ตอนที่ 93 รายการขั้นสูง

เมื่อผู้คนต่างก็กำลังคิดว่ารายการทองคำนี้กำลังจะหายไปชั่วคราว เนื่องจากการสิ้นสุดลงของ [ อันดับอาวุธดาบ ]

แต่การประกาศของรายการ [ อันดับนักดาบ ] ก็กำลังจะปรากฏขึ้นมา จากรายการทองคำ

และไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่รายการทองคำที่อยู่บนฟ้าในตอนนี้ ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหายไปเลยสักนิด

ราวกับว่า [ อันดับนักดาบ ] จะได้รับการประกาศออกมาหลังจากนี้ เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

[คิซารุ โบซาริโน่: เฮ้ นี่มันเรื่องจริงงั้นหรอ! คราวนี้มีการพักเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ระหว่างสองรายการนี้เท่านั้น? ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: มันกลายเป็นรายการ [ อันดับนักดาบ ]! นี่มัน! การจัดอันดับในครั้งนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งและความชำนาญในด้านวิชาดาบของแต่ล่ะคน อย่าบอกนะว่า รายการทองคำนี้มีไว้สำหรับเหล่านักดาบอย่างงั้นหรอ?! ]

[ราชานรก เรย์ลี่: ทำไมคุณทหารเรือหญิงถึงคิดแบบนี้ล่ะ? แต่เนื่องจากมันเป็นรายการ [ อันดับนักดาบ ] ฉันก็อยากจะรู้จังว่าของรางวัลของรายการนี้ จะแตกต่างไปจากรางวัลก่อนๆในรายการก่อนหน้านี้รึเปล่า? ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: รายการทองกำลังแนะนำให้โลกนี้ เข้าสู่ยุคของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ ฮ่าๆๆๆ ]

[ผมแดง แชงค์: ฉันโชคดีมากที่ฉันเป็นนักดาบ ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะไม่สามารถเข้าสู่รายการอันดับวิาดาบ และรายรายการอันดับอาวุธดาบได้ ]

[ฟาวเวอร์ วิสต้า: พูดอีกอย่างก็คือ กลุ่มคนที่ยืนอยู่บนยอดสุดของกองทัพเรือ มีแต่ผู้ที่ใช้ทักษะทางกายภาพที่แข็งแกร่งและพลังของผลปีศาจ ฉันไม่รู้จริงๆว่าเซ็นโกคุและคนอื่นๆ จะเสียใจที่ไม่ได้เลือกฝึกฝนวิชาดาบตั้งแต่แรกหรือไม่ ฮ่าๆๆ ]

[ชาร์ล็อตต์ สมูทตี้: ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเลือกฝึกฝนวิชาดาบ แต่พวกเขาก็อาจจะไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้หรอก ]

ในโลกนี้ คนบางคนไม่เหมาะสมกับการฝึกฝนวิชาดาบโดยธรรมชาติ แต่พวกเขาก็จะมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมในการฝึกศิลปะการต่อสู้ หรือการพัฒนาความสามารถด้านผลปีศาจเข้ามาแทน

ถ้าการ์ป เซ็นโกคุ หรือคนอื่นๆ เลือกที่จะฝึกฝนวิชาดาบ บางที… กองทัพเรืออาจจะไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนกับตอนนี้ก็ได้

[หนวดขาว นิวเกต: ตาเหยี่ยวคนนั้น ตอนนี้เขามีซันเงสึแล้ว และด้วยดาบเล่มนี้ความแข็งแกร่งของเขาก็คงจะพัฒนาขึ้นมาก แต่ฉันไม่รู้ว่าถ้าเทียบกับหลี่ฟานแล้ว เขาจะอยู่ในอันดับไหน ]

[นามิ: ฮึ่ม! นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุด แน่นอนว่าต้องเป็นอาจารย์ของฉันหลี่ฟาน! ]

[หนวดขาว นิวเกต: กู ลา ลา ลา สาวน้อยเธอเชื่อมั่นในอาจารย์ของเธอจริงๆ เมื่อเทียบกับหลี่ฟานแล้ว ฉันยิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีกว่า เธอจะอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่ของรายการอันดับนักดาบนี้ ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: เด็กสาวที่ชื่อนามิคนนี้ แม้ว่าวิชาดาบของเธอจะดีมาก แต่เธอก็ไม่ควรจะอยู่ในอันดับสูงๆ เมื่อตอนที่เธอต่อสู้กับกลุ่มโจรอารอน ความแข็งแกร่งของเธอยังไม่ดีเทียบเท่ากับพลเรือตรีของกองทัพเรือเลย ]

