บทที่ 399 จุดจบของทีช

บทที่ 399 จุดจบของทีช

ราฟิตตายอย่างน่าอนาถต่อหน้าต่อตาทีชและคนอื่น ๆ และในเวลาไม่นาน ด็อกคิวรวมถึงคนอื่น ๆ ที่เหลือก็มีจุดจบไม่ต่างกัน ร่างของพวกมันกลายเป็นเพียงเศษเนื้อเละเทะบนดาดฟ้าเรือ

เพียงชั่วพริบตาเดียว ทีชก็ถูกลดทอนจนกลายเป็นเพียงแม่ทัพไร้กองทหารอย่างสมบูรณ์

ในเวลานี้ ทีชไม่มีเวลามาใส่ใจลูกเรือที่ตายจากไป เมื่อเห็นคาร์ลเบนเป้าหมายมาที่ตน เขาก็กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีดในทันที

“ไม่! ท่านคาร์ล! ได้โปรด ชั้นขอร้องล่ะ ไว้ชีวิตชั้นเถอะ!”

ฉากนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับคาร์ล...ทีชก็เคยอ้อนวอนหนวดขาวด้วยท่าทีแบบเดียวกันนี้ในช่วงสงครามที่มารีนฟอร์ด

ทว่า คาร์ลไม่ใช่หนวดขาว และทีชก็ไม่ใช่ "ลูกชายสุดที่รัก" ของเขาอย่างแน่นอน

แทนที่จะใช้สนามพลังโน้มถ่วงบดขยี้ทีชจนกลายเป็นเศษเนื้อ คาร์ลกลับค่อย ๆ โน้มตัวลงไป ยกมือขึ้นทาบลงบนหน้าผากของทีช

หน้าผากของทีชชุ่มไปด้วยเหงื่อจากความหวาดกลัวสุดขีด คาร์ลขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่หมอกสีดำทมิฬจะค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากฝ่ามือของเขา

คาร์ลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“มาร์แชล D ทีช... งั้นแกก็เป็นหนึ่งในตระกูล D ด้วยสินะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แชงคูสก็ตกตะลึง เขาเพิ่งจะตระหนักได้เดี๋ยวนี้เองว่าชื่อของทีชก็มีตัวอักษร "D" อยู่ด้วย

ทีชกลืนน้ำลายฝืดคอ สมองของเขาแล่นปรู๊ด พยายามอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อคิดหาวิธีเอาชีวิตรอด ทว่าคำพูดถัดมาของคาร์ลก็บดขยี้ความหวังทุกอย่างที่เขามีจนแหลกสลาย

“ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าชื่อ D ของแกมันแบกรับโชคชะตาแบบไหนเอาไว้ แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่เรียกว่าชะตากรรมของแกมันจะสิ้นสุดลงตรงนี้แล้วล่ะ ตายซะ”

นัยน์ตาของทีชเบิกกว้างด้วยความหวาดผวาขณะที่เขากรีดร้องลั่น

“ไม่!!!”

วื้ด!

กระแสน้ำวนแห่งความมืดปรากฏขึ้นจากฝ่ามือของคาร์ล บดขยี้สมองของทีชจนกลายเป็นก้อนเละเทะไร้รูปทรงในพริบตา

แววตาของทีชกลายเป็นว่างเปล่า ขณะที่ร่องรอยแห่งชีวิตสุดท้ายจางหายไปจากร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีนั้นเอง เสียงกรีดร้องอันแสนปวดร้าวก็ดังก้องมาจากห้องเคบินของเรือ

“ที่รัก!!!”

คาร์ลปรายตามองไปยังต้นเสียง จากนั้นจึงยืดตัวขึ้นและดูดซับผลยามิ ยามิ เข้าไปในหน้ากระดาษของคัมภีร์ไบเบิลทมิฬ

เขาหันไปหาแชงคูสแล้วเอ่ยถาม

“แชงคูส เสียงนั่นไม่เหมือนเสียงของบรูเล่เลยนะ ว่าไงล่ะ? แกไปรับลูกเรือผู้หญิงมาเพิ่มตั้งแต่เมื่อไหร่?”

แชงคูสหัวเราะแห้ง ๆ อย่างเก้อเขิน ขณะที่คาตาคุริดูมีท่าทีอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด

คาร์ลแสยะยิ้มใส่แชงคูส แชงคูสรู้ดีว่าเขาไม่อาจปิดบังความจริงจากคาร์ลได้ และในจังหวะที่เขากำลังจะอธิบาย คาตาคุริก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“เสียงนั่นเป็นของชิฟฟ่อน น้องสาวของชั้นเอง คุณเคยเจอเธอมาก่อนแล้ว...เธอคือเจ้าสาวในงานแต่งงานครั้งนั้น”

คาร์ลพยักหน้ารับ

“อา ยัยนั่นเอง งั้นก็หมายความว่าสามีของเธอคือทีชงั้นสิ?”

คาตาคุริก้มหน้าลง

“ใช่แล้ว! ชั้นจะไปพาตัวเธอออกมาเดี๋ยวนี้แหละ!”

พูดจบ คาตาคุริก็หันหลังและเดินตรงไปยังห้องเคบิน

แชงคูสถอนหายใจขณะมองตามแผ่นหลังของคาตาคุริที่เดินจากไป

คาร์ลหัวเราะเบา ๆ

“ถอนหายใจอะไรของแก?”

แชงคูสยักไหล่อย่างจนใจ

“ชิฟฟ่อนเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของคาตาคุริ แถมเธอก็กำลังท้องอยู่ด้วย ชั้นทำใจลงมือกับเธอไม่ลงจริง ๆ พูดตามตรง ชั้นกะจะให้เธอไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี่ซะด้วยซ้ำ...”

“หลีกเลี่ยงอะไร? ชั้นงั้นเหรอ?”

“แหะ แหะ... อย่าพูดแบบนั้นสิ ใครจะไปหลอกพี่ได้ล่ะ? ด้วยหูที่ไวขนาดนั้น ชั้นมั่นใจเลยว่าพี่รู้เรื่องที่ชิฟฟ่อนอยู่ที่นี่มาตั้งนานแล้ว ชั้นก็แค่คิดว่าถ้าพี่ไม่ทักขึ้นมา ชั้นก็อาจจะปล่อยเลยตามเลยไปได้น่ะ”

คาร์ลยกแขนขึ้นกอดอกและเอ่ยเสียงเย็น

“ริอ่านจะมาเล่นสงครามประสาทกับชั้นงั้นเรอะ? ชักจะทำตัวสบายเกินไปหน่อยแล้วมั้ง?”

“ไม่ ไม่! ลูกเรือชั้นดูอยู่นะ...พี่ช่วยไว้หน้าชั้นหน่อยไม่ได้รึไง?”

คาร์ลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เบ็น เบ็คแมน และคนอื่น ๆ รีบหันหน้าหนีทันที แสร้งทำเป็นว่าพวกตนไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น

เมื่อเห็นดังนั้น แชงคูสก็เดือดดาลอยู่ภายในใจ ตะโกนลั่นอยู่ข้างในว่า

“ตกลงใครคือกัปตันตัวจริงของพวกแกกันแน่วะ?! แล้วก็บากี้! ไอ้สายตาอยากรู้อยากเห็นนั่นมันอะไรกัน?!”

คาร์ลตวัดสายตาจ้องเขม็งไปที่แชงคูส และแชงคูสก็สงบเสงี่ยมลงในทันที

มันช่วยไม่ได้...แค่การกดข่มตามธรรมชาติจากสายเลือดนี้ก็ยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าฮาคิราชันย์เสียอีก

แม้ว่าแชงคูสจะตัวสูงขึ้นมากจากพลังของผลมังกรสายโซออนมายา แต่เขาก็ยังคงต้องเงยหน้ามองคาร์ลอยู่ดี

คาร์ลยกนิ้วขึ้นมาอย่างสบาย ๆ และดีดเข้าที่หน้าผากของแชงคูส ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้งเฮือก

“เมื่อกี้แกบอกว่าชิฟฟ่อนกำลังท้อง เมื่อดูจากความรักที่เธอมีต่อทีช แกเตรียมใจที่จะปล่อยศัตรูที่สักวันหนึ่งจะกลับมาเอาชีวิตแกให้ลอยนวลไปงั้นเหรอ?”

