บทที่ 36 การสืบสวนของเดอะพันนิชเชอร์

บทที่ 36 การสืบสวนของเดอะพันนิชเชอร์

ราตรีแผ่ซ่านปกคลุมทั่วนิวยอร์ก แสงไฟเจิดจรัสสะท้อนถึงชีวิตอันรุ่งโรจน์ มหาเศรษฐีต่างดื่มด่ำกับความสำราญหรูหรา ขณะที่ผู้คนในย่านพักอาศัยอุ่นใจกับไออุ่นของครอบครัว

ทว่าที่ เฮลส์คิทเช่น แหล่งมั่วสุมที่เต็มไปด้วยความเสื่อมโทรม แม้คิงพินจะสิ้นชีพไปแล้ว แต่พื้นที่พิเศษที่คละคลุ้งด้วยอาชญากรรมแห่งนี้กลับไม่ได้สงบสุขอย่างที่คาด เหล่าแก๊งมาเฟีย พ่อค้ายา และนักเลงข้างถนนเปรียบเสมือนวัชพืชหลังไฟป่า พวกมันผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเริ่มแผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วทุกหัวระแหงอย่างเงียบเชียบ

แมตต์ เมอร์ด็อก นั่งอยู่เพียงลำพังในสำนักงานกฎหมาย ประสาทสัมผัสที่พัฒนาจนเฉียบคมทำให้เขาได้ยินเสียงต่างๆ ในบริเวณใกล้เคียง และหากเขามีสมาธิพอ เขาจะสามารถขยายขอบเขตการรับรู้ออกไปได้ไกลถึงทั้งบล็อก—

"พวกแกจะทำอะไร...?"

"หลบไปไอ้หนู อย่าหาเรื่องใส่ตัว ไม่งั้นข้าจะระเบิดหัวแกให้ดู!"

"เอาสิ ถ้าแกกล้า!"

"อยากลองของดีหน่อยไหมล่ะ?"

แมตต์กำเอกสารในมือแน่น เขาละทิ้งตัวตนในฐานะ แดร์เดวิล ไปนานแล้ว ตั้งแต่การตายของคิงพิน ทนายตาบอดผู้นี้ก็ตั้งปณิธานว่าจะไม่สวมชุด "อสูรแดง" อีก บางทีการจากไปของเพื่อนรักอย่างฟ็อกกี้และผู้ช่วยอย่างคาเรน อาจทำให้เขาตระหนักได้ว่าการใช้ความรุนแรงปราบปรามอาชญากรเป็นเพียงการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ และการที่แดร์เดวิลลงโทษคนร้าย ก็เป็นการละเมิดกฎหมายเสียเอง

แม้จะตัดสินใจเช่นนั้น แต่เมื่อใดที่เขาได้ยินว่ามีอาชญากรรมเกิดขึ้น แมตต์ก็ยังไม่สามารถระงับสัญชาตญาณในใจได้ ความเกลียดชังความชั่วร้ายที่มีมาแต่กำเนิดทำให้เขาไม่อาจเพิกเฉยต่อความรุนแรงได้

"ตำรวจนิวยอร์ก! แยกย้าย! หยุดเดี๋ยวนี้!"

การปรากฏตัวของตำรวจช่วยระงับเหตุปะทะที่กำลังจะปะทุขึ้น แมตต์พยักหน้าและถอนหายใจอย่างโล่งอก บางทีนี่อาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด การปรากฏตัวของแดร์เดวิลมีแต่จะทำให้เรื่องมันยุ่งยากขึ้น!

แมตต์สะกดอารมณ์พลุ่งพล่านของตนไว้ หลังจากคิงพินล่มสลาย เฮลส์คิทเช่นอย่างน้อยก็กลับมาสู่ความสงบแบบฉาบฉวย ทนายตาบอดหยุดคิดฟุ้งซ่านและหันมาสนใจการเตรียมเอกสารทางกฎหมายสำหรับการว่าความครั้งต่อไป

หลังจากวางมือจากการเป็นศาลเตี้ย "อสูรแห่งเฮลส์คิทเช่น" แมตต์หันมาทำงานด้านการกุศล ให้ความช่วยเหลือทางกฎหมายแก่คนธรรมดาที่ไม่มีเงินจ้างทนายแพงๆ นี่เป็นอีกวิธีหนึ่งในการต่อสู้กับความอธรรมในแบบของเขา

"แฟรงค์ นั่นนายเหรอ?" แมตต์ขมวดคิ้วขณะจัดเอกสาร เขาเหมือนจะได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย

"หูนายยังไวเหมือนเดิมเลยนะ พ่อทนายมือดี!" ชายร่างสูงใหญ่กำยำปีนผ่านหน้าต่างบันไดหนีไฟเข้ามาและนั่งลงบนโซฟาอย่างถือวิสาสะ "ที่นี่มีเหล้าไหม? ขอวิสกี้ใส่น้ำแข็งหน่อย!"

