บทที่ 3: หีบสมบัติระดับเหล็กดำ

บทที่ 3: หีบสมบัติระดับเหล็กดำ

“ทำไมพวกคุณทำแบบนี้ล่ะ? พวกเราเจอไก่ป่าตัวนั้นก่อนนะ!”

“อย่าไร้เดียงสานักเลยน้องสาว ใครคว้าได้ก่อนก็เป็นของคนนั้นแหละ!”

จีเย่กวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่าจำนวนผู้เล่นนั้นมีมากกว่าจำนวนไก่กาขาวเสียอีก

ทันทีที่ไก่กาขาวเกิดใหม่ มันจะถูกผู้เล่นเจ็ดถึงแปดคนเล็งเป้าไว้ทันที

ไก่กาขาวมีความเร็ว 7 แต้ม ซึ่งเร็วกว่าผู้เล่นส่วนใหญ่เล็กน้อย

ประกอบกับความจริงที่ว่าไก่ป่าเหล่านี้สามารถกระพือปีกบินในระดับความสูงต่ำหนึ่งถึงสองเมตรได้ จึงไม่เป็นการกล่าวเกินจริงเลยที่จะบอกว่าพื้นที่นอกหมู่บ้านเริ่มต้นนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

จีเย่เช็ดเหงื่อเย็นๆ ที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผากของเขา และหันหลังเดินตรงไปยังป่าบริเวณเนินเขาที่อยู่ไม่ไกล

ผู้เล่นเหล่านี้บ้าคลั่งเกินไปแล้ว ถ้าเขาต้องรออยู่ที่นี่จริงๆ เขาไม่รู้เลยว่าจะถึงคิวของเขาเมื่อไหร่!

“ในสามสิบหกกลยุทธ์ การหนีคือยอดกลยุทธ์!”

ผู้เล่นบางคนสังเกตเห็นจีเย่และคนอื่นๆ อีกสองสามคนมุ่งหน้าไปยังป่า และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ

“ดีเลย... พวกมือใหม่มาเพิ่มอีกแล้ว พวกเขาคิดจริงๆ เหรอว่าการฆ่ามอนสเตอร์ระดับสูงกว่าตัวเองในแดนเทพเจ้ามันง่ายขนาดนั้น?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ๆ ก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน

“ใครจะไปรู้ล่ะ? เมื่อกี้ฉันเพิ่งเข้าไปในป่ามา และก็ถูกฆ่าตายในทันทีทั้งที่ยังไม่เห็นมอนสเตอร์เลยด้วยซ้ำ!”

“แดนเทพเจ้านี่มันวิปริตเกินไปแล้ว ผู้พัฒนาไม่มีสมองหรือไง?”

“ฉันเข้ามาที่นี่ได้ยี่สิบนาทีแล้ว ยังฆ่าไก่ไม่ได้สักตัวเลย!”

ชายร่างกำยำไว้เคราสบถออกมาขณะที่เขาเงื้อดาบไม้เริ่มต้นและฟันไปที่ไก่กาขาวที่เพิ่งเกิดใหม่ใกล้ๆ

ใครจะไปรู้ว่าไก่ตัวนั้นจะกระพือปีกหลบ ทำให้ดาบไม้ไปฟาดลงบนศีรษะของหนุ่มผมบลอนด์ท่าทางโอหังที่อยู่ใกล้ๆ อย่างจัง!

หนุ่มผมบลอนด์ตกใจและรีบหลบเพื่อป้องกันการโจมตีซ้ำ ในขณะที่ผู้เล่นอีกสองคนข้างๆ เขาตำหนิชายคนนั้นอย่างโกรธแค้น

“แกกล้าดีนี่ยังไง! แกกล้าโจมตีคนของตระกูลอ้าวซื่อของพวกเรางั้นเหรอ!”

การแสดงออกของผู้เล่นรอบข้างเปลี่ยนไปเล็กน้อย และมุมปากของชายไว้เคราก็กระตุกขณะที่เขาสบถให้กับความซวยของตัวเอง

ตระกูลอ้าวซื่อค่อนข้างมีชื่อเสียงในวงการเกมออนไลน์ แม้ว่าชื่อเสียงของพวกเขาจะไม่ค่อยดีนักก็ตาม...

