บทที่ 12 โถงภารกิจ

บทที่ 12 โถงภารกิจ

เวลา 22:00 น. ณ เขตที่อยู่อาศัยของทีมต่อสู้ชิงอวิ๋น

อันชิงฮัมเพลงผิดคีย์พลางไขกุญแจเปิดประตูห้อง

ในมือของเธอถือถุงตาข่ายสองใบ แต่ละใบมีส้มเนเวลกลายพันธุ์ลูกโตเท่าแตงโมอยู่ข้างใน มันหนักอึ้งและส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของผลไม้ออกมา

จางเกอที่กำลังนั่งจ้องแผนที่อย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ที่โต๊ะในห้องนั่งเล่น เงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ผ่อนคลายอย่างหาดูได้ยากบนใบหน้าของภรรยา และส้มเนเวลกลายพันธุ์คุณภาพเยี่ยมในมือของเธอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม

"อารมณ์ดีจังเลยนะ แล้วไปซื้อส้มดีๆ แบบนี้มาจากไหนเนี่ย?"

จางเกอวางแผนที่ลง ลุกขึ้นไปรับถุงตาข่ายมาถือไว้แล้วลองชั่งน้ำหนักดู มันหนักเอาเรื่องจนเขาถึงกับแปลกใจ

ป้าอันถอดเสื้อแจ็กเก็ตสำหรับฝึกซ้อมที่เปื้อนฝุ่นออกพลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก รอยยิ้มในดวงตาของเธอปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น "ไม่ได้ซื้อมาหรอก ลูกศิษย์เขาให้มาเป็นการเคารพครูน่ะ"

"ลูกศิษย์เหรอ? เด็กไห่หลานคนนั้นน่ะสิ? คราวก่อนคุณบอกว่าเธอทำตัวแปลกๆ ไปไม่ใช่เหรอ" จางเกอถาม

"ใช่ เด็กคนนั้นแหละ คราวก่อนฉันคิดมากไปเองน่ะ" เธอหยุดไปครู่หนึ่ง มองดูสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยของสามีแล้วพูดต่อ "ที่ฉันอารมณ์ดีก็เพราะว่า เด็กคนนั้นตื่นขึ้นเป็นผู้ใช้พลังพิเศษแล้วน่ะสิ"

"อะไรนะ?" เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของจางเกอก็สว่างวาบขึ้นด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง "ตื่นขึ้นแล้วเหรอ? ดีเลย! ถ้าตาเฒ่าฟางกับคนอื่นๆ รู้เรื่องนี้ พวกเขาต้องดีใจมากแน่ๆ น่าเสียดายที่เฒ่าหลี่กับพวกนั้น..."

"ใช่ ในที่สุด..." ป้าอันหยิบส้มเนเวลกลายพันธุ์ขึ้นมาลูกหนึ่ง ปลายนิ้วของเธอลูบไล้ไปบนผิวสัมผัสที่เย็นเฉียบของมัน

จางเกอถามอย่างร้อนรน "แล้วมันคือพลังพิเศษประเภทไหนล่ะ?"

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง พ่อแม่ของไห่หลานต่างก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษที่ทรงพลังและมีชื่อเสียง คนนอกจึงมักจะทึกทักเอาว่าไห่หลานเองก็จะต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับพลังพิเศษที่ทรงพลังเช่นกัน

เมื่อได้ยินคำถามของสามี รอยยิ้มบนใบหน้าของป้าอันก็จางลงเล็กน้อย เธอวางส้มลงและตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "เป็นการเสริมความแข็งแกร่งน่ะ"

ห้องนั่งเล่นตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ

ความยินดีบนใบหน้าของจางเกอแข็งค้างไปอย่างเห็นได้ชัด และเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเสียดาย "แค่... การเสริมความแข็งแกร่งเองเหรอ?"

ในโลกดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยอันตรายแห่งนี้ พลังพิเศษนั้นมีอยู่มากมายหลายประเภท

เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าพลังที่หายากและทรงพลังที่สุดก็คือประเภทพิเศษหรือประเภทเชิงแนวคิด เช่น การควบคุมจิตใจ มิติเก็บของ การควบคุมเวลา การชำระล้างและการรักษา เป็นต้น; พลังเหล่านี้ยากที่จะป้องกันและมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด

รองลงมาคือพลังธาตุต่างๆ เช่น โลหะ ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ลม สายฟ้า น้ำแข็ง เป็นต้น พลังเหล่านี้มีความสามารถในการโจมตีที่รุนแรงและตรงไปตรงมา

ส่วนพลังพิเศษอย่างการเสริมพละกำลัง ความเร็ว การมองเห็น และการได้ยิน ถึงแม้จะใช้งานได้จริงและมีประโยชน์อย่างมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะถูกมองว่ามีขีดจำกัดสูงสุดที่ต่ำกว่าสองประเภทแรก

เดิมทีเขาคิดว่าไห่หลานที่ได้รับยีนส์ชั้นยอดจากพ่อแม่มา อย่างน้อยก็น่าจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับพลังพิเศษประเภทธาตุเสียอีก

ป้าอันถอนหายใจเบาๆ "ใช่แล้วล่ะ ผลการทดสอบระบุไว้อย่างชัดเจน ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน"

ทำไมเธอถึงจะไม่รู้สึกเสียดายบ้างล่ะ? พ่อแม่ของเด็กคนนี้เปรียบเสมือนพญาอินทรีที่โบยบินอยู่บนสรวงสวรรค์ชั้นเก้า แต่ทว่าตัวเด็กกลับเป็นได้แค่เพียงม้าที่วิ่งควบไปบนพื้นดินเท่านั้น ความแตกต่างนี้ย่อมทำให้พวกเขาซึ่งเป็นสมาชิกทีมระดับผู้อาวุโสรู้สึกผิดหวังอยู่บ้างเป็นธรรมดา

ถ้าเธอและสามียังรู้สึกผิดหวังขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงตาเฒ่าฟางและคนอื่นๆ ที่ตั้งความหวังไว้กับไห่หลานสูงลิบลิ่วเลยว่าจะรู้สึกอย่างไร

เมื่อตระหนักได้ว่าปฏิกิริยาของตัวเองอาจจะไม่เหมาะสมนัก จางเกอจึงรีบหาทางแก้ต่าง "การเสริมความแข็งแกร่งก็ดีเหมือนกันนะ ใช้งานได้จริงด้วย แถมอีกอย่าง" เขานึกถึงจุดสำคัญขึ้นมาได้ "มันเป็นระดับเริ่มต้นหรือเปล่า? ต้องให้พวกเราช่วยหาแกนพลังงานมาให้เธออัปเกรดให้เร็วที่สุดไหม?"

"ไม่จำเป็นหรอก" ป้าอันส่ายหน้าและยิ้มออกมาอีกครั้ง "มันเป็นระดับกลางน่ะ เธอตื่นขึ้นมาก็เป็นระดับกลางเลย"

"ระดับกลางเหรอ?" จางเกอตกตะลึงอีกครั้ง "นั่นมันพรสวรรค์ชัดๆ บางทีศักยภาพของเด็กคนนี้อาจจะไม่ได้อยู่ที่ประเภทของพลังพิเศษ แต่อยู่ที่ความสามารถในการปรับตัวของเธอต่างหากล่ะ?"

"ก็คงต้องคิดแบบนั้นแหละ" ป้าอันพยักหน้า

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดด้วยความรู้สึกเศร้าหมอง "อย่างไรก็ตาม การที่เธอสามารถตื่นขึ้นมาและมีชีวิตที่ดีได้นั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ความบาดหมางพวกนั้นไม่สมควรจะไปตกอยู่ที่เด็กคนเดียวหรอก"

สองสามีภรรยาส่งยิ้มให้กัน ข่มความเสียดายและการถอนหายใจเหล่านั้นเอาไว้ และรู้สึกโล่งใจแทนไห่หลานอย่างแท้จริง

ไห่หลานเสร็จสิ้นการฝึกซ้อมต่อสู้แบบตัวต่อตัวเป็นเวลาสองชั่วโมงกับป้าอันแล้ว

เมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้เธอจะได้รับป้ายประจำตัวผู้ใช้พลังพิเศษอย่างเป็นทางการ เธอรู้สึกตื่นเต้นมาก แต่ก็ไม่มีใครให้แบ่งปันความรู้สึกนี้ด้วยในโลกที่แปลกประหลาดใบนี้ และเมื่อรู้ว่าป้าอันไม่ได้ไปทำภารกิจในวันนี้ เธอจึงรีบไปชวนอีกฝ่ายมาฝึกซ้อมต่อสู้ด้วยกัน

หลังจากการฝึกซ้อม เหงื่อเปียกชุ่มผมหน้าม้าของเธอ เสียงหอบหายใจของไห่หลานดูไม่เป็นจังหวะเล็กน้อย แต่เธอกลับรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ร่างกายของเธอก็เริ่มคุ้นชินกับพละกำลังและความเร็วที่ถูกเสริมขึ้นมาบ้างแล้ว

เธอหยิบส้มเนเวลกลายพันธุ์ในถุงตาข่ายสองใบที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมาแล้วยัดใส่มือป้าอัน

"ป้าอันคะ นี่ค่ะ ลองชิมดูนะคะ ฉันได้พวกนี้มาจากภารกิจครั้งนี้น่ะค่ะ" ไห่หลานพูดด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงของเธอผ่อนคลาย

ป้าอันมองดูส้มเนเวลกลายพันธุ์ที่หนักอึ้งในมือ รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เธอตบไหล่ไห่หลานเบาๆ "เอาล่ะ เธอช่างใส่ใจจริงๆ ระหว่างทำภารกิจกับการฝึกซ้อม เธอคงจะเหนื่อยแย่ กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะนะ"

หลังจากแยกย้ายกับป้าอัน ไห่หลานก็กลับไปที่ห้องพัก อาบน้ำแต่งตัวลวกๆ จากนั้นก็อาศัยความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เดินตรงไปยังโถงภารกิจในโซน A บนชั้นสองของฐาน

โถงภารกิจเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ที่คึกคักที่สุดในฐานเลยทีเดียว

ทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในโถง เสียงอึกทึกครึกโครมและกลิ่นต่างๆ ที่ปะปนกันมั่วซั่วก็พุ่งเข้าใส่ กลืนกินเธอเข้าไปในทันที

เมื่อมองดูโดมสูงตระหง่านเบื้องหน้า แสงไฟที่สว่างไสว และหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ที่คอยอัปเดตข้อมูลอยู่ตลอดเวลา ไห่หลานก็ถอนหายใจในใจ สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนอาคารผู้โดยสารในโลกเดิมของเธอไม่มีผิด

เนื่องจากอุณหภูมิบนพื้นผิวโลกในตอนกลางวันนั้นสูงมากและมีรังสีที่รุนแรง ผู้คนส่วนใหญ่จึงคุ้นเคยกับการทำกิจกรรมระหว่างเวลา 20:00 น. ถึง 08:00 น. และพักผ่อนอยู่ภายในฐานใต้ดินในตอนกลางวัน

ดังนั้น แม้ว่าจะเป็นเวลาตีสอง ซึ่งถือว่าดึกมากแล้วในโลกของไห่หลาน แต่มันกลับเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนพลุกพล่านที่สุดในโลกใบนี้

โถงภารกิจคลาคล่ำไปด้วยผู้คน: ทั้งผู้ใช้พลังพิเศษที่สวมชุดต่อสู้หลากหลายรูปแบบและพกพาอาวุธนานาชนิด ไปจนถึงคนธรรมดาที่มีใบหน้าซูบผอมแต่สวมใส่เสื้อผ้าที่ค่อนข้างสะอาดสะอ้าน

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อ บุหรี่ และแอลกอฮอล์ ปะปนไปกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ

เธอไม่คาดคิดเลยว่าในโลกดินแดนรกร้างแห่งนี้ บุหรี่และแอลกอฮอล์จะยังคงเป็น "เพื่อนรัก" ของผู้คนอยู่

ไห่หลานสูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นนี้มันชวนให้รู้สึกไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย แต่แปลกที่มันกลับทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคย

เธอมาที่นี่เพื่อดูว่ามีภารกิจไหนที่เหมาะกับเธอบ้าง แม้ว่าเธอจะเป็นสมาชิกของทีมต่อสู้หงต๋า แต่ทีมก็ไม่ได้มีข้อจำกัดห้ามไม่ให้สมาชิกรับภารกิจส่วนตัว ตราบใดที่ไม่ได้ใช้ชื่อของทีมในการทำภารกิจ

ไห่หลานคิดว่าเรื่องนี้ก็สมเหตุสมผลดี

หน่วยที่เธอสังกัดอยู่ตอนนี้มีผู้ใช้พลังพิเศษน้อยเกินไป ดังนั้นโอกาสที่จะได้รับมอบหมายให้ไปทำภารกิจกวาดล้างร่างติดเชื้อหรือล่าสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์จึงแทบจะไม่มีเลย

อย่างไรก็ตาม เธอจำเป็นต้องเร่งพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องได้พบเจอกับผู้ใช้พลังพิเศษคนอื่นๆ ให้มากขึ้น และจำเป็นต้องได้รับแกนเชื้อรา ดังนั้นการรับภารกิจส่วนตัวจึงเป็นหนทางเดียวที่ทำได้

โถงภารกิจมีทั้งภารกิจอย่างเป็นทางการและภารกิจส่วนตัวที่ถูกปล่อยออกมา

โดยสรุปแล้ว ภารกิจมีอยู่ด้วยกัน 5 ประเภทหลักๆ:

ประเภทแรก ประเภทเก็บเกี่ยว ภารกิจเหล่านี้ค่อนข้างปลอดภัยและไม่ได้ต้องการผู้มีพลังพิเศษในระดับที่สูงมาก ส่วนใหญ่มักจะเป็นการไปยังพื้นที่เฉพาะเพื่อเก็บเกี่ยวพืชผลหรือผลไม้ที่กินได้ อย่างเช่นภารกิจที่หน่วยที่เก้าไปเก็บส้มเนเวลกลายพันธุ์เมื่อวานนี้ ก็จัดอยู่ในประเภทเก็บเกี่ยวเช่นกัน

ประเภทที่สอง ประเภทกวาดล้าง/ล่าสัตว์ ในกรณีส่วนใหญ่ ฐานจะเป็นผู้ปล่อยภารกิจเหล่านี้ออกมา เพื่อป้องกันไม่ให้ร่างติดเชื้อและสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์แพร่พันธุ์เป็นจำนวนมากในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งจนเป็นภัยคุกคามต่อผู้รอดชีวิต และในบางกรณีที่พบได้น้อยมาก อาจมีบุคคลทั่วไปปล่อยภารกิจเหล่านี้ออกมา เนื่องจากพวกเขาจำเป็นต้องเดินทางผ่านพื้นที่ที่ถูกยึดครองโดยร่างติดเชื้อหรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์

ประเภทที่สาม ประเภทคุ้มกัน โดยพื้นฐานแล้วก็คือการคุ้มกันทีมวิจัยหรือบุคคลทั่วไปไปยังสถานที่ใดสถานที่หนึ่งเพื่อปฏิบัติภารกิจให้ลุล่วง

ประเภทที่สี่ ประเภทสำรวจ ซึ่งหมายถึงการสำรวจพื้นที่ที่สามารถอยู่อาศัยได้ หรือการค้นหาสายพันธุ์พืชใหม่ๆ ที่สามารถกินได้ และอื่นๆ ในทำนองเดียวกัน

ประเภทที่ห้า ประเภทโครงสร้างพื้นฐาน ส่วนใหญ่มักจะเป็นการเข้าร่วมในการพัฒนาพื้นที่บางส่วนภายในฐาน

ในบรรดาภารกิจเหล่านี้ การเก็บเกี่ยว การสำรวจ และโครงสร้างพื้นฐาน มักจะเป็นภารกิจที่คนธรรมดาส่วนใหญ่เลือกทำ และก็มีผู้คนจำนวนไม่น้อยไปรวมตัวกันอยู่หน้าหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ที่แสดงข้อมูลของภารกิจเหล่านี้

ไห่หลานมองดูหน้าจออิเล็กทรอนิกส์หลายจอและพบกับภารกิจประเภทกวาดล้าง/ล่าสัตว์ที่เธอต้องการดูอย่างรวดเร็ว

หมายเลขภารกิจ, เนื้อหาภารกิจ, ระดับความอันตราย, ข้อกำหนด, รางวัล, ผู้ติดต่อ, สถานะสิ่งเหล่านี้คือข้อมูลหลักที่แสดงอยู่บนหน้าจอ

ไห่หลานไล่สายตาอ่านลงมาทีละบรรทัด ทันใดนั้น สายตาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ภารกิจหนึ่ง

【หมายเลขภารกิจ】: E-7153

【เนื้อหาภารกิจ】: กวาดล้างร่างติดเชื้อในสวนสัตว์ชานเมืองฝั่งตะวันตก

【ระดับความอันตราย】: ปานกลาง

【ข้อกำหนด】: ต้องการผู้ใช้พลังเสริมความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ

【รางวัล】: เจรจาในการสัมภาษณ์

【ผู้ติดต่อ】: กัปตันเฉินจิง

【สถานะ】: พร้อมสำหรับการรับภารกิจ

จบบท