แมตต์ลุกขึ้นไปหยิบเบียร์จากตู้เย็นแล้วโยนให้ แฟรงค์ ชายร่างยักษ์ผู้มีฉายาว่า พันนิชเชอร์ รับเบียร์ได้อย่างแม่นยำ เขาบิดฝาเปิดออกแล้วกระดกเข้าปากอย่างรวดเร็ว

"คราวหน้ากรุณาใช้ประตูได้ไหม อย่าปีนหน้าต่างตลอด" แมตต์มีความเห็นไม่ค่อยลงรอยกับวิธีการเข้าบ้านของแฟรงค์นัก

"ฉันไม่ใช่นายนะแมตต์ ตำรวจทั้งนิวยอร์กจ้องจะตะครุบตัวฉันอยู่ ไอ้พวกตำรวจเฮงซวยพวกนั้นสงสัยว่าฉันเป็นคนฆ่าคิงพิน และขึ้นบัญชีฉันเป็นอาชญากรที่ต้องการตัวอันดับหนึ่ง!" แฟรงค์ระบายความอัดอั้นออกมา เขาหงุดหงิดที่ต้องมารับเคราะห์ในเรื่องที่เขาไม่ได้ทำ!

แมตต์ส่ายหน้ายิ้มๆ "ความจริง ตอนแรกฉันก็คิดว่าเป็นนายเหมือนกัน"

แฟรงค์เคยเป็นทหารนาวิกโยธิน หลังจากกลับบ้านเขาต้องเห็นครอบครัวถูกฆาตกรรมอย่างทารุณ ด้วยความบอบช้ำทางจิตใจ เขาจึงเริ่มกวาดล้างอิทธิพลมืดในเฮลส์คิทเช่นด้วยตัวคนเดียว แมตต์พบกับเขาในระหว่างนั้น ทั้งคู่เคยปะทะกันอย่างรุนแรงหลายครั้ง แต่สุดท้ายแดร์เดวิลที่เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดก็ได้ช่วยแฟรงค์ที่บาดเจ็บสาหัสไว้ และยังอาสาเป็นทนายแก้ต่างให้เขาด้วย

"ถึงไอ้หมอนั่นจะมีสไตล์การฆ่าที่โหดพอๆ กับฉัน แต่ฉันยังไม่มีโอกาสได้แตะตัวคิงพินเลย มันก็โดนชิงตัดหน้าไปเสียก่อน"

แฟรงค์เล่นปืนในมือ ตอนนี้เขาชื่อเสียโด่งดังไปทั่วเฮลส์คิทเช่น เมื่อเทียบกับแดร์เดวิลที่หายสาบสูญไป พันนิชเชอร์ผู้โหดเหี้ยมและสุดโต่งคนนี้ยังคงมุ่งมั่นกับการทำลายล้างพวกแก๊งมาเฟีย

แมตต์คำนวณเวลาแล้วพูดขึ้น "นายคงไม่มาหาฉันโดยไม่มีเหตุผลหรอกแฟรงค์ นายไปเจออะไรมา?"

"ดูนายตอนนี้สิ แมตต์ เมอร์ด็อก ทนายความผู้รักความถูกต้อง!" แฟรงค์ประชดประชัน เขาไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะยอมทิ้งตัวตนแดร์เดวิลได้จริงๆ "จำที่ฉันเคยบอกได้ไหม? มีใครบางคนกำลังวางแผนการใหญ่ คิงพินตายไปแล้ว แต่อิทธิพลของ เดอะ แฮนด์ กลับโตขึ้นทุกวัน พวกมันลอบคุมบริษัทที่ชื่อ 'มิดทาวน์ เซอร์เคิล ไฟแนนเชียล' และฉันเห็นพวกนินจาชุดแดงประจำการอยู่ที่นั่นเพียบ นี่มันไม่ปกติ!"

แมตต์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง อีเล็กตรา แฟนสาวของเขาเคยถูกสังหารโดยพวกเดอะ แฮนด์ นินจาญี่ปุ่นเหล่านั้นพยายามเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นอาวุธร้ายที่ชื่อว่า "แบล็กสกาย" ในการต่อสู้ที่ดุเดือด อีเล็กตราได้เสียสละชีวิตเพื่อช่วยเขา

นี่คือความเจ็บปวดที่สุดของแมตต์ และเป็นสาเหตุที่เขาตัดสินใจวางชุดและหน้ากากแดร์เดวิลลงเพื่อกลับไปใช้ชีวิตปกติ

"เดอะ แฮนด์... ฉันนึกว่าพวกมันถอนตัวออกไปจากเฮลส์คิทเช่นแล้วเสียอีก" แมตต์ยิ้มขื่นพลางฝังความทรงจำที่เจ็บปวดไว้ลึกสุดใจ

