บทที่ 18 ทีเอ็นที

บัดซบเอ๊ย!

เมื่อสเตนเห็นภาพผ่านระบบวิดีโอของชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ ลูกตาของเขาก็แทบจะถลนออกมาจากเบ้า

กระทะทอดไข่ใบหนึ่งกลับสามารถป้องกันขีปนาวุธต่อต้านรถถังของเขาได้เนี่ยนะ!

ใครก็ได้ช่วยบอกทีเถอะว่านี่มันใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ข้อไหนวะ!?

โทนี่ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าก็คิดในใจเช่นกันว่า: ฉันก็อยากรู้เหมือนกันโว้ย!

สเตนพยายามข่มความรู้สึกไร้สาระที่ปะทุขึ้นมาในใจลงไป พลางจ้องมองไปที่ตู้มู่ "ฉันจำแกได้ แกคือบอดี้การ์ดของโทนี่"

ตู้มู่เอ่ยแนะนำ "สเตน ยอมแพ้เถอะ ลูกสาวของนายกำลังรอนายกลับไปกินข้าวเย็นด้วยอยู่นะ"

สเตน: "?"

เดี๋ยวนะ แกไปรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?

"ไม่ว่าแกจะเป็นใคร หน้าไหนที่กล้ามาขวางทางฉัน มันต้องตาย!"

สเตนแค่นเสียงเย็นชา บังคับชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ให้พุ่งทะยานเข้าหาตู้มู่อย่างดุดัน พร้อมกับเงื้อหมัดโลหะขนาดยักษ์ขึ้นสูงแล้วทุบลงมาสุดแรง!

ตู้มู่กลิ้งตัวหลบการโจมตีได้อย่างปราดเปรียว จุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ถูกทุบจนกลายเป็นหลุมลึกในพริบตา

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ตู้มู่ชักปืนดีเสิร์ทอีเกิลสีทองออกมาแล้วกระหน่ำยิงอย่างต่อเนื่อง กระสุนปะทะเข้ากับชุดเกราะไอรอนมองเกอร์จนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบนับไม่ถ้วน

"ฮ่าๆๆ! เปล่าประโยชน์น่า! ชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ของฉันไร้เทียมทานโว้ย!"

สเตนหัวเราะร่าอย่างอวดดี จากนั้นชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ก็ยกแขนขึ้น ปากกระบอกปืนกลแก็ตลิงเริ่มหมุนควงอีกครั้ง!

ปังๆๆๆๆๆๆ—!

พายุห่ากระสุนโลหะก่อตัวขึ้นในชั่วพริบตา พัดกวาดโหมกระหน่ำเข้าใส่ตู้มู่อย่างบ้าคลั่ง!

ตู้มู่เริ่มหลบหลีกด้วยฟุตเวิร์กอันว่องไวทันที ทั้งวิ่งสปรินต์และม้วนตัวกลิ้ง ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลไร้รอยต่อ หลบหลีกได้อย่างชำนาญราวกับเป็นเรื่องกล้วยๆ!

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐานจากการเล่นเกมแนวโซลไลก์ ฟุตเวิร์กเหล่านี้มันฝังลึกเข้าไปในระดับดีเอ็นเอของเขาแล้ว

หลังจากสาดกระสุนไปหนึ่งชุดเต็มๆ สเตนก็ยังไม่สามารถทำให้ชายเสื้อของตู้มู่ระคายเคืองได้เลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่น่าโมโหยิ่งกว่าก็คือ ตู้มู่เอาแต่พ่นคำพูดเยาะเย้ยถากถางสารพัดออกมาขณะที่กำลังหลบหลีก

"ท่าคุณยายข้ามถนน ท่าคุณยายเต้นแอโรบิก ท่าคุณยายสเต็ปแบ็ค..."

ยายแกสิวะ!

ความดันโลหิตของสเตนพุ่งปรี๊ด ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"สเตน!"

