บทที่ 4 - วิธีหาแต้มบำเพ็ญเพียร

"จะมาขายหรือมาซื้อของ?"

ต่งเยว่เงยหน้ามองหวังเจี้ยนเฉียง ใบหน้างดงามไร้ที่ติของนางมีแต่ความเย็นชา

"ศิษย์ต้องการซื้อสูตรตำรับโอสถบำรุงกายกับโอสถชิงหลิงขอรับ"

หวังเจี้ยนเฉียงไม่ได้ใส่ใจกับน้ำเสียงของผู้อาวุโสสายนอกท่านนี้แต่อย่างใด

บุคลิกของผู้อาวุโสต่งก็เป็นเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว นางไม่ได้จงใจทำตัวเย็นชาใส่เขาคนเดียว แต่เป็นกับทุกคนต่างหาก

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเจี้ยนเฉียง ต่งเยว่ก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

หอกิจการภายนอกเป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่ศิษย์สายนอกของสำนักเหอฮวนสามารถนำสิ่งของมาซื้อขายแลกเปลี่ยนได้ นับตั้งแต่ที่เขาหันมาเอาดีด้านการปรุงโอสถเป็นอาชีพเสริม หวังเจี้ยนเฉียงก็มาป้วนเปี้ยนอยู่ที่หอกิจการภายนอกบ่อยครั้งมาก

ประกอบกับชื่อเสียงอันโด่งดัง (ในทางที่ผิด) ของเขาในหมู่ศิษย์สายนอก

ต่อให้ต่งเยว่จะมีนิสัยเย็นชา ไม่เคยคิดจะใส่ใจจดจำศิษย์สายนอกคนไหนเป็นพิเศษ แต่นางก็ยังจำเขาได้แม่นยำ

หากนางจำไม่ผิด หวังเจี้ยนเฉียงน่าจะเป็นแค่นักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นต่ำไม่ใช่หรือ?

โอสถบำรุงกายกับโอสถชิงหลิง ล้วนเป็นโอสถระดับหนึ่งขั้นกลาง ซ้ำยังจัดเป็นของชั้นเลิศในระดับเดียวกันอีกด้วย

แม้นักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นกลางทั่วไปจะพยายามปรุง ก็ยังต้องพบกับความยากลำบากอย่างแสนสาหัส

เขาเป็นแค่นักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นต่ำ แล้วจะซื้อสูตรโอสถสองชนิดนี้ไปทำไมกัน?

หรือว่า... ความสามารถด้านการปรุงโอสถของเขาจะบรรลุขั้นแล้ว?

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ต่งเยว่ก็แอบส่ายหน้าอยู่ในใจ

น่าเสียดาย ต่อให้เป็นนักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นกลาง มันก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรนักหรอก

อย่าว่าแต่นักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นกลางเลย ต่อให้เป็นนักปรุงโอสถระดับหนึ่งขั้นสูง ลำพังแค่ในบรรดาศิษย์สายนอกก็มีไม่ต่ำกว่าแปดสิบถึงหนึ่งร้อยคนแล้ว

ในบรรดาคนเหล่านั้น มีผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นอยู่หลายคน ซ้ำอายุยังไม่ถึงสี่สิบปีด้วยซ้ำ

นางรู้ดีว่าหวังเจี้ยนเฉียงมีความพากเพียรในการฝึกฝนอย่างหนัก แต่ในบางครั้ง ความพยายามก็ไม่ได้การันตีถึงความสำเร็จเสมอไป

ในเส้นทางการบำเพ็ญเพียรเพื่อมุ่งสู่วิถีเซียน พรสวรรค์ถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางการปรุงโอสถ หรือเส้นทางการบำเพ็ญเพียรเป็นเซียน พรสวรรค์ของหวังเจี้ยนเฉียงล้วนย่ำแย่เกินเยียวยา

บ่อยครั้งที่เขาอุตส่าห์ทนฝึกฝนอย่างยากลำบากมาเป็นสิบปี กลับยังสู้ผู้ที่มีพรสวรรค์ฝึกฝนเพียงแค่เดือนเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำ

นางมองเห็นภาพอนาคตของหวังเจี้ยนเฉียงในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าล่วงหน้าแล้ว ว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความตายและกลายเป็นเพียงเถ้าธุลีดิน

