ตอนที่ 50: เลเวลอัปอีกแล้ว

"นี่ไม่ใช่พัฒนาการที่ฉันชอบเลยนะ"

เลโอนาร์โดถอนหายใจพลางเอ่ย

"ในมุมมองของนาย มันอาจจะดูแปลก"

มาร์กาเร็ตตอบกลับ น้ำเสียงของเธอกลับมาเย่อหยิ่งอีกครั้ง

"แต่ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้านายคนนี้ คือหนึ่งในผู้หญิงที่สวยที่สุดในประเทศนี้ และเป็นทายาทมรดกหลายพันล้านดอลลาร์เชียวนะ"

เลโอนาร์โดทำเพียงแค่กลอกตา

ทันใดนั้น สายตาของมาร์กาเร็ตก็เฉียบคมขึ้น

"แอนเดอร์สัน อย่าคิดนะว่าฉันจะเชื่อนายเพียงแค่นายทำหน้าตาสับสน ใครจะรู้ว่าตอนนี้นายกำลังคิดแผนชั่วร้ายอะไรอยู่กับโอกาสนี้ นายไม่ใช่คนดีหรอก ไม่เพียงแต่นายจะขโมยของจากฉันไป นายยังก่อเหตุฆาตกรรมมากมายเพื่ออัปเลเวลตัวเองอีกด้วย"

เธอเอ่ยอย่างเย็นชา

"งั้นเธอก็มองว่าฉันเลวร้ายขนาดนั้น แต่เธอก็ยังชอบฉันเนี่ยนะ ตลกดีแฮะ"

เลโอนาร์โดตอบ

"ฉันพูดได้แค่ว่า คนศีลเสมอกันก็ย่อมดึงดูดกันนั่นแหละ แน่นอนว่าฉันก็มีความหวังสำหรับอนาคตเหมือนคุณปู่คุณย่าของฉัน ถ้าเราร่วมมือกัน เราจะสามารถทำสิ่งที่สร้างผลกำไรได้อีกมหาศาล"

พูดจบ ในที่สุดมาร์กาเร็ตก็ลุกขึ้นยืน

แต่จังหวะที่เธอกำลังจะก้าวเดิน จู่ๆ เธอก็เตะเข้าที่โซฟาอย่างแรง

โครม!

โซฟากระเด็นไปกระแทกกำแพงจนหักครึ่ง

"บัดซบเอ๊ย แอนเดอร์สัน! นายกำลังทำฉันเป็นบ้ากับเรื่องไร้สาระของนายนะ!"

"ถ้าเธอเป็นบ้า ฉันก็ไม่ขัดข้องหรอกนะที่จะแต่งงานด้วย ฉันจะดูแลเธออย่างดีเลยล่ะ"

เลโอนาร์โดตอบด้วยท่าทีสบายๆ

"นี่นาย—!"

ดวงตาของมาร์กาเร็ตเบิกกว้างขณะที่เธอหอบหายใจ

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและร่างกายก็เริ่มสั่นเทา

แค่ก! แค่ก!

จู่ๆ เธอก็เริ่มไออย่างรุนแรง

แม้ว่าคราวนี้เธอจะไม่ได้กระอักเลือดออกมาเหมือนครั้งที่แล้ว แต่เธอก็กุมหน้าอกไว้แน่น

"เธอเป็นอะไรน่ะ?"

เลโอนาร์โดลุกขึ้นยืนตามสัญชาตญาณ

แน่นอนว่าเขาแอบกังวลนิดหน่อย

คราวที่แล้วเธอถึงกับเป็นลมหมดสติไป เลโอนาร์โดไม่อยากให้เธอมาล้มพับในอพาร์ตเมนต์ของเขาเด็ดขาด

อีกอย่าง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่เป็นอาการป่วยร้ายแรงที่ต้องได้รับการรักษาแบบพิเศษหรือเปล่า

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดแล้วว่า มาร์กาเร็ตน่าจะมีโรคประจำตัวบางอย่างที่จะกำเริบขึ้นมาเมื่ออารมณ์ของเธอแปรปรวนมากเกินไป

แค่ก! แค่ก!

