ตอนที่2 แรงหมัด 720,000 กิโลกรัม กลับสู่ฐานเสบียง!
ตอนที่2 แรงหมัด 720,000 กิโลกรัม กลับสู่ฐานเสบียง!
ตอนที่2 แรงหมัด 720,000 กิโลกรัม กลับสู่ฐานเสบียง!
"ตูม!!!"
จู่ๆถ้ำที่ผุพังแห่งนี้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ภายใต้กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่ปล่อยออกมาตอนหลี่ลั่วทะลวงสู่ระดับปราชญ์ยุทธ์ ในที่สุดมันก็ทนรับพลังงานอันมหาศาลนี้ไม่ไหว
ถล่มลงมาเสียงดังสนั่น!
"แย่แล้ว ถ้ำจะถล่ม!"
หลี่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายวูบไหว
อาศัยความเร็วเหนือมนุษย์ของระดับปราชญ์ยุทธ์ พุ่งพรวดออกจากถ้ำที่กำลังจะถล่มลงมาได้ในชั่วพริบตา
ถ้ำด้านหลังพังทลายลงมาอย่างสมบูรณ์ในพริบตานั้น ฝุ่นควันตลบอบอวล เศษหินกระเด็นไปทั่ว...
"นี่น่ะเหรอระดับปราชญ์ยุทธ์?"
เมื่อออกมานอกถ้ำที่พังถล่ม หลี่ลั่วสัมผัสได้ถึงความเร็วที่ตัวเองระเบิดออกมาแล้วก็ต้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
ตอนนี้
สายตาของเขาเฉียบคมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ต่อให้เป็นภาพที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน
หูเองก็ไวเป็นพิเศษ ทั้งเสียงลม เสียงแมลงร้อง หรือแม้แต่เสียงลมหายใจของสัตว์ป่าที่อยู่ไกลออกไปก็ไม่รอดพ้นการได้ยินของเขา!
ส่วนเจ้าหมาป่าอัสนีรัตติกาลที่แผ่รังสีอำมหิตตามกลิ่นอายมาจนถึงที่นี่
ในชั่ววินาทีที่หลี่ลั่วทะลวงสู่ระดับปราชญ์ยุทธ์เมื่อครู่นี้
แววตาของมันก็ฉายแววหวาดกลัวสุดขีด ก่อนจะรีบหันหลังกลับและนำฝูงสัตว์ร้ายวิ่งหนีเตลิดไปอย่างลนลาน
"หึ คิดจะหนีเหรอ?"
หลี่ลั่วแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่คิดจะปล่อยเจ้าหมาน้อยที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องตายตัวนี้ไปหรอกนะ
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังภายในที่อัดแน่นอยู่ในร่าง
หลี่ลั่วก็กระโดดเบาๆ ร่างของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าฟาดฟันหมู่เมฆราวกับซูเปอร์แมนในชาติก่อน
ตอนนี้เขาคือยอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์แล้ว การเหยียบอากาศหรือบินขึ้นฟ้าจากจุดที่ยืนอยู่มันเป็นแค่เรื่องจิ๊บๆ
"เจอตัวแล้ว หึหึหึ!"
สายตาอันเฉียบคมล็อคเป้าหมายไปที่ป่าทึบเบื้องล่างทันที เห็นเจ้าหมาป่าอัสนีรัตติกาลกำลังวิ่งหนีสุดชีวิตด้วยความเร็วสูง
หลี่ลั่วชะงักร่างกลางอากาศ ก่อนจะชกหมัดออกไปอย่างแรง
หมัดแหวกอากาศดังสนั่น
อากาศรอบๆราวกับถูกฉีกกระชาก กลุ่มหมอกสีขาววงใหญ่ระเบิดวูบขึ้นกลางอากาศ
ตามมาด้วยเสียง "ตูม" ดังสนั่นหวั่นไหว
หมาป่าอัสนีรัตติกาลระดับแม่ทัพขั้นกลาง
โดนหมัดอันน่าสะพรึงกลัวนี้ซัดเปรี้ยงเดียวดับอนาถในพริบตาโดยไม่มีแม้แต่โอกาสจะตอบสนอง!
"เชี่ย โซนิคบูม!"
หลี่ลั่วมองหลุมลึกที่อยู่ไกลออกไปแล้วอ้าปากค้าง ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
ตอนนี้ก็ถือว่าได้แก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิมแล้ว...
หลี่ลั่วลอยอยู่บนฟ้า ทอดสายตามองเขตรกร้างเบื้องล่างราวกับเป็นผู้ปกครอง
ตอนนี้เขาเองก็กลายเป็นตัวบิ๊กที่สามารถสะกดข่มพื้นที่นี้ได้ ในโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายแห่งนี้แล้ว
จากความทรงจำที่เพิ่มเข้ามา
ระดับของผู้ฝึกยุทธ์จากต่ำไปสูงแบ่งเป็น: ผู้ฝึกหัดยุทธ์ ผู้ฝึกยุทธ์ ปรมาจารย์ยุทธ์ วิญญาณยุทธ์ ยอดปรมาจารย์ยุทธ์ ขุนนางยุทธ์ ราชันยุทธ์ จักรพรรดิยุทธ์ ปราชญ์ยุทธ์ และเทพยุทธ์
แต่ละระดับยังแบ่งย่อยออกเป็นสี่ขั้น คือ ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นปลาย และระยะสูงสุด
ทั่วทั้งโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้ ยอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์จากทุกประเทศรวมกันมีแค่ไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น
ส่วนระดับเทพยุทธ์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ
ฟังดูเหมือนเยอะ แต่พอเฉลี่ยไปยังประเทศต่างๆแล้วก็ถือว่าหายากสุดๆ...
เพิ่งทะลุมิติมาก็กลายเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าซะแล้ว หลี่ลั่วหุบยิ้มไม่ได้เลย
เขาแอบถามในใจว่า ‘ระบบ อธิบายประโยชน์ของนายให้ฟังหน่อยสิ?’
[ติ๊ง ฟังก์ชันของระบบลงชื่อเข้าใช้ผู้ช่วย: โฮสต์สามารถลงชื่อเข้าใช้ได้วันละหนึ่งครั้ง เลือกสถานที่ได้ตามใจชอบ รางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้แต่ละครั้งจะสุ่ม มีทั้งการเลื่อนระดับ อาวุธเทพ ทักษะยุทธ์ วรยุทธ์ ของวิเศษล้ำค่า และอื่นๆอีกมากมาย...]
"โอเค เข้าใจละ"
พอฟังระบบอธิบายจบ ดวงตาของหลี่ลั่วก็เป็นประกาย
ลงชื่อเข้าใช้ได้ทุกวันแบบนี้โคตรฟินเลย!
แถมยังไม่จำกัดสถานที่อีกต่างหาก!
[ติ๊ง รีเฟรชหน้าต่างข้อมูลโฮสต์]
สิ้นเสียงระบบในหัว หน้าจอโฮโลแกรมกึ่งโปร่งใสที่ดูไฮเทคสุดๆก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่ลั่วทันที
[ชื่อ]: หลี่ลั่ว
[ระดับ]: ปราชญ์ยุทธ์ขั้นต้น
[แรงหมัด]: 720,000 กิโลกรัม
[อัตราการระเบิดพลัง]: 3.8 เท่า
[วรยุทธ์]: เคล็ดหล่อหลอมกายากระดูกเหล็ก ระดับD
[ทักษะยุทธ์]: หมัดทลายมิติ ระดับC (ขั้นสูง) ทักษะดาบ (ขั้นกลาง)
[ประเภท]: ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป
วรยุทธ์กับทักษะยุทธ์พวกนี้เป็นของเดิมที่เจ้าของร่างมีอยู่แล้ว แค่ระดับมันธรรมดาไปหน่อย ไม่ได้หายากอะไร
ระดับความเข้าใจในทักษะยุทธ์แบ่งออกเป็น 5 ขั้น คือ ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง ระดับปรมาจารย์ และขั้นสมบูรณ์แบบ
จุดเด่นเดียวบนหน้าต่างข้อมูลก็คือแรงหมัด 7.2 แสนกิโลกรัมนั่นแหละ นี่มันหุ่นกันดั้มร่างคนชัดๆ...
แม้ว่าตอนนี้หลี่ลั่วจะเพิ่งอยู่ระดับปราชญ์ยุทธ์ขั้นต้น แต่อัตราการระเบิดพลังระดับ 3.8 เท่านี้ก็เทียบชั้นกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับปราชญ์ยุทธ์ขั้นต้นหน้าเก่าบางคนได้สบายๆ
"สะใจโว้ย!"
เมื่อทำความเข้าใจสถานะของตัวเองแล้ว หลี่ลั่วก็ปิดหน้าต่างระบบ แค่คิดหน้าจอก็หายไป
เขาเตรียมตัวออกจากเขตรกร้างเพื่อกลับเข้าเมืองมนุษย์
จากนั้นร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง มุ่งหน้าสู่ฐานเสบียงที่มีกองทัพประจำการอยู่ซึ่งห่างออกไปร้อยกว่ากิโลเมตร
"วู้ฮู้~"
ระหว่างทางกลับฐานเสบียง หลี่ลั่วอารมณ์ดีสุดๆ
เขาไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายระดับปราชญ์ยุทธ์ของตัวเองเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังปล่อยแรงกดดันออกมาเต็มพิกัด!
โฉบเฉี่ยวไปมาเหนือน่านฟ้าเขตรกร้างอย่างอิสระ
จู่ๆเขาก็นึกสนุกขึ้นมา เลยเอาพวกสัตว์ร้ายที่กำลังสั่นงันงกอยู่เบื้องล่างมาเป็นเป้าทดสอบพลังซะเลย
"รับหมัดฉันไปกินซะ!"
เขากำหมัดแน่นแล้วต่อยออกไปอย่างดุดันราวกับกระสุนปืนใหญ่
ทุกหมัดที่ปล่อยออกไป
ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังสนั่นฟ้า ทำเอาพื้นที่รอบๆสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
ส่วนพวกสัตว์ร้ายที่ถูกหลี่ลั่วล็อคเป้าหมายไว้นั้นตายสนิทชนิดที่ว่าไม่รู้จะตายยังไงแล้ว
ไม่มีตัวไหนทนรับหมัดแหวกอากาศของเขาได้เลย!
การกระทำนี้ทำให้เขตรกร้างสั่นสะเทือนไปทั่ว หินผาแตกกระจาย ต้นไม้โค่นล้ม
พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมลึกที่เกิดจากหมัดของหลี่ลั่ว
แม้แต่สัตว์ร้ายระดับลอร์ดขั้นต้นที่แข็งแกร่งที่สุดที่อยู่ลึกเข้าไปข้างในก็ยังกลัวจนตัวสั่น
นี่มันบิ๊กบอสที่ไหนมารังแกเด็กในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่เนี่ย?
ทั้งสัตว์ร้ายและผู้ฝึกยุทธ์ในเขตรกร้างต่างก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเขา!
การจัดการกับสัตว์ร้ายที่ระดับต่ำกว่าลอร์ดพวกนี้ หลี่ลั่วไม่ต้องใช้ทักษะยุทธ์ด้วยซ้ำ แค่ต่อยส่งๆก็ฆ่าพวกมันได้ในพริบตา...
ตูม! ตูม! ตูม!
"น... นี่มันเสียงอะไรเนี่ย? สัตว์ร้ายคลุ้มคลั่งเหรอ?"
"......"
กองทหารที่ประจำการอยู่รอบๆฐานเสบียงซึ่งกำลังลาดตระเวนตามปกติ
สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่ส่งมาจากเขตรกร้าง พื้นดินสั่นไหวไปหมด!
พวกเขาคิดว่าสัตว์ร้ายในเขตรกร้างเกิดบ้าคลั่งขึ้นมา จึงรีบเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบทันที
ปืนใหญ่หนักที่ดูน่าเกรงขามบนกำแพงฐานทัพทุกกระบอกพร้อมยิงแล้ว
ในขณะที่ทุกคนกำลังตึงเครียดอยู่นั้น
กลิ่นอายอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็พัดมาจากเขตรกร้าง ทำให้พวกเขาสบายใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง
นี่มันกลิ่นอายของผู้ฝึกยุทธ์ระดับปราชญ์ยุทธ์ของเผ่ามนุษย์นี่นา!
ทั้งทรงพลังและเปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขามจนน่าขนลุก...
"ดูนั่นสิ มีคนอยู่บนฟ้า!"
"ว้าว! บินบนฟ้าได้ ต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับราชันยุทธ์ขึ้นไปแน่ๆ!"
"กลิ่นอายแบบนี้ระดับปราชญ์ยุทธ์ไม่ผิดแน่! แค่ไม่รู้ว่าเป็นท่านปราชญ์ยุทธ์คนไหน..."
เหล่าทหารที่ประจำการอยู่บนกำแพงฐานสัมผัสได้ถึงที่มาของกลิ่นอาย จึงรีบเงยหน้ามอง
แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเลื่อมใส
ทั่วทั้งประเทศต้าเซี่ยมียอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์แค่ 41 คนเท่านั้น วันนี้โชคดีได้เจอตัวเป็นๆจะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง?
ร่างหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาใกล้จากบนท้องฟ้าอันห่างไกลอย่างรวดเร็ว
คนคนนั้นก็คือหลี่ลั่ว เขาสวมเกราะศึกระดับEที่ขาดรุ่งริ่ง แต่กลับแผ่ซ่านความน่าเกรงขามที่หาใดเปรียบ
ร่างกายที่ปราดเปรียวพุ่งแหวกอากาศราวกับสายฟ้าแลบ บินจากเขตรกร้างตรงมายังฐานเสบียงแห่งนี้
"ถึงเร็วขนาดนี้เลย?"
หลี่ลั่วมองไปข้างหน้า ฐานเสบียงขนาดมหึมาปรากฏขึ้นแก่สายตา
ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะบินได้เร็วขนาดนี้ แค่พริบตาเดียวก็มาถึงฐานเสบียงแล้ว
ตลอดทางที่บินมาเขายังไม่ได้ใช้ความเร็วเต็มที่เลยด้วยซ้ำ
จู่ๆก็กลายเป็นยอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์ที่เหาะเหินเดินอากาศได้ หลี่ลั่วเลยยังแอบรู้สึกไม่ชินอยู่นิดหน่อย
เขาตั้งสติครู่หนึ่ง
หลี่ลั่วทิ้งตัวดิ่งลงมาจากบนฟ้า
พุ่งแหวกอากาศลงมาราวกับดาวตก ก่อนจะแลนดิ้งลงตรงลานกว้างกลางฐานเสบียงได้อย่างสวยงาม
ป.ล. การแบ่งระดับสัตว์ร้าย:
ระดับทหาร (ผู้ฝึกหัดยุทธ์ ผู้ฝึกยุทธ์ ปรมาจารย์ยุทธ์)
ระดับแม่ทัพ (วิญญาณยุทธ์ ยอดปรมาจารย์ยุทธ์ ขุนนางยุทธ์)
ระดับลอร์ด (ราชันยุทธ์ จักรพรรดิยุทธ์ ปราชญ์ยุทธ์)
ระดับราชันสัตว์ร้าย (เทพยุทธ์)
ระดับจักรพรรดิสัตว์ร้าย (เหนือเทพยุทธ์) ในวงเล็บคือระดับของสัตว์ร้ายที่เทียบเท่ากับระดับของผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามนุษย์
สัตว์ร้ายระดับทหารจนถึงระดับลอร์ดจะมีแค่ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูงเท่านั้น (เช่น ระดับแม่ทัพขั้นสูงจะเทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธ์ระดับขุนนางยุทธ์) ไม่มีการแบ่งเป็นขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นปลาย หรือระยะสูงสุด
แต่ระดับราชันสัตว์ร้ายจะมี เช่น ราชันสัตว์ร้ายขั้นต้นเทียบเท่าเทพยุทธ์ขั้นต้น
ส่วนระดับที่อยู่สูงกว่าเทพยุทธ์จะปรากฏในบทที่ 44