บทที่ 38 สังเคราะห์ยันต์วิญญาณ! ยันต์เกราะทองคำ!

บทที่ 38 สังเคราะห์ยันต์วิญญาณ! ยันต์เกราะทองคำ!

ภายในห้องหินของหอถ้ำ เงียบสงัดไร้สรรพเสียง มีเพียงปราณวิญญาณอันแผ่วเบาในอากาศที่ไหลเวียนไปมาอย่างช้าๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สองเดือนได้ล่วงเลยไปแล้ว

ลู่หมิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงหิน ร่างกายสั่นสะท้านอย่างแทบจะมองไม่เห็น พลังเวทที่หนาแน่นกว่าเดิมเกือบเท่าตัว พุ่งทะยานเชี่ยวกรากอยู่ในเส้นลมปราณของเขา และท้ายที่สุดก็หลั่งไหลกลับคืนสู่ทะเลปราณตันเถียนจนหมดสิ้น

เขาค่อยๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ประกายแสงวูบหนึ่งสว่างวาบขึ้นและหายไปในห้องหินอันสลัวราง

รวบรวมลมปราณระดับเก้า

สำเร็จแล้ว!

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันเปี่ยมล้นภายในร่าง ภายในใจของลู่หมิงกลับไม่มีความปีติยินดีเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเกิดความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรงขึ้นมาแทน

เขาล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ ลูบคลำถุงเก็บสมบัติ

ภายในนั้น โอสถที่แลกเปลี่ยนมาจากฮั่นลี่ได้ถูกผลาญไปจนหมดสิ้นแล้ว โอสถปฐมมรกตที่เขาสังเคราะห์จากโอสถของปุถุชนก็เหลืออยู่น้อยนิด เพียงพอให้ใช้ฝึกฝนต่อไปได้อีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้น

ส่วนหินวิญญาณนั้น ยิ่งเหลือเพียงแค่สิบกว่าก้อนอันน่าเวทนา

การนั่งกินนอนกินจนภูเขาถล่ม ก็คงไม่ต่างอะไรกับสถานการณ์ในตอนนี้

ค่าเช่าหอถ้ำในตลาดนัดนั้นแพงหูฉี่ การบริโภคทรัพยากรในการฝึกฝนแต่ละวันยิ่งเป็นเหมือนหลุมดำที่ถมไม่เต็ม

หากยังคิดหาวิธีหาหินวิญญาณไม่ได้ ในไม่ช้าเขาก็จะต้องเผชิญกับสภาวะขัดสนที่ไม่มีโอสถให้ใช้ หรือแม้กระทั่งไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าหอถ้ำป้ายเหลืองที่แย่ที่สุดแห่งนี้ด้วยซ้ำ

ต้องหาช่องทางหาหินวิญญาณที่มั่นคงให้จงได้

ลู่หมิงลุกขึ้นยืน เดินวนไปวนมาในห้องหินอันคับแคบ

จะขายโอสถที่ตัวเองสังเคราะห์ขึ้นมาโดยตรงเลยงั้นหรือ?

ขายสมุนไพรวิญญาณอายุมากงั้นหรือ?

ลู่หมิงส่ายหน้า

กำไรน้อยเกินไป อีกทั้งยังดึงดูดความสนใจได้ง่าย

ความคิดของเขาหมุนวนอย่างรวดเร็ว วิเคราะห์วิธีการและทรัพยากรที่ตนเองครอบครองอยู่ทีละอย่าง

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็นึกถึงยันต์วิญญาณสองแผ่น ที่ได้มาจากถุงเก็บสมบัติของอวี๋จื่อถง

ยันต์วิญญาณ!

