ตอนที่ 30: ต้นไม้

"บอส ใจดีเกินไปแล้วนะ ทำตัวเป็นคนเลวทั้งที่จริงๆ แค่อยากกันเพื่อนให้ออกห่างจากอันตรายแท้ๆ"

เอลลี่เอ่ยขึ้นขณะปรากฏตัวอยู่ข้างเลโอนาร์โดบนอากาศเบื้องบน

"ก็ไม่เชิงหรอก ตอนนี้ฉันไม่อยากมีตัวถ่วงอยู่ข้างๆ จริงๆ—ต่อให้ไม่มีศัตรูก็เถอะ"

เลโอนาร์โดส่ายหน้า

"เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดมากเลยบอส... ด้วยความได้เปรียบที่เรามีตอนนี้ คนอื่นก็เป็นได้แค่ตัวถ่วงนั่นแหละ โดยเฉพาะพ่อหนุ่มหน้ามนคนนั้น—หนูว่าเขาไม่มีสัญชาตญาณการต่อสู้เลยสักนิด..."

เอลลี่หัวเราะคิกคัก

เลโอนาร์โดไม่รู้จะตอบกลับยังไงกับการที่เธอดูถูกแจ็ค—โดยเฉพาะการเรียกเขาว่าพ่อหนุ่มหน้ามน

แจ็คคงได้กระอักเลือดแน่ถ้ารู้ว่าโดนเรียกแบบนั้น

"เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว ไปอัปเลเวลกันเถอะ"

เลโอนาร์โดเปลี่ยนเรื่อง

คราวนี้มันจะยากกว่าที่ผ่านมา ตอนนี้พวกเขาต้องการ EXP ถึง 1,000 หน่วย

"บอส เมื่อวานหนูเจอเกตแห่งหนึ่งที่มีอสูรคลาส A เลเวล 10 ที่ค่อนข้างแปลกเฝ้าอยู่ เราไปที่นั่นกันเถอะ มันน่าจะให้ EXP เยอะมากถ้าฆ่าได้—แต่เมื่อวานหนูพลาดน่ะ"

เอลลี่กล่าว

"ตกลง"

เลโอนาร์โดตอบรับและยอมตามเธอไปแต่โดยดี เธอสำรวจพื้นที่มามากกว่าเขา

นกฮูกบินมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาขนาดเล็กที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ยักษ์ มันเป็นป่าที่ทึบที่สุดในชั้น 1—แทบจะไม่มีใครกล้าเหยียบย่างเข้าไปเพราะมันเงียบสงัดและมีภูมิประเทศที่ยากต่อการเดินทาง

การเดินทางจะง่ายดายก็ต่อเมื่ออยู่บนอากาศเท่านั้น

"บอส ตรงนั้นไง!"

เอลลี่ชี้ลงไปยังต้นไม้ยักษ์รูปทรงคล้ายร่มที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมทุกสิ่งเบื้องล่าง

มันกว้างแทบจะเท่ากับสนามฟุตบอล เลโอนาร์โดไม่สามารถมองเห็นอะไรที่อยู่ข้างใต้ได้เลยจากมุมมองด้านบน

เขาร่อนลงผ่านช่องว่างแคบๆ และลงจอดบนลานกว้างที่เต็มไปด้วยหญ้าสูงชันใต้ต้นไม้ยักษ์

เกตที่ถูกล็อกตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าต้นไม้พอดี

แต่กลับมองไม่เห็นอสูรเฝ้าเกตเลยสักตัว

"บอส ระวังตัวด้วย อสูรตัวนี้เป็นประเภทต้นไม้ หนูเคยสู้กับมันมาก่อนแต่ก็ฆ่ามันไม่ได้ ร่างที่โผล่ออกมาเป็นร่างปลอมทั้งหมดเลย"

เอลลี่เตือน

ทันทีที่เธอพูดจบ รากไม้หลายเส้นก็พุ่งพรวดทะลุพื้นดินพุ่งตรงเข้าใส่พวกเขาทันที

จากนั้น ต้นไม้รูปร่างคล้ายมนุษย์ก็ผุดขึ้นมาจากใต้ดิน แขนขาของมันกอปรขึ้นจากรากไม้ ส่วนหัวมีดวงตา จมูก และปากที่ดูหยาบกระด้าง

(อสูรเลเวล 10 คลาส A!)

