WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 9

ติดตามนักแปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

---------------------------------------------------------

"เป็นที่นี่สินะ"

เซียวอวี๋และกรอมเดินเข้าไปภายในค่ายโจรเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ การรวบรวมข่าวสารในสงครามนับเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมาก เซียวอวี๋ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้เป็นอย่างดี แม้ว่าเขาจะไม่เคยเข้ารับการฝึกทางทหารเลยก็ตาม

พวกเขาเดินตรวจสอบตามสถานที่ต่างๆที่พวกโจรอาจจะซุกซ่อนสมบัติเอาไว้ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุดก็คือทอง เขาจำเป็นที่จะต้องใช้พวกมันอย่างเร่งด่วน

"ฝ่ายเรามีนักรบออร์คกว่า 100 นาย ตามการคาดการณ์แล้วมันสมควรที่จะไม่เป็นปัญหาหากว่าต้องจัดการพวกโจรสี่ถึงห้าร้อยคน แต่ฉันต้องไม่ประมาทเด็ดขาด ฉันต้องใช้กลยุทธ์เพื่อให้ง่ายขึ้นหน่อย บางทีอาจจะใช้แผนเดิมคือล่อพวกมันออกไป แบ่งแยกแล้วเข้าตี"

เซียวอวี๋หรี่ตาลงขณะกำลังใช้ความคิด

กรอมลอบกลับเข้าไปในค่ายอีกครั้ง เขาหยิบฉวยสมบัติไม่กี่ชิ้นและจงใจเปิดเผยตำแหน่งของตัวเอง เขาฟาดดาบใส่โจรที่ลาดตระเวณและหลบหนีไป

เซียวอวี๋พยักหน้าด้วยความพอใจเมื่อมองดูกรอม อย่างไรก็ตามเขาก็ขมวดคิ้วทันทีเมื่อมองเห็นสิ่งที่กรอมขโมยมา

"อะไรวะเนี่ย!......กาน้ำชา?!" เซียวอวี๋ยกมือขึ้นนวดขมับ

แม้ว่าสิ่งที่กรอมขโมยมาจะไม่ใช่สิ่งมีค่าก็ตาม แต่เขาก็ยังสามารถดึงดูดความสนใจจากพวกโจรได้สำเร็จ พวกมันชูดาบโห่ร้องขณะวิ่งตามหลังกรอม

กรอมเปิดใช้วินด์วอร์คและหลบออกมาจากค่ายทันที

เซียวอวี๋ก็รีบจากไปอย่างรวดเร็ว

มีโจรประมาณ 40 - 50 คนที่วิ่งตามกรอมออกมา ในช่วงเวลาหนึ่งกรอมจะคอยวิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็จะเผยตัวออกมาเพื่อล่อพวกโจรให้ติดตามมา

"มารดามันเถอะ ไอ้เวรนี่มันกลับกล้าขโมยสิ่งของจากพวกเรา!" พวกโจรสบถออกมาขณะที่กำลังวิ่งตามหลังกรอมอย่างไม่ลดละ

มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของเซียวอวี๋ขณะที่เขาเดินตามหลังกลุ่มโจรอยู่อีกทอดหนึ่ง

เขาทราบว่าพวกมันจะไม่สามารถหลบหนีจากความตายไปได้อย่างแน่นอน ทว่า สายตาของเซียวอวี๋ก็หยุดลงบนร่างที่วิ่งอยู่ด้านหน้าของพวกโจร ชายคนนั้นติดตามอยู่ทางด้านหลังของกรอมอย่างกระชั้นชิด

เป็นชายร่างสูงที่สวมเกราะหนังคุณภาพดี ใบหน้าของเขามีความมุ่งมั่นอยู่เต็มเปี่ยมขณะที่เขาชี้ดาบไปทางกรอม

