ตอนที่ 4: เลเวล 2

(เอลลี่ ออกมาจากที่นั่นเดี๋ยวนี้!)

เลโอนาร์โดสั่งการ

ผู้ปลุกพลังทุกคนมีชิปฝังอยู่ในร่างกาย แม้จะได้รับการยืนยันนับครั้งไม่ถ้วนว่ามันไม่สามารถระบุตำแหน่งที่อยู่ได้ ทว่าทุกการเสียชีวิตจะถูกตรวจจับโดยสมาคมผู้ปลุกพลังในทันที

เลโอนาร์โดจะไม่แปลกใจเลยหากเหตุการณ์นี้จะถูกตรวจสอบอย่างละเอียด

(หนูออกมาแล้ว... บอส ความรู้สึกหลังเลเวลอัปมันสุดยอดไปเลย หนูสัมผัสได้ถึงพลังที่เอ่อล้นอยู่ข้างใน)

เอลลี่ตอบกลับ

โชคร้ายที่เธอเพิ่งถึงแค่เลเวล 1 เลโอนาร์โดจะต้องรอให้เธอไปถึงเลเวล 2 ก่อน เลเวลของเขาถึงจะเพิ่มขึ้นตาม

ต่อไปก็ต้องฆ่าให้มากกว่านี้สินะ เขาคิด

จากเลเวล 0 หลอด EXP นั้นเต็มอย่างรวดเร็ว แต่มันจะไม่ง่ายแบบนั้นอีกแล้ว EXP ที่ได้รับนั้นไม่ได้ตายตัวเสมอไป ไม่ว่าเป้าหมายจะอยู่เลเวลอะไรก็ตาม

หากเป้าหมายเป็นแค่สายพลังธรรมดาๆ EXP ที่ได้ก็อาจจะพอๆ กับพวกที่เลเวลต่ำกว่าด้วยซ้ำ

(บอส หนูยังไหวนะ จะให้ทำต่อเลยมั้ย?)

เอลลี่ถามหลังเงียบไปครู่หนึ่ง

เลโอนาร์โดเริ่มสงสัยว่าเธออาจจะหลงใหลในความรู้สึกของการฆ่ามนุษย์ไปแล้ว ก็แน่ล่ะ นกฮูกเป็นนักล่าโดยธรรมชาติ การล่าคือสัญชาตญาณของพวกมัน

(แกทำได้โดยไม่ต้องพึ่งบัฟของฉันงั้นเหรอ?)

เลโอนาร์โดถาม

(ได้สิ ไม่ได้จะดูถูกนะบอส แต่ในเลเวลเท่ากัน หนูคิดว่าค่าสถานะของหนูดีกว่าบอสอีก เพราะงั้นทำไมหนูต้องง้อพลังแค่นิดเดียวของบอสด้วยล่ะ?)

เลโอนาร์โด "..."

(เอาเถอะ ในเมื่อแกมั่นใจขนาดนั้น คืนนี้ก็ทำให้เลเวลอัปให้ได้ก็แล้วกัน!)

พูดจบ เลโอนาร์โดก็ตัดการสื่อสารทันที

เมื่อการเชื่อมต่อถูกตัดขาด เอลลี่จะโวยวายแค่ไหนเขาก็ไม่ได้ยินอีกต่อไป

ถึงอย่างนั้น เลโอนาร์โดก็ยังสามารถรับรู้ถึงสถานะของเธอได้จางๆ

ความมืดทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่าย เขาจึงเดินไปที่หน้าต่างซึ่งมีแสงไฟจากเมืองไกลๆ ส่องสว่างเข้ามาเล็กน้อย

เขามองออกไปยังเมือง Z—เมืองที่กว้างใหญ่และแออัดไปด้วยตึกระฟ้าตระหง่าน

ไม่มีความหวั่นไหวใดๆ ในใจเขาเลยแม้แต่น้อย กับการตัดสินใจปล่อยให้เอลลี่ออกไปฆ่ามนุษย์

ข้อแรก เพราะเขาไม่ใช่คนลงมือเอง

ข้อสอง เพราะความอยุติธรรมที่เขาได้รับมันแทบจะทำลายชีวิตเขาทั้งชีวิต

และข้อสาม มันไม่ใช่ความลับอะไรเลยที่พวกผู้ปลุกพลังมักจะเข่นฆ่ากันเองเป็นเรื่องปกติ

สมาคมเอาแต่พร่ำสอนเรื่องความสามัคคีและการยับยั้งชั่งใจ แต่ความเป็นจริงมันต่างออกไป คดีที่ผู้ปลุกพลังฆ่ากันเองเกิดขึ้นบ่อยเสียจนชินชา

ความเมตตาไม่ใช่คุณสมบัติที่จะทำให้รอดในโลกใบนี้—โดยเฉพาะกับผู้ปลุกพลังยากจนที่ถูกกดขี่โดยพวกคนรวย

ติ๊ง!