เธอยังคงไอต่อไปและถึงกับทรุดตัวลงไปกองกับพื้น

ยาเม็ดสีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในมือของเธออย่างกะทันหัน

เธอรีบยัดมันเข้าปากทันที จากนั้นก็มองมาที่เลโอนาร์โดแล้วโบกมืออย่างอ่อนแรง ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาได้

เลโอนาร์โดตระหนักได้ทันทีว่าเธอต้องการอะไร

น้ำ

เขารีบวิ่งไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมา

"รีบดื่มซะ!"

เขาบอก พลางจ่อขวดน้ำเข้าที่ริมฝีปากของเธอ

ด้วยความช่วยเหลือของน้ำ ยาเม็ดใหญ่ก็ไหลลื่นลงคอของเธอไป

ไม่นาน ร่างกายที่สั่นเทาของเธอก็ค่อยๆ สงบลง

ดวงตาที่เบิกกว้างของเธอค่อยๆ ผ่อนคลาย

อาการไอหยุดลงแล้ว แม้ว่าเธอจะยังดูอ่อนแรงอยู่ก็ตาม

เลโอนาร์โดไม่เห็นวี่แววเลยว่าเธอกำลังเสแสร้ง

ร่างกายของเธออ่อนแอลงอย่างฮวบฮาบจริงๆ ทั้งๆ ที่เลเวลของเธอสูงขนาดนั้น

ราวกับว่าเธอเพิ่งจะต่อสู้ด้วยทุกสิ่งที่มี ดันตัวเองจนทะลุขีดจำกัดไปไกล

เรี่ยวแรงทั้งหมดของเธอดูเหมือนจะถูกสูบออกไปเพียงเพื่อใช้ระงับอาการใดๆ ก็ตามที่กำเริบขึ้นมา

"ต้องไปโรงพยาบาลไหม?"

เลโอนาร์โดถาม

ถ้าเธอสลบไป เขาคงลังเลที่จะพาเธอไป แต่ในเมื่อเธอยังมีสติอยู่ มันก็ยังพอรับมือได้ง่ายกว่าหน่อย

แน่นอนว่า เขาจะไม่พาเธอไปที่โรงพยาบาลเนปจูนสตาร์เด็ดขาด

คงต้องเป็นโรงพยาบาลอื่นแทน

"ไม่จำเป็น ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว"

มาร์กาเร็ตตอบ

เธอลุกขึ้นยืน ซวนเซเล็กน้อย แต่ก็รีบทรงตัวให้มั่นคงอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินตรงไปที่ประตู

เลโอนาร์โดทำเพียงแค่มองดูเธอ

เธอสามารถเดินได้ด้วยตัวเอง

เขานั่งลงอีกครั้งและจุดบุหรี่สูบอีกมวน พลางครุ่นคิดว่าสถานการณ์นี้จู่ๆ มันกลายเป็นเหมือนละครดราม่าไปได้ยังไง

สิ่งที่ทำให้เขากังวลมากที่สุดคือการเผชิญหน้าที่กำลังจะมาถึงกับเจมส์ ฮาร์วีย์

มาร์กาเร็ตอาจจะพูดถึงพ่อของเธอในแง่ดี แต่ในเมือง Z ใครบ้างล่ะที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นตัวการเบื้องหลังการกระทำอันโหดเหี้ยมมากมาย?

เลโอนาร์โดไม่เชื่อหรอกว่าชายคนนั้นจะไม่มีเจตนาแอบแฝงในการจัดฉากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลูกสาว

ถ้าเป็นแค่มาร์กาเร็ต เลโอนาร์โดมั่นใจว่าเขาสามารถรับมือกับอะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้นและสูบผลประโยชน์จากสถานการณ์นี้ให้ได้มากที่สุด

ในสายตาของเขา มาร์กาเร็ตก็เป็นแค่ผู้หญิงสวยคนหนึ่งที่พึ่งพาอำนาจของตระกูลเป็นหลัก

แต่พอเจมส์ ฮาร์วีย์เข้ามามีเอี่ยวด้วย เรื่องราวต่างๆ มันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

(เลียม ทำไมนายอัปเลเวลช้าลงล่ะ?)

