บทที่ 19 การเปลี่ยนผ่านทางความคิด

บทที่ 19 การเปลี่ยนผ่านทางความคิด

เมื่อได้ยินว่าวินเทอร์โซลเยอร์จะพร้อมปฏิบัติการในคืนนี้ เซียนน่าก็เริ่มปรับเปลี่ยนท่าทีให้ดูจริงจังขึ้นมาบ้าง ดร.โซล่าสังเกตเห็นว่าทั้งเซียนน่า ลีโอ และคูทัล ต่างเริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้ว เขาจึงเริ่มลงรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องแขนกลพลังงานน้ำหนักเบารุ่นที่หก

แขนกลพลังงานน้ำหนักเบารุ่นที่หกคือชื่อที่ลีโอตั้งให้กับพิมพ์เขียวนี้ ในขณะที่ดร.โซล่าเรียกมันว่า ชุดเกราะครึ่งตัว

“คุณเซียนน่าครับ พิมพ์เขียวชุดเกราะครึ่งตัวนี้เป็นอาวุธกลไกประเภทหนึ่งที่ผมกับลีโอร่วมกันออกแบบ ตามทฤษฎีแล้ว หากสวมใส่เกราะนี้ ทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีจะสามารถใช้มันเพื่อต่อต้านซูเปอร์โซลเยอร์ได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ยิ่งไปกว่านั้น หากมีการจัดตั้งหน่วยรบชุดเกราะครึ่งตัวขึ้นมา พลังทำลายล้างและความร้ายกาจของพวกเขาก็จะไม่ด้อยไปกว่าซูเปอร์โซลเยอร์เลย”

หลังจากฟังคำอธิบายของดร.โซล่า เซียนน่าดูจะให้ความสนใจเป็นอย่างมาก นางหยิบพิมพ์เขียวขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียดแล้วพยักหน้า

“แม้ฉันจะไม่ค่อยเข้าใจมันนัก แต่มันฟังดูน่าประทับใจมากทีเดียวเวลาที่คุณพูดถึงมัน! คุณกำลังจะบอกว่าเราสามารถใช้ชุดเกราะครึ่งตัวนี้สร้างทหารที่กึ่งซูเปอร์โซลเยอร์ขึ้นมาได้ใช่ไหม”

“โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นอย่างที่คุณพูดครับ อย่างไรก็ตาม ชุดเกราะครึ่งตัวชุดนี้เพิ่งจะถูกออกแบบเสร็จสิ้น และต้องใช้เวลาอีกสักระยะก่อนจะเริ่มการผลิตจำนวนมากได้ นอกจากนี้ สายลับของเราจำเป็นต้องได้รับการฝึกฝนอย่างเพียงพอหากต้องการใช้งานชุดเกราะครึ่งตัวนี้ได้อย่างชำนาญ”

“เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา ขอเพียงชุดเกราะครึ่งตัวนี้สามารถเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางทหารของเราได้ คุณก็ดำเนินการทดสอบต่อไปได้เลยไม่ต้องกังวล ฉันตั้งตารอฟังข่าวดีจากคุณนะ”

เซียนน่าดูมีความสุขมากและเอ่ยชมดร.โซล่ากับลีโอ จากนั้นนางก็หันไปหาคูทัลแล้วถามว่า

“สายลับคูทัล คุณมีข่าวดีอะไรบ้างไหม”

คูทัลรีบยืนขึ้นและตอบกลับอย่างนอบน้อม

“ท่านผู้นำ ผมก็มีข่าวดีเช่นกันครับ”

เซียนน่าใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง บิดขี้เกียจเล็กน้อย และทำท่าทางตั้งใจฟัง คูทัลลอบกลืนน้ำลายก่อนจะกล่าวต่อ

