WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 8

เซียวอวี๋ไม่ได้ออกไปข้างนอกเลยตลอด 2 - 3 ที่ผ่านมา ในขณะที่เขากำลังใช้ความคิดเกี่ยวกับรังของพวกโจร

เซียวอวี๋ได้ทำเครื่องหมายตำแหน่งที่ตั้งของรังโจรบนแผนที่ตามข้อมูลที่ฟ็อกซ์มอบให้ เขากำลังคิดถึงเรื่องยุทธวิธีและกลยุทธ์ในขณะที่เขารอคอยนักรบอีก 100 นายที่กำลังผลิตอยู่ เขารู้ว่าภารกิจชิ้นต่อไปจะไม่สามารถแก้ปัญหาได้ด้วยนักรบเพียง 30 นาย

พ่อบ้านหงส์พยายามคาดเดาความคิดของเซียวอวี๋เมื่อเขาพบว่าเซียวอวี๋ไม่ยอมออกจากห้องมา 2 - 3 วันแล้ว วันเวลาไหลผ่านไป เป็นไปได้ว่าแครี่ได้ส่งหน่วยสอดแนมหรือสายลับเข้าปะปนเข้ามาแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ การหลบหนีจะกลายเป็นเรื่องที่ยากมากยิ่งขึ้น

เขาพยายามโน้มน้าวบรรดานายหญิงอยู่หลายครั้งตลอดหลายวันมานี้ ทว่าพวกนางกลับมีจิตใจที่แน่วแน่อย่างยิ่ง นั่นทำให้เขาปวดหัวกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

พ่อบ้านหงส์แอบดูเซียวอวี๋ที่กำลังศึกษาแผนที่อยู่ภายในห้องขณะที่เขาพึมพำกับตัวเองไปด้วย "ฉันควรไปที่นี่ดีไหม? หรือจะเป็นที่นี่? อา...มีคนมากเกินไป....ทุ่งกว้างและเนินเขา...มันยากที่จะหลบหนีหากมีอะไรผิดพลาด..."

"เช่นนั้นเขาคงกำลังหาเส้นทางหลบหนี....และข้าเพียงคาดหวังไปเอง....เฮ้อ...."พ่อบ้านหงส์ถอนหายใจและเดินจากไป

ค่ายทหารได้ผลิตนักรบออร์ค 100 นายแล้ว รวมกับอีก 38 นาย ก่อนหน้า ตอนนี้เขามีนักรบออร์คอยู่ 138 นาย

ออร์คที่บาดเจ็บหนักทั้งสองนั้นยังไม่ฟื้นตัวดี พวกมันมีบาดแผลฉกรรจ์อยู่หลายแห่ง ดังนั้นมันจึงเป็นความคิดที่ไร้เดียงสาเกินไปที่คิดว่าบาดแผลจะฟื้นฟูในเวลาเพียงไม่กี่วัน

หากเซียวอวี๋มีผู้เยียวยา เช่นนั้นเขาคงรักษาบาดแผลออร์คเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็ว หรือไม่เช่นนั้นหากเขาสามารถสร้างวูดูเลาจน์และซื้อยาฟื้นฟูจากที่นั่นได้ มันก็จะสะดวกยิ่งขึ้น ตอนนี้เซียวอวี๋ยังไม่สามารถสร้างกระทั่งโรงตีเหล็กได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงสิ่งอื่น

"ฉันจะเริ่มดำเนินการเมื่อมีกองทัพนักรบออร์ค 300 นาย" เซียวอวี๋ตัดสินใจเกี่ยวกับการโจมตี

เขารู้ว่ามันจะมีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้นหลังจากที่เขาเลื่อนยศเป็นรองหัวหน้าหมู่ทหารได้แล้ว

เซียวอวี๋ออกจากห้องของเขา เมื่อเขากำหนดแผนการโจมตีได้แล้ว เขายืดกายบิดขี้เกียจเพื่อผ่อนคลาย เซียวอวี๋มองไปที่เมืองและแอบสาบานกับตัวเองว่าเขาจะไม่ยอมให้มันต้องถูกทำลายอย่างเด็ดขาด

นอกจากนี้ด้วยความช่วยเหลือของเกมแล้ว เขายังกำลังวางแผนที่จะขยายดินแดนและขึ้นเป็นลอร์ดที่แท้จริง