[นามิ: นั่นมันคือตัวฉันเมื่อสิบวันก่อน ตอนนี้ฉันโตขึ้นมาก พวกนายจะได้รับรู้ถึงพลังของฉันเมื่อถึงเวลา! ]

‘ในสิบวันสบายๆ ของพวกนาย ผู้หญิงคนนี้ก็ได้รับการฝึกฝนอย่างสิ้นหวังมาถึงสองปีแล้ว’

‘แม้ว่าฉันจะไม่สามารถจับคู่กับชายตาเหยี่ยวคนนั้นได้ในตอนนี้ แต่อันดับของฉันจะต้องอยู่ในอันดับที่สูงอย่างแน่นอน!’ นามิคิดเข้าข้างตัวเอง

ในตอนนี้ ที่เกาะวาโนะคุนิ หลี่ฟานก็กำลังมองดูรายการทองคำอยู่เช่นกัน

‘[ อันดับนักดาบ ] กำลังจะถูกรายการทองคำประกาศออกมาในเร็วๆนี้’

‘ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของนามิ เธอยังคงอยู่ห่างไกลจากระดับของตาเหยี่ยว’

หลี่ฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย ตามความคิดของเขาอย่างน้อยเขาก็ยังหวังว่า นามิจะสามารถอยู่ในอันดับที่ 2 ของรายการ [ อันดับนักดาบ ] ได้

และด้วยสิ่งนี้ ในฐานะอาจารย์ เขาก็จะประสบความสำเร็จอย่างมากในการสั่งสอนลูกศิษย์ของเขา

'เวลามันน้อยเกินไป' หลี่ฟานถอนหายใจ

“มันเยี่ยมมาก อาจารย์หลี่ฟาน ด้วยรายการนี้คุณก็จะได้รับรางวัลที่ยอดเยี่ยมอีกครั้ง”

ซาดี้มองไปที่หลี่ฟาน และพูดกับเขาด้วยนำเสียงที่จริงใจ

หลี่ฟานพยักหน้า “ขอบคุณซาดี้”

“เธอสามารถพักผ่อนไปได้อีกสักพัก ตอนนี้ฉันมีสิ่งที่ต้องทำและคงต้องออกไปจากโรงฝึกแห่งนี้ไปก่อน”

ซาดี้ดูมีความผิดหวังเล็กน้อย เมื่อเธอมองดูหลี่ฟานเดินออกไปจากห้องพักของเธอ

หลังจากที่บอกยามาโตะเกี่ยวกับการฝึกฝนครั้งต่อไปเสร็จแล้ว หลี่ฟานก็กลับไปยังโรงฝึกแห่งที่สาม ที่ตั้งอยู่ในอาณาจักรดรัมทันที

“ยินดีต้อนรับกลับ อาจารย์หลี่ฟาน!” ทันทีที่หลี่ฟานปรากฏตัวขึ้นในโรงฝึก โรบินก็หันมาพูดกับเขา

“ขอแสดงความยินดีสำหรับรางวัลอันดับที่ 1 ของคุณ ตอนนี้คุณก็จะมีชีวิตยืนยาวขึ้นถึงร้อยปี”

“ฉันยังไม่ได้มีอายุร้อยปีสักหน่อย” หลี่ฟานส่ายหัว

“อา อาจารย์หลี่ฟาน หรือว่าคุณตั้งใจที่จะเก็บรักษาอายุขัยร้อยปีนี้เอาไว้ ให้กับภรรยาในอนาคตของคุณจริงๆอย่างงั้นหรอ” โรบินใช้มือปิดปากของเธอ และหัวเราะออกมาเบาๆ ดวงตาของเธอกำลังเต็มไปด้วยการค้นหา

“เฮ้อ… ลูกศิษย์แบบเธอนี่นะ สามารถหาวิธีแกล้งอาจารย์ของตัวเองได้ตลอดจริงๆ” หลี่ฟานรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย

“หืม ไม่ใช่อย่างงั้นเหรอ?” โรบินถาม

“เธอคิดว่าไงล่ะ?” หลี่ฟานส่ายหัวโดยไม่อธิบาย

หลี่ฟานยังไม่ได้ใช้อายุขัย 100 ปีที่เขาพึ่งได้รับมาจากรายการทองคำในทันที

หลี่ฟานต้องการจะดูก่อนว่า เขาจะได้รับรางวัลที่พิเศษแบบไหนอีกจากรายการทองคำในภายหลัง

[ อันดับนักดาบ ] แน่นอนว่ามันจะต้องเป็นรายการขั้นสูงของ [ อันดับวิชาดาบ ] และ [ อันดับอาวุธดาบ ]

บางทีมันอาจจะมีรางวัลที่พิเศษบางอย่างเช่น อายุขัยพันปีออกมาก็ได้ ใครจะรู้?