การบำเพ็ญเพียรก็เหมือนกับการเดินข้ามสะพานไม้ท่อนเดียว มีบางคนที่พลัดตกลงไปตั้งแต่ก้าวแรก และมีบางคนที่ยังกัดฟันทนเดินต่อไปได้นานขึ้นอีกหน่อย แต่ท้ายที่สุดแล้ว หากไม่สามารถก้าวข้ามไปได้สำเร็จ คนเหล่านั้นก็ล้วนเป็นผู้พ่ายแพ้กันทั้งสิ้น

เมื่อคิดได้เช่นนี้ แววตาของนางก็หม่นหมองลงวูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติในพริบตา

นางหยิบหยกบันทึกสองชิ้นออกมาจากแหวนมิติ แล้วโยนส่งให้เขาอย่างไม่ใส่ใจ "สองร้อยหินวิญญาณ"

"ขอบคุณขอรับผู้อาวุโส"

หวังเจี้ยนเฉียงรับหยกบันทึกทั้งสองชิ้นมา ซื้อสมุนไพรเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย แล้วจึงโค้งคำนับลาต่งเยว่

ก่อนจะหันหลังกลับ สายตาของเขาก็แอบกวาดมองเนินอกของต่งเยว่อย่างแนบเนียน ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวจากไป

...

"ชื่อ: ต่งเยว่

เพศ: หญิง

อายุ: 175/200

รากฐานกระดูก: รากวิญญาณสวรรค์ธาตุทอง

ระดับบำเพ็ญเพียร: ขั้นสร้างรากฐานระดับสมบูรณ์แบบ

ค่าความรู้สึกปัจจุบัน: 0"

หลังจากเดินออกมาจากหอกิจการภายนอก หวังเจี้ยนเฉียงก็นึกถึงข้อมูลสเตตัสที่ปรากฏขึ้นในหัวตอนที่มองต่งเยว่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ผู้อาวุโสต่งท่านนี้ ถึงกับมีรากวิญญาณสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่งเชียวหรือนี่!

ตามปกติแล้ว ผู้ที่มีรากวิญญาณระดับสวรรค์ จะสามารถทะลวงขั้นไปถึงระดับแกนทองคำ (จินตัน) ได้อย่างง่ายดาย

ทว่าผู้อาวุโสต่งกลับติดแหง็กอยู่ที่ขั้นสร้างรากฐานระดับสมบูรณ์แบบ จนใกล้จะสิ้นอายุขัยอยู่รอมร่อแล้ว ก็ยังไม่สามารถทะลวงขั้นไปได้

นี่มันผิดปกติเอามากๆ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หวังเจี้ยนเฉียงก็ส่ายหน้าสลัดความคิดทิ้ง เลิกใส่ใจเรื่องพวกนี้

สำหรับเขาในตอนนี้ ไม่มีสิ่งใดจะสำคัญไปกว่าการหาวิธีเลื่อนระดับชั้นการบำเพ็ญเพียรอีกแล้ว

...

เมื่อกลับมาถึงที่พัก หวังเจี้ยนเฉียงก็หยิบสูตรโอสถบำรุงกายออกมา

หลังจากที่เขารู้ตัวว่าร่างกายของตนเองเริ่มมีปัญหา เขาก็รู้สึกกระวนกระวายใจราวกับมีหญ้าขึ้นอยู่ในอก ไม่เคยสงบใจได้เลย

หลังจากค้นคว้าข้อมูลมาอย่างหนัก ในที่สุดเขาก็ค้นพบโอสถชนิดหนึ่งที่สามารถใช้บำรุงรักษาร่างกายได้ ซึ่งก็คือโอสถบำรุงกายนี้นี่เอง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ 'โรคประจำตัว' ของเขา โอสถชนิดนี้เรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษขนานแท้

หากเขาอยากจะสลัดโรคเวรโรคกรรมนี้ทิ้งไปให้พ้นๆ โอสถชนิดนี้คือสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้อย่างแน่นอน

เขานำหยกบันทึกสูตรโอสถบำรุงกายมาทาบไว้ที่หว่างคิ้ว

ในพริบตา ข้อมูลจำนวนหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว

ข้อมูลเหล่านั้นก็คือวิธีการปรุงโอสถบำรุงกายนั่นเอง

ในขณะที่หวังเจี้ยนเฉียงกำลังเตรียมจะศึกษาข้อมูลอย่างละเอียด เสียงของระบบก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

"ติ๊ง! ตรวจพบสูตรโอสถด้อยคุณภาพ สามารถใช้ 10 แต้มบำเพ็ญเพียรเพื่ออัปเกรดสูตรโอสถให้สมบูรณ์แบบได้ ต้องการอัปเกรดหรือไม่?"

หวังเจี้ยนเฉียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"อัปเกรดเลย!"

"ติ๊ง! สูตรโอสถบำรุงกายได้รับการอัปเกรดเป็นสูตรโอสถบำรุงกายระดับสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว"

ข้อมูลชุดใหม่ปรากฏขึ้นในหัวของเขาทันที

หวังเจี้ยนเฉียงรีบตั้งสมาธิอ่านข้อมูลเหล่านั้น

หลังจากลองนำมาเปรียบเทียบกันดู เขาก็พบว่าสรรพคุณของ 'โอสถบำรุงกายระดับสมบูรณ์แบบ' นั้น สูงกว่าโอสถบำรุงกายแบบธรรมดาถึงหลายเท่าตัว แต่วิธีการปรุงกลับไม่ได้ยากขึ้นเลยแม้แต่น้อย

วัตถุดิบที่ต้องใช้ก็ลดน้อยลงไป ทำให้ต้นทุนในการปรุงถูกลงไปอีก

แต่สิ่งที่น่าตื่นตะลึงที่สุดก็คือ โอสถบำรุงกายระดับสมบูรณ์แบบนั้น... ไม่มีพิษโอสถหลงเหลืออยู่เลย!

ขึ้นชื่อว่าเป็นยาโอสถ ย่อมต้องมีพิษโอสถเจือปนอยู่เสมอ

โอสถที่มีคุณภาพสูง ก็แค่หมายความว่ามันมีพิษเจือปนอยู่น้อย ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีพิษหลงเหลืออยู่เลยเสียหน่อย

หากผู้บำเพ็ญเพียรกินโอสถเข้าไปในปริมาณมากๆ ในช่วงเวลาสั้นๆ พิษโอสถก็จะตกค้างสะสมอยู่ในร่างกาย

ซึ่งพิษโอสถที่สะสมอยู่ในร่างกายนั้น มักจะดื้อรั้นและกำจัดออกไปได้ยากมาก

หากไม่รีบหาวิธีกำจัดออกไปโดยเร็ว สถานเบาก็อาจจะทำให้การบำเพ็ญเพียรหยุดชะงัก แต่ถ้าโชคร้ายหน่อย พิษโอสถก็จะกัดกร่อนพลังปราณ จนทำให้ระดับชั้นการบำเพ็ญเพียรถดถอยลงไปได้เลย

ตามปกติแล้ว หลังจากที่ผู้บำเพ็ญเพียรดูดซับพลังจากโอสถไปได้จำนวนหนึ่ง ก็จะต้องรีบหาวิธีขับพิษโอสถออกจากร่างกายให้เร็วที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้พิษสะสม

หนำซ้ำเวลาที่ใช้ในการขับพิษโอสถ มักจะยาวนานกว่าเวลาที่ใช้ในการดูดซับพลังจากโอสถเสียอีก ซึ่งนั่นทำให้ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรลดลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ทว่าโอสถที่ได้รับการอัปเกรดจากระบบ ไม่เพียงแต่มีสรรพคุณสูงขึ้นและต้นทุนถูกลงเท่านั้น แต่ยังไม่ต้องกังวลเรื่องผลข้างเคียงจากพิษโอสถอีกด้วย เขาสามารถกินโอสถเพื่อบำเพ็ญเพียรได้อย่างสบายใจไร้กังวล ส่งผลให้ประสิทธิภาพในการบำเพ็ญเพียรเพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิมเป็นสิบเท่า!

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป คงทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนแทบคลุ้มคลั่งเลยทีเดียว!

"สมกับเป็นของดีจากระบบจริงๆ!"