เขาออกเดินไปตามถนน เมื่อเดินไปสักพักเขาก็มองเห็นแสงไฟส่องออกมาจากห้องที่คุ้นเคย

"นั่นไม่ใช่ห้องของพี่สะใภ้สี่งั้นหรอ? เธอกำลังอาบน้ำ?" เขาทราบว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างอยู่ที่ห้องอาบน้ำนั่นแน่

ไอน้ำจำนวนมากลอยออกมาและไฟจะถูกจุดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีบางคนกำลังอาบน้ำอยู่

"เอายังไงดี? ไปดูหรือไม่? เป็นเรื่องผิดจรรยาบรรณอย่างมากสำหรับบุรุษยุคใหม่อย่างฉัน.....ฉันไม่สามารถทำตัวเหมือนกับเจ้าจอมล้างผลาญที่ชอบถ้ำมองหญิงสาว....."

เซียวอวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขากำลังเผชิญหน้ากับความขัดแย้งทางศีลธรรมอันดี! แม้ว่าเขาจะกล่าวว่าจะทำให้เหล่าพี่สะใภ้กลายเป็นผู้หญิงของเขา แต่เขาก็ยังมีห่วงเรื่องศีลธรรมอยู่ นี่ทำให้เขาลังเลเป็นอย่างมาก

******

อย่างไรก็ตามเขารู้สึกได้ถึงพลังงานจากส่วนล่างของเขาที่มันร้อนระอุขึ้นมายามเมื่อมองดูไอน้ำที่ลอยออกมา

"ฉันล่ะผิดหวังกับร่างกายของไอ้ตัวล้างผลาญนี่จริงๆ แค่เห็นไอน้ำออกมาก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว ฉันพึ่งหลุดมาที่โลกนี้และยังไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ มันเป็นไปโดยสัญชาตญาณ.....ดังนั้นถ้าฉันจะแอบดูสักหน่อยเพื่อตอบสนองความต้องการของร่างกายนี้ก็คงไม่เป็นอะไร หากจะโทษก็ต้องโทษเจ้าตัวล้างผลาญนั่น! ฉันจะทำอะไรได้อีกหากว่าร่างกายของเขาถูกกระตุ้น? เฮ้อ....ฉันคงไม่เหลือทางเลือกอื่นอีก....ไปเลยละกัน!"

เซียวอวี๋ตัดสินใจที่จะทำตามสิ่งที่หัวใจของเขาเรียกร้อง ซึ่งหากว่าวิญญาณของเซียวอวี๋คนเก่ามาเห็นฉากนี้เข้าล่ะก็ เขาคงจะคร่ำครวญ "แม้ว่านั่นจะเป็นร่างกายของฉัน แต่คนที่ควบคุมก็คือนายหรอกเฟ้ย!"

เซียวอวี๋กลืนน้ำลายอึกใหญ่และกวาดสายตามองโดยรอบ เมื่อพบว่าไม่มีคนอยู่เขาก็รีบออกวิ่งทันที เขาเปิดใช้วินด์วอร์คและเข้าสู่การล่องหน จากนั้นจึงค่อยๆเข้าใกล้สถานที่นั้นทีละก้าว

เขาเคลื่อนตัวเข้ามาหลบอยู่ที่มุม เท้าของเขาเหยียบลงบนก้อนหินเพื่อปีนขึ้นไป

มีไอน้ำลอยออกมาจากรูเล็กๆบนผนัง

เซียวอวี๋คนเก่าได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจเป็นอย่างมากเพื่อที่จะถ้ำมองเหล่าพี่สะใภ้ของเขาอาบน้ำ ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่เขาขุดหลุมมากมายภายในห้องน้ำเอาไว้ ซึ่งส่วนใหญ่มันก็ถูกปิดหรือซ่อมแซมไปแล้ว แต่มันยังคงมีบางส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่

และตอนนี้เซียวอวี๋กำลังใช้รูพิเศษนั่นอยู่ มันเป็นรูที่ดีที่สุดในการถ้ำมอง!

เซียวอวี๋เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองผ่านรูนั้นไป มันมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่และหญิงสาวที่งดงามปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

"เป็นพี่สะใภ้สี่! เป็นนางนั่นเอง! โอ้แม่เจ้า! เรือนร่างที่งดงามนั่น..." เซียวอวี๋รู้สึกตกตะลึงขณะที่เขามองดูฉากที่เบื้องหน้า เขาไม่แปลกใจเลยที่เซียวอวี๋คนเก่ายอมทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับการถ้ำมองเหล่าพี่สะใภ้อาบน้ำ! นับถือ! นับถือ!

