โดนผ่านการฝึกกับฉันเพียงระยะเวลาสั้นๆ”

“รับนี่ไป และดื่มมันซะ ฉันจะได้เริ่มสอนวิชานินจา : คาถาไม้ ให้กับเธอ”

“สำหรับคาถาไม้ ฉันคิดว่ามันค่อนข้างคล้ายคลึงกับความสามารถผลปีศาจของเธอ”

โรบินหรับขวดยามาจากหลี่ฟานด้วยความงุนงง

"อาจารย์หลี่ฟาน คุณบอกว่าวีวี่ได้รับการฝึกฝนจากคุณมาเป็นเวลาสองปีแล้ว มันหมายความว่ายังไงกันแน่?"

สิ่งที่หลี่ฟานพูดให้เธอฟังนั้นมันดูเกินจริงไปมาก และแม้แต่ความเฉลียวฉลาดของโรบิน ก็ไม่สามารถทำความเข้าใจกับมันได้ซักพัก

เมื่อเห็นใบหน้าที่สงสัยของโรบิน หลี่ฟานก็อธิบายเกี่ยวกับห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาให้เธอฟัง

อย่างไรก็ตาม หลังจากนี้ หลี่ฟานวางแผนที่จะพาโรบินเข้าไปในห้องฝึกฝนแห่งการเวลา เพื่อเริ่มต้นการฝึกสอนของเขา

“นั่นแหละ คือสิ่งที่ฉันหมายถึง”

“และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้วีวี่ มีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้ได้”

“อาจารย์หลีฟาน คุณเป็นเจ้าของโรงฝึกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

“ถ้าคนอื่นรู้ว่าโรงฝึกของคุณมีห้องแบบนี้อยู่ด้วย มันอาจจะมีผู้คนมากขึ้นที่ต้องการมาเป็นลูกศิษย์ของคุณ” โรบินถอนหายใจ

อาจารย์ที่มีความสามารถในการสอนดียอดเยี่ยมและมีทรัพยากรการฝึกฝนที่ดี มันจะต้องดึงดูดความสนใจของผู้ที่ต้องการพัฒนาพลังของตัวเองให้เร็วที่สุดอย่างแน่นอน

และราคาที่ต้องจ่ายก็เป็นเพียงระยะเวลาสองปี สำหรับการฝึกฝนภายในห้องแบบปิดเท่านั้น

“ไม่ต้องถอนหายใจหรอก มากับฉัน” หลี่ฟานกวักมือเรียกโรบิน และเดินนำเธอไปยังประตูห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาทันที

โรบินเดินตามไปอย่างรวดเร็ว และหลังจากที่พวกเขาเดินผ่านประตูเข้าไป ภาพของท้องทะเลที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของหลี่ฟาน

เมื่อได้เห็นทิวทัศน์เช่นนี้ โรบินก็ตกตะลึงเพียงสองวินาทีเท่านั้น ก่อนที่เธอจะกลับมารู้สึกตัวได้

“ก็นะ… สำหรับผู้หญิงที่โตแล้ว เรื่องแบบนี้มันก็คงจะเป็นอะไรที่ธรรมดามาก”

“ในตอนที่นามิและวีวี่เข้ามาที่นี่ครั้งแรก พวกเธอก็ตกใจและนิ่งอึ้งอยู่ตั้งนาน”

หลังจากที่หลี่ฟานได้เห็นปฏิกิริยาของโรบิน เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“หรับผู้หญิงที่โตแล้ว?” โรบินมองไปที่หลี่ฟานด้วยสายตาที่เฉียบคม

ในวินาทีถัดมา เธอก็พูดกับเขาด้วยรอยยิ้มที่ “อ่อนหวาน” มากๆ

"อาจารย์หลี่ฟาน ฉันได้ยินที่คุณพูดไม่ชัด คุณช่วยพูดอีกครั้งได้ไหม?”