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

"ฉันจัดการเอง"

เลโอนาร์โดเอ่ย

หนึ่งในสกิลที่เขายืมมาจากเอลลี่คือเพลิงทมิฬห้วงอเวจี

เขาอยากรู้นักว่าพลังของมันจะขนาดไหน

เขาอ้าปากขึ้น

เปลวเพลิงสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมา

ความร้อนนั้นมหาศาล—เขาสัมผัสได้ถึงมัน แต่มันกลับไม่ได้แผดเผาตัวเขาเลย

มันแทบจะไม่กินมานาเลย เมื่อเขาอัดฉีดมานาเพิ่มเข้าไป เปลวเพลิงก็ขยายขนาดใหญ่ขึ้นมหึมาในชั่วพริบตา แผดเผารากไม้ที่พุ่งเข้ามาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ก่อนจะลุกลามพุ่งเข้าใส่ต้นไม้รูปร่างมนุษย์

ประหลาดนักที่ต้นไม้ต้นนั้นไม่ได้หลบหลีกหรือกรีดร้องเลยแม้แต่น้อย

มันถูกเผาไหม้จนไม่เหลือซาก—กลายเป็นเพียงเถ้าธุลีโดยสมบูรณ์

ง่ายเกินไปแล้ว

มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ

คู่ต่อสู้คืออสูรเลเวล 10 คลาส A

ทว่ากลับไม่มีแกนอสูรดรอปออกมา

ซึ่งนั่นหมายความว่า—

มันยังไม่ตาย

ฉับพลัน ต้นไม้หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบอีกสามต้นก็ปรากฏตัวขึ้น ตีวงล้อมเลโอนาร์โดและเอลลี่ไว้ในพริบตา

มือที่ทำจากรากไม้ของพวกมันยื่นเข้าหากัน กิ่งก้านสาขาแตกหน่อและงอกพันเกี่ยวเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็นกรงขังล้อมรอบพวกเขา

ช่องว่างหดเล็กลงอย่างรวดเร็วเมื่อกิ่งก้านเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นาน แม้แต่เอลลี่ก็ไม่สามารถมุดรอดออกไปได้

"คราวที่แล้วมันเป็นแบบนี้ไหม?"

เลโอนาร์โดถาม

"ใช่ ถ้าเราจัดการพวกมันได้ มันก็จะโผล่มาอีกห้าตัว" เอลลี่ตอบ

"แต่การทำลายกรงนี่ไม่ใช่เรื่องยากหรอก หนูเผามันให้เป็นเถ้าถ่านได้ในไม่กี่วินาที"

"รอก่อน"

เลโอนาร์โดปราม

เขาอยากจะดูว่ามันเป็นแค่การกักขังเฉยๆ หรือเปล่า

ไม่นาน ช่องว่างทุกรอยแยกก็ถูกปิดผนึกจนสนิท ไม่มีแสงสว่างเล็ดลอดเข้ามาได้แม้แต่เส้นเดียว

ความมืดมิดเข้าปกคลุมโดยสมบูรณ์

แต่เลโอนาร์โดยังคงมองเห็น

ดวงตาของเขาวิวัฒนาการไปพร้อมกับเลเวลที่เพิ่มขึ้น

ความมืดมิดไม่ใช่สิ่งบดบังวิสัยทัศน์ที่สัมบูรณ์สำหรับเขาอีกต่อไป

ส่วนเอลลี่นั้น—เธอมองเห็นในความมืดได้ดีกว่าเขาเสียอีก

หลังจากปิดผนึกพวกเขาไว้ด้านใน กรงก็เริ่มสร้างรากไม้ชั้นแล้วชั้นเล่าเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ทำให้พื้นที่ภายในหดแคบลงเรื่อยๆ

จุดประสงค์ของมันชัดเจน—

มันต้องการจะบีบพวกเขาให้แหลกคาตายอยู่ข้างใน

"เอลลี่ อยู่ที่นี่นะ ฉันจะออกไปสังเกตการณ์จากข้างนอก"

เลโอนาร์โดออกคำสั่ง

"อะไรนะ? บอส มันอันตรายนะ!"

เอลลี่ตกใจกับคำสั่งที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้

"เธอมีวิธีรับมือกับอันตรายตั้งเยอะแยะ จะกลัวอะไร? นี่อาจเป็นวิธีเดียวที่จะหาร่างจริงของมันเจอ ถ้ามันเริ่มเป็นอันตรายถึงชีวิตจริงๆ ฉันจะอนุญาตให้เธอหนีออกมา"

กล่าวจบ เลโอนาร์โดก็เทเลพอร์ตออกไปจากกรงทันที

เขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของต้นไม้อีกต้น เฝ้าสังเกตการณ์ทุกสิ่งอย่างเงียบเชียบ

เหนืออดีตกรงขัง ต้นไม้รูปทรงร่มขนาดเล็กเริ่มงอกเงยขึ้นมา

ส่วนเบื้องล่างของมัน รากไม้ก็ชอนไชหยั่งลึกลงไปในผืนดิน

เลโอนาร์โดสงสัยต้นไม้ยักษ์รูปทรงร่มนั่น

แต่มันให้ความรู้สึกทะแม่งๆ

มันไม่น่าจะใช่ตัวตนระดับเลเวล 10 มันไม่ใช่สัตว์อสูรด้วยซ้ำ—ก็แค่ต้นไม้ที่ใหญ่โตผิดปกติ

เป็นไปได้มากกว่าว่าร่างจริงของมันกำลังซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน รอคอยที่จะโผล่ออกมาในตอนที่มั่นใจว่าได้รับชัยชนะอย่างแน่นอนแล้ว