บทที่ 15: สมัครใจทำโอที

ช่วงหลายวันมานี้ ตู้มู่รับหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดให้โทนี่ โดยไปปรากฏตัวที่คฤหาสน์ริมทะเลของเขาตรงเวลาทุกวัน

ทีแรกโทนี่ก็อิดออดอยู่บ้าง

จนกระทั่งเมื่อวานซืน จู่ๆ ก็มีนักลงทุนหลายคนที่เสียสติเพราะตลาดหุ้นตกต่ำ ฝ่าระบบรักษาความปลอดภัยเบื้องต้นของคฤหาสน์เข้ามาได้อย่างไรก็ไม่ทราบ พวกเขาแกว่งมีดทำครัวบุกเข้ามาในห้องนั่งเล่น ตะโกนลั่นว่าจะสับ "โทนี่น้อย" ไปต้มซุป

หากตู้มู่ไม่ปรากฏตัวขึ้นมาทันเวลาเปรียบดั่งเทพเจ้าลงมาโปรด และจัดการปราบพวกคนบ้าเหล่านั้นได้ในเวลาอันสั้น โทนี่คงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เจ๊โทนี่" ไปแล้ว

ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ทำตัวว่านอนสอนง่ายไปเลย แถมยังเป็นฝ่ายเอ่ยปากเองด้วยซ้ำว่าต้องการให้ตู้มู่คอยคุ้มครอง

ชีวิตน่ะเสียได้ แต่ "โทนี่น้อย" จะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด!

"ตู้มู่ ผมพาคนออกมาแล้วนะ คุณทำภารกิจแฝงตัวต่อไปได้เลย"

"ผู้ใหญ่บ้าน ฉันล่ะเชื่อมั่นในฝีมือการจัดการของคุณมาตลอดเลยจริงๆ"

"ผมชื่อโคลสัน"

"โอเคผู้ใหญ่บ้าน ไม่มีปัญหาผู้ใหญ่บ้าน ลาก่อนนะผู้ใหญ่บ้าน"

ตู้มู่ชิงวางสายใส่โคลสันอย่างห้วนๆ

ใช่แล้ว พวก "นักลงทุนเสียสติ" เหล่านั้น ความจริงก็คือเจ้าหน้าที่หน่วยชิลด์ที่ตู้มู่เชิญมาเป็นนักแสดงรับเชิญนั่นเอง

ไม่อย่างนั้น ด้วยน้ำยาของคนธรรมดาทั่วไป จะบุกเข้าไปในบ้านของมหาเศรษฐีระดับท็อปได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นเชียวหรือ?

พูดก็พูดเถอะ ทักษะการแสดงของเจ้าหน้าที่หน่วยชิลด์พวกนั้นเนียนตาดีจริงๆ เล่นเอาโทนี่เกือบจะมีแผลใจไปเลย

ตู้มู่ถึงกับนึกสงสัยว่า นอกเหนือจากรับเงินเดือนจากหน่วยชิลด์แล้ว พวกเขายังแอบไปรับจ๊อบเป็นนักแสดงหรือตัวประกอบพาร์ทไทม์ที่ไหนด้วยหรือเปล่า

ในเวลานี้ ตู้มู่กำลังนั่งไขว่ห้าง ทิ้งตัวจมลงไปในโซฟาสุดหรูในห้องนั่งเล่นที่ใหญ่โตพอจะใช้เป็นเตียงนอนได้อย่างสบายใจเฉิบ มือข้างหนึ่งถือรีโมตกดเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยเปื่อย ส่วนมืออีกข้างก็หยิบพิซซ่าร้อนๆ ขึ้นมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายเสียจนราวกับเป็นเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้เสียเอง

โทนี่ที่เพิ่งจะปรับแต่งชุดเกราะมาร์คทรีในห้องแล็บใต้ดินเสร็จ เดินขึ้นมาด้วยสภาพเหนื่อยล้าและมีกลิ่นน้ำมันเครื่องติดตัว ทว่าสิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นภาพนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นตู้มู่กำลังสวาปามพิซซ่าที่เขาสั่งมา เขาก็แทบจะระเบิดอารมณ์ด้วยความโมโห!

นี่เขาจ้างบอดี้การ์ดหรือจ้างคุณชายมากันแน่?!

"ขอฉันชิ้นนึง!"

โทนี่แย่งพิซซ่าชิ้นใหญ่มาจากกล่องในมือตู้มู่อย่างไม่เกรงใจ แล้วกัดกินคำโต

ตู้มู่ไม่ได้ถือสาอะไร เขาเบนเข็มไปถามด้วยความสงสัยแทนว่า "ชุดเกราะของนายเสร็จแล้วเหรอ?"

