บทที่ 18 แขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6

บทที่ 18 แขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6

เมื่อได้ยินลีโอเอ่ยขอสูตรการสร้างผลึกทั้งสองชนิด ดร.โซลาหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า

"ฉันสามารถให้สูตรการสร้างผลึกแก่เธอได้แน่นอน แต่ฉันไม่มีวิธีแก้ปัญหาเรื่องแหล่งพลังงาน นั่นเป็นปัญหาที่เธอจะต้องหาทางจัดการด้วยตัวเอง"

ลีโอตอบรับอย่างรวดเร็ว

"ไม่มีปัญหาครับ"

ความคิดเรื่องรังสีเยือกแข็งและรังสีแผดเผานั้น เดิมทีเป็นเพียงความคิดฟุ้งซ่านของลีโอ เนื่องจากเขาได้รับอิทธิพลอย่างหนักจากเกมออนไลน์ในชาติที่แล้ว เขาเพียงแค่ตั้งชื่อที่น่าสนใจเหล่านั้นขึ้นมาเพื่อความสนุกสนาน และไม่ได้เตรียมตัวที่จะสร้างพิมพ์เขียวตามที่จินตนาการไว้จริงๆ

ทว่าในตอนนี้ เมื่อดร.โซลาบังเอิญมีผลึกที่มีคุณสมบัติตรงตามนั้น ลีโอจึงอยากจะลองเติมเต็มผลงานของเขาให้สมบูรณ์

ดร.โซลาไม่ลังเล เขาทำการค้นหาในฐานข้อมูลโดยตรงแล้วดึงพิมพ์เขียวของผลึกทั้งสองชนิดออกมา พร้อมฉายภาพลงบนหน้าจอแสดงผลที่หน้าอกของเขา จากนั้นจึงอธิบายให้ลีโอฟัง

"ผลึกที่สามารถปล่อยรังสีอุณหภูมิต่ำได้นั้น ฉันเรียกว่า หินเหมันต์ โครงสร้างผลึกของมันแสดงให้เห็นตามภาพบนหน้าอกของฉัน และหลักการทำงานของมันก็คล้ายคลึงกับเลเซอร์ไดโอด"

ขณะที่ดร.โซลาอธิบาย ลีโอเริ่มรวบรวมสมาธิไปที่หน้าอกของดร.โซลา

ในวินาทีถัดมา ทักษะวิเคราะห์แรงจักรกลก็ถูกเปิดใช้งาน

ตรวจพบพิมพ์เขียว หินเหมันต์ ที่สามารถวิเคราะห์ได้ กำลังดำเนินการวิเคราะห์

การวิเคราะห์เสร็จสิ้น คุณได้รับพิมพ์เขียว หินเหมันต์

ดร.โซลายังคงพูดจ้อไม่หยุดหยัด แต่ลีโอได้รับรู้ถึงหลักการและวิธีการผลิตวัสดุชนิดนี้จนขึ้นใจแล้ว

หลังจากเสร็จสิ้นการแนะนำหินเหมันต์ ดร.โซลาก็แนะนำผลึกอีกชนิดหนึ่งที่สามารถปล่อยรังสีอุณหภูมิสูงได้ ซึ่งก็เป็นไปตามคาด ดร.โซลาเรียกมันว่า หินอัคคี

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ดร.โซลามีท่าทางเรียบเฉยเมื่อได้ยินชื่อที่ลีโอตั้งให้กับแขนกลน้ำหนักเบา ลีโอใช้ทักษะวิเคราะห์แรงจักรกลอีกครั้งเพื่อรับพิมพ์เขียวของหินอัคคี จากนั้นจึงตั้งใจฟังคำอธิบายส่วนที่เหลือของดร.โซลาอย่างอดทน

ในที่สุด ดร.โซลาก็สรุปความว่า

"ฉันรู้ว่าด้วยคำอธิบายสั้นๆ เพียงเท่านี้ เธออาจจะยังไม่เข้าใจหลักการของผลึกทั้งสองชนิดนี้อย่างถ่องแท้ แต่นั่นไม่สำคัญหรอก อีกสักครู่ฉันจะรวบรวมข้อมูลและพิมพ์เขียวลงในเอกสารแล้วสั่งพิมพ์ออกมาให้เธอได้ศึกษาตามอัธยาศัย วิธีการผลิตนั้นง่ายดาย เพียงแค่ต้องใช้ความพยายามสักหน่อย"

"ครับ อาจารย์ช่างคิดได้รอบคอบเหลือเกิน ผมจะรีบเรียนรู้วิธีการผลิตผลึกทั้งสองชนิดให้เร็วที่สุด และจะไม่ทำให้การชี้แนะของอาจารย์ต้องสูญเปล่าครับ"

ลีโอแสร้งทำตัวนอบน้อม ดูเหมือนเป็นผู้ที่ยอมรับการสั่งสอนด้วยใจที่เปิดกว้าง

"อืม เธอเก็บวิธีการผลิตผลึกพวกนี้ไว้เรียนรู้ทีหลังก็ได้ ตอนนี้ฉันมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะหารือกับเธอ ฉันเพิ่งศึกษาพิมพ์เขียวแขนกลสองแบบที่เธอออกแบบมา ฉันพบว่าหากตัดการออกแบบที่ดูฉูดฉาดออกไป ตัวโครงสร้างหลักของแขนกลที่เหลือนั้นในทางทฤษฎีสามารถนำไปใช้ในการรบจริงได้ เธอมีพิมพ์เขียวรุ่นที่เรียบง่ายที่สุดไหม"