กรอมหยุดเท้าลงเมื่อรับรู้ถึงตัวตนของชายคนนั้น

"ผู้ฝึกยุทธ์งั้นหรือ?" เซียวอวี๋มองออกทันทีว่าชายคนนี้แตกต่างจากคนอื่น ชายคนนี้มีกลิ่นอายของผู้ที่ผ่านสนามรบมาก่อน พี่สะใภ้สี่ของเขา เสวี่ยซาก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดเจนว่าชายคนนี้นั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเสวี่ยซาอย่างน้อยก็หนึ่งขั้น

เซียวอวี๋กัดฟันขณะที่ภายในใจวิตกกังวลว่ากรอมอาจจะไม่สามารถเอาชนะคนผู้นี้ได้

เขาทราบดีว่ากรอมนั้นอยู่ในระดับที่ 3 แต่เขากลับสัมผัสความแข็งแกร่งของชายคนนี้ไม่ได้เลย

"วิ่ง! เราจะจัดการเขาด้วยจำนวน!" เซียวอวี๋ออกคำสั่งทันที

ความยุติธรรมย่อมไม่อยู่ในตัวเลือกของเซียวอวี๋หากต้องเผชิญหน้าบุคคลเช่นนี้ หากว่ามันไม่สามารถโค่นชายคนนี้ลงในการต่อสู้ตัวต่อตัวแล้วล่ะก็ เขาจะใช้กองทัพออร์คเข้าบดขยี้เอง!

เขาไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าชายคนนี้จะรักษาชีวิตเอาไว้ได้หากต้องเผชิญกับการกลุ้มรุมโดยกองทัพออร์คนับร้อย

กรอมนั้นกระตือรือร้นที่จะต่อสู้ แต่มันก็ปฏิบัติตามคำบัญชาของนายมันทันทีโดยไร้ซึ่งความลังเล กรอมออกวิ่งอีกครั้ง

ชายคนนั้นไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของกรอมได้ เนื่องจากมีหน้ากากบดบังใบหน้าของกรอมอยู่

กรอมยังคงวิ่งขณะที่ชายคนนั้นติดตามไปอย่างไม่ลดละ เหล่าโจรนั้นเห็นว่าความเร็วของกรอมนั้นเร็วเป็นอย่างมาก พวกมันลังเลเล็กน้อยขณะที่เห็นบุคคลที่ติดตามกรอมอยู่ไม่ห่าง ผู้นำกลุ่มของพวกมันกล่าวออกมาไม่กี่คำ ก่อนที่ทั้งหมดจะติดตามต่อ

เซียวอวี๋เปิดใช้วินด์วอร์คอีกครั้งและติดตามกรอมไป เขาพยายามหลบเลี่ยงโจรที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งผู้นั้นอย่างระมัดระวัง เขาเกรงว่าชายคนนั้นอาจจะรับรู้ตัวตนของเขาได้หากว่าเข้าใกล้จนเกินไป

พละกำลังของเซียวอวี๋ถูกเพิ่มขึ้นหลังจากที่ระดับของเขาเพิ่มขึ้นมา นอกจากนี้เขายังมีวินด์วอร์ค อมนิแสลช และโจมตีจุดตาย ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับชายที่ดูแข็งแกร่งผู้นี้

"เจ้า! เจ้ากำลังพยายามชักนำพวกเราไปที่ใดกัน?" ชายคนนั้นหยุดลงและตะโกนไปทางกรอม

กรอมหยุดเท้าและหันกลับไปมองชายคนนั้น

เซียวอวี๋ออกจากที่ซ่อนและเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านข้างของกรอม

เซียวอวี๋ยิ้มอย่างกระหยิ่มใจ เขาวางท่าราวอย่างหยิ่งยโสเนื่องจากตอนนี้เขาทราบว่ายังมีนักรบออร์คนับร้อยซ่อนตัวอยู่ทางด้านหลังของเขา