แม้ว่าจะมองเห็นเรือนร่างเพียงครึ่งหนึ่ง แต่นั่นก็นับได้ว่าคุ้มค่าที่จะเสี่ยงแล้ว ผิวขาวผุดผ่องที่ราวกับหยก ส่วนโค้งเว้าที่งดงาม เพียงแค่นี้เขาก็ถูกสะกดแล้ว! เส้นผมสีดำที่ยาวสลวยราวกับเส้นไหม! เพียงสิ่งเหล่านี้ก็แทบเผาผลาญจิตวิญญาณของเซียวอวี่ในเวลาไม่กี่วินาที!

ในโลกเก่า เซียวอวี๋เคยเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้หญิงแต่ในภาพยนตร์ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นด้วยสองตาของตนเองในชีวิตจริง

อึก~

เซียวอวี๋กลืนน้ำลายอย่างช่วยไม่ได้

มีเสียงเบาๆดังขึ้นในลำคอของเขา แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะดึงดูดความสนใจจากพี่สะใภ้คนที่สี่ เสวี่ยซาหันควับกลับมามองหาแหล่งที่มาของเสียงทันที

เซียวอวี๋คืนสติกลับมา เขายังคงมีความกังวลเกิดขึ้นภายในจิตใจแม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพล่องหนก็ตาม เขาไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจของเสวี่ยซาอีกครั้ง

"มีอะไรงั้นหรือ?" มีอีกเสียงดังขึ้นภายในห้องอาบน้ำ

"ไม่มีอะไร ข้าเพียงแค่รู้สึกว่ามีบางคนกำลังจ้องมองพวกเราอยู่" เสวี่ยซาตอบกลับ นางนั้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ นั่นเป็นผลให้สายตาของนางคมกล้ากว่ามนุษย์ทั่วไป นางย่อมสามารถพบเห็นได้อย่างแน่นอนหากว่ามีบางคนกำลังแอบถ้ำมองพวกนางอยู่

"เจ้าสารเลวน้อยนั่นยังคงกังวลอยู่กับชีวิตของตนเอง แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ได้อยู่แถวนี้" มีอีกเสียงกล่าวขึ้น

ฟังจากเสียงแล้ว เซียวอวี๋ก็คาดว่าผู้ที่กล่าวน่าจะเป็นพี่สะใภ้ 5 ซื่อเหวิน

เขาไม่ได้คาดคิดว่าพวกนางจะอาบน้ำอยู่ที่นี่ เป็นโชคดีของเขาที่ในคืนนี้เขาจะได้ดูสาวงามอาบน้ำถึง 2 นาง เซียวอวี๋เกือบจะเป็นลมเพราะความสุข

อย่างไรก็ตาม เขากลับอยู่ในตำแหน่งที่มองไม่เห็นพี่สะใภ้ 5 จึงทำได้เพียงมองดูเสวี่ยซาเพียงเท่านั้น

"ถ้ามันมีอีกหลุมละ่ก็...." เซียวอวี๋รู้สึกโล่งใจที่พบว่าเสวี่ยซาตรวจไม่พบร่องรอยของเขา ดังนั้นเขาจึงยังคงมองดูฉากด้านในต่อไป

"ฮึ่ม! พูดถึงเจ้าสารเลวน้อยนั่นแล้ว....แม้ว่าสถานการณ์ภายในดินแดนจะเลวร้ายอย่างยิ่ง เขาก็ยังคงทำเพียงยืนมองอยู่วงนอก ไม่ยื่นมือช่วยเหลือใดๆเลย! ที่เจ็บใจที่สุดก็คือ เจ้าสารเลวน้อยนั่นเอาพวกเราไปเดิมพันแล้วแพ้! เจ้าคนไม่เอาไหน!" เสวี่ยซาสาปแช่งเซียวอวี๋ด้วยความโกรธ เซียวอวี๋นั้นไม่ได้ใส่ใจกับการสาปแช่งของเธอ ตอนนี้จิตใจเขาจดจ่ออยู่กับภูเขาสีขาวทั้งสองลูกนั่น อีกอย่างนางยังไม่ได้สาปแช่งเขา นางเพียงสาปแช่งเซียวอวี๋คนเก่าต่างหาก