"มีครับ อยู่นี่เอง"

ลีโอค้นหาในกองพิมพ์เขียวที่ยุ่งเหยิงบนโต๊ะปฏิบัติงาน จนพบแบบร่างดั้งเดิมของแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา แล้วส่งให้ดร.โซลา

หลังจากตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง ดร.โซลาก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า

"ใช่ แขนกลในพิมพ์เขียวนี้นับว่าพร้อมสำหรับการรบแล้ว อย่างไรก็ตาม อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดยังคงเป็นแหล่งพลังงาน แม้ว่าเธอจะปรับปรุงแบตเตอรี่แรงดันสูงขนาดจิ๋วจากแขนกลของวินเทอร์โซลเยอร์ให้กลายเป็นโมดูลภายนอกที่เปลี่ยนได้ง่าย แต่หากใช้กำลังสูงสุด แขนกลนี้คงจะปล่อยหมัดได้ไม่กี่ครั้งหรอก"

ดร.โซลาเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง เขามองเห็นข้อบกพร่องที่ร้ายแรงของแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบานี้ได้ในพริบตา

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดร.โซลาก็เริ่มร่างแบบและพูดขึ้นว่า

"ลีโอ ดูสิ ถ้าเราออกแบบให้เป็นแบบนี้ มันจะใช้ได้ไหม"

ต่อจากนั้น ดร.โซลาและลีโอก็เข้าสู่การสนทนาที่ดุเดือดเกี่ยวกับพิมพ์เขียว

นักวิทยาศาสตร์ที่จมดิ่งอยู่กับการวิจัยนั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัว ดร.โซลาไม่จำเป็นต้องกินอาหาร ส่วนลีโอก็เพียงแค่กินอะไรรองท้องอย่างรวดเร็วในช่วงเที่ยงเท่านั้น

ทั้งสองถกเถียงกันตลอดทั้งวัน จนกระทั่งในที่สุดก็บรรลุข้อตกลงร่วมกัน

ท้ายที่สุด พิมพ์เขียวฉบับใหม่ล่าสุดก็ถูกวาดขึ้นโดยฝีมือของดร.โซลา

ในวินาทีต่อมา การแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าลีโอ ยินดีด้วยที่คุณพัฒนาพิมพ์เขียวใหม่ได้สำเร็จ โปรดตั้งชื่อ

เนื่องจากพิมพ์เขียวนี้พัฒนามาจากแบบร่างแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบาเดิม ลีโอและดร.โซลาได้ทำการปรับปรุงแก้ไขเล็กๆ น้อยๆ นับครั้งไม่ถ้วน และมีการแก้ไขครั้งใหญ่ถึงหกครั้งในระหว่างกระบวนการ

ดังนั้น ลีโอจึงตั้งชื่อพิมพ์เขียวใหม่นี้ว่า แขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6

การตั้งชื่อสำเร็จ แขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6 คุณสมบัติ ขยาย/ย่อ

ลีโอขยายดูรายละเอียดคุณสมบัติของแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6 และในพริบตาถัดมา แบบจำลองจักรกลสามมิติก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

นอกจากแขนกลทั้งสองข้างแล้ว แบบจำลองนี้ยังมีชุดเกราะครึ่งตัวซึ่งทำหน้าที่ยึดโครงสร้างจักรกลทั้งหมดเข้าด้วยกัน

ด้านหลังของแบบจำลองมีกล่องทรงเหลี่ยม ซึ่งก็คือโมดูลพลังงานของจักรกลชิ้นนี้ มันทำจากชุดแบตเตอรี่แรงดันสูงขนาดจิ๋ว โดยมีความจุรวมมากกว่าของเดิมนับร้อยเท่า

การออกแบบเดิมของลีโอมุ่งเน้นไปที่ความสวยงามของแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบาเป็นหลัก ทว่าหลังจากการปรับปรุงของดร.โซลา แขนกลทรงพลังรุ่นใหม่นี้กลับมุ่งเน้นไปที่การใช้งานจริงมากกว่า

ลีโอเปรียบเทียบพารามิเตอร์ของกำลังและพลังงานของแขนกลทรงพลังน้ำหนักเบา รุ่น 6 กับรุ่นดั้งเดิม เขาพบว่ากำลังสูงสุดของรุ่น 6 ไม่เพียงแต่เพิ่มขึ้นร้อยละยี่สิบ แต่โมดูลพลังงานยังสามารถรองรับการต่อสู้ด้วยกำลังสูงสุดได้นานถึงยี่สิบนาที

โดยรวมแล้ว การปรับปรุงครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์

ดร.โซลามองพิมพ์เขียวในมือด้วยท่าทางตื่นเต้นอย่างมาก และกล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า