ของสิ่งนี้คือสินค้าสิ้นเปลืองที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร มีความต้องการสูงมาก ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้ด้วยเวทมนตร์หรือการออกผจญภัย ล้วนขาดมันไปไม่ได้ทั้งสิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ยันต์วิญญาณยังมีหลากหลายประเภท แบ่งระดับชั้นอย่างชัดเจน ตั้งแต่ระดับเริ่มต้นขั้นต่ำไปจนถึงระดับสูง ราคานั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ช่องว่างในการพลิกแพลงตรงจุดนี้ มันช่างกว้างใหญ่ไพศาลนัก

แผนการที่ชัดเจนแผนหนึ่งก่อตัวขึ้นในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อตัดสินใจได้แน่วแน่ ลู่หมิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากหอถ้ำ มุ่งตรงไปยังเขตการค้าของตลาดนัด

บนท้องถนนผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงร้องตะโกนขายของดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขามาถึงที่นี่ในคราแรก

แต่ในครั้งนี้ เป้าหมายของลู่หมิงนั้นชัดเจนยิ่งนัก เขาเดินผ่านโซนขายอาวุธวิเศษและโอสถอันคึกคัก และท้ายที่สุดก็ไปหยุดอยู่ที่แผงลอยแห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยกระดาษยันต์หลากสีสันวางเรียงรายอยู่

เจ้าของแผงลอยเป็นผู้ฝึกตนวัยกลางคนหน้าตาฉลาดแกมโกง มีพลังฝึกปรือในขอบเขตรวบรวมลมปราณระดับแปด กำลังเอนหลังพิงก้อนหินใหญ่อย่างเกียจคร้าน ร้องเรียกลูกค้าไปพลางๆ

สายตาของลู่หมิงกวาดมองไปบนแผงลอย ยันต์ลูกไฟ ยันต์ศรน้ำแข็ง ยันต์โล่ดิน... ล้วนเป็นยันต์วิญญาณระดับเริ่มต้นขั้นต่ำที่พบเห็นได้ทั่วไป อานุภาพมีจำกัด

ท้ายที่สุด สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่กองยันต์สีเหลืองทองที่วางซ้อนกันอยู่อย่างเป็นระเบียบ

"สหายเต๋า ยันต์วัชระนี้ขายอย่างไรหรือ?" ลู่หมิงเอ่ยปากถาม

ยันต์วัชระเป็นยันต์ป้องกันระดับเริ่มต้นขั้นกลาง หลังจากกระตุ้นแล้วจะสร้างม่านแสงคุ้มกายขึ้นมา สามารถต้านทานการโจมตีของผู้ฝึกตนในขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นกลางได้ ถือเป็นของรักษาชีวิตที่ผู้ฝึกตนระดับล่างโปรดปรานเป็นอย่างมาก

ยันต์วัชระที่เขาได้มาจากอวี๋จื่อถง ก็เป็นยันต์ชนิดเดียวกันกับยันต์พวกนี้

เจ้าของแผงลอยลืมตาขึ้นเล็กน้อย พิจารณาลู่หมิงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าพลังฝึกปรือของอีกฝ่ายลึกล้ำสุดหยั่งคาด ไกลเกินกว่าที่ตนเองจะมองทะลุได้ ท่าทีเกียจคร้านบนใบหน้าก็หดหายไปเจ็ดแปดส่วน เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอันกระตือรือร้นแทน

"สหายเต๋าท่านนี้ช่างตาแหลมคมยิ่งนัก! ยันต์วัชระของข้านี้ เป็นถึงฝีมือการวาดด้วยตัวเองของศิษย์พี่แห่งสำนักเทียนซิงเชียวนะ คุณภาพชั้นยอด แผ่นหนึ่งขายเพียงสิบก้อนหินวิญญาณระดับล่างเท่านั้น ไม่หลอกลวงทั้งเด็กและคนแก่แน่นอน!"

"สิบก้อนหินวิญญาณงั้นหรือ?" ลู่หมิงทวนคำ ทว่าในใจกลับกำลังคำนวณอย่างรวดเร็ว

ราคานี้ถือว่าไม่ถูก แต่ก็อยู่ในเกณฑ์ราคาตลาด

ทว่าบนตัวเขามีหินวิญญาณรวมแล้วเพียงสิบกว่าก้อน จะซื้อสักแผ่นยังปวดใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการนำไปสังเคราะห์เลย

"ราคาสูงเกินไป"

ลู่หมิงส่ายหน้า ทำท่าจะเดินจากไป "ข้าไปดูร้านอื่นก่อนดีกว่า"

"เอ๊ะ พี่ชายเดี๋ยวก่อน!"