และหากมันเป็นแบบนั้นจริงๆ หลี่ฟานก็อาจจะไม่จำเป็นต้องใช้อายุขัย 100 ปีนี้

และเหมือนกับสิ่งที่ผู้คนในรายการทองคำกับพูดคุย บางที… การให้สิ่งนี้กับผู้หญิงคนโปรดของเขา ก็อาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีก็ได้?

“…วาโปล พวกนั้นยังเฝ้าอยู่ข้างนอกโรงฝึกอยู่อีกงั้นหรอ?”

ทันใดนั้น เมื่อตระหนักได้ถึงเงาที่เฝ้าอยู่ด้านนอกของโรงฝึก หลี่ฟานก็หันกลับมาอย่างไม่พอใจ

“ไม่นานนักหลังจากที่อาจารย์คลี่คลายป่าของของคุณก่อนจากไป ทหารของอาณาจักรแห่งนี้ก็ได้ไปรายงานกับราชาของพวกเขา”

“หลังจากนั้น พระราชาวาโปลคนนี้ก็พาทหารของเขามาเฝ้าอยู่ข้างนอกโรงฝึกทันที”

“และเพราะเขา ทหารจำนวนมากของประเทศนี้จึงถูกส่งมาประจำการอยู่นอกโรงฝึกของคุณ” โรบินหัวเราะ

“ผู้ชายคนนั้น เขาไม่ได้หนีออกไปจากประเทศนี้ด้วยซ้ำ”

หลี่ฟานจำได้ว่า ไม่นานนักหลังจากที่หนวดดำ ทีชและพรรคพวกของเขามาถึงอาณาจักรดรัมในเหตการณ์ต้นฉบับ วาโปลก็ได้นำพาพาทหารและหมอหลายคนหนีออกไปจากประเทศแห่งนี้ และกลายไปเป็นโจรสลัด

แต่ตอนนี้ หลังจากที่โรงฝึกของหลี่ฟานได้มาตั้งอยู่ที่นี่ เหตการณ์นั้นจึงไม่ได้เกิดขึ้น และวาโปลจึงไม่ได้ถูกทีชขับไล่ออกไปจากประเทศแห่งนี้

“เขาอาจต้องการมาเจรจากับคุณ อาจารย์” โรบินเดินไปหาหลี่ฟาน เธอจ้องมองออกไปข้างนอกโรงฝึก และหันหน้าไปทางวาโปลที่กำลังจ้องมองมาทางนี้

“ฉันคิดว่าเขาอาจจะต้องการเป็นลูกศิษย์ของคุณ เพราะยังไงคุณก็เป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกตอนนี้”

“และวีวี่ ลูกศิษย์ที่ได้รับการฝึกสอนมาจากคุณ ก็สามารถเอาคร็อกโคไดล์ ผู้ที่เป็นถึง 1 ใน 7 เทพโจรสลัดได้”

“ดูเหมือนว่าทัศนคติที่ฉันบอกกับเขาไปก่อนหน้านี้ มันจะไม่เพียงพอซะแล้ว”  หลี่ฟานยักไหล่

ก่อนหน้านี้ เพราะความหยาบคายของวาโปลที่ต้องการเข้ามาในโรงฝึกแห่งนี้ หลี่ฟานจึงระเบิดเขาออกไป

สำหรับเหตการณ์ในตอนนี้ มันน่าจะเป็นเพราะว่า หลี่ฟานไม่ได้ทำอะไรอีกเลยหลังจากที่ไล่เขาออกไปแล้ว ดังนั้นวาโปลจึงอาจจะมองเห็นความหวังบางอย่าง

“ถ้าเขาคิดว่าวีวี่ได้รับการฝึกฝนอย่างสบายๆจากฉัน เพื่อให้ได้ความแข็งแกร่งระดับนั้นมาล่ะก็ เขาก็คงจะเป็นที่โง่ที่สุดและไม่สามารถรู้อะไรได้เลย”

“โรบิน ฉันคิดว่าเธออาจจะพอรู้เรื่องนี้อยู่บ้างนะ เธอไม่เคยสังเกตเลยงั้นหรอ? ว่าลูกศิษย์ที่ผ่านการฝึกกับฉันทุกคน มีความแตกต่างไปจากเดิมยังไง?”

…