หวังเจี้ยนเฉียงเอ่ยชมด้วยความทึ่ง ก่อนจะหยิบเตาหลอมโอสถออกมา แล้วเริ่มลงมือปรุงยาทันที

ครึ่งวันต่อมา

เมื่อโอสถถูกปรุงจนเสร็จสมบูรณ์ หวังเจี้ยนเฉียงก็สะบัดมือเบาๆ โอสถกลมเกลี้ยงสามเม็ดก็พุ่งทะยานออกมาจากเตาหลอม

เขาคว้าโอสถทั้งสามเม็ดเอาไว้ในมือ

ยังไม่ทันได้สังเกตดูให้ดี เสียงกลไกไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง

"ติ๊ง! ปรุงโอสถสำเร็จ ได้รับ 1 แต้มบำเพ็ญเพียร"

หวังเจี้ยนเฉียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มดีใจออกมา

ที่แท้การปรุงโอสถก็นับเป็นการ 'บำเพ็ญเพียรอย่างหนัก' ด้วยงั้นหรือนี่?

เขากำลังกลุ้มใจเรื่องหาวิธีหาแต้มบำเพ็ญเพียรอยู่พอดี การค้นพบในครั้งนี้ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ที่สุดของเขาไปได้เปราะหนึ่งเลยทีเดียว

เมื่อตั้งสติได้ เขาก็หยิบโอสถบำรุงกายระดับสมบูรณ์แบบขึ้นมากินหนึ่งเม็ด

หลังจากดูดซับพลังยาเข้าไป เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายได้รับการบำรุงฟื้นฟู

บริเวณหน้าท้องน้อยของเขารู้สึกอบอุ่นวาบ แม้กระทั่งดวงตาก็ยังดูเหมือนจะสว่างไสวชัดเจนขึ้นตามไปด้วย

"สรรพคุณช่างร้ายกาจนัก"

หวังเจี้ยนเฉียงตาเป็นประกาย รีบกลืนโอสถลงไปอีกเม็ด

ครึ่งวันต่อมา โอสถบำรุงกายระดับสมบูรณ์แบบที่เหลืออีกสองเม็ดก็ถูกเขาดูดซับพลังไปจนหมดสิ้น

เขารู้สึกได้เลยว่าสภาพร่างกายดีขึ้นกว่าเดิมมาก

หากเฉินเจียวเจียวอยู่ที่นี่ด้วย เขาคงจะแสดงให้นางได้เห็นว่า 'ความแข็งแกร่ง' ที่แท้จริงมันเป็นยังไง และจะได้รู้ซึ้งว่า 'อย่าดูถูกคนแก่ที่กำลังตกอับ'

แต่เรื่องสั่งสอนเฉินเจียวเจียวน่ะ เอาไว้จัดการทีหลังก็ยังไม่สาย

สำหรับเขาแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการทะลวงขึ้นสู่ขั้นสร้างรากฐานให้เร็วที่สุด

การกินโอสถบำรุงกายก็เป็นแค่การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุเท่านั้น

หากเขาสามารถทะลวงขั้นสร้างรากฐาน ร่างกายของเขาก็จะได้รับการผลัดเปลี่ยนกระดูก โรคภัยไข้เจ็บใดๆ ก็จะมลายหายไปเอง

แถมถ้าบรรลุขั้นสร้างรากฐานเมื่อไหร่ อายุขัยก็จะยืนยาวไปได้ถึงสองร้อยปีเชียวนะ!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หวังเจี้ยนเฉียงก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที

เขาหยิบหยกบันทึกอีกชิ้นหนึ่งออกมา

หลังจากอ่านข้อมูลในหยกบันทึกแล้ว เสียงของระบบก็ดังขึ้นมาตามความคาดหมาย

"ติ๊ง! ตรวจพบสูตรโอสถด้อยคุณภาพ สามารถใช้ 10 แต้มบำเพ็ญเพียรเพื่ออัปเกรดสูตรโอสถให้สมบูรณ์แบบได้ ต้องการอัปเกรดหรือไม่?"

"อัปเกรดเลย!"

"ติ๊ง! การอัปเกรดสำเร็จ สูตรโอสถชิงหลิงได้รับการอัปเกรดเป็นสูตรโอสถชิงหลิงระดับสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว"

(จบแล้ว)