เขารู้ดีว่าช่วงหลายวันมานี้ โทนี่เก็บตัวเงียบ ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับการง่วนอยู่กับชุดมาร์คทรีในห้องแล็บใต้ดิน

"แน่นอน!"

บนใบหน้าของโทนี่ปรากฏรอยยิ้มมั่นใจอันเป็นเอกลักษณ์ ทว่าพอเขานึกถึงเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อวันซืนขึ้นมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะเสริมด้วยความเจ็บใจว่า "ถ้าวันนั้นไอ้พวกคนบ้ามันไม่พังเข้ามาแบบกะทันหันจนฉันไม่มีเวลาสวมชุดเกราะล่ะก็ ทำไมฉันจะต้องพึ่งให้นายออกโรงด้วย?"

ตู้มู่หัวเราะหึๆ "นายคิดว่าตอนสวมเกราะนายเป็นอมตะหรือไง? ใครที่ไหนจะใจดีรอให้นายค่อยๆ แปลงร่างจนเสร็จก่อนแล้วค่อยโจมตีล่ะ?"

"ฉันจะแก้ปัญหานั้นในเร็วๆ นี้แหละ!"

โทนี่ถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ แม้เขาจะรู้สึกว่าคำพูดของตู้มู่มีเหตุผล แต่ความหยิ่งทะนงในฐานะอัจฉริยะทำให้เขาต้องดื้อดึงจนถึงที่สุด

เขารีบยัดพิซซ่าเข้าปากจนหมด เช็ดไม้เช็ดมือ แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นจริงจังในทันที "ว่าแต่ ฉันมีเรื่องอยากให้นายช่วยหน่อย"

"เรื่องอะไร?"

"จำอาวุธของสตาร์คอินดัสตรี้ส์ที่ฉันให้นายระเบิดทิ้งตอนอยู่ตะวันออกกลางได้ไหม?" โทนี่ถามเสียงต่ำ

ตู้มู่พยักหน้า "จำได้สิ ตอนนั้นนายวิ่งหนีซะกางเกงแทบหลุด ตลกชะมัด"

โทนี่: "..."

เขาข่มความรู้สึกอยากจะเอากล่องพิซซ่าฟาดหัวตู้มู่เอาไว้ แล้วเอ่ยต่อ "ฉันสงสัยว่ามีคนวงในของสตาร์คอินดัสตรี้ส์กำลังสมรู้ร่วมคิดกับพวกผู้ก่อการร้าย แล้วแอบลักลอบค้าอาวุธอย่างลับๆ"

"ฉันอยากให้นายไปที่สำนักงานใหญ่ของสตาร์คอินดัสตรี้ส์แทนฉันหน่อย ลอบเข้าไปในห้องทำงานฉัน ใช้เจ้านี่แฮ็กเข้าไปในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว แล้วคัดลอกบันทึกรายการขนส่งอาวุธในช่วงที่ผ่านมาทั้งหมดมาให้ที"

ขณะที่พูด โทนี่ก็ยื่นแฟลชไดรฟ์สีเงินขนาดเล็กให้ตู้มู่

[NPC โทนี่ สตาร์ค มอบภารกิจใหม่ให้คุณ]

[ภารกิจ: หนอนบ่อนไส้ในสตาร์คอินดัสตรี้ส์]

[เป้าหมาย: ลอบเข้าไปในสำนักงานใหญ่สตาร์คอินดัสตรี้ส์ แฮ็กเข้าคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของ โทนี่ สตาร์ค และคัดลอกบันทึกรายการขนส่งอาวุธในช่วงที่ผ่านมาทั้งหมดเพื่อมอบให้ โทนี่ สตาร์ค]

[รางวัล: ประสบการณ์ 500 EXP, ค่าความประทับใจ โทนี่ สตาร์ค +10, ไอเทมแบบสุ่ม 1 ชิ้น]

"ทำไมไม่ไปเองล่ะ? นั่นมันถิ่นนายไม่ใช่เหรอ?" ตู้มู่ถามด้วยความสงสัย

โทนี่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา "ก็เพราะฉันดันไปประกาศปิดแผนกอาวุธฝ่ายเดียวน่ะสิ มันไปขัดผลประโยชน์ของคณะกรรมการบริหารเข้าอย่างจัง พวกเขาก็เลยรวมหัวกันออกคำสั่งแบนฉัน ห้ามไม่ให้ฉันเข้าไปยุ่งเกี่ยวในสำนักงานใหญ่ชั่วคราว ตอนนี้แค่ประตูหน้าฉันยังเดินผ่านเข้าไปไม่ได้เลย"

"แล้วทำไมไม่ขอให้ผู้ช่วยสาวของนายช่วยล่ะ?"