เจ้าของแผงลอยรีบลุกขึ้นมาขวางเขาไว้ "ราคาคุยกันได้นี่นา! หากท่านตั้งใจจะซื้อจริงๆ ข้าจะลดราคาให้ คิดเพียงเก้าก้อนหินวิญญาณต่อแผ่น ลดกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ! นี่มันของช่วยชีวิตเชียวนะ ในยามคับขัน หินวิญญาณก้อนเดียวก็สามารถแลกชีวิตได้เลยนะ!"

ลู่หมิงหยุดฝีเท้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปากว่า "ช่วงนี้ข้าค่อนข้างขัดสนเรื่องหินวิญญาณ ไม่ทราบว่าสหายเต๋ารับซื้อสมุนไพรหรือไม่?"

"สมุนไพรงั้นหรือ?" เมื่อเจ้าของแผงลอยได้ยินเช่นนั้น ในดวงตาก็มีประกายความระแวดระวังพาดผ่าน "อายุเท่าใดล่ะ? หากเป็นสมุนไพรปุถุชนทั่วไป ข้าไม่เอาหรอกนะ"

ลู่หมิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบสมุนไพรที่มีสีแดงก่ำไปทั้งต้นและแผ่กลิ่นหอมจางๆ ออกมาจากถุงเก็บสมบัติ มันก็คือเห็ดหลินจือโลหิตที่เขา "กวาดต้อน" มาจากพรรคปุถุชน และผ่านการสกัดให้บริสุทธิ์จากเตาสังเคราะห์จนมีอายุถึงหนึ่งร้อยปีนั่นเอง

พอเจ้าของแผงลอยเห็นเห็ดหลินจือโลหิตต้นนี้ ลมหายใจก็ถึงกับติดขัดขึ้นมาหลายส่วน

แม้เขาจะไม่เชี่ยวชาญวิถีแห่งโอสถ แต่สายตาแค่นี้ย่อมต้องมีอยู่แล้ว

สมุนไพรวิญญาณอายุร้อยปี สำหรับผู้ฝึกตนที่ติดแหง็กอยู่ในขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นกลางอย่างเขา ไม่ว่าจะเก็บไว้ใช้หลอมโอสถเพื่อทะลวงด่านเอง หรือจะนำไปขายต่อ ก็ถือเป็นรายได้ที่ไม่น้อยเลยทีเดียว

"เห็ดหลินจือโลหิตอายุร้อยปี! ของดีนี่นา!" ท่าทีของเจ้าของแผงลอยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือในพริบตา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบสอพลอ "สหายเต๋า ท่านอยากจะแลกยันต์วัชระกี่แผ่นหรือ?"

"ที่นี่เจ้ามีอยู่เท่าใดเล่า?"

"มีไม่มากหรอก มีรวมทั้งหมดแค่สิบสองแผ่นเท่านั้นแหละ"

"สมุนไพรวิญญาณอายุร้อยปีสองต้นนี้ แลกกับยันต์วัชระสิบสองแผ่นของเจ้า เป็นอย่างไร?" ลู่หมิงหยิบหวงจิงที่มีอายุพอๆ กันออกมาอีกต้นหนึ่ง

เจ้าของแผงลอยชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นก็ส่ายหน้าปฎิเสธพัลวัน "ไม่ได้ๆ! สหายเต๋า ท่านล้อข้าเล่นใช่หรือไม่? สองต้นนี้ของท่านรวมกันแล้ว มูลค่ามันห่างไกลจากยันต์วิญญาณของข้ามากนัก! ข้าให้ท่านได้มากที่สุดแค่สิบแผ่นเท่านั้นแหละ!"