"ไม่ต้องเอ่ยถึงเขาแล้ว พวกเราเป็นสะใภ้ของตระกูลเซียวและข้าจะซื่อสัตย์กับตระกูลตราบจนวินาทีสุดท้าย ข้ายินยอมตายที่นี่เสียดีกว่าต้องทำให้ชื่อเสียงของตระกูลต้องมัวหมอง ช่างมันเถอะ...พี่สี่ ข้าได้ยินมาว่าบิดาของท่านเป็นแม่ทัพ เหตุใดท่านถึงไม่กลับไปที่ตระกูลและแต่งงานใหม่กันล่ะ? ท่านย่อมมีชีวิตที่สุขสบายหากออกจากตระกูลเซียว" ซื่อเหวินกล่าวแนะนำเสวี่ยซา

เสวี่ยซาทำหน้าบึ้ง "ข้าไม่ต้องการกลับไปที่นั่นอีก ไม่มีผู้ใดในที่นั้นยินดีเมื่อข้ากลับไปแน่ สามีของข้าเป็นคนดี แต่โชคร้าย....ข้าไม่รู้ว่าทำไมลูกหลานของตระกูลเซียวที่เป็นคนดีถึงได้จากไปเร็วนัก แต่บุตรชายที่เหลืออยู่คนสุดท้ายกลับ...."

ซื่อเหวินทอดถอนใจ "นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เหล่าพี่ชายในตระกูลของข้าเองก็มีหลายคนที่เป็นเช่นนี้"

"ช่างโชคร้าย พี่สาวคนอื่นๆต่างล้วนไม่ยอมจากไป ยังมีเด็กคนนั้นอีก แม้ว่าจะเป็นเด็กหญิงก็ตาม นางก็ยังเป็นสายเลือดของตระกูลเซียว"เสวี่ยซากล่าวเสริม

เซียวอวี๋กระซิบกับตนเองเมื่อฟังบทสนทนาของเหล่าหญิงสาว "พี่สะใภ้สองนางก็เกินพอแล้ว จะต้องปกป้องพวกนางและทำให้พวกนางขึ้นสวรรค์! ไม่ใช่สิ! มีความสุข!"

เสวี่ยซาและซื่อเหวินลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำและสวมเสื้อผ้า

"โอ้ขุ่นพระ!" เซียวอวี๋จิตวิญญาณลุกโชนทันที นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นร่างเปลือยเปล่าแบบเต็มๆตา เขาเผลอเอาหัวพิงผนังด้วยความตื่นเต้น

"ใครอยู่ตรงนั้น!" ประสาทสัมผัสของเสวี่ยซากลับดีเกินคาด

เซียวอวี๋ทราบว่าตำแหน่งของเขาถูกเปิดเผยแล้ว เขากระโดดลงมาและรีบวิ่งกลับห้องโดยใช้วินด์วอร์คอย่างรวดเร็ว

พ่อบ้านหงส์ได้ตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าห้องของเซียวอวี๋และเหล่าพี่สะใภ้นั้นได้ถูกแยกจากกันโดยสมบูรณ์ ซึ่งหากว่าเป็นเมื่อก่อน เซียวอวี๋ย่อมไร้หนทางหลบหนี แต่นี่ไม่ใช่เซียวอวี๋คนเก่า

ในเวลาเดียวกัน เสวี่ยซาที่ใช้ผ้าเช็ดตัวห่อหุ้มเรือนร่างก็พุ่งร่างออกมาพร้อมด้วยดาบที่อยู่ในมือ นางกระโดดไปตามหลังคาเพื่อสอดส่อง แต่ก็ไม่พบเห็นผู้ใด ดวงตาที่เย็นชาของนางสาดประกายไปที่คฤหาสน์ของเซียวอวี๋ทันที

แต่ตอนนี้เซียวอวี๋ได้อยู่ภายในห้องของเขาเรียบร้อยแล้ว เขาปีนขึ้นไปบนเตียงและห่อตัวด้วยผ้าห่มผืนยักษ์

ปัง!

