บทที่ 2: ค่าสถานะขยะ? คำตัดสินแห่งโชคชะตา!

บทที่ 2: ค่าสถานะขยะ? คำตัดสินแห่งโชคชะตา!

จีเย่ตกอยู่ในภวังค์ความพินิจพิจารณา เขามองไปรอบๆ สายตากวาดมองรูปปั้นทั้งเจ็ดทีละรูป

จนกระทั่งเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งนาทีในการนับถอยหลัง เขาจึงตัดสินใจได้

“เลือกอาชีพ... หัวขโมย!”

หลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลาออกจากโรงเรียนและทำงานเพื่อเลี้ยงดูตัวเองและน้องชาย

ในช่วงเวลาหลายปีนั้น จีเย่ใช้ชีวิตเหมือนหนูในท่อระบายน้ำ ที่ซึ่งการต่อสู้และการดวลมีดเป็นเรื่องปกติพอๆ กับการกินการดื่ม

เขารู้ดีว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องมีเกียรติ แต่ในฐานะพี่ชาย เขาต้องกัดฟันกลืนความภาคภูมิใจ และบังคับตัวเองให้ก้าวเดินต่อไป

จนกระทั่งเขาได้พบกับผู้มีพระคุณในภายหลัง ชีวิตของเขาจึงค่อยๆ เริ่มดีขึ้น

ตอนนี้ เมื่อเข้าสู่เกม อาชีพหัวขโมยนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้เห็นตัวเองในอดีต

ความมืดมนในช่วงปีเหล่านั้นคืออดีตที่เขาไม่อยากแตะต้อง

แต่มันคือประสบการณ์เหล่านั้นเองที่สอนให้เขารู้จักความอดทน การสังเกต และความเด็ดขาด

การเลือกอาชีพหัวขโมยไม่ใช่การจมปลักอยู่กับอดีต

แต่มันคือการต้องการมอบตอนจบแบบใหม่ให้กับตัวเองที่เคยสิ้นหวังในอดีต ในโลกเสมือนจริงแห่งนี้!

“การเลือกอาชีพเสร็จสิ้น ผู้เล่นทุกคนที่เข้าสู่ แดนเทพเจ้า จะได้รับการปลุกพรสวรรค์ติดตัวที่ไม่ซ้ำใคร ซึ่งสามารถตรวจสอบได้หลังจากเข้าสู่เกม”

“นับถอยหลัง 10, 9, 8...”

“ผู้เล่น อาเลียส ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 8869 พรสวรรค์ของคุณได้รับการปลุกแล้ว และกระเป๋าของขวัญเริ่มต้นได้ถูกวางไว้ในพื้นที่กระเป๋าสัมภาระของคุณแล้ว”

แสงสีขาววาบผ่านไป และเมื่อทัศนวิสัยของจีเย่ชัดเจนขึ้น เขาก็มาถึงหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีแสงแดดสดใส

แสงสีขาวพุ่งลงมาอย่างต่อเนื่องรอบๆ ตัว ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้เล่นคนอื่นๆ ที่มาถึงหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 8869 เช่นเดียวกับเขา

เพียงชั่วพริบตา ผู้คนรอบตัวจีเย่ก็แออัดกันหนาแน่นถึงสามชั้น ทั้งด้านในและด้านนอก เบียดเสียดเขาจนแทบจะหายใจไม่ออก

“ในที่สุดก็ได้เข้ามา! สมกับที่เป็นความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ ความรู้สึกในการสัมผัสเหมือนกับความจริงไม่มีผิด!”

“เชี่ยเอ๊ย! คนเยอะมาก! มีใครสนใจคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกันไหม?”

“พวกนายหยุดดันได้ไหม! เราจะถูกทับตายกันหมดแล้ว!”

“เดี๋ยว... เราทุกคนต้องดูทื่อๆ แบบนี้ในหมู่บ้านเริ่มต้นเลยเหรอ?”

“พี่ชาย พี่ตัวหอมจังเลย~”

“ไปให้พ้นทางเลย! ฉันจะไปฆ่ามอนสเตอร์เพื่อเพิ่มระดับ!”

จีเย่ใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี ใช้เวลาเต็มๆ สิบนาทีเพื่อเบียดเสียดตัวเองออกมาจากฝูงชน

เหล่าเอ็นพีซีสิบกว่าคนในหมู่บ้านเริ่มต้นถูกล้อมรอบด้วยผู้เล่นอย่างสมบูรณ์แล้ว

ถ้าเขาต้องการเพิ่มระดับ มันจะปลอดภัยกว่าถ้าออกไปนอกหมู่บ้านเพื่อต่อสู้กับมอนสเตอร์ก่อน

“ก่อนหน้านั้น ฉันควรตรวจสอบแผงข้อมูลส่วนตัวก่อน”

