บทที่ 15 การรวมกลุ่มเฉพาะกิจ

บทที่ 15 การรวมกลุ่มเฉพาะกิจ

วันที่สามหลังจากการทะลุมิติ เวลา 18:45 น.

ไห่หลานมาถึงลานจอดรถใกล้ประตูทิศตะวันตกบนชั้นหนึ่งของฐานทัพตรงเวลา เมื่อมองไปรอบๆ เธอสะดุดตากับรถออฟโรดดัดแปลงสองคันทันที ตัวถังรถถูกล้อมรอบด้วยกันชนเหล็กหนาเตอะ ยางรถยนต์ถูกเสริมความแข็งแกร่ง และมีไฟสปอตไลต์ที่ดูสะดุดตาติดตั้งอยู่บนหลังคา

ในเวลานี้ มีคนสี่คนยืนอยู่ข้างรถ

คนที่โดดเด่นที่สุดคือผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้ารถ เธอดูอายุประมาณยี่สิบหกปี รูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดป้องกันสีเทาเข้มที่เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายที่ดูแข็งแรงและทะมัดทะแมง ผมยาวสีดำขลับถูกมัดเป็นหางม้าสูง เผยให้เห็นหน้าผากที่เกลี้ยงเกลาและดวงตาทรงหงส์อันเฉียบคม

เธอกำลังก้มมองนาฬิกาข้อมือ ดูเหมือนกำลังคุยกับใครบางคนอยู่

ข้างๆ เธอคือเด็กสาวหน้าเด็กที่มีผมม้าตรง ดูอายุไม่ถึงยี่สิบปี เธอมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ออกจากฐานทัพ

เมื่อมองไปด้านหลัง มีชายร่างสูงหน้าตาเคร่งขรึมยืนกอดอกพิงฝากระโปรงรถอยู่ เขาน่าจะอายุประมาณสามสิบปี ตัดผมทรงสั้นเกรียน รอยแผลเป็นที่ดูน่ากลัวลากยาวจากใต้หูซ้ายไปจนถึงกราม ทำให้เขาดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

เมื่อเห็นไห่หลานเดินเข้ามา เขาก็เพียงแค่ปรายตามองเธอเรียบๆ แล้วรีบเบือนหน้าหนี

ชายหนุ่มอีกคนที่ดูร่าเริงกว่า ซึ่งกำลังควงกริชเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ หยุดมือทันทีเมื่อเห็นไห่หลานเดินเข้ามา เขาส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยมาที่เธออย่างไม่ปิดบัง

เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว กัปตันเฉินจิงก็เงยหน้าขึ้น สายตาของเธอหยุดอยู่ที่ไห่หลาน และถามตรงๆ ว่า "ไห่หลานเหรอ?"

"ฉันเองค่ะ" ไห่หลานพยักหน้า

กัปตันเฉินจิงพยักหน้ารับ จากนั้นก็แนะนำตัวเองอย่างกระชับ "กัปตันเฉินจิง หัวหน้าภารกิจ ผู้ใช้พลังจิต"

เธอผายมือไปยังอีกสามคน "หลินอวี่ ผู้ใช้พลังชำระล้าง"

เด็กสาวหน้าเด็ก

"หลัวเวย ผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้"

ชายหน้าตาเคร่งขรึม

"หม่าเฉา ผู้เชี่ยวชาญการยิงปืน"

ชายหนุ่มจอมร่าเริง

ขณะที่กัปตันเฉินจิงแนะนำแต่ละคน ไห่หลานก็จับคู่พวกเขากับชื่อในใจ

"ไห่หลาน ผู้ใช้พลังเสริมความแข็งแกร่ง" กัปตันเฉินจิงแนะนำเธอให้ทั้งสามคนรู้จัก

"ยังขาดอีกสองคน รอให้ทุกคนมาครบ เราจะออกเดินทางตรงเวลา" กัปตันเฉินจิงมองดูนาฬิกาและหันไปบอกกับทุกคนในกลุ่ม

เมื่อได้ยินการแนะนำตัวไห่หลานจากกัปตันเฉินจิง ทั้งสามคนก็หันมามองเธอทันที

หม่าเฉาเก็บกริชและเดินเข้ามาหาไห่หลานสองสามก้าว ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "เธอมีพลังเสริมความแข็งแกร่งเหรอ? ฉันนึกว่าจะเป็นผู้ชายล่ำบึ้กซะอีก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้หญิง แถมยังเป็นผู้หญิงที่... เอ่อ ค่อนข้างเท่ซะด้วย" เขามองดูความสูง 1.7 เมตร ผมสั้นที่ดูทะมัดทะแมง และสายตาที่เฉียบคมของไห่หลาน แล้วเปลี่ยนคำวิเศษณ์ตรงนั้นเลย

สายตาของหลัวเวยเหลือบมองมา เต็มไปด้วยความสงสัย

หลินอวี่ตรงไปตรงมากว่ามาก เธอยิ้มและถามไห่หลาน "โชว์พลังของเธอให้พวกเราดูหน่อยได้ไหม?"