"เปล่าเลย พวกมันแค่ซ่อนตัวอย่างเงียบเชียบ ดูเหมือนพวกมันกำลังแอบทำอะไรบางอย่างอยู่" แฟรงค์เปิดเผยเบาะแสที่เขาเพิ่งไปสืบมา โดยหวังจะให้แมตต์ช่วย นินจาฝีมือฉกาจของเดอะ แฮนด์น่ะรับมือคนเดียวได้ยากเกินไป

"นายจะทำยังไงต่อไป?" แมตต์ถาม

"ที่เฮลส์คิทเช่นมีที่หนึ่งชื่อ 'เฮลไฟร์ คลับ' เป็นแหล่งรวมคนทุกประเภท เหมาะที่สุดที่จะหาข่าว" แฟรงค์ยิ้มอย่างไม่เป็นมิตร เห็นได้ชัดว่าวิธีการหาข่าวของพันนิชเชอร์คงไม่ใช่การเข้าไปถามดีๆ แน่

"ฉันมีขึ้นศาลตอนบ่ายสามเพื่อว่าความให้เด็กที่สูญเสียขา... เอาเป็นว่า ขอให้การสืบสวนของนายราบรื่นแล้วกัน" แมตต์กวาดเอกสารใส่กระเป๋า หยิบไม้เท้าของเขาขึ้นมาแล้วเสริมว่า "นายนอนพักที่นี่ก่อนก็ได้ แต่อย่าลืมล็อกหน้าต่างก่อนออกไปล่ะ แถวนี้มันไม่ค่อยปลอดภัย"

"นายไม่อยากยุ่งกับเรื่องพวกนี้แล้วจริงๆ เหรอ แมตต์ เมอร์ด็อก? นายพอใจจริงๆ เหรอที่จะลืมชีวิตเก่าแล้วเป็นแค่ทนายที่คอยพูดแทนคนจน!?"

แฟรงค์ลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเจือความโกรธ เขาหวังให้แมตต์ดึงสติกลับมาเป็นแดร์เดวิลที่ปราบอาชญากรรมอีกครั้ง เฮลส์คิทเช่นต้องการคนแบบเขา!

"นายคิดว่ากฎหมายจะพิพากษาพวกคนเล่านั้นได้จริงเหรอ? ฉันนึกว่านายเห็นความจริงหมดแล้วนะแมตต์ กฎหมายมันลงโทษพวกสวะที่ทำตามใจชอบไม่ได้หรอก ในเฮลส์คิทเช่น หัวหน้าแก๊งเดินเข้าออกโรงพักเหมือนบ้านตัวเอง พวกมันยังได้จิบไวน์ราคาแพงและมีโสเภณีสวยๆ ในคุก แม้แต่ผู้คุมยังต้องก้มหัวให้พวกมัน! คนพวกนี้ไม่เคยได้รับการลงโทษ และไม่มีวันสำนึกผิดต่อพระเจ้า เพราะงั้นฉันถึงไม่เมตตา เพราะพวกสวะพวกนี้ควรจะตกนรกให้หมด!"

น้ำเสียงของแฟรงค์เย็นเยียบราวกับลูกกระสุนที่เย็นเฉียบปักเข้ากลางใจแมตต์ ทนายตาบอดผู้เคยลังเลและต่อสู้กับตัวเองมาตลอดรู้สึกถึงอารมณ์พลุ่งพล่านที่ตีกลับขึ้นมาอีกครั้ง

"แฟรงค์ ฉันขอโทษ ฉันทำไม่ได้!" หลังจากความเงียบที่ยาวนาน แมตต์ให้คำตอบและเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ที่ทรุดโทรมไป

แฟรงค์ยืนนิ่งพลางถอนหายใจ ดูเหมือนเขาจะต้องไปหาตัวช่วยอื่นเสียแล้ว อย่างไรก็ตาม ช่วงนี้มีคนกลุ่มใหม่โผล่ขึ้นมาในเฮลส์คิทเช่น ทั้งฮีโร่ผิวสี ลุค เคจ จากฮาร์เล็ม และนักสืบเอกชน เจสสิก้า โจนส์ คนพวกนี้ล้วนมีความสามารถพิเศษ

ยังไงซะ คืนนี้เขาจะไปที่เฮลไฟร์ คลับ และหวังว่าเจ้าของร้านจะให้ความร่วมมือและให้คำตอบที่น่าพอใจแก่เขา

พันนิชเชอร์ผู้มีสัญลักษณ์หัวกะโหลกบนหน้าอกปีนออกจากหน้าต่างไปอีกครั้ง ร่างกำยำของเขาหายลับไปในความมืดมิดของราตรี