(เอลลี่สังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 1 สำเร็จ ได้รับ 20 EXP!)

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

แม้เอลลี่จะได้มาแค่ 20 EXP แต่เลโอนาร์โดก็พอใจ มันหมายความว่าเธอจัดการทุกอย่างได้อย่างแนบเนียน

ติ๊ง!

(เอลลี่สังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 1 สำเร็จ ได้รับ 20 EXP!)

ข้อความแจ้งเตือนอีกอันเด้งตามมาติดๆ

ต้องมีเป้าหมายอยู่ใกล้ๆ กันแน่ เอลลี่ถึงได้เก็บกวาดพวกมันอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นก็ทิ้งช่วงนานขึ้น แต่เมื่อมีการอัปเดตครั้งต่อไป มันก็เด้งขึ้นมาพร้อมกันถึงสามข้อความ

[ชื่อ: เอลลี่]

[เผ่าพันธุ์: นกฮูก]

[คลาส: ระดับ S]

[เลเวล: 1]

[EXP: 100/200]

เลโอนาร์โดพอใจกับความเร็วระดับนี้ และเปิดการเชื่อมต่อสื่อสารขึ้นมาอีกครั้ง

(บอส หนูขอพักสักชั่วโมงนิดๆ นะ!)

เสียงของเอลลี่ดังก้องขึ้นทันที

ดูเหมือนว่าการลงมือต่อเนื่องกันจะทำให้เธอสูญเสียพลังงานไปไม่น้อย

(พักเถอะ ครั้งหน้าค่อยไปหาเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไปอีกหน่อย) เลโอนาร์โดตอบ

(รับทราบค่ะบอส...)

เขาไม่สามารถกดดันเธอให้ทำโดยไม่หยุดพักได้

ถึงกระนั้น เขาก็ต้องยอมรับว่า—การรอคอยมันทำให้เขากระวนกระวายใจ

เขาได้รับเลเวล 1 มาโดยอัตโนมัติเมื่อตอนปลุกพลัง

แม้มันจะมอบความแข็งแกร่งให้ แต่ก็ไม่ใช่ความก้าวหน้าที่แท้จริง

ถ้ามีโทรศัพท์สักเครื่อง อย่างน้อยเขาก็คงเล่นเกมฆ่าเวลาไปได้แล้ว

เขารออย่างใจจดใจจ่อจนกระทั่งเสียงของเอลลี่ดังขึ้นอีกครั้ง

(บอส หนูจะไปฆ่าผู้ปลุกพลังเลเวล 2 มันเมาแอ๋หลับเป็นตายเลย ไม่น่าจะยาก)

(เอาเลย รีบจัดให้ไว)

เลโอนาร์โดไม่สนว่าเป้าหมายจะเป็นใคร เขาต้องการแค่ผลลัพธ์เท่านั้น

ติ๊ง!

(เอลลี่สังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 2 สำเร็จ ได้รับ 50 EXP!)

[EXP: 150/200]

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในเวลาไม่นาน

เลโอนาร์โดมองดู EXP ที่เพิ่มขึ้นด้วยความพึงพอใจเงียบๆ

เขารอต่อไป

ติ๊ง!

(เอลลี่สังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 2 สำเร็จ ได้รับ 40 EXP!)

[EXP: 190/200]

(บอส! หนูเจอของดีด้วยแหละ!) เสียงของเอลลี่ดังขึ้นทันทีหลังข้อความแจ้งเตือน

(เจออะไร?) เลโอนาร์โดถาม ความคิดของเขาเจือไปด้วยความขัดใจเล็กน้อยกับ EXP ที่ได้น้อยลง

(หนูเจอเงินสดตั้ง 25000 ดอลลาร์ในกระเป๋าเป้าหมาย บอสเคยบอกว่าไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนใช่มั้ยล่ะ? ให้หนูเก็บมาด้วยมั้ย?)