ชื่อเล่น: อาเลียส

ระดับ: 0

อาชีพ: ผู้ฝึกหัดหัวขโมย

พลังชีวิต: 10

มานา: 30

โจมตีกายภาพ: 2

โจมตีเวทมนตร์: 2

ป้องกันกายภาพ: 1

ป้องกันเวทมนตร์: 1

ความเร็ว: 1

พละกำลัง: 1 (พละกำลังหนึ่งแต้มเท่ากับพลังโจมตีกายภาพสองแต้มและพลังป้องกันกายภาพหนึ่งแต้ม)

กายภาพ: 1 (กายภาพหนึ่งแต้มเท่ากับพลังชีวิตสิบแต้ม)

จิตวิญญาณ: 3 (จิตวิญญาณหนึ่งแต้มเท่ากับมานาสิบแต้ม)

สติปัญญา: 1 (สติปัญญาหนึ่งแต้มเท่ากับพลังโจมตีเวทมนตร์สองแต้มและพลังป้องกันเวทมนตร์หนึ่งแต้ม)

ความคล่องตัว: 1 (ความคล่องตัวหนึ่งแต้มเท่ากับความเร็วหนึ่งแต้ม)

หมายเหตุ: ค่าเฉลี่ยปกติของผู้ใหญ่คือ 5 ค่าสถานะส่วนบุคคลใน แดนเทพเจ้า ถูกสร้างขึ้นโดยการสแกนสมรรถภาพทางกายในโลกแห่งความเป็นจริง

ทักษะ: เนตรหยั่งรู้: สามารถตรวจสอบข้อมูลของมอนสเตอร์ที่ระดับสูงกว่าตนเองไม่เกิน 10 ระดับ

โชค: 0

ชื่อเสียง: 0

พรสวรรค์: คำตัดสินแห่งโชคชะตา: เมื่อสังหารเป้าหมายที่มีระดับไม่ต่ำกว่าตนเอง มีโอกาส 1% ที่จะปล้นชิงค่าสถานะบางส่วนของเป้าหมาย สำหรับทุกๆ บอสที่สังหารซึ่งแข็งแกร่งกว่าคุณ 5 ระดับ โอกาสจะเพิ่มขึ้น 1% การสังหารบอสมีโอกาสปล้นชิงพรสวรรค์และทักษะของเป้าหมายได้!

ค่าประสบการณ์: 0 / 1000

เมื่อเห็นค่าสถานะห้ามิติของเขา จีเย่ก็เงียบไปทันที

เดิมทีเขาหวังว่าจะได้แสดงฝีมือในเกมและหาเงินเพื่อช่วยจุนเจือครอบครัว

เขาไม่คาดคิดว่าเกมจะสร้างค่าสถานะจากการสแกนสภาพร่างกายในโลกความจริงของเขา

เขาทรมานจากโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง โดยไม่มีความรู้สึกใดๆ ตั้งแต่ช่วงคอลงไป จึงไม่แปลกที่ค่าสถานะทั้งหมดของเขา ยกเว้นจิตวิญญาณ จะเป็น 1 แต้ม...

สิ่งเดียวที่น่าดีใจ... อาจจะเป็นการที่ค่าสถานะจิตวิญญาณของเขาไม่ได้ตกลงไปเหลือ 1 แต้ม

แต่พลังชีวิตของเขามีเพียง 10 แต้ม ทั้งพลังป้องกันและความเร็วก็อยู่ที่ 1 แต้มด้วยเช่นกัน

ด้วยค่าสถานะขยะแบบนี้ เขาคงจะถูกฆ่าตายในการโจมตีครั้งเดียว ก่อนที่จะทันได้ขยับตัวเข้าหามอนสเตอร์เลยด้วยซ้ำ ใช่ไหม?

เมื่อคิดได้ดังนี้ เมื่อจีเย่เห็นคำอธิบายพรสวรรค์ คำตัดสินแห่งโชคชะตา ประกายในดวงตาของเขาก็พลันสว่างขึ้นอีกครั้ง

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้เล่นเกมมากนัก แต่เขาก็บอกได้ว่าพรสวรรค์นี้ดูเหมือนจะดีมาก

แต่สิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจคือ การพยายามต่อสู้กับมอนสเตอร์ด้วยค่าสถานะปัจจุบันของเขา ไม่ต่างอะไรกับการเอาไข่ไปกระทบหิน

“ฉันควรทำยังไงดี? รอให้ฝูงชนแยกย้ายกันไปแล้วไปที่หมู่บ้านเริ่มต้นเพื่อรับเควสต์ประจำวันเหรอ?”

จีเย่ขมวดคิ้ว คิดถึงการทำเควสต์ให้สำเร็จเพื่อเพิ่มระดับ รับแต้มสถานะอิสระ แล้วค่อยออกไปสู้กับมอนสเตอร์หลังจากเพิ่มแต้มแล้ว

แต่มองไปที่หมู่บ้านเริ่มต้นที่ยังคงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนและไม่มีแม้แต่ที่ให้ก้าวเดิน เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง

“เดี๋ยว... ฉันลืมเรื่องนั้นไปได้ยังไง?”