“ผมมีข่าวที่ค่อนข้างสำคัญสองเรื่องครับ เรื่องแรก ตามคำสั่งของท่านเมื่อคราวที่แล้ว เราประสบความสำเร็จในการส่งคนเข้าไปแทรกซึมใกล้ชิดกับสายลับนิค ฟิวรี่ ทำให้เราสามารถเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของเขาได้ตลอดเวลา เรื่องที่สอง คนของเราส่งข้อความมาจากหน่วยชีลด์ว่า ในวันที่ 16 ธันวาคม สตาร์คจะแอบนำเซรั่มที่เตรียมไว้ไปยังฐานทัพลับของชีลด์ในนิวยอร์กเพื่อทำการทดลองในมนุษย์ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับตามอง สตาร์คจะแกล้งทำเป็นว่ากำลังเดินทางท่องเที่ยวและจะไม่นำบอดี้การ์ดไปด้วย ช่วงเวลานั้นจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเราในการชิงเซรั่มซูเปอร์โซลเยอร์มา”

“ได้มาแค่เซรั่มที่เตรียมไว้ แต่ไม่ได้สูตรผลิตเซรั่มซูเปอร์โซลเยอร์งั้นหรือ”

ดร.โซล่า ผู้ซึ่งศึกษาเรื่องสูตรผลิตมานานกว่าสิบปี รู้สึกกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้และเอ่ยถามคูทัล

“สตาร์คไม่เต็มใจที่จะมอบสูตรให้หน่วยชีลด์ เขาตกลงเพียงแค่จะช่วยดัดแปลงทหารให้เท่านั้น หน่วยชีลด์ไม่ได้อยู่ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้งอีกต่อไปแล้ว และสตาร์คเองก็ต้องปกป้องผลประโยชน์ของเขา เราพยายามที่จะแย่งชิงสูตรเซรั่มมาแล้วแต่ล้มเหลวครับ”

“ไม่เป็นไร แค่มีเซรั่มก็เพียงพอแล้ว”

เซียนน่าเลียริมฝีปากและกล่าวต่อ

“พวกคุณทุกคนทำได้ดีมาก วันที่ 16 ธันวาคมงั้นหรือ? เรายังมีเวลาอีกห้าวัน ซึ่งเพียงพอสำหรับเราในการวางแผนปฏิบัติการ หากเราชิงเซรั่มมาได้สำเร็จและสร้างกองทัพซูเปอร์โซลเยอร์ขึ้นมา ผสมผสานกับชุดเกราะครึ่งตัวที่ออกแบบโดยดร.โซล่าและสายลับเออร์วิน ไฮดร้าก็จะสามารถทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ ครั้งนี้จะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ไฮดร้าของเราจะผงาดขึ้นมา! สุภาพบุรุษทั้งหลาย ไปดำเนินการได้เลย! ไฮ ไฮดร้า!”

เซียนน่าชูมือทั้งสองข้างขึ้น ทำท่าทางมาตรฐานที่เป็นเอกลักษณ์ของสมาชิกไฮดร้า

“ไฮ ไฮดร้า!”

ดร.โซล่า ลีโอ และคูทัล ต่างขานรับด้วยความรู้สึกเดียวกัน

“การประชุมวันนี้จบลงเพียงเท่านี้! ฉันจะมอบหมายภารกิจโดยละเอียดในภายหลัง”

เซียนน่าประกาศปิดการประชุมอย่างกระวนกระวายใจ จากนั้นนางก็พูดว่า

“ฉันจะไปปลุกวินเทอร์โซลเยอร์ก่อน! แผนการในอีกห้าวันข้างหน้าจะผิดพลาดไม่ได้ ฉันต้องการให้เขามีสติสัมปชัญญะครบถ้วนในทุกๆ วันในช่วงเวลานี้ เพื่อที่ฉันจะได้จัดวางภารกิจของเขาได้อย่างเหมาะสม”

เมื่อพูดจบ เซียนน่าก็รีบเดินออกจากห้องประชุม มุ่งหน้าไปยังห้องเก็บความเย็นใต้ดินอย่างเร่งรีบ... เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ผ่านไปหลายวัน

เย็นวันที่ 15 ธันวาคม 1991

บอสตัน ฐานทัพไฮดร้า ชั้นใต้ดินที่สอง ภายในห้องแล็บของลีโอ

เนื่องจากช่วงนี้ดร.โซล่ากำลังยุ่งอยู่กับงานที่เกี่ยวข้องกับการผลิตชุดเกราะครึ่งตัวจำนวนมาก การบำรุงรักษาแขนกลของวินเทอร์โซลเยอร์ บัคกี้ ก่อนปฏิบัติภารกิจจึงต้องตกเป็นหน้าที่ของลีโอเพียงคนเดียว

เช่นเดียวกับที่ลีโอเคยทำเป็นปกติในการบำรุงรักษาแขนกลของบัคกี้ ลีโอสั่งให้เขานั่งลงก่อน จากนั้นจึงถอดแขนกลออกมาอย่างชำนาญ หลังจากเชื่อมต่อแขนกลเข้ากับเครื่องมือวัดที่เพิ่งปรับเทียบใหม่เพื่อทำการทดสอบ ลีโอก็ถือเครื่องส่งสัญญาณพกพาไว้ในมือและจมดิ่งลงสู่ความคิด

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาตัดสินใจละทิ้งความคิดที่จะปลุกสติสัมปชัญญะหลักของบัคกี้ในคืนนี้ นั่นเป็นเพราะวินเทอร์โซลเยอร์ บัคกี้ มีกำหนดการที่จะปฏิบัติภารกิจในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นภารกิจที่สำคัญอย่างยิ่งต่อประวัติศาสตร์ของจักรวาลมาร์เวล หากโฮวาร์ด สตาร์คไม่ตาย ก็ไม่แน่ใจว่าจะมีไอรอนแมนเกิดขึ้นในภายหลังหรือไม่ ดังนั้น ก่อนที่เขาจะมีความสามารถในการปกป้องตนเองที่แข็งแกร่งพอ ลีโอรู้สึกว่าเป็นการดีที่สุดที่จะไม่บุ่มบ่ามไปเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ดั้งเดิมของจักรวาลมาร์เวล

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลีโอก็ลากเก้าอี้มานั่งลงตรงข้ามกับบัคกี้ที่ใบหน้าไร้ความรู้สึก และเริ่มจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของบัคกี้อย่างเหม่อลอย

ในความเป็นจริง ตั้งแต่มาถึงฐานทัพใหม่แห่งนี้ ลีโอสามารถหาโอกาสหลบหนีไปได้นานแล้ว ฐานทัพนี้ตั้งอยู่ในเมืองใหญ่ และการเคลื่อนไหวของลีโอภายในฐานทัพก็ไม่ถูกจำกัด เขายังออกไปเดินห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อเสื้อผ้าเมื่อสองวันก่อนด้วยซ้ำ ดังนั้น หากเขาต้องการจะหนี มันย่อมเป็นเรื่องที่ง่ายมาก

เหตุผลที่ลีโอยังไม่จากไปนั้นเรียบง่ายมาก เขาจดจ่ออยู่กับภารกิจที่ได้รับจากระบบ นั่นคือ การช่วยชีวิตทหารอเมริกัน บัคกี้ บาร์นส์ หลังจากทำภารกิจ ความเป็นความตายของแบล็ควิโดว์ สำเร็จ ลีโอก็ได้รับรางวัลมากมายจากระบบ ไม่เพียงแต่เขาจะได้รับบัตรตัวละครแบล็ควิโดว์ที่สามารถใช้เพื่อระเบิดพลังออกมาได้เท่านั้น แต่เขายังได้รับคุณสมบัติพิเศษ การต่อต้านพลังจิตระดับสูง ที่ทรงพลังอีกด้วย คุณสมบัตินี้ไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตเขาไว้ได้ แต่ยังช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของเขาอีกด้วย ดังนั้นเขาจึงต้องการพาบัคกี้ออกไป ทำภารกิจให้สำเร็จ และรับรางวัลภารกิจอีกระลอกหนึ่ง

แต่เรื่องของโฮวาร์ด สตาร์ค ก็เป็นคำเตือนสำหรับลีโอ หากลีโอช่วยบัคกี้ เส้นเรื่องของจักรวาลมาร์เวลก็จะถูกลีโอทำให้ปั่นป่วนวุ่นวาย พล็อตเรื่องในกัปตันอเมริกาภาค 3 จะต้องเปลี่ยนไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และอาจรวมถึงเหตุการณ์อื่นๆ อีกมากมายที่ลีโอไม่ทราบ ผลกระทบแบบโดมิโนนี้จะนำไปสู่สิ่งที่ไม่คาดฝันมากมาย และอาจร้ายแรงถึงขั้นทำให้โลกล่มสลายและทำลายชีวิตผู้คนนับพันล้าน

ในชีวิตก่อนหน้านี้ ลีโออาศัยอยู่ในสังคมที่มีขื่อมีแป อย่าว่าแต่การทำลายชีวิตคนนับพันล้านเลย เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดเรื่องการทำร้ายใครสักคน หลังจากมาถึงโลกนี้อย่างอธิบายไม่ได้ ความคิดของลีโอก็เปลี่ยนไปมากเพื่อความอยู่รอด และเขาได้เรียนรู้วิธีที่จะแสวงหาผลประโยชน์ให้กับตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากองค์กรไฮดร้ามักจะกระทำความชั่วร้ายมาโดยตลอด ลีโอจึงไม่รู้สึกกดดันทางจิตใจเลยเมื่อต้องวางกับดักพวกมัน แต่เมื่ออิทธิพลของลีโอที่มีต่อจักรวาลมาร์เวลเพิ่มมากขึ้น เหตุการณ์ในอนาคตอาจเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วน

ดังนั้น ลีโอจึงเกิดความขัดแย้งในใจ!

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา ลีโอก็คิดออกในที่สุด!

“หึ ฉันจะมานั่งสับสนเรื่องอะไรกัน?! ฉันมาที่โลกนี้อย่างไม่มีสาเหตุ และเดิมทีฉันก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันกับที่นี่อยู่แล้ว เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น! ถ้าอย่างนั้นเหตุการณ์ในอนาคตของจักรวาลนี้ก็ต้องถูกฉันทำให้ปั่นป่วนอยู่ดี แล้วมันจะเป็นอะไรไปถ้าฉันจะช่วยบัคกี้? ยังมีอีกหลายสิ่งที่ฉันวางแผนจะเปลี่ยนในอนาคต! แม้มันอาจจะนำไปสู่ความตายของผู้บริสุทธิ์มากมาย... ถึงจะเป็นอย่างนั้น แล้วจะทำไมล่ะ?!”

หลังจากก้าวข้ามอุปสรรคทางจิตใจนี้ ลีโอก็รู้สึกสดชื่นทั้งร่างกายและจิตใจ ราวกับว่าเขาได้ทะลวงผ่านคอขวด และพลังจักรกลภายในร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะกระปรี้กระเปร่ามากขึ้น

ลีโอจ้องมองไปที่ใบหน้าอันไร้ความรู้สึกของบัคกี้อย่างแน่วแน่ พลางตั้งปณิธานในใจอย่างเงียบๆ เขาต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำภารกิจ ช่วยชีวิตทหารอเมริกัน บัคกี้ บาร์นส์ ให้สำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้น เขาอาจจะต้องเห็นแก่ตัวให้มากกว่านี้!

อย่างไรก็ตาม... อาจเป็นเพราะเขาจ้องมองไปที่หน้าผากของบัคกี้มานานเกินไป ลีโอก็พบว่าสายตาของเขาดูเหมือนจะทะลุทะลวงเข้าไปในร่างกายของบัคกี้ ทำให้เขามองเห็นภายในสมองของบัคกี้ได้โดยตรง ในขณะนี้ ชิปขนาดเท่าหัวแม่มือที่อยู่ภายในสมองของบัคกี้กำลังดึงดูดความสนใจของลีโอ!