ทั้งสองฝ่ายต่อรองกันไปมา ฟาดฟันฝีปากกันอยู่ครึ่งค่อนวัน

และท้ายที่สุด ลู่หมิงก็ใช้เห็ดหลินจือโลหิตอายุร้อยปีสองต้น บวกกับหินวิญญาณระดับล่างอีกสามก้อน สามารถแลกยันต์วัชระทั้งหมดสิบสองแผ่นบนแผงลอยมาได้อย่างสำเร็จ

เมื่อเจ้าของแผงลอยได้สมุนไพรวิญญาณไป ก็เก็บแผงลอยกลับไปด้วยความพึงพอใจ

ส่วนลู่หมิงที่ถือยันต์วิญญาณปึกหนานั้น ภายในใจก็ยิ่งเกิดความตื่นเต้นอย่างยากจะพรรณนา

เมื่อนับรวมกับที่เขามีอยู่เดิมสองแผ่น ตอนนี้ในมือเขามียันต์วัชระอยู่ถึงสิบสี่แผ่นแล้ว

"ยันต์วัชระตั้งมากมายขนาดนี้ ครั้งนี้จะต้องศึกษาค่ายกลและกฎเกณฑ์การสังเคราะห์ยันต์วิญญาณของเตาสังเคราะห์ให้กระจ่างอย่างแน่นอน"

เขารีบกลับไปที่หอถ้ำทันที และเมื่อยืนยันว่าไม่มีใครอยู่ภายนอกแล้ว จึงค่อยๆ หยิบยันต์วัชระสามแผ่นออกมาถือไว้ในมืออย่างระมัดระวัง

[ตรวจพบสิ่งของที่คล้ายคลึงกัน ต้องการสังเคราะห์หรือไม่?]

เสียงเตือนจากเตาสังเคราะห์หมื่นสรรพสิ่งดังขึ้นตามคาด

"สังเคราะห์!"

ลู่หมิงขยับความคิด

วินาทีต่อมา ยันต์วิญญาณสามแผ่นในมือเขาก็หายวับไปในอากาศ ถูกดูดเข้าไปในเตาสังเคราะห์

ภายในเตาสังเคราะห์ กลุ่มแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมา เปล่งประกายเจิดจ้าบาดตา

ผ่านไปครู่หนึ่ง

[สังเคราะห์สำเร็จ]

ยันต์วิญญาณแผ่นใหม่เอี่ยม ปรากฏขึ้นในมือของลู่หมิงอย่างเงียบเชียบ

วัสดุของยันต์วิญญาณแผ่นนี้แตกต่างจากยันต์วัชระอย่างเห็นได้ชัด กระดาษยันต์ดูหนาหนักยิ่งกว่า แสดงให้เห็นถึงสีทองคล้ำ ส่วนอักขระชาดบนนั้นก็ไม่ใช่สีแดง แต่กลับเป็นแสงสีทองจางๆ ที่ไหลเวียนไปมา ราวกับมีชีวิตก็ไม่ปาน

กลิ่นอายอันหนักแน่นและมั่นคงที่เหนือกว่ายันต์วัชระไปไกล พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาอย่างชัดเจน

[ยันต์เกราะทองคำ: ยันต์ป้องกันธาตุทองระดับเริ่มต้นขั้นสูง หลังจากกระตุ้นแล้วจะสร้างเกราะเกล็ดทองคำขึ้นมาคุ้มกาย หากไม่ใช่ผู้ฝึกตนในขอบเขตสร้างรากฐาน ก็มิอาจทำลายได้]

สำเร็จแล้ว!

หัวใจของลู่หมิงเต้นแรงขึ้นมาทันที ความปีติยินดีอย่างล้นเหลือพุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง

ยันต์วัชระระดับเริ่มต้นขั้นกลาง เมื่อนำสามแผ่นมาสังเคราะห์รวมกัน ถึงกับสามารถแปรสภาพเป็นยันต์เกราะทองคำระดับเริ่มต้นขั้นสูงได้โดยตรง!

ยิ่งไปกว่านั้น พลังป้องกันของมัน ยังบรรลุถึงระดับที่น่าตกตะลึงอย่าง "หากไม่ใช่ผู้ฝึกตนในขอบเขตสร้างรากฐาน ก็มิอาจทำลายได้" อีกด้วย!

นี่หมายความว่าอย่างไรกัน?