ประตูถูกถีบเปิดเข้ามาอย่างรุนแรง

เซียวอวี๋ขยี้ตาอย่างงัวเงียขณะที่ค่อยๆยันกายขึ้นพิงหัวเตียง ทันใดนั้นเขาก็แกล้งทำเป็นตกใจ "พี่สะใภ้ นี่ท่านกำลังจะทำอะไร?!"

เสวี่ยซามองดูเซียวอวี๋ด้วยความสงสัย เจ้าสารเลวน้อยนี่ไม่ควรจะกลับมาได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ นางประเมินด้วยความว่องไวของนางอย่างสงสัย

"เจ้าไปที่ใดมา?" เสวี่ยซาเอ่ยปากถามขณะที่ชี้ดาบในมือตรงไปยังเซียวอวี๋

เซียวอวี๋แกล้งแสดงท่าทีตกอยู่ในอาการสั่นกลัว "นะ.นี่...พี่สะใภ้สี่ ท่านต้องการสิ่งใดหรือ? ข้านอนหลับอยู่และท่านก็พังประตูเข้ามาในห้องของข้า ข้ายังไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้น......ท่านจะขืนใจข้าหรือ....อา หากว่ามีข่าวลือแพร่สะพัดออกไป แล้วข้าจะสามารถสู้หน้าประชาชนในเมืองได้อย่างไรกัน?..."

การแสดงออกของเซียวอวี๋ราวกับเด็กหญิงตัวน้อยๆที่กำลังจะถูกโจรป่าที่โหดร้ายข่มขืนอย่างไรอย่างนั้น

"เจ้า....เจ้า! เจ้าสวมใส่เสื้อผ้าอยู่หรือไม่?" เสวี่ยซาจ้องเซียวอวี๋เขม็ง ขณะที่หน้าอกของเธอขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจของเธอ อา นี่จะต้องเป็นช่วงเวลาที่พระเจ้าประทานมาให้อย่างแน่นอน!

"ข้ามีเพียงตัวเปล่าเล่าเปลือย พี่สะใภ้ กล่าวตามตรง ข้านั้นชอบที่จะเปลือยกายตอนนอนอย่างยิ่ง อืมม....เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของข้า ข้าจะให้ท่านชมดู!"

เซียวอวี๋สลัดผ้าห่มออกทันทีที่เขากล่าวจบ

เสวี่ยซาเบนหน้าไปด้านข้างขณะที่ใบหน้าย้อมไปด้วยสีแดง "เจ้าคนทราม!"

"พี่สะใภ้สี่ นี่ไม่ยุติธรรมสำหรับข้าเลย! ท่านเป็นคนบุกรุกเข้ามาในห้องของข้าแล้วยังด่าว่าข้านั้นเป็นคนทรามอีก!" เซียวอวี๋บีบน้ำตา แต่ในขณะเดียวกันดวงตาของเขาก็กวาดมองไปทั่วเรือนร่างของนาง นางห่อหุ้มเรือนร่างด้วยผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวและเส้นผมที่เปียกชื้น หยดน้ำที่ไหลลงมาค่อยๆซึมลงบนผ้าเช็ดตัว

อึก~ เซียวอวี๋อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

"ข้าจะจัดการกับเจ้าทีหลัง!" เสวี่ยซาตระหนักได้ว่าเธอยังไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า เธอหันหลังและวิ่งออกไปทันที

"จิ๊จิ๊!.....แม่สาวน้อย คิดจะมาประลองกับนายท่านผู้นี้หรือ? ฮ่าฮ่าฮ่า" เซียวอวี๋กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจหลังเสวี่ยซาจากไปแล้ว

...........

..........

เซียวอวี๋ตื่นขึ้นตอนรุ่งเช้า ขณะที่เขาจะต้องออกไปทำภารกิจปล้นพวกโจร เซียวอวี๋มีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาและดินแดนมากขึ้นหลังจากที่ได้เติมแรงใจไปเมื่อวาน

ฟ็อกซ์กำลังนำทาง

ตามข้อมูลของฟ็อกซ์แล้ว โจรกลุ่มนี้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ พวกมันมีกันราวๆสี่ถึงห้าร้อยคน นอกจากนี้ผู้นำของพวกมันยังเคยเป็นแม่ทัพที่หนีสงคราม

"ฉันจะได้รับค่าคุณความดีเพียงพอต่อการเลื่อนยศได้แน่ หากว่าสังหารพวกมันทั้งหมด"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามนักแปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล