บทที่ 22 การมาเยือนของอสูร (2/5)

บทที่ 22 การมาเยือนของอสูร (2/5)

โคลสันกุมศีรษะที่ผมเริ่มบางลงของเขา พลางรู้สึกว่าชะตากรรมของตนเองกำลังสะท้อนออกมาผ่านสภาพบนหนังศีรษะไม่มีผิด

'เจ้าหน้าที่ครับ ตรวจพบสัญญาณพลังงานผิดปกติ พิกัดอยู่ในย่านเฮลส์คิทเช่นครับ' เจ้าหน้าที่เทคนิครายงานต่อโคลสันอย่างรวดเร็ว

'ส่งพิกัดที่แน่นอนเข้าช่องทางปฏิบัติการ ฝ่ายเทคนิคติดตามแหล่งพลังงานนี้ต่อไป ส่วนที่เหลือเตรียมพร้อมสำหรับหน่วยรบ'

โคลสันหันไปหาฮอว์คอายแล้วกล่าวว่า 'คลิ้นท์ นี่ไม่ใช่การซ้อมรบแล้วนะ!'

คลิ้นท์ บาร์ตัน สะพายธนูคอมพาวด์สั่งทำพิเศษขึ้นหลังพลางตอบว่า 'เมื่อน้างธนูแล้วย่อมไม่มีการหันหลังกลับ ธนูของฉันมันพาดสายรออยู่ตั้งนานแล้ว!'

'พิกัดคือถนนสายที่ 43 ในเฮลส์คิทเช่นครับ' ตำแหน่งของพลังงานผิดปกติถูกส่งเข้าสู่อุปกรณ์ของโคลสัน

'มันเคลื่อนที่ยังไง' โคลสันถาม

หลังจากรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่เทคนิคก็ตอบว่า 'แหล่งพลังงานกำลังมุ่งหน้าไปยังไทม์สแควร์ครับ เร็วมาก!'

'ไทม์สแควร์งั้นเหรอ? ทิศทางนั้นมันดูเหมือนจะเป็นฟิสก์ทาวเวอร์นี่นา' เมื่อตระหนักได้ดังนั้น โคลสันจึงออกคำสั่งทันที 'คลิ้นท์ นายนำทีมบีไปซุ่มโจมตีรอบฟิสก์ทาวเวอร์ เป้าหมายของพวกเดอะแฮนด์น่าจะเป็นที่นั่น ส่วนฉันจะพาสมุนไปตรวจสอบจุดที่พบพลังงานผิดปกติเอง'

'ผมไปด้วย!'

แดนนี แรนด์ หรือไอรอนฟิสต์ ผู้ที่ติดตามโคลสันมาตลอดนับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา เดินเข้ามาหาหมายจะเข้าร่วมกับทีมชีลด์

'คุณแรนด์ นี่คือปฏิบัติการของชีลด์ แม้พวกเราจะช่วยคุณไว้ แต่นี่ก็ไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับคุณไม่ใช่เหรอ'

ในความทรงจำของโคลสันที่ถูกมาคิมะปรับเปลี่ยนไปนั้น แดนนี แรนด์ ถูกลักพาตัวโดยเดอะแฮนด์เพราะการปรากฏตัวของเขาทำให้แรนด์คอร์ปอเรชันหลุดพ้นจากการควบคุมของเดอะแฮนด์ พวกมันจึงต้องการกำจัดเขาเสีย

'ไม่ เรื่องของเดอะแฮนด์เกี่ยวข้องกับผมอย่างมหาศาล ผมคือไอรอนฟิสต์ และมันเป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องตามจับคนทรยศแห่งคุนหลุน อีกอย่าง พวกมันควบคุมแรนด์คอร์ปอเรชันมานานหลายปี ผมควรจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ ถ้าไม่มีผม พวกคุณไม่มีทางสู้ปีศาจนั่นได้หรอก'

พูดจบ แดนนี แรนด์ ก็ยื่นหมัดออกไป รวบรวมสมาธิ จนหมัดของเขาถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองเจิดจ้า

คิ้วของโคลสันเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับเป็นปกติ เขาไม่ได้เก็บประโยคสุดท้ายมาใส่ใจพลางหัวเราะเบาๆ:

'หมัดเรืองแสงเหรอ ดูเท่ดีนะ งั้นคุณตามพวกเรามาก็ได้ แต่ต้องทำตามคำสั่งเคร่งครัด นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ!'

'ผมมีประสบการณ์มากกว่าคุณเสียอีก!' แดนนี แรนด์ สวนกลับ

'ทุกคนพร้อมแล้ว เคลื่อนพลได้'

โคลสันเมินความไม่พอใจของแดนนี แรนด์ ก่อนที่ทีมชีลด์จะเคลื่อนกำลังพลอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ภายในรถเชฟโรเลต ซูเบอร์แบน โคลสันได้รับข้อมูลใหม่ว่ามีพลเมืองหลายร้อยคนกลายเป็นศพแห้งกรังอย่างไม่ทราบสาเหตุในเวลาเดียวกัน ผู้อำนวยการสงสัยว่ามันจะเกี่ยวข้องกับแผนการของพวกเดอะแฮนด์

'นี่มันอะไรกัน? ไวรัสสายพันธุ์ใหม่งั้นเหรอ'

โคลสันไม่เข้าใจว่าคนจำนวนมากขนาดนั้นกลายเป็นศพแห้งพร้อมกันได้อย่างไร ต่อให้เป็นไวรัสก็ไม่น่าจะออกฤทธิ์พร้อมกันขนาดนี้

แดนนี แรนด์ ชะโงกหน้ามามองภาพในแท็บเล็ตของโคลสัน

เขาขมวดคิ้วแน่นและกล่าวว่า 'พวกเขาถูกสาป เป็นคำสาปที่ทรงพลังมากซึ่งเผาผลาญดวงวิญญาณของพวกเขาในทันที'

'คุณรู้จักปรากฏการณ์นี้ด้วยเหรอ' โคลสันเริ่มมองชายผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นไอรอนฟิสต์แห่งคุนหลุนคนนี้จริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว

แดนนี แรนด์ กล่าวว่า 'บันทึกโบราณของคุนหลุนกล่าวถึงปีศาจที่ทรงพลังซึ่งสามารถร่ายคำสาปจากระยะไกลผ่านเลือดหรือเนื้อเยื่อในร่างกาย ชะตากรรมของคนเหล่านี้คล้ายกับที่บันทึกไว้มาก วิญญาณของพวกเขาน่าจะถูกปีศาจกระชากออกไปอย่างรุนแรง'

'ปีศาจ? เกี่ยวข้องกับเดอะแฮนด์? แถมยังเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับที่พบพลังงานผิดปกติอีก มันต้องเป็นผลจากการที่พวกมันอัญเชิญปีศาจแน่ๆ ที่พวกมันรวบรวมเลือดก็เพื่อการนี้สินะ'

โคลสันเริ่มประมวลผลในสมองอย่างหนัก

'เจ้าหน้าที่ครับ แหล่งพลังงานหายไปแล้วครับ พิกัดสุดท้ายที่พบคือถนนสายที่ 23'

โคลสันได้รับข่าวร้ายอีกเรื่อง หลังจากไล่เรียงแผนที่ของเฮลส์คิทเช่นในหัวอย่างรวดเร็ว เขาก็พอจะเดาได้ว่าเป้าหมายกำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน

เขาเปิดวิทยุสื่อสารและสั่งการ 'คลิ้นท์ เป้าหมายน่าจะกำลังไปทางนาย เฝ้าสังเกตและระวังตัวด้วย!'

เสียงของคลิ้นท์ บาร์ตัน ตอบกลับมาทางวิทยุ 'ไม่ต้องสังเกตแล้วล่ะ ฉันเห็นมันแล้ว เล่นใหญ่ไม่ใช่เล่นเลย'

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งส่งภาพสถานการณ์จากฝั่งฮอว์คอายเข้าแท็บเล็ตของโคลสัน

'เล่นใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ ปีศาจนั่นขับรถถังมารึไง'

โคลสันกดดูวิดีโอ และเมื่อเห็นภาพนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างโดยไม่รู้ตัว

ภาพในวิดีโอค่อนข้างสั่นไหว แสดงว่าถ่ายจากระยะไกลมาก ตรงกลางเฟรมคือสิ่งมีชีวิตที่แทบจะมองไม่ออกว่าเป็นมนุษย์ แม้จะพูดได้เพียงว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ก็ตาม

ในตอนนั้น ร่างของอีเล็คตร้าถูกห่อหุ้มด้วยพลังปีศาจสีดำทึบ ร่างกายของนางสูงใหญ่กว่าคนปกติถึงครึ่งเท่า มีใบมีดกระดูกหยักศพโผล่ออกมาตามข้อต่อ ราวกับเครื่องจักรสังหารที่ถูกประกอบขึ้นมาอย่างลวกๆ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือยานพาหนะ สิ่งใดก็ตามที่ย่างกรายเข้าไปในอาณาเขตสีดำนั้นจะถูกกัดกร่อนทันที มนุษย์กลายเป็นศพแห้งกรัง โลหะถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นเศษเหล็ก ทุกย่างก้าวที่นางเดินไปเปรียบเสมือนประตูขุมนรกที่กำลังฉีกรอยแยกออกมาบนโลกมนุษย์

ร่างกายของอีเล็คตร้าที่ถูกเปลี่ยนด้วยพลังของอสูรกำลังกลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตจากอเวจี

'นั่นมันตัวอะไรกัน? คุณพอจะรู้ไหม'

โคลสันทำได้เพียงหันไปถามคนเดียวที่น่าจะรู้เรื่องนี้ นั่นคือแดนนี แรนด์ ผู้ที่อ้างตนว่าเป็นไอรอนฟิสต์

แดนนี แรนด์ จ้องมองวิดีโอ ใบหน้าของเขาเหยเกจนดูเหมือนลิงที่กำลังวิวัฒนาการเป็นมนุษย์

'ผม...'

โคลสันรอคอยคำตอบจากแดนนี แรนด์ อย่างใจจดใจจ่อ ดูท่าทางมันจะเป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก

'ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน'

โคลสันแทบจะสำลักน้ำลายตัวเอง ถ้าไม่รู้แล้วจะทำท่าอึกอักเว้นวรรคนานขนาดนั้นทำไม!

'แต่มันดูเหมือนสัตว์ประหลาดบางอย่างนะ' แดนนี แรนด์ เสริม

'ฉันก็รู้อยู่แล้วว่ามันคือสัตว์ประหลาด!'

โคลสันเลิกหวังในตัวแดนนี แรนด์ และรายงานตรงต่อฟิวรี่ทันที:

'ผู้อำนวยการครับ เราอาจต้องการกำลังเสริม ปีศาจของเดอะแฮนด์อาจจะทรงพลังกว่าที่เราคาดการณ์ไว้'

'ฮอว์คอายแจ้งสถานการณ์มาแล้ว กองกำลังของนายพลรอสส์อยู่ในนิวยอร์กพอดี ถ้าพวกนายรับมือไม่ไหว กองทัพจะแทรกแซงทันที ฉันส่งทีมอื่นพร้อมอาวุธพิเศษและเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธไปสนับสนุนแล้ว ฟิล ฟังฉันให้ดี: นายต้องควบคุมความสูญเสียและความเสียหายของเมืองให้ได้ ฉันไม่อยากให้ไอ้สารเลวรอสส์มาหาเรื่องฉัน เข้าใจไหม?'

'รับทราบครับ ผู้อำนวยการ!' โคลสันวางสายไป

ฮอว์คอาย บาร์ตัน มองดูอสูรร้ายที่น่าเกลียดน่ากลัวกำลังคืบคลานเข้ามาพลางสั่งการ:

'แจ้งกรมตำรวจนิวยอร์กให้เร่งอพยพพลเมืองออกจากแถวนี้ให้เร็วที่สุด'

เมื่อทีมของฮอว์คอายมาถึง พวกเขาได้แจ้งกรมตำรวจนิวยอร์กให้ช่วยอพยพฝูงชนแล้ว แต่พลเมืองนิวยอร์กนั้นรักการมุงดูเหตุการณ์เหลือเกิน การอพยพจึงเป็นไปอย่างล่าช้ามาก

'พลแม่นปืน เตรียมพร้อม ลองทดสอบความสามารถของสัตว์ประหลาดตัวนี้ดูหน่อย'

พลซุ่มยิงพร้อมประจำที่ ในกล้องเล็งนั้น อีเล็คตร้าในร่างปีศาจกวาดมือผ่านคนเดินถนนที่กำลังวิ่งหนีอย่างขวัญเสีย พลันคนเหล่านั้นก็กลายเป็นศพแห้งกรังทันที เมื่อเห็นดังนั้น พลซุ่มยิงก็ได้แต่กลืนน้ำลาย พลางภาวนาในใจขอให้อาวุธปืนของตนได้ผล

'ยิงได้!' ฮอว์คอายสั่ง

พลแม่นปืนสามนายจากต่างตำแหน่งเล็งไปที่หัว หน้าอก และต้นขาของอีเล็คตร้า พร้อมกับลั่นไก กระสุนทั้งสามนัดพุ่งเข้าหาเป้าหมายพร้อมๆ กันโดยมิได้นัดหมาย

ในตอนนั้น อีเล็คตร้าสูญเสียสติสัมปัญญะไปหมดสิ้นแล้วและขยับเขยื้อนตามสัญชาตญาณล้วนๆ เมื่อกระสุนพุ่งมาถึง นางดูเหมือนจะสัมผัสได้ แต่กลับไม่ป้องกันและไม่หลบหลีก

กระสุนปะทะเข้าที่หัว หน้าอก และต้นขาของอีเล็คตร้าอย่างแม่นยำ แต่มันกลับไม่ได้ผลเลย ราวกับว่าพวกเขายิงใส่กลุ่มควัน กระสุนทะลุผ่านร่างของอีเล็คตร้าไปปะทะกับพื้นถนนด้านหลัง

จุดที่ถูกยิงทะลุไม่มีเลือดไหลออกมา แต่มันสลายกลายเป็นควันก่อนจะรวมตัวกันใหม่ได้อย่างรวดเร็ว