แชงคูสหัวเราะอย่างเปิดเผยและกล่าวว่า

“ชั้นเข้าใจที่พี่พูดนะ แต่ชิฟฟ่อนเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของคาตาคุริ ชั้นไม่อยากทำให้เขาต้องลำบากใจ และไม่ต้องห่วงหรอก...ถ้าชั้นจัดการทีชได้ ชั้นก็รับมือกับลูกของมันได้เหมือนกัน ถ้าเด็กนั่นคิดจะกลับมาแก้แค้นล่ะก็ มันก็ควรจะเตรียมตัวตายไว้ด้วย”

คาร์ลหรี่ตาลงและดีดหน้าผากแชงคูสไปอีกที ทำเอาอีกฝ่ายร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด

ขณะที่แชงคูสกำลังลูบหัวตัวเอง เขาก็ได้ยินคาร์ลแค่นเสียงเย็นชา

“ถึงอย่างนั้นมันก็ยังเป็นปัญหาอยู่ดี ใครก็ตามที่มีความมุ่งร้ายต่อตระกูลฟิกาแลนด์จะต้องถูกกำจัดทิ้ง”

แชงคูสคิดว่าคาร์ลโกรธจริง ๆ ความโอหังก่อนหน้านี้ของเขามลายหายไปในพริบตา เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเสียงอ่อย

“งั้น... พี่คิดจะประหารชิฟฟ่อนงั้นเหรอ...?”

“แล้วถ้าชั้นจำเป็นต้องทำล่ะ?”

แชงคูสกัดฟันกรอดแล้วพูดว่า

“ก็ได้! ถ้างั้นอย่างน้อยก็ช่วยเหลือศพที่สมบูรณ์ไว้ให้เธอหน่อยก็แล้วกัน ชั้นขอร้องล่ะ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากของคาร์ลก็โค้งขึ้นเล็กน้อย เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจและกล่าวว่า

“ดี จำเอาไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แกคือคนของตระกูลฟิกาแลนด์ และแกจะต้องยืนหยัดอย่างเด็ดเดี่ยวเสมอ ส่วนเรื่องชิฟฟ่อน... อืม วันนี้ชั้นอารมณ์ดี จะยอมปล่อยเธอให้รอดชีวิตไปก็แล้วกัน”

“หา?”

แชงคูสเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ ใบหน้าของเขาสว่างไสวขึ้นด้วยความโล่งอก คาร์ลโบกมือไล่เขาอย่างรำคาญใจแล้วพูดว่า

“ทำหน้าอะไรของแก? ฟังนะ ชั้นไม่เคยคิดจะฆ่าเธอจริง ๆ หรอก เธอก็สนิทกับบรูเล่อยู่ด้วย และถ้าชั้นฆ่าเธอ บรูเล่ก็คงร้องไห้ไม่หยุดแน่ แบบนั้นมันน่ารำคาญจะตายชัก”

“นี่พี่แค่แกล้งชั้นเล่นงั้นเหรอ?!”

“หึ ก็ไม่เชิงหรอกนะ ถ้าชั้นไม่ชอบคำตอบของแกขึ้นมาล่ะก็...”

คาร์ลหักข้อนิ้วดังกรอบแกรบ เสียงนั้นช่างชัดเจนและเปี่ยมไปด้วยลางร้าย

เหงื่อเย็นเยียบหยดหนึ่งไหลหลงมาตามหน้าผากของแชงคูส เขาเค้นเสียงหัวเราะแห้ง ๆ ออกมา และเริ่มผิวปากพร้อมกับเบือนหน้าหนี

ในตอนนั้นเอง คาตาคุริก็กลับมาพร้อมกับชิฟฟ่อน เธอมีสีหน้าซีดเซียวและไร้ชีวิตชีวาขณะจ้องมองร่างไร้วิญญาณของทีช น้ำเสียงของเธอสั่นเครือขณะที่พึมพำออกมา

“ฆ่าชั้นเถอะ... ชั้นอยากไปอยู่กับสามีของชั้น...”

คาร์ลค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเธอและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“แล้วถ้าเปลี่ยนเป็นส่งคนอื่นไปอยู่เป็นเพื่อนมันแทนล่ะ ว่าไง?”

พูดจบ เขาก็วางมือที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำทมิฬลงบนหน้าท้องของชิฟฟ่อน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═