ไห่หลานมองไปที่คนทั้งสามที่ดูจะคุ้นเคยกับกัปตันเฉินจิงเป็นอย่างดี เธอเดาว่าสี่คนนี้น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทีมกันอยู่แล้ว ในฐานะเพื่อนร่วมทีมเฉพาะกิจ การแสดงความแข็งแกร่งให้พวกเขาเห็นถือเป็นเรื่องที่ดี ท้ายที่สุดแล้ว ในการรวมกลุ่มเฉพาะกิจ ความแข็งแกร่งคือใบเบิกทางที่ดีที่สุด

เธอตอบว่า "ได้สิ"

เธอมองซ้ายมองขวา เดินตรงไปที่ด้านหลังของรถออฟโรดคันหนึ่ง ย่อตัวลง ใช้สองมือจับแชสซีที่แข็งแกร่งไว้แน่น แล้วออกแรงจากเอว หน้าท้อง และแขนพร้อมๆ กัน

ท่ามกลางสายตาของทุกคน ตัวถังอันหนักอึ้งของรถออฟโรดก็ค่อยๆ ลอยขึ้น ลอยห่างจากพื้นอย่างน้อยครึ่งเมตร!

ไห่หลานถือมันไว้อย่างมั่นคงอยู่สองสามวินาที จากนั้นก็ค่อยๆ วางมันลงอย่างนุ่มนวลโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย เสียงตึงเบาๆ ดังมาจากพื้น

"โห!" หม่าเฉาผิวปากอย่างตื่นเต้นและปรบมือรัวๆ "เจ๋งเป้ง! พี่สาวไห่หลาน!"

หลัวเวยถอนสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยกลับไป และหลับตาพักผ่อนพิงรถต่อไป

หลินอวี่ดึงเสื้อกัปตันเฉินจิงด้วยสีหน้าประหลาดใจ ทว่ากัปตันเฉินจิงกลับไม่มีท่าทีตกใจใดๆ บนใบหน้า เธอเพียงแค่พูดเรียบๆ ว่า "ดีมาก"

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น ไห่หลานปัดฝุ่นออกจากมือและมองไปตามเสียง

คนที่เดินนำหน้ามาคือชายวัยกลางคนหน้าตาซื่อๆ ดูอายุประมาณสี่สิบปี มีรอยยิ้มเป็นมิตรบนใบหน้า และสวมแว่นตากรอบดำ

คนที่เดินตามมาติดๆ คือผู้หญิงรูปร่างผอมบาง ดูอายุประมาณสามสิบปี มีสีหน้าเรียบเฉย หลังจากยืนยันข้อมูลกับกัปตันเฉินจิงแล้ว เธอก็ไปยืนเงียบๆ อยู่ด้านข้าง

"เจิงว่านจวิน ผู้ใช้พลังธาตุดิน"

ชายวัยกลางคน

"จางอวิ๋น ผู้ใช้พลังธาตุน้ำ"

ผู้หญิงร่างบาง

หลังจากยืนยันข้อมูลของทุกคนอีกครั้ง กัปตันเฉินจิงก็กดนาฬิกาข้อมือของเธอ "ทุกคน เข้าช่องสื่อสารของทีมเฉพาะกิจ รหัสผ่านถูกส่งไปให้แล้ว"

ทุกคนมองไปที่นาฬิกาของตัวเอง ไห่หลานก็ทำตาม เธอป้อนรหัสผ่านที่กัปตันเฉินจิงส่งมาลงในช่องสื่อสาร จากนั้นพวกเขาก็เข้าสู่กลุ่มเฉพาะกิจ

เมื่อแน่ใจว่าทุกคนทำเสร็จแล้ว กัปตันเฉินจิงก็ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ขึ้นรถ เตรียมตัวออกเดินทาง"

หลัวเวยและจางอวิ๋นเป็นคนขับรถที่มากประสบการณ์ หลังจากเก็บกระเป๋าเป้แล้ว พวกเขาก็เข้าไปนั่งประจำที่นั่งคนขับของรถแต่ละคัน กัปตันเฉินจิงนั่งที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้าของรถคันนำที่จางอวิ๋นขับ ไห่หลานและหลินอวี่นั่งเบาะหลังของรถคันนี้ ส่วนเจิงว่านจวินและหม่าเฉาขึ้นรถคันที่หลัวเวยเป็นคนขับ

เวลา 19:00 น. รถออฟโรดดัดแปลงสองคันก็ขับออกจากประตูทิศตะวันตกของฐานทัพตรงเวลาเป๊ะ โดยขับตามกันไปติดๆ

หลังจากรถแล่นออกไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง นาฬิกาข้อมือของทุกคนก็สั่นพร้อมกัน จากนั้นเสียงของกัปตันเฉินจิงก็ดังขึ้น: "ทดสอบระบบสื่อสาร ทุกคนตอบกลับด้วย"

หลังจากได้รับข้อความ "รับทราบ" สั้นๆ หกข้อความ กัปตันเฉินจิงก็พูดต่อ:

"เป้าหมายของภารกิจในครั้งนี้คือการกวาดล้างร่างติดเชื้อที่ยังมีชีวิตอยู่ในสวนสัตว์ชานเมืองฝั่งตะวันตก และรับรองความปลอดภัยของพื้นที่ แผนที่สวนสัตว์และพื้นที่หลักๆ ที่พบร่างติดเชื้อถูกส่งไปให้แล้ว"

ไห่หลานก้มลงมอง ในหน้าช่องสื่อสารมีรูปภาพปรากฏขึ้นจริงๆ เมื่อกดปุ่ม แผนที่เรืองแสงก็ถูกฉายขึ้นไปในอากาศ โครงร่างของสวนสัตว์ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน มีหลายพื้นที่บนแผนที่ถูกทำเครื่องหมายด้วยสีแดง ซึ่งน่าจะเป็นพื้นที่ที่พบร่างติดเชื้อ

"เรามาแบ่งพื้นที่รับผิดชอบกันเถอะ: โซน A ลานทางเข้าและถนนสายหลัก หลัวเวยกับเจิงว่านจวินรับผิดชอบ โซน B สนามเด็กเล่นและกรงนก หม่าเฉากับจางอวิ๋นรับผิดชอบ โซน C กรงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและกรงสัตว์ป่า ฉัน ไห่หลาน และหลินอวี่รับผิดชอบ"

ไห่หลานมองดูแผนที่ นึกถึงความสามารถของแต่ละคน แล้วมองดูการแบ่งหน้าที่ของกัปตันเฉินจิง มันดูสมเหตุสมผลมาก

โซน A เป็นพื้นที่เปิดโล่ง เหมาะสำหรับการใช้อาวุธปืนหรือการต่อสู้ระยะประชิด พลังธาตุดินก็สามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่นี้ได้อย่างเต็มที่และควบคุมสถานการณ์การต่อสู้ได้ทั้งหมด

โซน B เป็นพื้นที่ซับซ้อน ร่างติดเชื้อที่กระจายตัวอยู่ส่วนใหญ่เป็นนกที่ว่องไว เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าหม่าเฉามีปืนลูกซองติดตัวมาด้วย ความแม่นยำของเขาน่าจะดีทีเดียว; และสนามเด็กเล่นก็มีเครื่องเล่นที่ใช้น้ำเยอะ ทรัพยากรน้ำก็ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเหมาะให้จางอวิ๋นได้ใช้ความสามารถอย่างเต็มที่

โซน C ส่วนใหญ่เป็นที่อยู่ของร่างติดเชื้อที่มีพละกำลังมหาศาล การมอบหมายหน้าที่นี้ให้เธอซึ่งเป็นผู้ใช้พลังเสริมความแข็งแกร่งถือว่าเข้าใจได้ ยิ่งไปกว่านั้น กัปตันเฉินจิงก็แนะนำตัวเองว่าเป็นผู้ใช้พลังจิต แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นสายไหน

เท่าที่ไห่หลานรู้ การควบคุมจิตใจ การใช้เสน่ห์ การตรวจจับ และอื่นๆ ล้วนเป็นพลังจิตที่มีประโยชน์อย่างมาก

ส่วนหลินอวี่ ผู้ใช้พลังชำระล้าง บางทีกัปตันเฉินจิงอาจจะพาเธอมาเปิดหูเปิดตาเฉยๆ ก็ได้มั้ง?

เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังตรวจสอบแผนที่เพื่อยืนยันขอบเขตภารกิจของตนและตอบ "รับทราบ" ทีละคน กัปตันเฉินจิงก็พูดต่อ: "รางวัลพื้นฐานสำหรับภารกิจนี้คือ 500 พอยท์ต่อคน หากมีการล่าสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หรือรวบรวมเสบียงได้ จะถูกแบ่งตามผลงาน"

ทุกคนไม่มีข้อโต้แย้งในเรื่องนี้

ไม่นานนัก ช่องสื่อสารก็เงียบสงบลง

สวนสัตว์ชานเมืองฝั่งตะวันตกอยู่ไม่ไกล ห่างจากฐานทัพไปทางตะวันตกเฉียงใต้เพียง 100 กิโลเมตร รถออฟโรดทั้งสองคันมาถึงที่หมายในเวลาชั่วโมงครึ่ง

รถจอดห่างจากประตูสวนสัตว์ไม่ไกลนัก ทุกคนลงจากรถอย่างรวดเร็วและหยิบสิ่งของจำเป็นออกจากกระเป๋าของตน

ไห่หลานซึ่งเก็บของสำคัญๆ ไว้ในมิติเก็บของแล้ว แสร้งทำเป็นหยิบปืนพกและโพชั่นสองสามขวดออกจากกระเป๋าเป้ แล้วยัดมันลงในกระเป๋าด้านข้างของชุดป้องกัน

ทุกคนสวมหน้ากากป้องกัน หลังจากกัปตันเฉินจิงยืนยันความพร้อมของทุกคนแล้ว เธอก็โบกมือ "ลุยได้"

จบบท