แน่นอนว่าโทนี่ไม่ได้เอาแต่ยืนดูอยู่เฉยๆ อาศัยจังหวะนั้น ขีปนาวุธขนาดจิ๋วเรียงรายก็โผล่ขึ้นมาจากไหล่ของชุดเกราะมาร์คทรี ล็อกเป้าหมายในชั่วพริบตาแล้วยิงออกไปทันที!

ตู้ม!!

แรงระเบิดมหาศาลกลืนกินชุดเกราะไอรอนมองเกอร์เข้าไปทั้งร่าง ควันดำโขมงและเปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

แต่ก็นั่นแหละ อย่างที่เขาว่ากันว่า มีควันเยอะมักจะไม่เป็นไร

เสียงฝีเท้าโลหะหนักอึ้งดังใกล้เข้ามา ชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ก้าวเดินฝ่าเปลวเพลิงออกมาโดยไร้รอยขีดข่วน พื้นผิวเกราะของมันไม่มีแม้แต่รอยบุบให้เห็น มีเพียงคราบเขม่าควันสีดำจากการระเบิดเท่านั้น

ตู้มู่กระโดดเข้าไปหาโทนี่แล้วพึมพำเบาๆ "พลังป้องกันของบอสตัวนี้มันจะเวอร์เกินไปแล้ว แข็งแกร่งกว่าชุดเกราะของนายตั้งเยอะ"

โทนี่: "..."

บัดซบเอ๊ย กลับไปฉันจะสร้างตัวที่ใหญ่กว่านี้อีก!

"เกราะมันหนาเกินไป ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้การแน่ โทนี่ ฉันมีแผน!" จู่ๆ ตู้มู่ก็พูดขึ้น

"แผนอะไร?"

"อย่าเพิ่งถามเลย ฉันต้องไปเตรียมตัวก่อน นายพยายามถ่วงเวลาสเตนเอาไว้ให้ได้ แล้วล่อมันไปที่นี่ ส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง" ตู้มู่บอกชื่อสถานที่ห่างไกลแถบชานเมืองแห่งหนึ่ง

"ตกลง"

มาถึงขั้นนี้แล้ว โทนี่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อใจตู้มู่

เมื่อเห็นตู้มู่หันหลังวิ่งหนีไป สเตนก็เยาะเย้ย "โทนี่ ดูเหมือนว่าบอดี้การ์ดของแกจะทิ้งแกไปซะแล้วนะ"

"ก็เหมือนกับที่เมียแกทิ้งแกไปตอนนั้นนั่นแหละ? แล้วก็ไปหาเมียคนที่สอง แถมยังให้ลูกสาวเมียมาเป็นผู้ช่วยแกอีกเนี่ยนะ?"

ถ้าพูดถึงเรื่องฝีปากกล้า โทนี่ก็ไม่เคยกลัวใครหน้าไหนอยู่แล้ว

"รนหาที่ตาย!"

สเตนโกรธจัดจนเลือดขึ้นหน้า สลัดความคิดเรื่องตู้มู่ทิ้งไป แล้วพุ่งเข้าปะทะกับโทนี่อีกครั้ง

หลังจากปะทะกันได้ไม่กี่กระบวนท่า โทนี่ก็ตกเป็นรองอย่างรวดเร็ว เขาถูกกดลงกับพื้นและโดนชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ซ้อมอย่างหนักหน่วง ชุดเกราะมาร์คทรีกลายสภาพเป็นเวอร์ชันผ่านศึกพังยับเยินในทันที

อย่างไรก็ตาม ระบบซับแรงกระแทกของชุดเกราะเหล็กนี้มันช่างวิปริตผิดมนุษย์มนาเสียจริง

ตามหลักเหตุผลแล้ว ต่อให้เปลือกนอกของชุดเกราะเหล็กจะแข็งแกร่งทนทานแค่ไหน แต่ภายใต้แรงกระแทกจลน์อันรุนแรงมหาศาลขนาดนี้ ร่างกายมนุษย์ที่อยู่ข้างในน่าจะแหลกเหลวเป็นโจ๊กหรือได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงไปนานแล้ว

แต่ทว่าโทนี่ นอกเหนือจากอาการสั่นสะเทือนจนมึนงงแล้ว เขายังคงมีชีวิตชีวาดี ราวกับว่าชุดเกราะเหล็กนั่นคือหลอดเลือดของเขา ตราบใดที่ชุดเกราะยังไม่พังทลาย เขาก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บ คล้ายคลึงกับกลไกในเกมบางเกมที่เสื้อผ้าจะฉีกขาดระหว่างการต่อสู้แทน

ปึ้ง!!