เมื่อนึกอะไรบางอย่างได้ จีเย่รีบเปิดพื้นที่กระเป๋าสัมภาระและเห็นกระเป๋าของขวัญเริ่มต้นวางอยู่นิ่งๆ ในช่องแรก

“คุณเปิดกระเป๋าของขวัญเริ่มต้นและได้รับ กริชไม้ 1 เล่ม, ชุดผ้า 1 ชุด เนื่องจากค่าสถานะของคุณต่ำ จึงมีการมอบหนังสือทักษะ ซ่อนตัว ให้เป็นกรณีพิเศษ 1 เล่ม”

กริชไม้: โจมตีกายภาพ +2

ชุดผ้า: ป้องกันกายภาพ +1

จีเย่เลื่อนสายตา และค่าสถานะของไอเทมเริ่มต้นทั้งสองชิ้นก็ปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

เมื่อเขามองไปที่หนังสือทักษะในช่องที่สาม ซึ่งเป็นสีดำสนิทพร้อมเงาเลือนลางบนหน้าปก ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

หนังสือทักษะ: ซ่อนตัว

คำอธิบายทักษะ: เข้าสู่สถานะซ่อนตัว ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลง 30% สิ้นเปลืองมานา 1 หน่วยต่อวินาที ระยะเวลา 3 นาที

คูลดาวน์: 1 นาที

อาชีพที่ต้องการ: หัวขโมย

หมายเหตุ: การโจมตีหรือการถูกโจมตีจะทำให้หลุดออกจากสถานะซ่อนตัว เป้าหมายที่มีระดับสูงกว่าคุณ 10 ระดับ หรือเป้าหมายที่มีทักษะประเภทตรวจจับอาจมองเห็นร่องรอยได้

“ของดี! เรียนรู้ซะ...”

เพียงจีเย่คิด หนังสือทักษะก็กลายเป็นลำแสงสีดำและหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

เขาเปิดแผงทักษะ และแน่นอนว่าไอคอน ซ่อนตัว ได้ปรากฏขึ้นแล้ว

โดยไม่ลังเล จีเย่สวมใส่กริชไม้และชุดผ้าเริ่มต้น จากนั้นจึงหันหลังและมุ่งหน้าออกไปนอกหมู่บ้าน

ไม่ว่าค่าสถานะของเขาจะอ่อนแอแค่ไหน เขาจะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าได้ถ้าไม่เริ่มก้าวแรก!

นอกจากนี้ ในที่สุดเขาก็ได้รับความรู้สึกกลับคืนมาในแดนเทพเจ้าแห่งนี้ ดังนั้นเขาจึงอยากจะสร้างชื่อเสียงให้ยิ่งใหญ่...

นอกหมู่บ้านเป็นทุ่งหญ้าที่ค่อนข้างกว้าง ที่ซึ่งมีไก่ป่าจำนวนมากกำลังถูกผู้เล่นรุมล้อม

พวกมันถูกเรียกว่าไก่ป่า แต่พวกมันสูงอย่างน้อยครึ่งเมตร

ลำตัวปกคลุมด้วยขนสีขาว มีกรงเล็บและจะงอยปากสีดำ ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายคมกล้า

ไก่กาขาว

ระดับ: 1

พลังชีวิต: 100

โจมตี: 12

ป้องกัน: 6

ความเร็ว: 7

คำอธิบาย: อย่าดูถูกมันเพียงเพราะมันเป็นไก่ กรงเล็บและจะงอยปากที่แหลมคมของมันมีพลังมหาศาล

เมื่อใช้เนตรหยั่งรู้ ข้อมูลของไก่กาขาวก็เด้งขึ้นมา

จีเย่อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก ด้วยร่างกายของเขา เขาต้องถูกไก่กาขาวจิกตายในการโจมตีครั้งเดียวอย่างแน่นอน

ในความเป็นจริง ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แสงสีขาววาบขึ้นบนทุ่งหญ้าเป็นระยะๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้เล่นคนอื่นๆ ที่ถูกไก่กาขาวจิกจนตายและถูกส่งกลับไปยังหมู่บ้านเริ่มต้น

ด้วยค่าสถานะเฉลี่ยเพียง 5 แต้ม อาจกล่าวได้ว่าพลังโจมตีกายภาพและพลังป้องกันกายภาพของผู้เล่นส่วนใหญ่คงเทียบไม่ได้เลยกับไก่ป่าพวกนี้

ประกอบกับความจริงที่ว่าผู้เล่นปกติมีพลังชีวิตเพียง 40 หรือ 50 แต้ม ในขณะที่ไก่กาขาวมีพลังชีวิตถึง 100 แต้ม

และด้วยความเร็วที่สูงถึง 7 แต้มอย่างน่าตกใจ มันจึงไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นธรรมดาจะรับมือได้ง่ายๆ โดยธรรมชาติ!

“บ้าเอ๊ย! นี่มันมอนสเตอร์ระดับ 1 จริงๆ เหรอ? ความตายครั้งแรกของฉันเสียไปแล้ว!”