"ฮะ?! ได้ยินไม่ชัดงั้นเหรอ?” หลี่ฟานพ่นลมหายใจออกมาจากปาก เขาไอเบาๆ สองสามครั้ง ก่อนที่จะพูดมันออกมาใหม่

“ฉันหมายความว่า มันเป็นการดีที่เธอเป็นผู้หญิงที่โตผู้ใหญ่แล้ว และมีสติปัญญาที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆได้อย่างรวดเร็ว”

“มันเป็นแบบนี้นี่เอง” มุมปากของโรบินขดตัว

“ฉันก็คิดว่าอาจารย์หลี่ฟาน กำลังจะบอกว่าฉันแก่แล้วซะอีก ฮิฮิ”

เมื่อหลี่ฟานได้เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มแบบสบายๆของโรบิน เขาก็ต้องถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างโล่งอก

‘อายุของผู้หญิง มันไม่สามารถใช้พูดเล่นแบบนี้ได้จริงๆ’

ในเวลานี้ หลี่ฟานก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดออกมาว่า เมื่อพวกเขาออกไปจากห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาหลังจากครบสองปี โรบินก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่มีอายุ 30 ปี

แม้ว่าเขาจะไม่ได้กลัวโรบินจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีที่จะถูกเธอมองด้วยสายตาและรอยยิ้มแบบนั้น

‘เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงที่มีอายุมากนั้นค่อนข้างดี’ ในกรณีนี้ หลี่ฟานทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น

“โรบิน เธอต้องดื่มยาขีดจำกัดสายเลือดตระกูลเซ็นจู : คาถาไม้ เข้าไปก่อน”

“และหลังจากที่เธอปลุกจักระและคาถาไม้ขึ้นมา ฉันก็จะสามารถสอนวิชานินจาคา : ถาไม้ ให้กับเธอได้”

“เนื่องจากรายการทองคำได้ระบุว่ามันเป็นยาคุณภาพสูง บางที มันก็ควรจะสามารถปลุกความสามารถขีดจำกัดของสายเลือดนี้ ให้แสดงพลังของคาถาไม้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์”

หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของหลี่ฟาน โรบินก็พยักหน้าเบาๆ เธอเงยหน้าขึ้นและดื่มยาสีเขียวเข้มภายในหลอดลงไปทั้งหมดทันที

ในวินาทีต่อมา พลังที่แข็งแกร่งก็หลั่งไหลออกมาจากร่างกายโรบิน

หลี่ฟานสามารถสัมผัสได้ถึงออร่าของขีดจำกัดสายเลือด : คาถาไม้ ที่โรบินปลดปล่อยออกมาได้ในทันที

*ปุ้ง!

"เอ๊ะ?!" ทันใดนั้น โรบินก็จ้องมองไปที่ร่างกายของเธออย่างเหลือเชื่อ

เธอไม่ได้ตกใจกับพลังขีดจำกัดการสายเลือดคาถาไม้ที่เธอได้รับมา แต่เป็นเพราะร่างกายของเธอต่างหาก ในตอนนี้ แท่งไม้กำลังเติบโตออกมาจากร่ายกายของเธอเรื่อยๆ

และกิ่งไม้ที่ดูเหมือนจะอ่อนแอ ก็ได้เจาะทะลุเสื้อผ้าของเธอออกไปในทันที โดยที่เธอไม่สามารถตอบสนองได้เลย และเสื้อคลุมที่เธอกำลังสวมอยู่นั้น ก็ได้ปริวออกไปจากร่ายกายของเธอและตกลงไปอยู่บนชายหาด

ไม่กี่วินาทีต่อมา เมื่อโรบินแตกกิ่งก้านไม้ออกมาจากร่างกายของเธอจนหมด สิ่งที่ปรากฏอยู่บนชายหาดก็คือ

ผู้หญิงที่สวยงามและดูเป็นผู้ใหญ่ที่มีผิวสีเข้ม… และร่างกายของเธอก็กำลังเปลือยเปล่าอยู่….

…