"ไม่ได้ ภารกิจนี้มันอันตรายเกินไป ฉันกลัวว่าพอตส์จะตกเป็นเป้าหมายถูกล้างแค้นจากตัวการใหญ่ ฉันยอมให้เธอมาเสี่ยงแบบนี้ไม่ได้หรอก"

ตู้มู่: "..."

อ้อ แล้วนายก็เลยปล่อยให้ฉันไปเสี่ยงแทนงั้นสิ?

...

นิวยอร์ก อาคารสำนักงานใหญ่สตาร์คอินดัสตรี้ส์

ตู้มู่เดินเข้ามาในล็อบบี้ชั้นหนึ่ง มองเห็นพนักงานในชุดสูทเดินสวนกันไปมา มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนประจำการอยู่ทั่วทั้งตึก มาตรการรักษาความปลอดภัยดูเข้มงวดอย่างเห็นได้ชัด

ห้องทำงานของโทนี่ตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของตึก และต้องใช้ลิฟต์พิเศษเฉพาะเพื่อขึ้นไป

แม้ว่าโทนี่จะให้บัตรผ่านแก่เขามาแล้ว แต่การจะขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนสุดท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายก็ยังเป็นปัญหาอยู่ดี

"คนเยอะเกินไป ลงมือลำบากแฮะ"

ตู้มู่มองดูภาพผู้คนที่เดินพลุกพล่าน แล้วก็ต้องพับเก็บความคิดอันแสนเรียบง่ายและป่าเถื่อนบางอย่างลงไปก่อนชั่วคราว

"ไม่มีทางเลือกอื่น คงต้องใช้เจ้านั่นซะแล้ว"

ตู้มู่คิดแผนออก เขาหันหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำชายชั้นล่าง หาห้องน้ำว่างๆ แล้วล็อกประตู จากนั้นก็หยิบหน้ากากคลุมหัวสีเนื้อออกมาจากช่องเก็บของในระบบเกม

[ไอเทม: หน้ากากแปลงโฉม (สามารถปั้นแต่งใบหน้าใดก็ได้ เมื่อปั้นแต่งแล้วจะคงรูปลักษณ์นั้นไว้อย่างถาวร ไม่สามารถเปลี่ยนรูปได้อีก)]

ตู้มู่ดึงหน้ากากแปลงโฉมมาสวมครอบศีรษะ ตัวหน้ากากให้สัมผัสเย็นเฉียบ และทันทีที่สัมผัสกับผิวหนัง มันก็แนบสนิทไปกับโครงหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก พื้นผิวของหน้ากากก็เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมราวกับผิวน้ำ ค่อยๆ ปรากฏเค้าโครงใบหน้าของคนผู้หนึ่งขึ้นมา

บุคคลผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นสเตนที่ตู้มู่เพิ่งเจอเมื่อไม่กี่วันก่อน!

ต่อมา ตู้มู่ก็หยิบหูกระต่ายเปลี่ยนเสียงที่เขาได้รับมาเมื่อไม่นานนี้ขึ้นมาสวมไว้ที่ปกคอเสื้อ

"เพอร์เฟกต์!"

ตู้มู่จัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย แล้วอาศัยใบหน้าของสเตนผลักประตูเดินออกจากห้องน้ำไป

"สวัสดีตอนบ่ายครับ คุณสเตน!"

เมื่อเห็นตู้มู่ปรากฏตัว พนักงานที่เดินผ่านไปมาก็พากันหยุดยืนและเอ่ยทักทายเขาด้วยความเคารพอย่างพร้อมเพรียง

พูดก็พูดเถอะ ความรู้สึกแบบนี้มันก็ยอดเยี่ยมไม่เบาเลยแฮะ

ตู้มู่สวมบทบาทเจ้านายวางท่าภูมิฐานในทันที เขากระแอมในลำคอ และใช้หูกระต่ายเปลี่ยนเสียงดัดเสียงเลียนแบบสเตนเอ่ยว่า "สวัสดีทุกคน ทำงานหนักกันหน่อยนะ!"

เหล่าพนักงานถึงกับยืนอึ้ง

ทำไมคุณสเตนวันนี้ถึงดูแปลกไปจากปกตินิดหน่อยนะ?

แต่พวกเขาก็รีบตอบกลับไปว่า "ไม่เหนื่อยเลยครับ ไม่เหนื่อยเลยสักนิด"

ตู้มู่พยักหน้า "อืม ในเมื่อไม่เหนื่อย วันนี้ทุกคนก็สมัครใจอยู่ทำโอทีกันหน่อยแล้วกัน ฉันเชื่อมั่นในความจงรักภักดีและความทุ่มเทที่พวกคุณมีต่อบริษัทนะ!"

เหล่าพนักงาน: "???"