(แน่นอน เก็บมาเลย เอาไปซ่อนไว้ในที่ปลอดภัยด้วย)

เลโอนาร์โดไม่คิดว่าจะได้ของติดไม้ติดมือมาด้วย

หัวใจของเขาเต้นรัวเมื่อได้ยินตัวเลขนั้น

นั่นไม่ใช่เงินก้อนเล็กๆ เลย คนธรรมดาอาจต้องทำงานวันละแปดชั่วโมงเต็มๆ ทั้งปีถึงจะหาได้ขนาดนั้น

(ไว้ใจหนูได้เลยบอส... เอ๊ะ มีผู้ปลุกพลังขี้เมาอีกคน หนูจะไปจัดการมันเดี๋ยวนี้แหละ!)

ติ๊ง!

(เอลลี่สังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 1 สำเร็จ ได้รับ 10 EXP!)

ติ๊ง!

(EXP ของเอลลี่เต็มแล้ว เอลลี่เลเวลอัปเป็นเลเวล 2!)

[EXP: 200/200]

[รายชื่อสัตว์อสูร:]

[ชื่อ: เอลลี่]

[เผ่าพันธุ์: นกฮูก]

[คลาส: ระดับ S]

[เลเวล: 2]

[EXP: 0/300]

[พรสวรรค์: ไม่มี]

[สกิล:]

- เคลื่อนย้ายมิติขั้นสุดยอด (สกิลระดับ SS)

- บทสวดส่งวิญญาณแห่งรัตติกาลเงียบงัน (สกิลระดับ SS)

ติ๊ง!

(เมื่อสัตว์อสูรของคุณไปถึงเลเวล 2 คุณก็จะไปถึงเลเวล 2 ด้วยเช่นกัน คุณได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ ซึ่งสามารถนำไปจัดสรรให้กับค่าสถานะของคุณได้!)

ในที่สุด

เลโอนาร์โดก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนที่เขารอคอยมาตลอด

แต้มวิวัฒนาการ

ทรัพยากรที่สำคัญที่สุดในการเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง

เขาออกคำสั่งไปที่ชิปสถานะ เพื่อแจกจ่ายแต้มวิวัฒนาการ

เลโอนาร์โดรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาต้องการอะไร

(ลง มานาและสติปัญญาอย่างละ 0.4 และ พลังกาย 0.2!)

เขาส่งคำสั่งออกไป

สำหรับเขา การเทเลพอร์ตคือสิ่งที่สำคัญที่สุด มานาทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงาน ในขณะที่สติปัญญาจำเป็นอย่างยิ่งต่อการขยายขอบเขตการเชื่อมต่อมิติ และเหนือสิ่งอื่นใด เขายังคงต้องใช้พลังกายเพื่อรักษาสภาพการผสานพลังเอาไว้

ติ๊ง!

(ค่าสถานะของคุณได้รับการอัปเดตแล้ว!)

(ชื่อ: เลโอนาร์โด แอนเดอร์สัน!)

(เลเวล: 2)

(คลาส: บีสต์เทมเมอร์!)

(ขีดจำกัดสัตว์อสูร: 1/1)

(การผสานพลัง: 1)

<ค่าสถานะ>

(พลังบัฟสัตว์อสูร: 0.2)

(พละกำลัง: 0.3)

(พลังป้องกัน: 0.2)

(ความคล่องตัว: 0.4)

(สติปัญญา: 0.6) +0.4

(พลังชีวิต: 0.3)

(พลังกาย: 0.6) +0.2

(มานา: 0.5) +0.4

"เยี่ยมไปเลย!"

เลโอนาร์โดสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงทันทีที่มานาของเขาเพิ่มขึ้น

หากเขาใช้มานาทั้งหมดที่มี ระยะการเทเลพอร์ตของเขาในตอนนี้จะไกลถึงห้าสิบเมตร แต่สิ่งที่ทำให้เขาพึงพอใจที่สุดคือการที่ขอบเขตการเชื่อมต่อมิติของเขาขยายออกไป ทำให้เขาสามารถสังเกตการณ์พื้นที่ได้กว้างขวางยิ่งกว่าเดิมมาก