โทนี่ปลิวละลิ่วกระเด็นออกไปจากการถูกไอรอนมองเกอร์ทุบอย่างแรงเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้!

เขารีบเปิดใช้งานไอพ่นที่ฝ่ามือเพื่อทรงตัว ลอยตัวอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางตุ้งติ้งคล้ายหญิงสาวที่ดูน่าอายเล็กน้อย

เมื่อเห็นเช่นนั้น สเตนก็หัวเราะลั่น "ไม่เลวนี่ แกพัฒนามันขึ้นมาได้ดี แต่ฉันเองก็ปรับปรุงอะไรไปหลายอย่างเหมือนกัน!"

สิ้นเสียง เปลวเพลิงเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกมาจากฝ่าเท้าของชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ โครงสร้างอันใหญ่โตมหึมานั้นเริ่มลอยตัวขึ้นสู่อากาศอย่างสั่นคลอน!

ไอ้พวกขี้ก๊อป!

โทนี่ สตาร์ค กัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะสั่งให้จาร์วิสมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ตู้มู่บอกไว้

สเตนไม่ยอมน้อยหน้า พุ่งตามไปติดๆ ขาทั้งสองข้างของเขาพ่นไอเสียออกมาราวกับจรวด ปล่อยควันดำทะมึนออกมาเป็นจำนวนมากและก่อมลพิษทางอากาศอย่างรุนแรง

ทั้งสองไล่ล่ากันกลางอากาศ และในไม่ช้าก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่งในแถบชานเมือง

"พลังงานคงเหลือต่ำกว่า 5%"

ทันทีที่ลงจอด โทนี่ก็ได้ยินเสียงของจาร์วิสดังขึ้น

หลังจากการต่อสู้อันยาวนาน พลังงานของชุดเกราะเหล็กก็แทบจะหมดเกลี้ยงแล้ว

"หมอนั่นหายหัวไปไหนเนี่ย? หรือว่าจะหนีไปแล้วจริงๆ?"

ความกังวลก่อตัวขึ้นในใจของโทนี่ เขามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบวี่แววของตู้มู่เลยแม้แต่น้อย

ตู้ม!

ทันใดนั้น โทนี่ก็ได้ยินเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้องมาจากด้านหลัง

วินาทีที่โทนี่หันขวับไปมอง เขาก็เห็นชุดเกราะไอรอนมองเกอร์พุ่งลงจอดด้านหลัง พร้อมกับยื่นมือรวบรัดตัวเขาเข้าไปกอดเอาไว้แน่นทันที

สเตนแสยะยิ้มเย็นชา "โทนี่ นี่คือหลุมศพที่แกเลือกให้ตัวเองงั้นเหรอ?"

ขณะที่พูด มือของชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ก็ค่อยๆ ออกแรงบีบรัด ราวกับกำลังใช้ท่า 'อ้อมกอดมรณะ' ปลิดชีพ ชุดเกราะมาร์คทรีเริ่มส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดจากการรับน้ำหนักเกินพิกัดทันที

จาร์วิสรายงานสถานะไปพร้อมกัน "แขนซ้ายเสียหายหนัก ระบบอาวุธส่วนใหญ่ออฟไลน์ ระบบปรับอากาศยังทำงานปกติ..."

"ใช้มาตรการตอบโต้!!"