"เหลือเชื่อจริงๆ เหลือเชื่อมาก โครงการซูเปอร์โซลเยอร์ที่ฉันพากเพียรทำมาอย่างยาวนาน กลับพบจุดเปลี่ยนที่สำคัญจากอีกทิศทางหนึ่ง ลีโอ พวกเราไปหาคุณเซียนน่ากันเดี๋ยวนี้เลย เพื่อรายงานข่าวที่น่าตื่นเต้นนี้ให้เธอทราบ ฉันเชื่อว่าด้วยอุปกรณ์ชิ้นนี้ กองกำลังติดอาวุธของไฮดราจะก้าวกระโดดครั้งใหญ่ไปอีกขั้น"

ลีโอยืดเส้นยืดสายร่างกายที่ปวดเมื่อยและอ่อนล้า หลังจากต่อสู้กับตัวเองในใจครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้นว่า

"อาจารย์ครับ ผมคิดว่าเราไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้ ร่างกายของอาจารย์ทำจากเหล็ก แต่ของผมทำจากเนื้อหนัง ตอนนี้ผมรู้สึกหิวและเหนื่อยมาก ดังนั้นผมคิดว่าผมต้องหาอะไรกินและนอนหลับให้เต็มอิ่มสักคืน เอาเป็นว่าเราค่อยรายงานข่าวดีนี้ให้ท่านผู้นำทราบในระหว่างการประชุมพรุ่งนี้เช้าดีไหมครับ"

"เอ้อ... ก็ได้ งั้นเราค่อยว่ากันทีหลัง เธอไปพักผ่อนเถอะ สุขภาพของเธอสำคัญกว่า"

ดร.โซลารู้สึกเก้อเขินเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของลีโอ อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เขาก็มีความคิดที่ดีอีกอย่างหนึ่งผุดขึ้นมา

"ที่จริงนะลีโอ จะเป็นอย่างไรถ้าฉันย้ายจิตสำนึกของเธอเข้าไปอยู่ในหุ่นยนต์ด้วยล่ะ ด้วยวิธีนี้ เธอจะได้ไม่ต้องถูกรบกวนด้วยปัญหาทางร่างกาย และสามารถมุ่งเน้นไปที่การวิจัยได้มากขึ้น"

"อาจารย์ครับ ไม่ต้องหรอกครับ ไม่ต้องจริงๆ ผมแค่ต้องการการพักผ่อนนิดหน่อย ผมยังค่อนข้างผูกพันกับร่างกายของตัวเองอยู่ครับ"

หลังจากพูดจบ ลีโอก็บอกลาดร.โซลาแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

ลีโอวิ่งไปที่โรงอาหาร กินอาหารมื้อใหญ่ จากนั้นก็กลับไปที่ห้องนอนแล้วจมดิ่งสู่การหลับลึก พร้อมกับมีฝันที่แสนหวานระหว่างนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องประชุมบนชั้นบนสุดของฐานทัพแห่งใหม่

ยังคงเป็นพวกเขาทั้งสี่คน ได้แก่ ดร.โซลา ลีโอ คูทาล และเซียนน่า และการประชุมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

เซียนน่านั่งอยู่ที่เก้าอี้ประธานพลางส่งสายตาหยาดเยิ้มให้ลีโอเป็นระยะ เนื่องจากวินเทอร์โซลเยอร์ถูกแช่แข็งอยู่ในห้องเก็บความเย็นใต้ดิน จึงไม่มีใครคอยตอบสนองความปรารถนาของเซียนน่า และเธอก็เริ่มจะหมดความอดทนแล้ว

ลีโอรู้สึกขนลุกซู่จากสายตาของเธอ จึงรีบรายงานต่อเซียนน่าว่า

"ท่านผู้นำครับ ผมและดร.โซลามีข่าวดีจะแจ้งให้ทราบครับ"

"โอ้ ข่าวดีอะไรกันล่ะ ลองว่ามาซิ"

น้ำเสียงของเธอนั้นแหบพร่าและอ่อนหวานไปถึงขั้วหัวใจ คูทาลที่นั่งอยู่ข้างเธอเริ่มมีอาการหายใจแรงขึ้นมาทันที

ลีโอเองก็แสร้งทำเป็นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หายใจหอบถี่ราวกับแทบจะพูดไม่ออก

"พอได้แล้ว เซียนน่า ระงับความปรารถนาของเธอไว้หน่อย พวกเรากำลังหารือเรื่องที่เป็นการเป็นงานกันอยู่"

ดร.โซลาตำหนิเซียนน่า เธอจึงหันไปหาดร.โซลาด้วยสีหน้าตัดพ้อ ราวกับว่ากำลังจะร้องไห้

ด้วยเหตุนี้ น้ำเสียงของดร.โซลาจึงอ่อนโยนลง

"เอาเถอะ คืนนี้เธอจะปล่อยตัววินเทอร์โซลเยอร์ออกมาสักพักก็ได้ แต่สำหรับตอนนี้ โปรดสำรวมหน่อย ฉันจะขอแนะนำสิ่งประดิษฐ์ที่ฉันและลีโอได้สร้างขึ้น"