สมองของลู่หมิงหมุนวนอย่างรวดเร็ว

ยันต์วัชระระดับเริ่มต้นขั้นกลางหนึ่งแผ่น ราคาตลาดคือสิบก้อนหินวิญญาณ

ส่วนยันต์วิญญาณระดับเริ่มต้นขั้นสูงหนึ่งแผ่น ราคาก็ต้องสูงกว่าอย่างน้อยหกเท่า แตะที่หกสิบก้อนหินวิญญาณต่อแผ่น หากเป็นยันต์ประเภทป้องกัน ก็มีแต่จะยิ่งแพงขึ้นไปอีก!

การสังเคราะห์ในครั้งนี้ของเขา ต้นทุนทั้งหมดคือสมุนไพรที่มีมูลค่าร้อยก้อนหินวิญญาณ บวกกับหินวิญญาณอีกสามก้อน แลกเปลี่ยนมาเป็นยันต์วิญญาณสิบสองแผ่น

เมื่อเฉลี่ยออกมาแล้ว ต้นทุนของยันต์วัชระหนึ่งแผ่นก็ไม่ถึงสิบก้อนหินวิญญาณเสียด้วยซ้ำ

ใช้ยันต์วัชระระดับกลางสามแผ่น มาสังเคราะห์เป็นยันต์ระดับสูงที่มีมูลค่าถึงหกสิบก้อนหินวิญญาณได้หนึ่งแผ่น!

ยิ่งไปกว่านั้น โสมโลหิตอายุร้อยปีพวกนั้น ก็เป็นเพียงสิ่งที่เขาสังเคราะห์มาจากสมุนไพรปุถุชนธรรมดาๆ เท่านั้น

แต่หากพูดถึงมูลค่าแล้ว สมุนไพรปุถุชนเหล่านั้น แม้แต่หินวิญญาณก้อนเดียวยังมีค่าไม่ถึงเลย

ผลกำไรที่แฝงอยู่ในเรื่องนี้ ช่างมหาศาลนัก!

แนวทางการหาเงินที่ทั้งกล้าหาญและชัดเจน ระเบิดขึ้นกลางใจของเขาในพริบตา

เขาสามารถกว้านซื้อยันต์วิญญาณระดับต่ำในปริมาณมากๆ แล้วนำไปอัปเกรดผ่านเตาสังเคราะห์หมื่นสรรพสิ่ง จากนั้นก็ค่อยนำไปขายเก็งกำไร เพื่อกอบโกยส่วนต่างอันมหาศาลได้อย่างเต็มที่!

ยิ่งไปกว่านั้น... หากใช้ยันต์ระดับเริ่มต้นขั้นสูงในจำนวนที่มากพอมาสังเคราะห์ จะมีความเป็นไปได้ที่จะสังเคราะห์ยันต์ระดับกลางออกมาได้หรือไม่?

นั่นคือยันต์วิญญาณที่มีเพียงผู้ฝึกตนในขอบเขตสร้างรากฐานเท่านั้นจึงจะวาดขึ้นมาได้เชียวนะ แต่ละแผ่นล้วนมีมูลค่าสูงลิ่ว จัดเป็นของล้ำค่าที่มีราคาแต่หาซื้อไม่ได้ในตลาดนัดเลยทีเดียว!

ไม่ใช่แค่ยันต์วิญญาณ แต่รวมถึงสมุนไพร โอสถ หรือแม้กระทั่งอาวุธวิเศษ... เส้นทางสายนี้ สามารถทำได้อย่างแน่นอน!

"สถานการณ์ที่แน่ชัด คงต้องทดลองอีกหลายๆ ครั้งเสียก่อน"

ลู่หมิงพยายามข่มความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งในใจเอาไว้ สายตาที่มองดูยันต์วัชระอีกสิบเอ็ดแผ่นที่เหลืออยู่ในมือ ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนระอุ

เส้นทางอันกว้างใหญ่ที่ทอดเข้าสู่อิสรภาพทางการเงิน และปูลาดด้วยหินวิญญาณ ได้เปิดออกเบื้องหน้าเขาแล้ว