ตอนที่ 8 : การต่อสู้ของโปเกมอน

"ไปกันเถอะ"

แมทธิวคว้ามือเรียวบางอันบอบบางของเซเรน่าไว้ จับแน่นจนเธอพยายามสลัดออกก็ไม่เป็นผล

เซเรน่ารู้สึกใจเต้นแรง แอบดีใจอยู่ลึกๆ พูดตามตรง แมทธิวก็เป็นคนที่มีดีหลายอย่าง เขาตัวสูง หล่อ เรียนเก่ง แถมยังมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย เหมาะจะเป็นแฟนหนุ่มสุดๆ

แถมเขายังมีอารมณ์ขันอีกต่างหาก! เมื่อนึกย้อนกลับไปตอนที่แมทธิวพูดประชดประชันลิงก์ก่อนหน้านี้ เซเรน่าก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง

ถ้าลิงก์รู้ เขาคงร้องไห้จนตายแน่ๆ "เขาทำให้ฉันอับอายขายขี้หน้า แล้วเธอยังคิดว่ามันตลกอีกเหรอ?"

ขณะที่เซเรน่ากำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง แมทธิวก็ดึงเธอไปหาลีฟ

"อี้อี้ มาอยู่กลุ่มเดียวกับฉันและเพื่อนนักเรียนเซเรน่าไหมล่ะ?"

"เอ๊ะ? เอ๋?!" ลีฟถึงกับอึ้ง เขาเรียกฉันว่าอี้อี้ด้วย

ความเจ็บปวดแล่นแปลบมาจากเอวของแมทธิว เขาหันขวับไปมองก็เห็นเซเรน่ากำลังจ้องเขาด้วยใบหน้าบึ้งตึง

ไอ้บ้านี่ เมื่อกี้ยังเรียกเสี่ยวเฉียนอยู่เลย ตอนนี้มาเรียก "เพื่อนนักเรียนเซเรน่า" ซะแล้ว

แถมยังลากเธอมาหาผู้หญิงอีกคนด้วย หึ ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้เอ๊ย

หลังจากดึงลีฟเข้ามาในกลุ่ม แมทธิวก็เริ่มการต่อสู้กับเซเรน่า

"เคโรมัตสึ! ใช้ปืนฉีดน้ำ!"

"เซนิกาเมะ! เราก็ใช้ปืนฉีดน้ำบ้าง!"

สายน้ำสองสายพุ่งชนกันจนบดบังทัศนวิสัยของทั้งคู่

"ควิกแอทแทค!" แมทธิวตะโกนสั่ง

เคโรมัตสึเคลื่อนไหวอย่างปราดเปรียวและมาโผล่ตรงหน้าเซนิกาเมะในชั่วพริบตา

"เซนิกาเมะ หดตัวเข้าไปในกระดองเร็ว!"

ปัง! เซนิกาเมะถูกเคโรมัตสึชนกระเด็น

"เซนิกาเมะ เป็นอะไรหรือเปล่า?" เซเรน่าตะโกนถาม

"เซนิ~ เซนิ~" เซนิกาเมะตอบกลับเพื่อบอกว่ามันยังไหว

เซเรน่าพยักหน้า "งั้นมาสู้กันต่อเลย!"

ถึงแม้เซเรน่าจะรู้ตัวว่าต้องแพ้ แต่เธอก็ไม่อยากแพ้แบบหมดรูปจนดูไม่ได้ขนาดนี้ นี่มันแทบจะไม่มีโอกาสโต้กลับเลยนะ

"เคโรมัตสึ ใช้สแลช!"

แมทธิวโหดเหี้ยมมาก ไม่มีท่าทีว่าจะออมมือเลยสักนิด

"เซนิกาเมะ บับเบิลบีม!"

"เซนิ~ เซนิ~" ฟองสบู่หลากสีสันจำนวนมหาศาลพรั่งพรูออกมาจากปากของเซนิกาเมะ พุ่งเข้าใส่เคโรมัตสึที่กำลังพุ่งตรงเข้ามา

เมื่อเห็นดังนั้น แมทธิวก็สั่งการทันที "กระโดดขึ้น! แล้วใช้คลื่นน้ำ!"

เคโรมัตสึทะยานขึ้นสู่อากาศ หลบการโจมตีของเซนิกาเมะ และสร้างลูกแก้วน้ำสีฟ้าใสขึ้นในมืออย่างรวดเร็ว

เมื่อเซนิกาเมะถูกคลื่นน้ำซัดเข้าเต็มเปา การต่อสู้ก็จบลงเพียงเท่านี้

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับชัยชนะครั้งแรกในโรงเรียน รางวัล: แก่นแท้แห่งน้ำสามารถเพิ่มเลเวลของโปเกมอนธาตุน้ำที่อยู่ต่ำกว่าระดับยิมลีดเดอร์ได้ 1-3 เลเวล】

【ภารกิจ: จอมคลั่งชัยชนะต่อเนื่อง! ทำสถิติชนะรวดสามครั้ง, สิบครั้ง, ยี่สิบครั้ง... หนึ่งร้อยครั้ง ภายในหนึ่งเดือน】

【โปเกมอนตัวเดียวกันสามารถพ่ายแพ้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น รางวัลสำหรับการชนะต่อเนื่องเป็นความลับ ขอให้โฮสต์โชคดี】

เมื่อได้ยินเสียงในหัว รอยยิ้มของแมทธิวก็ค่อยๆ บิดเบี้ยวขึ้นมา

ขอโทษนะเพื่อนๆ เตรียมตัวถูกฉันขยี้ให้แหลกได้เลย

"เซนิกาเมะ กลับมา!"

เซเรน่าหยิบโปเกบอลออกมาเพื่อเรียกเซนิกาเมะกลับไปพักฟื้น จากนั้นก็มองแมทธิวด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา หมอนี่เก่งขนาดนี้ได้ยังไง? เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้เลย

แล้วทำไมรอยยิ้มบนหน้าหมอนี่ถึงได้ดูชั่วร้ายขนาดนั้นล่ะเนี่ย!

"การต่อสู้จบลงแล้ว เพื่อนนักเรียนแมทธิวเป็นฝ่ายชนะ"

จังหวะนั้นเอง เสียงของลีฟที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการชั่วคราวก็ดังขึ้นจากด้านข้าง

"พวกเธอสองคนทำได้ไม่เลวเลยนะ"

ครูประจำชั้นเดินเข้ามา เธอสังเกตเห็นการต่อสู้ตรงนี้ระหว่างที่กำลังให้คำแนะนำนักเรียนคนอื่นๆ เมื่อครู่นี้

ถึงแม้การต่อสู้จะตกเป็นรองฝ่ายเดียว แต่เซเรน่าก็ไม่ได้ตื่นตระหนก กลับพยายามตั้งสติหาทางรับมืออย่างใจเย็น ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเทรนเนอร์

"เซเรน่า เธอมีพรสวรรค์นะ แล้วก็เลี้ยงดูเซนิกาเมะมาอย่างดีด้วย ตราบใดที่เธอสั่งสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ เธอจะไปได้ไกลบนเส้นทางของเทรนเนอร์อย่างแน่นอน"

เมื่อได้รับการยอมรับจากครู เซเรน่ายังไม่ทันจะได้ดีใจก็ต้องฟังครูประจำชั้นพูดต่อ "เมื่อกี้เธอทำพลาดอย่างเห็นได้ชัดอยู่สองจุดนะ"

"ข้อแรก ตอนที่ปืนฉีดน้ำบดบังทัศนวิสัยของเธอ แมทธิวฉวยโอกาสนั้นเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว ตอนนั้นเธอกำลังทำอะไรอยู่?"

"หนู..."

"เธอยืนเซ่ออยู่เฉยๆ รอให้หมอกน้ำจางลงงั้นเหรอ? ผลก็คือเธอเพิ่งจะรู้ตัวตอนที่เคโรมัตสึมาอยู่ตรงหน้าแล้ว การต่อสู้ไม่ใช่เกมนะ มันไม่ใช่แบบผลัดกันโจมตี"

"ทำไมเธอถึงไม่คาดเดาการโจมตี, ตั้งรับ หรือเปลี่ยนตำแหน่งของตัวเองล่ะ?"

เซเรน่าพูดอะไรไม่ออกเลย

"ข้อที่สอง ตอนที่เคโรมัตสึพุ่งเข้ามาใช้ท่าสแลช เธอสามารถเลือกที่จะหลบแล้วรอจังหวะสวนกลับได้เต็มที่ แต่เธอกลับปล่อยให้เซนิกาเมะที่กำลังอ่อนแอเข้าปะทะตรงๆ ยิ่งไปกว่านั้น เลเวลของเคโรมัตสึก็สูงกว่าด้วย"

"คือว่า... ตอนนั้นหนูใจร้อนไปหน่อยค่ะ"

ครูประจำชั้นพยักหน้าแล้วหันไปมองแมทธิว "เธอเก่งมากนะ เคโรมัตสึของเธอเรียนรู้คลื่นน้ำได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

"โชคช่วยน่ะครับ แค่โชคช่วยล้วนๆ"

หลังจากครูประจำชั้นเดินจากไป แมทธิวก็หันไปพูดว่า "อี้อี้ เธออยากจะมามีส่วนร่วมในการต่อสู้ที่เรียกเหงื่อกับฉันไหมล่ะ?"

ลีฟหน้าแดงเถือกไปจนถึงใบหู "ฉัน... ฉันสู้เธอไม่ได้หรอก"

จังหวะที่เขากำลังจะพูดเกลี้ยกล่อม จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาจากข้างหลัง "แมทธิว ฉันจะสู้กับแกเอง!"

ลิงก์นั่นเอง เขาอยากจะเข้ามาตั้งแต่ตอนที่การต่อสู้ระหว่างแมทธิวและเซเรน่าจบลงแล้ว

ถึงแม้เขาจะประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของเคโรมัตสึ แต่มันก็เพิ่งผ่านการต่อสู้มาหมาดๆ แถมยังใช้ท่าไม้ตายที่กินพลังงานสูงไปหลายท่าติดต่อกัน นี่แหละโอกาสทองของเขา

"นายเหรอ?"

"ใช่แล้ว ทำไม? กลัวหรือไง?"

ลิงก์จงใจพูดเสียงดังเพราะกลัวว่าคนอื่นจะไม่ได้ยิน

และก็เป็นไปตามคาด คนรอบข้างต่างหันมามองเป็นตาเดียว

"ลิงก์! นายต้องการอะไรกันแน่!"

เมื่อเห็นว่าน้ำเสียงของลิงก์ไม่เป็นมิตรและแฝงไปด้วยเจตนาร้าย เซเรน่าจึงเอ่ยถามขึ้น

อย่างไรก็ตาม ลิงก์เมินเฉยต่อเธอ เขาเฝ้ารอคำตอบจากแมทธิวอย่างเงียบๆ ในความคิดของเขา ตราบใดที่เขาสามารถเอาชนะแมทธิวได้ มันก็มากพอที่จะพิสูจน์ความยอดเยี่ยมของเขาให้ทุกคนเห็น และยิ่งไปกว่านั้น มันยังช่วยดึงหัวใจของเซเรน่ากลับมาได้อีกด้วย

"ตอบมาสิ กลัวเหรอ? จะใช้เคโรมัตสึหรือนามาเคโระก็เอาเลย ฉันไม่เกี่ยงอยู่แล้ว"

แมทธิวยิ้มมุมปาก ลิงก์คนนี้ไม่เพียงแต่เล็งไปที่เคโรมัตสึที่สูญเสียพลังงานไปมาก แต่ยังหมายตานามาเคโระที่มีนิสัยขี้เกียจสันหลังยาวอีกด้วย

นับว่าฉลาดใช้ได้เลยล่ะ แต่น่าเสียดายที่ลิงก์ไม่รู้ว่าเคโรมัตสึมีไอเทมเลฟท์โอเวอส์ (ของเหลือ) อยู่กับตัว ซึ่งทำให้ความสามารถในการฟื้นฟูของมันนั้นรวดเร็วกว่าปกติมาก

"เข้ามาเลย!"

เมื่อเห็นแมทธิวตอบตกลง ลิงก์ก็ดีใจจนเนื้อเต้นทันที ส่วนคนรอบข้างก็พากันถอยห่างเพื่อเปิดทางให้

"ออกมาเลย นิโดรัน♂!"

ลิงก์หยิบโปเกบอลออกมาแล้วตะโกนเสียงดังลั่น

【นิโดรัน♂】

【เพศ: ผู้】

【ประเภท: พิษ】

【เลเวล: 11 - ระดับทั่วไป】

【ความสามารถ: พอยซันพอยต์ (บางครั้งทำให้ศัตรูที่สัมผัสตัวติดพิษ)】

【ทักษะ: เกลียร์, พอยซันสติง, ฮอร์นแอทแทค, โฟกัสเอนเนอร์จี, ดับเบิ้ลคิก】

【ศักยภาพ: ระดับกึ่งจตุรเทพ】

เลเวล 11!

หมอนี่ไม่ได้บังเอิญไปเจออะไรดีๆ เข้าช่วงวันหยุดหรอกใช่ไหม?

การที่โปเกมอนของเซเรน่าและลีฟไปถึงเลเวล 11 ได้ก็นับว่าน่าทึ่งมากแล้ว ผลงานระดับนี้มันไล่เลี่ยกับของลิลี่เมื่อปีที่แล้วเลยนะ

"เร็วเข้าสิ ไม่ได้กลัวจนหัวหดไปแล้วใช่ไหมล่ะ?" ลิงก์ยังคงพูดจายั่วยุต่อไป

"จัดให้ตามคำขอ!" แมทธิวหยิบโปเกบอลออกมา

"ออกมาเลย! ทัตสึเบ!"

เปรี้ยง! เสียงดังกึกก้อง ทัตสึเบเปิดตัวอย่างอลังการงานสร้าง!

บรรยากาศเงียบสงัดไปครึ่งนาทีเต็มๆ ก่อนที่เสียงฮือฮาจะดังกระหึ่มขึ้น ผู้คนพากันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปและบันทึกวิดีโอ

โปเกมอนกึ่งตำนานนั้นหาดูได้ยากมาก ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม คนส่วนใหญ่เคยเห็นแต่ในวิดีโอเท่านั้น

ส่วนลิงก์ หลังจากตกตะลึงไปชั่วขณะ ใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ เป็นโปเกมอนกึ่งตำนานแล้วไงล่ะ? มันก็ยังแค่เลเวล 11 ไม่ใช่เหรอ?

เมื่อมองดูเลเวลบนโปเกเทค ลิงก์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ถ้าเขาสามารถเอาชนะแมทธิวที่มีโปเกมอนกึ่งตำนานได้ล่ะก็ มันจะไม่ยิ่งทำให้เขาดูน่าประทับใจมากขึ้นไปอีกงั้นเหรอ?

"เสี่ยวเฉียน เธอช่วยเป็นกรรมการให้หน่อยได้ไหม?" แมทธิวพูดขึ้น

เซเรน่าได้สติกลับมา "อ้อ ได้สิ"

ในเวลานี้ สำหรับเซเรน่าแล้ว แมทธิวดูเป็นคนลึกลับมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนหน้านี้เธอคิดแค่ว่าแมทธิวรวย แต่ตอนนี้เขาทั้งทรงพลังและมีอิทธิพลมาก

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น!

"นิโดรัน♂ โโฟกัสเอนเนอร์จี!"

"ทัตสึเบ เกลียร์!"

เปิดเกมมาก็ใช้โฟกัสเอนเนอร์จีเลยเหรอเนี่ย พูดยากจังแฮะ

และหลังจากที่อีกฝ่ายใช้โฟกัสเอนเนอร์จี การโจมตีต่อไปก็คงหนีไม่พ้นพอยซันสติงหรือฮอร์นแอทแทคแน่นอน

แมทธิวไม่ได้รีบร้อน เขารับมือกับทุกการเปลี่ยนแปลงอย่างคงเส้นคงวา

อันดับแรก เขาใช้เกลียร์ทำให้นิโดรัน♂ หวาดกลัวและลดพลังป้องกันลง จากนั้นก็เริ่มเปิดฉากโจมตีสวนกลับ

"ทัตสึเบ หลบเร็วเข้า!"

"นิโดรัน♂ ใช้พอยซันสติง!"

ทั้งสองฝ่ายออกคำสั่งตามมาติดๆ

เป็นไปตามคาด แต่น่าเสียดายที่ฉันเดาทางนายออกหมดแล้ว

"ทัตสึเบ ใช้เฮดบัตต์!"

เกลียร์ทำให้นายหวาดกลัว เฮดบัตต์ทำให้นายผงะ ทัตสึเบพุ่งตัวเข้าไปพร้อมกับใช้หัวที่แข็งแกร่งของมันกระแทกเข้าอย่างจัง

"ฮอร์นแอทแทค!"

นิโดรัน♂ ก็พุ่งตรงเข้ามาเช่นกัน

"ทัตสึเบ หยุดเดี๋ยวนี้ ใช้ดราก้อนเบรทปิดเกมเลย!"

"ย๊า~"

พลังงานที่พ่นออกมาจากปากของทัตสึเบทำให้นิโดรัน♂ กระเด็นลอยละลิ่วไปในทันที

"เทคดาวน์!"

ตีเหล็กตอนกำลังร้อน ทัตสึเบพุ่งเข้าชาร์จนิโดรัน♂ ที่ยังลอยอยู่กลางอากาศด้วยความเร็วอันน่าทึ่งทันที

ไม่นาน นิโดรัน♂ ก็นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ไม่ไหวติง

นัดเดียวจอด!

"การต่อสู้จบลงแล้ว เพื่อนนักเรียนแมทธิวเป็นฝ่ายชนะ!"

เซเรน่าตะโกนอย่างตื่นเต้น ตั้งแต่ต้นจนจบ นิโดรัน♂ ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับทัตสึเบได้เลยแม้แต่น้อย

"ทำได้ดีมาก ทัตสึเบ เอานี่ไปสิ"

"ย๊า~" ทัตสึเบกินเอนเนอร์จี้คิวบ์อย่างมีความสุข

ส่วนลิงก์ที่อยู่ตรงนั้น หลังจากเรียกนิโดรัน♂ กลับมาแล้ว เขาก็หยิบโปเกบอลอีกลูกออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ "อีกรอบ!"

"โอ๊ะ? นายมีตัวที่สองด้วยเหรอ?"

"เสี่ยวเฉียน เธอกับอี้อี้ช่วยดูแลทัตสึเบให้หน่อยนะ"

ทัตสึเบยังกินอยู่เลย มันไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับเข้าไปในโปเกบอล

เซเรน่ารีบพยักหน้ารับ "ได้เลย ได้เลย"

ได้ลูบคลำโปเกมอนกึ่งตำนานงั้นเหรอ? เซเรน่าแอบตื่นเต้นนิดหน่อย แถมยังสงสัยว่าแมทธิวจะยังยอมให้เธอลูบทัตสึเบอยู่ไหมถ้ามันพัฒนาร่างเป็นโบมันเดอร์ไปแล้ว

ลีฟเองก็ตั้งตารอเช่นกัน เธอและเซเรน่าพาทัตสึเบไปเล่นอยู่ข้างๆ