ในที่สุดพวกโจรราวสี่สิบถึงห้าคนก็ตามมาทัน พวกมันหยุดยืนอยู่ทางด้านหลังของชายคนนั้น โจรร่างสูงผู้นั้นดูเหมือนจะรู้ว่ามีการซุ่มโจมตีรอเขาอยู่หากว่าเขายังคงติดตามต่อไป

"เจ้าเปรต! เจ้าเป็นผู้นำกองโจรกลุ่มนี้งั้นรึ?" เซียวอวี๋ยกเลิกวินด์วอร์คและชักดาบที่ด้ามจับเป็นทองชี้ไปยังชายคนนั้น

ดวงตาของชายร่างสูงหรี่ลงเมื่อเห็นการปรากฏกายของเซียวอวี๋ เขาไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนของชายหนุ่มเบื้องหน้าได้เลยจนถึงบัดนี้ นั่นหมายความว่า ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นมือสังหาร

มีเพียงเหล่ามือสังหารเท่านั้นที่จะสามารถลบกลิ่นอายให้กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมโดยรอบได้

"ข้ามีนามว่า โฮ่วถง! ข้าเป็นรองผู้นำค่ายแห่งนี้ แล้วเจ้าเป็นใคร?" โฮ่วถงเอ่ยปากถาม ตอนแรกเขาคันไม้คันมือที่จะต่อสู้กับชายผู้ใช้ดาบอย่างยิ่ง แต่สัญชาตญาณของเขากลับร้องเตือนภายในใจ เขาทราบว่าเขาไม่สามารถรับมือกับชายผู้ใช้ดาบนั้นได้แน่หากว่ามีมือสังหารนั้นเข้าร่วมด้วย

"ฮึ่ม! เป็นเพียงรองผู้นำค่ายกลับกล้าที่จะเอ่ยปากถามนามของข้างั้นรึ! ก็ได้ข้าจะบอกเจ้า! ข้ามีนามว่าเซียวอวี๋! ผู้นำตระกูลเซียวและผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้! ข้ามีทางเลือกให้เจ้าอยู่สองทาง หนึ่งคือยอมจำนนอย่างเชื่อฟังและสวามิภักดิ์ต่อข้า แต่แน่นอนว่าต้องส่งมอบเงินทองทั้งหมดให้กับข้า อย่างที่สอง....ตาย!" เซียวอวี๋เงยหน้าเอามือไพล่หลังขณะที่กล่าววาจา เขาต้องการวางท่าให้สมกับเป็นผู้ครองดินแดน

"ขุนนางของราชวงศ์พยัฆคำรน?" โฮ่วถงขมวดคิ้ว เขารู้ว่าจักรพรรดิได้ประทานที่ดินแก่ลอร์ดผู้หนึ่ง แต่พวกเขาล้วนไม่ใส่ใจ นั่นเป็นเพราะว่าดินแดนแถบนี้นับได้ว่าไม่มีลอร์ดอย่างแท้จริง เจ้าของดินแดนผืนนี้นั้นไม่เคยรวบรวมดินแดนแถบนี้ได้โดยสมบูรณ์เลยสักครั้ง

"เจ้าคิดว่าเพียงพวกเจ้าสองคนก็สามารถทุบตีพวกเราได้หรือ?" โฮ่วถงหันกลับไปมองพวกโจรหลายสิบที่อยู่ด้านหลัง

เซียวอวี๋ยิ้มขึ้น "แน่นอน แต่ไม่ใช่ข้าหรอก เป็นพวกมัน!"

เขาโบกมือ ร่างสีเขียวนับร้อยร่างโผล่ออกมาจากป่าทันที ร่างสูงกว่าสองเมตรที่ดูป่าเถื่อน พวกมันทุกตัวกำด้ามขวานขนาดยักษ์ไว้ในมือ

"ออร์ค!" โฮ่วถงตกตะลึง โดยปกติเขาเป็นคนที่เยือกเย็น แต่ฉากที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขามันไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว! เขาทราบว่าเผ่าพันธุ์ออร์คได้สูญพันธ์ุไปหมดแล้ว แล้วมันจะมีออร์คจำนวนมากขนาดนี้ได้อย่างไร!?

