บทที่ 3: กลายเป็นกระแสโดยไม่ตั้งใจ

บทที่ 3: กลายเป็นกระแสโดยไม่ตั้งใจ

หมู่บ้านหวงถิง!

รถโรลส์-รอยซ์สองคันแล่นออกจากลานจอดรถ ภายในรถ เฉินเหยียนซีดูตื่นเต้นเล็กน้อย มือของเธอเก้ๆ กังๆ ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหนดี

เฉินซิงอวี่มองน้องสาวของเขาแล้วยิ้ม

"เหยียนซี ต่อไปนี้เธอต้องทำตัวให้ชินกับชีวิตแบบนี้นะ นับตั้งแต่วินาทีที่เราได้ครอบครองคฤหาสน์หลังนี้ พวกเราก็ไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป บนโลกใบนี้ยังมีอีกหลายสิ่งที่คนทั่วไปไม่เคยรู้"

ยกตัวอย่างง่ายๆ อย่างโจวเจิ้นหลง ศักยภาพโดยรวมของยอดฝีมือระดับสิบนั้นก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ไปไกลแล้ว

ทั้งความเร็วและพลังในการฟื้นฟูร่างกาย ล้วนเหนือล้ำกว่าขอบเขตที่มนุษย์จะทำความเข้าใจได้

"เอ๊ะ! บนโลกนี้มีผีจริงๆ เหรอคะ? หรือว่ามีซูเปอร์ฮีโร่?" ความอยากรู้อยากเห็นของเฉินเหยียนซีถูกจุดประกายขึ้นมาทันที

เฉินซิงอวี่มองอย่างอ่อนใจ น้องสาวของเขาดีทุกอย่าง เสียก็แต่ซื่อบื้อไปหน่อย

"เดี๋ยวในอนาคตเธอก็จะรู้เองแหละ"

รถโรลส์-รอยซ์ทั้งสองคันแล่นมุ่งหน้าไปยังทางเข้าของหมู่บ้านหวงถิง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในป้อมยามรีบวันทยหัตถ์ทำความเคารพทันทีที่เห็นพวกเขา

ถึงแม้โรลส์-รอยซ์เหล่านี้จะไม่ใช่รุ่นลิมิเต็ดเอดิชัน แต่ราคาของมันก็ไม่มีทางต่ำกว่าสิบล้านอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น รถสองคันนี้ยังเป็นรุ่นท็อปที่จัดเต็มทุกฟังก์ชัน

ในเวลาเดียวกัน รถโรลส์-รอยซ์ แฟนทอม คันหนึ่งก็แล่นสวนทางมา

"หืม?"

ชายวัยกลางคนและชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ในรถ เสียงนั้นดังมาจากชายชรา

"มีอะไรหรือครับ ผู้อาวุโสฉิน?" ชายวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ชายชราผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา ว่ากันว่าเขาคือยอดฝีมือระดับสอง บุคคลระดับเขาย่อมรู้เรื่องราวที่คนทั่วไปไม่รู้อยู่บ้างไม่มากก็น้อย

ซึ่งนั่นเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

ครั้งนี้ เขาได้ทุ่มเงินจำนวนมหาศาลเพื่อจ้างผู้อาวุโสฉินมาจัดการกับศัตรูคู่อาฆาตของเขาโดยเฉพาะ

หากเขาสามารถดึงดูดคนระดับนี้มาทำงานเป็นลูกน้องได้ ธุรกิจของเขาก็จะก้าวขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงวางท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างถึงที่สุด

"อย่างที่คุณรู้ คนพวกเรานั้นมีสัมผัสที่เฉียบคมต่อกลิ่นอายของอันตราย"

"คุณกำลังจะบอกว่า บนรถคันเมื่อกี้ มี..."

"ฉันไม่มีทางสัมผัสพลาดแน่ แถมยังไม่ใช่แค่ยอดฝีมือธรรมดาๆ แต่อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับสี่ขึ้นไป ในเมื่อคุณอาศัยอยู่ที่เดียวกัน คุณไม่รู้จักพวกเขาหรอกหรือ?"

แม้เขาจะไม่อยากยอมรับ แต่นั่นคือยอดฝีมือระดับสี่หรือสูงกว่านั้นจริงๆ เขาเคยเห็นยอดฝีมือระดับสามขั้นสูงมามาก แต่ความรู้สึกที่คนเหล่านั้นแผ่ออกมา ยังไม่ใกล้เคียงกับความกดดันที่เขาสัมผัสได้เมื่อครู่นี้เลย

"บางทีพวกเขาอาจจะเพิ่งย้ายเข้ามา เดี๋ยวผมจะลองไปถามผู้จัดการของหมู่บ้านหวงถิงดูครับ"

เขารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย—ยอดฝีมือระดับสี่! การได้มีโอกาสพูดคุยผูกมิตรกับคนระดับนี้ ย่อมดีกว่าการมียอดฝีมือระดับสองเป็นลูกน้องหลายเท่านัก...

"ผู้อาวุโสฉิน ผมไปเช็กมาแล้วครับ เขาเพิ่งย้ายเข้ามาและอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังที่หรูหราที่สุด รู้สึกว่าจะชื่อ เฉินซิงอวี่ มั้งครับ?"

สำหรับชื่อ เฉินซิงอวี่ นั้นฟังดูธรรมดามาก แต่กลับไม่มีบุคคลชื่อนี้อยู่ในทำเนียบผู้ทรงอิทธิพลของเมืองเจียงเลย! ตอนแรกเขาคิดว่า เผียวกั๋วชาง กำลังเล่นตลกกับเขา แต่พอลองคิดดูอีกที ชายคนนั้นก็ไม่น่าจะมีความกล้าพอ

เผียวกั๋วชาง: ข้าดูเป็นคนขี้ขลาดขนาดนั้นเลยหรือไง?

ห้างอี๋ต๋าพลาซ่า

รถโรลส์-รอยซ์ทั้งสองคันจอดเทียบที่หน้าลานกว้างของห้าง ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างได้อย่างล้นหลาม

"นี่มันรถของผู้ยิ่งใหญ่คนไหนอีกล่ะเนี่ย?"

"ฉันยังไม่เคยได้ยินเลยนะว่ามีผู้ยิ่งใหญ่คนไหนในเมืองเจียงที่ใช้รถโรลส์-รอยซ์ถึงสองคัน แล้วดูป้ายทะเบียนพวกนั้นสิ โคตรโหดเลย"

"เชี่ยเอ๊ย ฉันไม่ได้สังเกตเลย เจียง A-66666 กับ เจียง A-88888—ป้ายทะเบียนพวกนี้เผลอๆ จะแพงกว่าตัวรถซะอีก"

เฉินเหยียนซีก้าวลงจากรถในชุดลำลองสบายๆ ผมที่มัดแกละสองข้างบวกกับใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ของเธอ...

เธอคือสาวน้อยโลลิลูกคุณหนูผู้ร่ำรวยที่สมบูรณ์แบบ

เพียงชั่วพริบตาเดียว เธอก็เรียกเสียงฮือฮาจากเพื่อนร่วมชาติชายหนุ่มได้นับไม่ถ้วน

"พระพุทธองค์ทรงเมตตา ท่านไม่ได้หลอกข้าจริงๆ ดังคำกล่าวที่ว่า: ตอนวัยรุ่นยังไม่รู้ซึ้งถึงความดีงามของสาวน้อยโลลิ ดันไปหลงเห็นสาวชาเขียวจอมมารยาเป็นของล้ำค่าเสียได้"

"พระเจ้าหลอกฉัน! ไหนใครบอกว่าเมื่อพระเจ้าปิดประตูบานหนึ่ง ก็จะเปิดหน้าต่างอีกบานให้เสมอไง? แล้วนี่มันอะไรกัน? ทั้งประตูทั้งหน้าต่างโดนลมพัดปลิวหายไปหมดเลยเหรอ?"

พระเจ้า: ยังไงซะเขตแดนฮว๋าเซี่ยนี้ก็ไม่ได้อยู่ในการดูแลของข้าอยู่แล้วนี่

ร้านบูติกแบรนด์กุชชี สาขาห้างอี๋ต๋า

"พี่คะ ดูสิ ชุดนี้หนูใส่แล้วสวยไหม?" เฉินเหยียนซียิ้มพลางชูชุดเดรสสีชมพูขึ้นมาทาบตัว

ผู้หญิงนั้นไม่มีภูมิคุ้มกันต่อของสวยๆ งามๆ เลยจริงๆ มันเป็นอย่างที่เขาว่ากันไว้ไม่มีผิด

"สวยสิ เหยียนซีใส่อะไรก็สวยทั้งนั้นแหละ ก็เหยียนซีของพี่น่ารักขนาดนี้ เสื้อผ้าเป็นแค่องค์ประกอบเสริม ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดหรอก"

"ฮึ พี่ก็เอาแต่ล้อหนูเล่นอยู่เรื่อยเลย" เธอรู้สึกดีใจจนแก้มปริ แล้วรีบวิ่งไปเลือกเสื้อผ้าตัวอื่นต่อ

เมื่อเห็นเฉินเหยียนซีเดินวนดูอยู่นาน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าอาการรักพี่เสียดายน้องของน้องสาวกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว

"ขอโทษนะครับผู้จัดการร้าน ช่วยห่อของทุกชิ้นในร้านให้ที ยกเว้นอันที่เป็นสีเขียวนะครับ อ้อ กระเป๋ากับรองเท้าก็เอาด้วย"

"หา? อ้อ ได้ ได้เลยค่ะ! ดิฉันจะรีบจัดการห่อให้เดี๋ยวนี้เลย" ผู้จัดการร้านรีบเรียกพนักงานคนอื่นๆ ให้มาช่วยทันที นี่มันยอดค่าคอมมิชชันก้อนโตทั้งนั้น

"พี่คะ นี่มันไม่เยอะไปหน่อยเหรอ? หนูจะใส่หมดได้ยังไง!"

เฉินเหยียนซีถึงกับอึ้งเมื่อเจอไม้เด็ดนี้เข้าไป นี่มันวิธีการซื้อเสื้อผ้าแบบไหนกันเนี่ย

"ไม่เป็นไรหรอก เปลี่ยนใส่ทุกวันไม่ซ้ำกันเลยจะเจ๋งแค่ไหนล่ะ?"

เงินทองหมดไปก็หาใหม่ได้ แต่เรื่องอาหารการกิน เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการเดินทางของน้องสาว เขาจะต้องจัดหาสิ่งที่ดีที่สุดให้เสมอ

เฉินเหยียนซีไม่ได้พูดอะไรอีก เธอพบว่าพี่ชายของเธอเปลี่ยนไปจากเดิม เธอเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเปลี่ยนไปตรงไหน แต่ตราบใดที่เขายังคงเป็นพี่ชายที่คอยตามใจและรักเธอเหมือนเดิม แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

"สวัสดีค่ะ ยอดรวมทั้งหมดอยู่ที่ 4.56 ล้านหยวน ทางเราจะมอบส่วนลดพิเศษและปัดเศษลงให้เหลือ 4.5 ล้านหยวนนะคะ"

ผู้จัดการร้านแอบคิดในใจ: เมื่อไหร่ฉันจะมีพี่ชายแบบนี้บ้างนะ?

"ลุงหลง พาคนมาช่วยขนของไปเก็บทีนะครับ เดี๋ยวผมจะพาเหยียนซีไปเดินดูที่อื่นต่อ"

"ครับ นายน้อย"

หลังจากนั้น เฉินซิงอวี่ก็พาเฉินเหยียนซีไปกวาดซื้อสินค้าแบรนด์เนมชื่อดังอย่างชาแนล หลุยส์ วิตตอง แอร์เมส และเวอร์ซาเช่ อย่างบ้าคลั่ง

จนกระทั่งเกิดภาพเหตุการณ์ชวนตกตะลึงขึ้นในห้างอี๋ต๋าพลาซ่า: ไม่ว่าเฉินซิงอวี่จะเดินเข้าไปในร้านไหน ผู้จัดการร้านนั้นก็จะต้องตะโกนส่งเสียงต้อนรับอย่างพร้อมเพรียงกัน

"ยินดีต้อนรับครับ/ค่ะ นายน้อยเฉิน!"

ผู้คนจำนวนมากแอบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอและโพสต์ลงในแอปพลิเคชันโต่วอิน

"เวรเอ๊ย คนเราจะไถดูคลิปแบบสงบๆ ไม่ได้เลยเหรอ? ทำไมถึงมีคลิปแบบเดียวกันโผล่มาติดๆ กันตั้งหลายคลิปเนี่ย?"

"อย่าเพิ่งหัวเสียไปเลยคอมเมนต์บน ฉันก็เจอเหมือนกัน สมัยนี้คนเราสร้างกระแสกันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?"

"เลิกอิจฉาตาร้อนเพราะตัวเองไม่มีปัญญาเถอะ นี่ไม่ใช่การสร้างกระแส แต่มันคือของจริง ตอนนี้ฉันก็อยู่ที่ห้างอี๋ต๋า นายน้อยเฉินคนนี้รวยระดับที่เรียกได้ว่าไร้มนุษยธรรมสุดๆ"

"เชี่ย เชี่ย โคตรบ้าเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนซื้อเสื้อผ้าแบบนี้ ความจนมันจำกัดจินตนาการของฉันจริงๆ"

ในเวลาไม่นาน คลิปวิดีโอนี้ก็ถูกดันขึ้นสู่คำค้นหายอดฮิตที่ติดเทรนด์

ในขณะที่ตัวเอกของคลิปวิดีโอกลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

เฉินซิงอวี่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาไม่สามารถไปเดินชอปปิงกับผู้หญิงได้อีกแล้ว มันเหนื่อยสายตัวแทบขาด

ทว่าเฉินเหยียนซีกลับดูเหมือนมีพลังงานเหลือเฟือและยังคงร่าเริงสดใสเต็มเปี่ยม

เมื่อเธอเห็นว่าเฉินซิงอวี่เหนื่อยล้า หลังจากหาอะไรกินกันอย่างรวดเร็ว พวกเขาก็เดินทางกลับคฤหาสน์

เฉินซิงอวี่ล้มตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงโดยไม่ขยับเขยื้อน เขาเหนื่อยเกินไปจริงๆ

"เดี๋ยวก่อนสิ ฉันนี่มันโง่จริงๆ ฉันมีน้ำยาระดับหนึ่งอยู่นี่นา ทำไมไม่เอามันออกมาใช้ล่ะ? บ้าเอ๊ย!"

เมื่อมองดูของเหลวสีเขียวในมือ เขาก็รู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย ดื่มไอ้นี่เข้าไปแล้วคงไม่ทำให้เขาท้องเสียหรอกใช่ไหม?

"ระบบ นี่คือน้ำยาระดับหนึ่งจริงๆ ใช่ไหม? สีมันดูแปลกๆ อยู่นะ"

"โฮสต์โปรดวางใจได้ สินค้าที่มาจากระบบรับประกันคุณภาพระดับสูง โปรดบริโภคด้วยความมั่นใจ"

เมื่อได้ยินระบบยืนยันเช่นนั้น เฉินซิงอวี่ก็คิดว่าระบบคงไม่คิดจะทำร้ายเขาหรอก

กระดกให้หมดรวดเดียวเลยแล้วกัน!

"ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนี่นา... เดี๋ยวนะ ร่างกายฉันรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมานิดหน่อยแล้ว"

เขาเปิดตรวจสอบข้อมูลของตัวเอง

โฮสต์: เฉินซิงอวี่

อายุ: 22 ปี จะไม่แสดงในครั้งต่อไป

ความแข็งแกร่ง: ระดับ 1

แต้มพลังงาน: 950

ค่ายทหาร: ระดับ 1 ระดับต่อไปต้องใช้แต้มพลังงาน 2,000 แต้ม

กองกำลัง: 50 นาย ไม่รวมฮีโร่

ฮีโร่: ทันย่า ระดับ 5

ทักษะ: ไม่มี

ทรัพย์สิน: 500 ล้าน