โทนี่คำรามลั่น ขาของชุดเกราะมาร์คทรีพ่นเปลวเพลิงออกมาทันที บังคับให้ไอรอนมองเกอร์ต้องคลายอ้อมกอดออก โทนี่ดิ้นหลุดออกมาได้อย่างหวุดหวิด

"พลังงานเหลือ 2% กำลังเปิดใช้งานพลังงานสำรองฉุกเฉิน" เสียงของจาร์วิสดังขึ้นอีกครั้ง

ซวยแล้ว!

โทนี่คิดในใจ สถานการณ์เริ่มแย่แล้ว

เมื่อพลังงานร่อยหรอ ชุดเกราะมาร์คทรีก็สูญเสียฟังก์ชันการทำงานส่วนใหญ่ไป คงเหลือไว้เพียงความสามารถในการเคลื่อนที่พื้นฐานเท่านั้น

ในตอนนั้น สเตนก็ตั้งหลักได้แล้ว เมื่อเห็นแสงไฟบนชุดเกราะมาร์คทรีหรี่แสงลง เขาก็เข้าใจสถานการณ์ทันทีและพูดจาเยาะเย้ย "น่าขันเสียจริง โทนี่ แกบอกว่าอยากจะกำจัดอาวุธให้หมดไป แต่แกกลับสร้างอาวุธที่ทรงพลังยิ่งกว่าขึ้นมาซะเอง"

"และตอนนี้ แกจะต้องตายด้วยอาวุธที่แกสร้างมากับมือ!"

สเตนบังคับชุดเกราะไอรอนมองเกอร์ให้เดินก้าวเข้าไปหาโทนี่ เตรียมส่งหลานชายคนนี้ไปเกิดใหม่เพื่อพบกับพ่อที่ตายไปแล้ว

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังก้องมาจากระยะไกล

"เฮ้ มองมาทางนี้หน่อยสิ"

สเตนหันขวับไปมองตามต้นเสียงทันที และพบกับตู้มู่ที่กำลังประทับบ่าเล็งเครื่องยิงจรวดอาร์พีจีมาที่เขา

สเตนแค่นเสียงเย้ยหยัน "แกคิดว่าของพรรค์นั้นจะทำอะไรเกราะฉันได้งั้นเหรอ?"

"ลูกเดียวไม่พอเหรอ? ถ้างั้นสักร้อยลูกล่ะเป็นไง?"

"?"

ก่อนที่สเตนจะได้คิดทบทวนอะไรไปมากกว่านี้ ตู้มู่ก็ลั่นไกปืนอย่างเด็ดขาด!

ฟิ้ว—!

จรวดที่พ่นหางเปลวเพลิงพุ่งตรงดิ่งไปยังสเตน... หรือจะพูดให้ถูกก็คือ พุ่งตรงไปยังพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขา!

ตู้ม!!!

แรงระเบิดมหาศาลฉีกกระชากพื้นดินให้แหลกเป็นจุณในชั่วพริบตา!

สเตนรู้สึกได้ถึงพื้นดินเบื้องล่างที่ทรุดตัวลง ชุดเกราะไอรอนมองเกอร์เสียการทรงตัวทันที ก่อนจะร่วงหล่นลงไปข้างล่างอย่างควบคุมไม่ได้!

ท่ามกลางฝุ่นควันที่ตลบอบอวล สเตนต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อพบว่าตัวเองร่วงหล่นลงมาในพื้นที่ใต้ดินอันกว้างใหญ่ไพศาล ก้อนดินและเศษหินรอบด้านมีรูปร่างประหลาดตา ทุกก้อนล้วนเป็นทรงลูกบาศก์ที่สมมาตรอย่างน่าเหลือเชื่อ และมีร่องรอยของการถูกขุดเจาะอย่างชัดเจน

และที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วก้นหลุมยักษ์แห่งนี้ ก็คือวัตถุทรงลูกบาศก์สีแดงสลับขาวจำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งกำลังกะพริบแสงสีขาวถี่ยิบอย่างเร่งร้อน

บนนั้นมีตัวอักษรสีจัดจ้านสามตัวประทับอยู่อย่างชัดเจนว่า: ทีเอ็นที!