เลโอนาร์โดเปลี่ยนจุดสนใจ ส่งโทรจิตไปหา

นานๆ ที เขายังคงได้รับการแจ้งเตือนว่าเลียมได้รับ EXP แต่มันก็น้อยนิดและทิ้งช่วงห่างกันนานมาก

(บอส ผมหาตัวสัตว์อสูรยากมากเลยครับ ไม่รู้ทำไม ตอนกลางคืนสัตว์อสูรถึงได้น้อยลง ส่วนตัวที่ผมเจอก็มักจะกำลังสู้กับกลุ่มผู้ปลุกพลังอยู่ด้วย)

เลียมตอบกลับ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เลโอนาร์โดขมวดคิ้ว

ไม่เคยมีข้อมูลไหนบอกเลยว่าสัตว์อสูรในชั้น 2 จะลดน้อยลงในตอนกลางคืน

ไม่ว่าจะชั้นไหนๆ กลางคืนมักจะเป็นเวลาที่ฝูงสัตว์อสูรออกอาละวาดกันคึกคักมากขึ้นทั้งนั้น

ด้วยความสงสัย เลโอนาร์โดจึงเปิดฟอรั่มผู้ปลุกพลังของเมือง Z โดยเฉพาะหมวดหมู่ที่พูดคุยเกี่ยวกับชั้น 2

ไม่นานเขาก็พบกระทู้ที่น่าสนใจหลายกระทู้

ดูเหมือนว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นมาได้สองวันแล้ว แต่เกิดเฉพาะในเขตที่ 17 เท่านั้น

หลายคนตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับไม่มีใครรู้คำตอบ

ผู้คนยังคงพยายามสืบสวนเรื่องนี้อยู่

แต่ดูเหมือนว่าคนที่ออกไปสำรวจจะไม่เคยได้กลับมาเขียนเล่าว่าพวกเขาไปเจออะไรมาเลย

"เอาเถอะ..."

เลโอนาร์โดเริ่มรู้สึกว่ามันมีเรื่องให้ต้องคิดเยอะเกินไปแล้ว

เขาจึงตัดสินใจที่จะไม่กังวลกับมันในตอนนี้

เขาเดินเข้าไปในห้องนอน อาบน้ำ แล้วก็ล้มตัวลงนอน

เขาเหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว

เนื่องจากเขานอนเร็ว เขาจึงตื่นเช้าเช่นกัน—ประมาณตีห้า ในตอนที่ท้องฟ้ายังคงมืดสนิท

(เอลลี่ เธอไปอัปมาสามเลเวลได้ยังไงน่ะ?)

เขาถามด้วยความประหลาดใจ

สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากตื่นนอนก็คือการเช็กสถานะสัตว์อสูรทั้งสองตัวของเขา

เลียมยังไม่ได้อัปเลเวล

แต่เอลลี่กลับพุ่งไปถึงเลเวล 14 แล้ว ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอเพิ่งจะเลเวล 11

และเพราะแบบนั้น ตัวเลโอนาร์โดเองก็ทะลุไปถึงเลเวล 14 ด้วยเช่นกัน ได้รับแต้มวิวัฒนาการมา 13 แต้มโดยที่ยังไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

(บอส หนูดื่มโพชั่นเลื่อนระดับเลเวล 14 เข้าไปน่ะ)

เอลลี่ตอบอย่างไม่ยี่หระ

(เอาจริงดิ? เธอไปเอามันมาจากไหน?)

(มันเป็นหนึ่งในสามของรางวัลจากเกตลอยฟ้านั่นไง ในเมื่อมันมีไว้สำหรับสัตว์อสูร หนูก็เลยคิดว่ามันเหมาะกับหนูที่สุด บอสไม่โกรธใช่ไหม?)

เลโอนาร์โด: "..."

(ไม่... ไม่หรอก ไม่ต้องห่วง...)

เขาตอบกลับ แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกไม่ค่อยเชื่อคำพูดของตัวเองเลย

ถ้าเขารู้เร็วกว่านี้ เขาอาจจะไม่ให้มันกับเอลลี่ก็ได้

แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว เขาก็ไม่อยากไปกล่าวโทษเธอ

เขาถอนหายใจและถามต่อ

(แล้วไอเทมอีกสองชิ้นล่ะคืออะไร?)

+++++++++++++++++++++++++ สำหรับผู้ที่ชื่นชอบผลงานเรื่องนี้ อย่าลืมกดเข้าชั้นหนังสือที่ชื่นชอบด้วยนะครับ เนื่องจากเนื้อหาที่ลงอัพทันตามต้นฉบับแล้ว หากมีการอัปเดทตอนใหม่ จะได้มีการแจ้งเตือนไปยังทุกคนนะครับ +++++++++++++++++++++++++++++