บทที่ 18 ฆ่าไก่เอาไข่ทองคำ

บทที่ 18 ฆ่าไก่เอาไข่ทองคำ

หน่วยระวังหลังตัวนอก โอลู ฮอลล์ กำลังแสดงความสามารถในการเร่งความเร็วตรงมุมสนาม เขาใช้การเคลื่อนที่แบบส่วนโค้งเล็กๆ เพื่อหลบเลี่ยงการพัวพันระหว่างผู้เล่นแนวป้องกันตัวริมและตัวคุมปีกของฝ่ายรุก ก่อนจะเร่งความเร็วอย่างเต็มพิกัด

เมื่อเห็น คิม ดูรัมป์ ตัวคุมปีกฝ่ายรุกระดับดาราของคู่ต่อสู้ สลัดหลุดจากแคมป์เบลล์และพยายามเอื้อมมือสุดแรงเพื่อขัดขวางเขา แขนที่ยาวราวกับหนวดปลาหมึกนั่นยื่นเข้ามาขวางเส้นทางข้างหน้า แต่ฮอลล์ไม่มีความคิดที่จะชะลอความเร็วลงเลย เมื่อเทียบกับแนวป้องกันส่วนหน้าแล้ว ความได้เปรียบด้านความเร็วของหน่วยระวังหลังนั้นชัดเจนกว่ามาก ด้วยฝีเท้าที่เบาแรงและร่างกายที่คล่องแคล่ว เขาพุ่งตรงเข้าหาแขนของดูรัมป์ด้วยความเร็วสูงสุด

"ฟึ่บ"

ในจังหวะที่ดูเหมือนจะเกิดการปะทะกันตรงๆ ฮอลล์กลับเอนตัวส่วนบนไปด้านหลังในวินาทีวิกฤต ประดุจท่าหลบกระสุนในภาพยนตร์เรื่องเดอะเมทริกซ์ เขาโน้มตัวหลบราวกับรวงข้าวที่ลู่ตามลม แต่เท้ายังคงรักษาทิศทางการพุ่งไปข้างหน้า จากนั้นการเคลื่อนไหวที่สอดประสานกันทั้งบนและล่างก็สร้างจังหวะที่เหลื่อมล้ำกันในชั่วพริบตา ทำให้การปะทะนั้นไม่เกิดขึ้น

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ดูรัมป์ต้องประหลาดใจในครึ่งเวลาหลัง แต่ดวงตาของเขาก็ยังคงเบิกกว้างด้วยความไม่นึกฝันว่าตนเองจะพลาดพลั้งอีกครั้ง แคมป์เบลล์ยังคงพัวพันอยู่กับดูรัมป์ แม้จะล่าช้าไปเพียงครึ่งวินาที แต่ครึ่งวินาทีนั้นก็เพียงพอแล้วที่ฮอลล์จะได้รับโอกาสในการพุ่งทะยานไปข้างหน้า แขนของดูรัมป์ไม่สามารถเค้นพละกำลังออกมาได้อย่างเต็มที่ ซึ่งนั่นได้กลายเป็นช่องโหว่ในการบุกทะลวงของฮอลล์

บ้าเอ๊ย

ในยามนี้ ดูรัมป์สลัดหลุดจากแคมป์เบลล์ที่ต้องรับศึกหนึ่งต่อสองได้ในที่สุด เขาหมุนตัวกลับร้อยแปดสิบองศาเพื่อพยายามไล่ตามฮอลล์ไปช่วยป้องกัน แต่เขากลับเห็นเพียงเสื้อหมายเลขสี่สิบแปดที่ห่างออกไปเรื่อยๆ ดูเหมือนเพียงแค่พริบตาเดียว เขาก็ถูกทิ้งห่างอย่างสมบูรณ์

บ้าที่สุด

ดูรัมป์เร่งความเร็วและเลี้ยวตัวไล่ตามไป แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

แม้แต่ฮอลล์เองก็ยังไม่รู้ว่าตนเองทำได้อย่างไร แต่อะดรีนาลีนที่ฉีดพล่านส่งผลให้ร่างกายของเขาตื่นตัวถึงขีดสุดจนเข้าสู่สภาวะลืมตัว ฝีเท้าของเขาเสียจังหวะไปเพียงเล็กน้อยแค่สองก้าว จากนั้นเขาก็ขบฟันแน่นและพุ่งเข้าใส่จอมทัพค็อกซ์ที่ตกอยู่ในสภาพเหมือนเต่าในโหลแก้วด้วยความเร็วสูงสุด

ถีบตัวไปข้างหน้า

ถีบตัวไปข้างหน้า

ฮอลล์ปลดปล่อยพละกำลังทั้งหมดออกมาโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด ฟันของเขาถึงกับกระทบกันจากการออกแรงมหาศาล แต่สายตาของเขามุ่งตรงไปที่แผ่นหลังของค็อกซ์เพียงจุดเดียว เขาอ้าแขนออกราวกับพายุและโถมตัวเข้าใส่ร่างที่ดูเหมือนหุ่นไล่กานั้นอย่างสุดแรงเกิด

"ปัง"

การพุ่งทะยานของหน่วยระวังหลังตัวนอกทั้งสองคนของทีมแมวป่านั้นเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และทำลายกลยุทธ์การตั้งรับที่มีมาจนสิ้นซาก ส่งผลให้โครงสร้างทางแท็กติกทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง แม้แต่โรเบิร์ตสเตอร์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนหน่วยระวังหลังที่ยืนอยู่ข้างสนามยังต้องตกตะลึง นับประสาอะไรกับค็อกซ์

ค็อกซ์กำลังขยับฝีเท้าเพื่อหาช่องทางขว้างลูกแต่ไม่มีเวลาสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายทางด้านขวา เรจจี้ วอล์กเกอร์ กำลังวิ่งอ้อมเข้ามาอย่างสมบูรณ์ ซึ่งบีบให้ค็อกซ์ต้องเคลื่อนที่ออกห่างเพื่อสร้างระยะห่างให้ตนเองมีเวลาและพื้นที่มากขึ้น ทว่าอันตรายจากด้านบอดนั้นอยู่ทางข้างหลังและอยู่นอกเหนือการเฝ้าระวังของเขาอย่างสิ้นเชิง ทำให้ไม่สามารถคาดการณ์ได้เลย กว่าจะรู้ตัวทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว

ค็อกซ์เดินเข้าไปหาอันตรายด้วยตนเอง เขาโถมตัวเข้าไปในอ้อมแขนของฮอลล์โดยไม่รู้ตัว แม้ดูรัมป์จะปฏิกิริยาไวและพยายามขยับตามมาขัดขวางเป็นครั้งที่สอง แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว และในตอนนั้นเอง

"ปัง"

ประดุจดาวอังคารพุ่งชนโลก ค็อกซ์ปะทะเข้ากับอ้อมกอดของฮอลล์อย่างจัง และฮอลล์ซึ่งปลดปล่อยทั้งความเร็วและพลังออกมาก็กอดเป้าหมายไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก พร้อมกับฉุดกระชากค็อกซ์ลงสู่พื้นดินด้วยพละกำลังมหาศาล ภาพพื้นที่สีเขียวพุ่งเข้าสู่สายตาของเขาด้วยความเร็วสูงสุด

"ถูกโค่นจอมทัพ"

"โอ้ พระเจ้ายอดเยี่ยม เป็นการถูกคว่ำที่รุนแรงมาก เสียงหมวกกันน็อกที่ปะทะกันนั้นฟังดูเจ็บปวดเหลือเกิน"

"โอลู ฮอลล์ ประสบความสำเร็จในการคว่ำจอมทัพคู่ต่อสู้ แบรนดอน ค็อกซ์ เป็นการเข้าปะทะที่หนักหน่วงและดุดันมาก แนวหน้าของทีมแมวป่าสร้างแรงกดดันได้อย่างเพียงพอ และหน่วยระวังหลังตัวนอกทั้งสองคนก็พุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำลายโครงสร้างกลยุทธ์การตั้งรับจนหมดสิ้น ทำให้แนวบุกของทีมเสือโคร่งตั้งตัวไม่ติด ค็อกซ์ไม่มีโอกาสเลย เขาต้องเผชิญกับอันตรายทั้งจากซ้ายและขวา และกลุ่มฝ่ายรับก็ไม่ยอมพลาดโอกาสนี้"

"ทีมแมวป่าคว่ำค็อกซ์ลงได้ ทำให้คู่ต่อสู้ต้องเสียระยะไปถึงสี่หลา แสดงให้เห็นถึงการกลับมาที่แข็งแกร่งของกลุ่มฝ่ายรับอีกครั้ง สถานการณ์ของทีมเสือโคร่งเริ่มย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ทอมมี่ ทูเบอร์วิลล์ ต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้ว ในยามนี้ทีมแมวป่ากำลังเล่นได้ดีขึ้นเรื่อยๆ และจังหวะของเกมกำลังเข้าสู่ทางของพวกเขา"

"แต่ผมสงสัยมากกว่าว่า มัว แลตติเมอร์ คิดค้นกลยุทธ์การรับที่กล้าหาญและเสี่ยงเช่นนี้ได้อย่างไร ทีมแมวป่าชุดนี้ช่างดูแปลกตาเหลือเกิน เมื่อเทียบกับครึ่งแรก รายละเอียดในทุกด้านดูเหมือนจะเผยให้เห็นถึงการแปรเปลี่ยน นี่คงจะเป็น... เรื่องดีใช่ไหม"

โรเบิร์ตสเตอร์แทบไม่เชื่อสายตาตนเอง หลู่อี้ฉีทำลายโครงสร้างการป้องกันอย่างหยาบกระด้างและรุนแรงขนาดนี้ ไม่ใช่แค่การขยับตำแหน่งหน่วยระวังหลังไปมา แต่เป็นการทำลายโครงสร้างพื้นฐานของกลยุทธ์การป้องกันทั้งหมด ซึ่งขัดต่อรูปแบบการตั้งรับของทีมอย่างสิ้นเชิง

หากพิจารณาจากผลลัพธ์ ฮอลล์เพิ่งจะคว่ำจอมทัพได้สำเร็จซึ่งเป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง แต่แท็กติกของกีฬาฟุตบอลนั้นไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น เพราะสไตล์และคุณลักษณะของแต่ละตำแหน่งนั้นแตกต่างกัน บางครั้งแค่เปลี่ยนจากฝั่งซ้ายไปฝั่งขวา ผู้เล่นก็จำเป็นต้องปรับตัวใหม่ นับประสาอะไรกับการที่การวางแผนแท็กติกที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลานั้นต้องถูกล้มล้างและสร้างใหม่ทั้งหมด หากโครงสร้างแท็กติกถูกเปลี่ยนอย่างผลีผลาม ผลลัพธ์ที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดคือผู้เล่นจะเกิดอาการหลงตำแหน่ง ไม่รู้ว่าตนเองควรทำสิ่งใดหรือจะประสานงานกับเพื่อนร่วมทีมได้อย่างไร และในที่สุดแท็กติกนั้นก็จะกลายเป็นความวุ่นวาย

ในการเล่นเกมรับครั้งล่าสุดนี้ หลู่อี้ฉีเปลี่ยนบทบาทของหน่วยระวังหลังในระบบแท็กติกของทีมแมวป่าไปอย่างสิ้นเชิง นี่เป็นการเดิมพันที่อันตรายอย่างยิ่ง

หลู่อี้ฉีทำให้แผนการตั้งรับปั่นป่วนเพียงเพื่อการคว่ำจอมทัพเพียงครั้งเดียวหรือ นี่มัน... นี่มันคือการฆ่าไก่เอาไข่ทองคำชัดๆ

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หลู่อี้ฉีเพิ่งจะตกลงรับคำเมื่อครู่ชัดๆ แต่แล้วกลับคำเสียอย่างนั้น นี่มันเป็นการกระทำที่ไร้สัจจะโดยแท้

"โนอาห์" โรเบิร์ตสเตอร์พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

เจ้าบ้าไปแล้วหรือ

คำถามนั้นติดอยู่ในลำคอแทบจะระเบิดออกมาโดยตรง แต่แม้จะอยู่ในอารมณ์โกรธ โรเบิร์ตสเตอร์ก็ยังคงรักษาความใจเย็นไว้ได้บ้าง เขายังคงข่มอารมณ์ผ่านสีหน้าและน้ำเสียง มีเพียงเส้นสายบนใบหน้าที่หยาบกร้านที่ตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ทำให้สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน "คุณก็รู้ถึงผลที่ตามมาของการเปลี่ยนโครงสร้างแท็กติกโดยพลการ แต่คุณก็ยังทำ และคุณก็ตกลงกับผมไว้แล้วด้วย"

"ผมทราบดี ผมเข้าใจครับ" หลู่อี้ฉีกล่าวขัดจังหวะโรเบิร์ตสเตอร์และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "จะไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้วครับ"

อะ... อะไรนะ แค่นี้หรือ ไม่มีการโต้เถียง ไม่มีการหาข้ออ้าง ไม่มีการโต้กลับ แค่ยอมรับง่ายๆ อย่างนั้นหรือ นี่... นี่ไม่ใช่สิ่งที่คาดคิดไว้เลยสักนิด