บทที่ 19 ทลายกรอบเดิม

บทที่ 19 ทลายกรอบเดิม

"...จะไม่มีหนหน้าอีกแล้ว"

หลู่ อี้ฉี ยอมรับความผิดพลาดของตนอย่างตรงไปตรงมา ส่งผลให้คำพูดที่จ่ออยู่ที่ลำคอของโรเบิร์ตสเตอร์ต้องชะงักไป ความโกรธขึ้งพลุ่งพล่านอยู่ในอก แต่เขากลับไม่รู้ว่าจะต่อความยาวสาวความยืดอย่างไรดี โรเบิร์ตสเตอร์ยังคงแสดงสีหน้าเคลือบแคลงในคำยืนยันของหลู่ อี้ฉี

ทว่าหลู่ อี้ฉี มิได้หลบสายตาแต่อย่างใด เขามองสบตาโรเบิร์ตสเตอร์ด้วยความเปิดเผยและจริงใจ ใช้แววตาสื่อสารถึงเจตจำนงอันแน่วแน่ สิ่งนี้ทำให้โรเบิร์ตสเตอร์ถึงกับอ้ำอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้าไม่ถูก จึงหันไปมองแลตติเมอร์ผู้เป็นอาจารย์โดยสัญชาตญาณ

แลตติเมอร์เองก็ลังเลใจไม่น้อย แต่เมื่อชำเลืองมองเวลาที่นับถอยหลังก่อนเริ่มการเตะเปิดเกมที่เหลืออยู่น้อยนิด สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมาและเบือนหน้าหนีไป

ไม่ว่าอย่างไร เกมย่อมสำคัญที่สุด ในขณะที่การแข่งขันดำเนินอยู่ คณะผู้ฝึกสอนจะเกิดความระส่ำระสายภายในมิได้ มิเช่นนั้นหากมัวแต่มายืนโต้เถียงกันอยู่ที่นี่ แล้วทีมเล่าจะเป็นอย่างไร เกมจะเป็นเช่นไร ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือเวทีถ่ายทอดสดไปทั่วสหรัฐอเมริกา พวกเขาจะทำตัวเป็นตัวตลกให้ทีมอื่นเห็นพิรุธไม่ได้เด็ดขาด

โรเบิร์ตสเตอร์ถอนสายตากลับมาและพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "ฉันจะเชื่อใจนายอีกสักครั้ง จำไว้ ห้ามเปลี่ยนกรอบยุทธวิธีเด็ดขาด นี่คือการกระทำที่อันตรายมาก"

"ตกลงครับ" หลู่ อี้ฉี พยักหน้าตอบรับอย่างหนักแน่น

"...ยึดตามแผนการเล่นที่วางไว้! กดดันแนวหน้า เสริมการป้องกันลูกขว้าง โดยเฉพาะลูกขว้างระยะสั้น" โรเบิร์ตสเตอร์กล่าวย้ำรายละเอียดของแผนการเล่นอีกครั้ง

"รับทราบครับ" หลู่ อี้ฉี ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงใจที่สุด

"..." โรเบิร์ตสเตอร์จ้องมองหลู่ อี้ฉี ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

หลู่ อี้ฉี ยกมือขึ้นสองข้างในท่าทางยอมจำนนทันที

โรเบิร์ตสเตอร์ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียว "นายควรจะรู้ตัวว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่" จากนั้นเขาก็ไม่เอ่ยสิ่งใดเพิ่มอีก เขาขยับกายออกด้านข้าง หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้หน้าที่คุมแนวหน้าเป็นของหลู่ อี้ฉี

หลู่ อี้ฉี ย่อมรู้ดีว่าตนเองกำลังทำสิ่งใดอยู่ ในการบุกและรับรอบก่อนหน้า เขาเพียงแค่เปลี่ยนยุทธวิธีตั้งรับหน้างานเพื่อทำลายจังหวะของคู่ต่อสู้ด้วยแรงกดดันที่คาดไม่ถึง แต่กรอบโดยรวมยังคงเป็นยุทธวิธีตั้งรับของทีมแมวป่า ทว่าในการบุกและรับรอบนี้ เขาตัดสินใจทลายกรอบยุทธวิธีตั้งรับเดิมทิ้งเสียสิ้น และเริ่มเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ระดับรากฐาน

ในสายตาของแลตติเมอร์และโรเบิร์ตสเตอร์ นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงและบุ่มบ่ามอย่างยิ่ง

ทว่าพวกเขามองเห็นเพียงเปลือกนอก แต่มิได้เข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นของหลู่ อี้ฉี การเปลี่ยนแปลงกรอบที่ว่านั้นเป็นเพียงภาพลวงตา แก่นแท้ที่จริงยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เขามุ่งหวังให้หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมเสือโคร่งประเมินสถานการณ์ผิดพลาดเฉกเช่นเดียวกับที่แลตติเมอร์และโรเบิร์ตสเตอร์กำลังเป็นอยู่

เวลาเหลือน้อยเต็มที หลู่ อี้ฉี ไม่มีทางที่จะอธิบายปรัชญาการป้องกันของเขาอย่างละเอียดได้ ในครึ่งแรกหลู่ อี้ฉี อาจจะยังลังเลและระมัดระวัง ไม่กล้าบุ่มบ่ามหรือบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ แต่หลังจากผ่านความวุ่นวายในช่วงพักครึ่งมาได้ ในยามนี้หลู่ อี้ฉี จึงทุ่มสุดตัวอย่างแท้จริง

"รีด"

หลู่ อี้ฉี หันไปด้านข้างพร้อมโบกมือเรียกผู้เล่นชั้นปีที่สอง หมายเลขสามสิบแปด แจ็ก รีด เข้ามาหา

จากนั้นเขาจึงรีบกระซิบสั่งการที่ข้างหูของรีดอย่างรวดเร็ว "สั่งให้กลุ่มหน่วยระวังหลังยืนตำแหน่งขนานกันแบบกระจายตัวออกให้สุด แล้วดันขึ้นไปข้างหน้าประมาณหนึ่งถึงสองก้าว นายเป็นคนตัดสินใจตำแหน่งที่แน่นอนตามสถานการณ์ตรงหน้า แต่จำไว้ ต้องกระจายตัว! และดันขึ้นไป! เข้าใจไหม"

"..." รีดไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ทว่าแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนได้ตอบคำถามของหลู่ อี้ฉี ไปหมดแล้ว

เป็นจริงดั่งที่โรเบิร์ตสเตอร์กังวล การเปลี่ยนกรอบยุทธวิธีตั้งรับอย่างกะทันหัน รวมถึงการเปลี่ยนข้อมูลเชิงลึกในระหว่างการแข่งขันโดยปราศจากการฝึกซ้อมหรือการประชุมปรึกษาหารือ อาจทำให้การตัดสินใจและความตระหนักรู้ของผู้เล่นเกมรับรวนไปหมด และเมื่อนั้นแนวป้องกันจะกลายเป็นหายนะอย่างสิ้นเชิง

แต่ปัญหาในตอนนี้คือ เรื่องของเวลา

หากเขาต้องปรับเปลี่ยนตามกรอบการประชุมยุทธวิธีเดิมของทีมแมวป่า จะมีตำแหน่งที่หลู่ อี้ฉี ต้องแก้ไขมากเกินไป ทีมเสือโคร่งอาจจะทำคะแนนและทิ้งห่างออกไปอีกก่อนที่เขาจะปรับเปลี่ยนเสร็จสิ้น

นอกจากนี้ สาเหตุหลักมาจากความเข้าใจในปรัชญาการป้องกันที่แตกต่างกันระหว่างหลู่ อี้ฉี เพรส และแลตติเมอร์ ในช่วงสามวันที่ผ่านมาเขาไม่มีโอกาสเปลี่ยนยุทธวิธีของเพรส และไม่มีโอกาสปลูกฝังยุทธวิธีของตนเอง ในยามที่ต้องบัญชาการหน้างานและถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขต่างๆ หลู่ อี้ฉี จึงถูกบีบให้เลือกวิธีการปรับเปลี่ยนที่ดูเหมือนจะสุดโต่งแต่กลับชาญฉลาด โดยการหาช่องว่างในการปรับปรุงและบังคับใช้ภายในกรอบยุทธวิธีเดิมของเพรสนั่นเอง

"รีด ตั้งสติ" สายตาของหลู่ อี้ฉี จดจ้อง ใช้การจ้องมองที่ดุดันที่สุดเพื่อย้ำเตือนข้อมูล "กระจายตัว! ดันขึ้นไป! แต่ห้ามเปลี่ยนยุทธวิธีป้องกัน ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามยุทธวิธีเดิมของเรา เพียงแค่ขยับตำแหน่งการยืนให้เร็วขึ้นเท่านั้น"

คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนการพิมพ์ตัวอักษรที่ส่งตรงจากสายตาของหลู่ อี้ฉี เข้าสู่สมองของรีดโดยตรง

"เข้าใจใช่ไหม" หลู่ อี้ฉี ถามย้ำ

"ยุทธวิธีคงเดิม แต่ขยับตำแหน่งยืนให้เร็วขึ้นและกระจายตัวออกใช่ไหมครับ" รีดเข้าใจคำพูดทุกคำของโค้ช แต่เขาไม่เข้าใจจุดประสงค์ของการทำเช่นนี้เลยแม้แต่น้อย

หลู่ อี้ฉี พยักหน้าอย่างหนักแน่นเพื่อสร้างความมั่นใจให้รีด "ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น นายแค่เปลี่ยนตำแหน่งการยืน ส่วนอย่างอื่นคงเดิม" เขารู้สึกราวกับเป็นพวกสิบแปดมงกุฎที่กำลังพยายามสะกดจิตอีกฝ่าย "รีด พูดตามฉัน! กระจายตัว! ดันขึ้นไป!"

"กระจายตัว! ดันขึ้นไป!" รีดทวนคำตามเขาทีละคำ

หลู่ อี้ฉี ตบบ่าของรีดเพื่อเป็นการยืนยัน เขาชำเลืองเห็นว่าการเล่นรอบนี้เพิ่งจบลงพอดี "ไปได้แล้ว ไปเปลี่ยนตัวเอาฮอลล์ออกมา"

เนื่องจากการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลมีการปะทะทางร่างกายที่รุนแรงมาก ระบบการเปลี่ยนตัวจึงเปิดกว้างโดยไม่มีข้อจำกัดเหมือนฟุตบอล ผู้เล่นสามารถหมุนเวียนเปลี่ยนตัวได้ตลอดเวลา ตราบใดที่มีผู้เล่นในสนามเพียงสิบเอ็ดคน ในการแข่งขันระดับอาชีพ คณะผู้ฝึกสอนจะจัดชุดผู้เล่นไว้สองชุดตามแผนการเล่น ซึ่งสามารถสลับสับเปลี่ยนได้ตลอดเวลา หรือแม้แต่ใช้สลับกันไปมา

ฮอลล์เดินลงมาด้วยความงุนงง "โค้ชครับ"

เขาไม่เข้าใจ การเล่นของเขายอดเยี่ยมมาก เขาเพิ่งจะสกัดกั้นตัววิ่งของคู่ต่อสู้ไม่ให้ทีมเสือโคร่งได้ระยะบุกครั้งใหม่มาได้อย่างง่ายดาย ตอนนี้เขากำลังท็อปฟอร์ม ไม่ได้บาดเจ็บ และแรงยังไม่ตก เหตุใดโค้ชถึงส่งรีดไปเปลี่ยนเขาออกมา เขาจำเป็นต้องท้วงติง

"ทำได้เยี่ยมมาก" หลู่ อี้ฉี ไม่ได้ตอบข้อสงสัยของฮอลล์ เขาตบบ่าของฮอลล์และเอ่ยชมด้วยสายตาที่จริงใจ ซึ่งช่วยลดความตึงเครียดบนใบหน้าของฮอลล์ลงได้บ้าง จากนั้นหลู่ อี้ฉี จึงกล่าวต่อ "ยุทธวิธีของเราต้องปรับเปลี่ยนนิดหน่อย ฉันต้องการให้นายกำชับแนวป้องกันให้ทำตามอย่างเคร่งครัด เข้าใจไหม"

โดยไม่เปิดโอกาสให้ฮอลล์ได้โต้ตอบ เพราะเวลาเป็นสิ่งมีค่าในตอนนี้ หลู่ อี้ฉี เริ่มถ่ายทอดความตั้งใจในยุทธวิธีของเขาอีกครั้ง เพื่อให้มั่นใจว่ากลุ่มหน่วยระวังหลังจะปฏิบัติตามได้อย่างแม่นยำ จากนั้นฮอลล์ก็กลับลงสนามไปอีกครั้งเพื่อเปลี่ยนตัววอล์กเกอร์ออกมา และวอล์กเกอร์ก็เดินมาหาหลู่ อี้ฉี เพื่อรับคำชี้แจงยุทธวิธีเช่นเดียวกัน

เดี๋ยวก่อน

โรเบิร์ตสเตอร์สังเกตเห็นความผิดปกติ มิใช่ความผิดปกติจากการที่หลู่ อี้ฉี สลับตัวหน่วยระวังหลังไปมา แต่เป็นความผิดปกติของตำแหน่งหน่วยระวังหลังในสนาม แววตาของเขาไหววูบด้วยความตกใจ สีหน้าที่เคร่งขรึมและเย็นชาเริ่มปรากฏรอยร้าวอย่างที่ไม่สามารถเก็บอาการไว้ได้อีกต่อไป

เจ้าหมอบ้านั่นเอาอีกแล้ว!