"กำจัดพวกมันซะ!" เซียวอวี๋ไม่ใช้สันติวิธีอีกต่อไป เขาออกคำสั่งเพราะต้องการฉวยโอกาศจากจังหวะที่พวกโจรกำลังตกตะลึง

กรอมคำรามและสลัดผ้าที่คลุมร่างออก เขาชักดาบออกจากฝักและพุ่งออกไป

เซียวอวี๋ต้องการจะเปลี่ยนดาบให้แก่กรอม แม้ว่าตระกูลของเขาจะไม่มีกำลังทรัพย์มากนัก แต่การจัดหาดาบที่ดีสักเล่มย่อมไม่มีปัญหา แต่ระบบกลับบอกเขาว่าอาวุธของฮีโร่นั้นไม่สามารถสับเปลี่ยนได้ มันทำได้เพียงอัพเกรดเท่านั้น

นั่นทำให้เซียวอวี๋หดหู่

เซียวอวี๋เปิดใช้วินด์วอร์คและร่างกายของเขาก็เลือนลาง เขาเริ่มไล่ตามพวกโจรที่กำลังหลบหนีด้วยความกลัว

แม้ว่าค่าสถานะของเซียวอวี๋จะไม่สูงนัก แต่เขากลับมีความรวดเร็ว

อย่างไรซะ เขาก็ไม่ได้วางแผนที่จะต่อสู้ซึ่งหน้าอยู่แล้ว

หากเขาถูกฆ่ามันก็ไม่ยุติธรรมน่ะสิ! เขาจะเอาชีวิตตนเองไปเสี่ยงได้อย่างไร ในเมื่อเขายังไม่ได้ลิ้มลองเหล่าพี่สะใภ้เลย!

นั่นเป็นเหตุให้เขาไล่ล่าพวกโจรด้วยวินด์วอร์ค เขาใช้อมนิแสลชฟันเข้าใส่พวกมันจากทางด้านหลังและผ่าร่างของโจรผู้นั้นเป็นสองซีกทันที

เซียวอวี๋คาดไม่ถึงว่าอมนิแสลชจะทรงพลังถึงเพียงนี้ หยดเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วใบหน้าและร่างกายของเขา มันทำให้เขามึนงงและรู้สึกประหลาดไปพร้อมกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงมือฆ่าคนจริงๆและมันก็เกิดขึ้นในแบบที่เขาไม่เคยคาดฝันถึงมาก่อน เซียวอวี๋ทรุดร่างลงอาเจียนอยู่นาน การลงมือฆ่าคนด้วยอาวุธเย็นไม่ใช่สิ่งที่นักศึกษาจากยุคใหม่จะสามารถรับมือกับมันได้ในครั้งแรก

เซียวอวี๋เงยหน้าขึ้นและมองเห็นว่าพวกโจรเกือบทั้งหมดถูกฆ่าตายไปแล้ว หากแต่ยังเหลือพวกมันอีกหนึ่ง โฮ่วถงกำลังต่อสู้อยู่กับกรอม

โฮ่วโถวมีความชำนาญในการใช้ดาบอย่างมาก เซียวอวี๋คาดว่าเขาคงจะสามารถฆ่านักรบออร์คธรรมดาได้โดยการกวัดแกว่งดาบไม่กี่ครั้ง

อย่างไรก็ตาม กรอมนั้นคือเบรดมาสเตอร์....จ้าวแห่งดาบ แม้ว่าระดับของเขาจะยังต่ำอยู่ แต่ทักษะดาบของเขาก็หาคู่ต่อกรได้ยาก นอกจากนี้กรอมยังมีทักษะอยู่ถึง 3 อย่าง