บทที่ 29: บริษัทหลิงจิ้ง

สำนักงานใหญ่เอกซ์บอกซ์ ณ เมืองซีแอตเทิล

ผู้อำนวยการสามคนและนักวางแผนอีกห้าคนจับกลุ่มล้อมรอบโต๊ะกลมในห้องประชุม สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังหน้าจอบนกำแพง

โปรเจกเตอร์กำลังฉายภาพซีจีโปรโมทเกมคอลออฟดิวตี้ที่ดึงดูดสายตาเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเนื้อหาที่ยาวกว่าหนึ่งชั่วโมง ทำให้มันดูราวกับภาพยนตร์ขนาดย่อม การโปรโมทที่สปอยล์เนื้อหาหนักหน่วงเช่นนี้ถือเป็นครั้งแรกสำหรับพวกเขาเช่นกัน

พวกเขาไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าเกมจากดินแดนตะวันออกอันลึกลับนี้ซุกซ่อนสิ่งใดไว้ ความประทับใจแรกของพวกเขาคือทีมนักพัฒนาช่างทุนหนาและใจกล้าบ้าบิ่น ซึ่งนั่นก็เป็นเครื่องพิสูจน์ทางอ้อมว่าแดนมังกรนั้นเอาจริงและเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ

"หากคุณภาพของคอลออฟดิวตี้ตอนเปิดตัวทำได้เทียบเท่ากับในวิดีโอนี้ พวกเราคงต้องมองนักออกแบบจากแดนมังกรและทีมงานของเขาใหม่เสียแล้ว พวกเขาคู่ควรที่จะถูกเรียกว่าเป็นนักไต่เขาผู้ท้าทายวงการ"

เดวิด หนึ่งในผู้รับผิดชอบกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พวกเราทุกคนล้วนเป็นนักไต่เขา!"

ในฐานะผู้พัฒนารายใหญ่ชั้นนำที่สรรค์สร้างผลงานเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งระดับมาสเตอร์พีซมานับไม่ถ้วน พวกเขาย่อมเข้าใจถึงคุณภาพของซีจีโปรโมทคอลออฟดิวตี้ดีกว่าใคร

พวกเขาถึงขั้นคาดเดาความนิยมของเกมหลังเปิดตัวได้เลยด้วยซ้ำ ทว่าตอนนี้ สิ่งที่พวกเขาทำได้มีเพียงภาวนาให้ฝ่ายนั้นทำตัวเหมือนที่ผ่านมา นั่นคือทุ่มทุนสร้างสรรค์ซีจีอย่างสุดฝีมือ แต่กลับทำตัวเกมออกมาได้ห่วยแตกสิ้นดี

ทว่าเรื่องพรรค์นี้มันเกิดขึ้นบ่อยจนชินชาในวงการเกมไปเสียแล้ว กระนั้น ซีจีความยาวหนึ่งชั่วโมงเต็ม... ไม่ใช่ว่าทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายมากเกินไปหน่อยหรอกหรือ?

ทุกคนในห้องประชุมต่างนั่งไม่ติดที่ด้วยความกระวนกระวายใจ

"ข้อมูลจากแผนกทดสอบออกแล้วครับ ทุกด่านในเกมอันเดอร์เทลดูเหมือนจะยากหฤโหด แต่ทุกรายละเอียดกลับสมเหตุสมผลอย่างเหลือเชื่อ แม้ว่าระดับความยากของเส้นทางสังหารหมู่จะสูงเสียดฟ้า แต่การลดพลังชีวิตแบบเฟรมต่อเฟรมและกระดูกอาบยาพิษกลับถูกออกแบบมาได้อย่างสร้างสรรค์และลงตัว ซื้อใจผู้เล่นไปได้ไม่น้อยเลยทีเดียว"

แจ็กจากแผนกทดสอบถือปึกเอกสารข้อมูลและวิเคราะห์ต่อ "อย่างด่านของอันไดน์ พวกเราได้ทดสอบดูแล้ว ขีดจำกัดการทำงานประสานกันระหว่างสายตาและมือของคนทั่วไปนั้นสูงกว่านี้เพียงเล็กน้อย ในขณะที่การลดพลังชีวิตแบบเฟรมต่อเฟรมและสกิลท่าไม้ตายของแซนส์นั้นถือเป็นขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์ปุถุชนแล้วครับ"

"การออกแบบด่านนั้นประณีตบรรจง ผูกปมสอดคล้องกับเนื้อเรื่องได้อย่างแนบเนียน เรียกได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของวงการ ยิ่งไปกว่านั้น โค้ดทุกบรรทัดยังถูกจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด ไร้ซึ่งความซ้ำซ้อน สวยงามหมดจดราวกับบทกวี"

"แจ็ก คุณไปเอาโค้ดของพวกเขามาได้อย่างไร?"

"อ้อ พวกเขาปล่อยโค้ดสู่สาธารณะให้โหลดกันแบบฟรีๆ ครับ เห็นบอกว่าเพื่อให้มือใหม่ได้ใช้เป็นกรณีศึกษา ซึ่งนี่ก็ช่วยเรียกคะแนนความนิยมจากเหล่านักออกแบบเกมได้มหาศาลเลย"

แจ็กมองเดวิดด้วยสายตาตั้งคำถาม "ตอนนี้คนทั้งโลกอินเทอร์เน็ตต่างฟันธงว่าผลงานชิ้นต่อไปของเขาจะต้องดังระเบิดเป็นพลุแตกแน่นอน และบังเอิญว่าเกมฟอร์มยักษ์ของเราก็มีกำหนดเปิดตัวในวันนั้นพอดี... พวกเราควรจะเลื่อนวันเพื่อหลบทางให้เขาก่อนดีไหมครับ?"

"ไม่จำเป็น"

เดวิดมองภาพวิดีโอคอลออฟดิวตี้ "การปะทะกันไม่ได้แย่เสมอไปหรอกนะ คุณภาพของเกมจะเป็นตัวพิสูจน์ทุกอย่างเอง"

"หากพวกเราแพ้ ก็แค่ใช้มันเป็นข้ออ้างในการขอเบิกงบประมาณจากสำนักงานใหญ่ แล้วหันไปทุ่มตลาดเกมแนวทรมานผู้เล่นแบบเต็มตัวก็เท่านั้น"

ตัดภาพมาที่ฝั่งของหลู่หลี่

เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งวันก่อนที่เกมจะเปิดตัว และเมื่อวานนี้เขาก็สะสมแต้มความแค้นไปได้ถึงสิบล้านแต้มแล้ว

เมื่อพิจารณาว่าเขาต้องการให้น้องระบบเป็นคนลงมือทำเองทั้งหมด วันนี้เขาจึงรีบกอบโกยเพิ่มมาอีกสามล้านแต้มก่อนจะพิจารณาเริ่มงาน

"ระบบ แปลงข้อมูลคอลออฟดิวตี้ที จัดการด้วยตัวเองเลยนะ ทำเสร็จแล้วก็ส่งซอร์สโค้ดเข้าคอมพิวเตอร์ฉันด้วย"

[ติ๊ง! ใช้แต้มความแค้น 12 ล้านแต้ม กำลังสร้างคอลออฟดิวตี้ กรุณารอสักครู่...]

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

[ติ๊ง! สร้างคอลออฟดิวตี้สำเร็จแล้ว ดำเนินการส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์]

"ฟู่... เสร็จเสียที"

เมื่อเห็นข้อมูลขนาดหนึ่งร้อยกิกะไบต์ถูกเพิ่มเข้ามาในคอมพิวเตอร์ หลู่หลี่ก็ปาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดพรายบนหน้าผาก ขนาดให้น้องระบบเป็นคนทำยังกินเวลาไปตั้งหนึ่งชั่วโมง หากเขาต้องลงมือทำเองทั้งหมด ไม่ต้องนั่งถลึงตาทำข้ามวันข้ามคืนเลยหรือไง?

ทว่าในครั้งนี้ข้อมูลถูกเข้ารหัสเอาไว้ เนื้อหาของอันเดอร์เทลนั้นมีขนาดเล็กและส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงพื้นฐาน การปล่อยให้คนอื่นดูฟรีน่ะไม่ใช่ปัญหา แต่คราวนี้เขาจะมาใจป้ำแบบเดิมไม่ได้อีกแล้ว ระบบจึงจัดการระบบป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ให้เสร็จสรรพ

"การสร้างข้อมูลมหาศาลขนาดนี้ภายในเวลาแค่สัปดาห์สองสัปดาห์ดูจะเว่อร์เกินไปหน่อยนะเนี่ย ต่อให้เป็นค่ายเกมยักษ์ใหญ่ที่อดหลับอดนอนปั่นงานก็ยังต้องใช้เวลาตั้งเป็นเดือนเลยไม่ใช่หรือไง?"

หลู่หลี่ลูบคางพลางเอ่ยถาม "ระบบ ช่วยหาบริษัทให้ฉันสักแห่งได้ไหม เอาแบบที่ไม่เตะตานะ"

[ติ๊ง! ใช้แต้มความแค้น 1 ล้านแต้ม กำลังค้นหาทางออกที่ดีที่สุดจากเครือข่ายทั้งหมด... ตอนนี้คุณได้กลายเป็นตัวแทนผู้มีอำนาจเต็มของบริษัท 'หลิงจิ้ง' แล้ว เอกสารที่เกี่ยวข้องถูกเก็บไว้ในลิ้นชักของคุณ]

"หลิงจิ้งงั้นหรือ?"

หลู่หลี่เปิดสารานุกรมออนไลน์แล้วค้นหาคำว่า "หลิงจิ้ง" ก่อนที่ชุดข้อมูลมากมายจะเด้งขึ้นมาทันที

ต้นกำเนิดมาจากต้นฉบับของคุณเฉียนในปี 1990 นี่คือโลกเสมือนจริง ซึ่งถือเป็นเทคโนโลยีปฏิวัติวงการอีกรูปแบบหนึ่งต่อจากการปฏิวัติคอมพิวเตอร์ ที่จะจุดประกายการเปลี่ยนแปลงอันสั่นสะเทือนไปทั่วโลก ในขณะเดียวกัน คุณเฉียนยังได้บัญญัติคำแปลของเทคโนโลยีโลกเสมือนจริงในสไตล์ 'แดนมังกร' เอาไว้ด้วยว่า—หลิงจิ้ง

ในปีเดียวกันนั้น บริษัทหลิงจิ้งได้ถูกก่อตั้งขึ้น ตามหลังบริษัทนินเทนโดเพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น ในช่วงแรกบริษัทมีชื่อเสียงจากการตีพิมพ์บทความเชิงจินตนาการ ก่อนจะเบนเข็มเข้าสู่การผลิตเกมสไตล์พิกเซลในช่วงที่อุตสาหกรรมเกมของประเทศญี่ปุ่นกำลังเฟื่องฟู บริษัทได้รับความนิยมอยู่ช่วงหนึ่งในปี 2004 ก่อนจะเลือนหายไปตามกาลเวลา

เอกสารแนบ: ต้นฉบับของคุณเฉียน

บทนำในสารานุกรมของบริษัทหลิงจิ้งนั้นมีเพียงไม่กี่ประโยค ทว่าที่มาของคำว่า "หลิงจิ้ง" กลับมีความหมายลึกซึ้งทีเดียว

"บริษัทเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้าง แต่ยังคงข้องเกี่ยวกับอุตสาหกรรมเกม แถมยังมีประวัติความเป็นมามากพอ และเหลือพื้นที่ว่างมหาศาลให้ชาวเน็ตได้จินตนาการแต่งเติม"

หลู่หลี่ตบฉาดเข้าที่ต้นขาด้วยความตื่นเต้นระคนประหลาดใจ "ที่สำคัญที่สุดคือมันตรงสายงานพอดีเป๊ะ! คราวนี้แหละ หากจะปล่อยเกมใหม่ออกมาเป็นระยะๆ ก็คงไม่มีใครสงสัยอีกต่อไป"

ก็นะ นี่คือบริษัทที่ก่อตั้งขึ้นในยุคเดียวกับนินเทนโดเชียวนะ

การที่พวกเขาเงียบหายไปไม่ได้แปลว่าบริษัทเจ๊งเสียหน่อย พวกเขาอาจจะกำลังซุ่มเก็บตัวสั่งสมความแข็งแกร่ง หรือบางทีอาจจะตุนเกมเอาไว้เป็นร้อยๆ เกมแล้วก็ได้!

อืม มีเหตุผลสุดๆ!

หลู่หลี่ค้นพบแฟ้มเอกสารในลิ้นชัก ซึ่งระบุเอาไว้ว่าหลู่หลี่ได้เข้าซื้อกิจการของบริษัทหลิงจิ้งทั้งหมดเมื่อสี่ปีที่แล้ว

ทั้งกระแสเงินสด ภาษี รายงานทางการเงิน และข้อมูลอื่นๆ ล้วนถูกบันทึกไว้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ นอกเหนือจากการเป็นเพียงบริษัทบังหน้าไร้ที่ตั้งเป็นหลักเป็นแหล่งแล้ว มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับบริษัทที่มีอยู่จริงเลยแม้แต่น้อย

หลังจากจัดการเรื่องบริษัทเสร็จสิ้น หลู่หลี่ก็อัปโหลดซอร์สโค้ดขึ้นสู่แพลตฟอร์มสตีม โดยตั้งเวลาเปิดตัวเอาไว้ในเวลาสิบโมงตรงของวันพรุ่งนี้

เมื่อจ้องมองไปที่ต้นฉบับของคุณเฉียน หัวใจของเขาก็พลันเต้นระรัว

โลกเสมือนจริง...

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าภายในหนึ่งถึงสองปีนี้จะมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีครั้งใหญ่ ที่จะช่วยผลักดันให้ทั้งเทคโนโลยีและสภาพแวดล้อมของวงการเกมพัฒนาจนสมบูรณ์แบบหรือไม่

หากนำผลงานระดับมาสเตอร์พีซเหล่านี้มาผสานเข้ากับเทคโนโลยีโลกเสมือนจริง เขาแทบจะจินตนาการภาพไม่ออกเลยทีเดียว

มันคงจะเป็นอะไรที่สาแก่ใจสุดๆ เวลาได้ทรมานพวกผู้เล่น!

หลู่หลี่ตั้งตารอให้วันนั้นมาถึง ทว่าสำหรับตอนนี้...

เขาตั้งตารอวันพรุ่งนี้มากกว่าเสียอีก!

คอลออฟดิวตี้จะสร้างความประหลาดใจแบบไหนให้กับเหล่าผู้เล่นทั่วโลกกันนะ?