ในอีกด้านหนึ่ง จีเย่ไม่รับรู้ถึงความขัดแย้งที่เกิดขึ้นบนทุ่งหญ้า

เมื่อเขาเดินลึกเข้าไป ฝีเท้าของเขาก็ค่อยๆ ช้าลง และเขาเพิ่มความระมัดระวังขึ้นสู่ระดับสูงสุด

ป่าแห่งนี้ไม่หนาทึบนัก แต่พุ่มไม้ที่สูงใหญ่บดบังแสงแดด และพุ่มไม้ที่ขึ้นอยู่ทั่วไปก็ขัดขวางสายตาของเขาอย่างรุนแรง

พร้อมกับเสียงกรีดร้องสองสามครั้ง ผู้เล่นเหล่านั้นที่เข้ามาในป่าในเวลาไล่เลี่ยกับเขาทั้งหมดก็กลายเป็นแสงสีขาวและกลับสู่หมู่บ้านเริ่มต้น

จีเย่ขมวดคิ้ว ความจริงที่ว่ามอนสเตอร์ในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้จะโจมตีผู้เล่นก่อนเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้คาดคิดไว้...

ในวินาทีต่อมา ความรู้สึกถึงวิกฤตที่อธิบายไม่ได้ก็จู่โจมมาจากทางด้านหลัง

รูม่านตาของจีเย่หดตัวลงอย่างรวดเร็ว เขาตีลังกาไปข้างหน้า และร่างทั้งร่างของเขาก็เลือนลางลงทันทีเมื่อเขาเข้าสู่สถานะซ่อนตัว

ซ่อนตัว ทำงาน!

เมื่อเขาหันกลับไปมอง เขาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นกระต่ายสูงครึ่งเมตรตัวหนึ่งร่อนลงตรงจุดที่เขาเพิ่งอยู่ ฟันหน้าขนาดใหญ่สองซี่ของมันวาววับไปด้วยประกายเย็นเยียบ

กระต่ายตัวนี้มีขนสีขาวเทาทั่วตัว หลังจากลงสู่พื้น มันก็กวาดมองไปทางซ้ายและขวา ดูเหมือนจะสับสนว่าทำไมจีเย่ถึงหายตัวไปอย่างกะทันหัน

หลังจากหยุดนิ่งไม่ถึงสองวินาที กระต่ายตัวนั้นก็พุ่งลงไปในพุ่มไม้

มันพุ่งตรงไปยังผู้เล่นอีกคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งพยายามจะฆ่ามอนสเตอร์ระดับสูงเช่นกัน

กระต่ายขนเทา

ระดับ: 2

พลังชีวิต: 180

โจมตี: 18

ป้องกัน: 8

ความเร็ว: 10

คำอธิบาย: กระต่ายในป่า มีจำนวนมหาศาล คุณไม่เคยได้ยินเหรอว่าแม้แต่กระต่ายก็ยังกัดเมื่อมันจนตรอก?

“มอนสเตอร์ระดับ 2! โจมตีกายภาพ 18 ความเร็ว 10 ไม่ใช่คนที่จะไปแหย่ได้ง่ายๆ เลย!”

เมื่อมองไปที่ค่าสถานะของกระต่ายขนเทา จีเย่อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างและสูดลมหายใจเข้า

ถ้าเขาไม่ได้ตอบสนองอย่างรวดเร็วเมื่อสักครู่ เขาคงจะตายและกลับไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นไปแล้ว!

“ฉันควรทำยังไงดี? แดนเทพเจ้านี่ไม่เหลือเส้นทางให้ผู้เล่นที่มีค่าสถานะต่ำอย่างฉันมีชีวิตรอดเลยเหรอ!”

จีเย่เค้นสมองจนรู้สึกปวดหัว

ในเวลาไม่ถึงสามสิบวินาที มานา 30 แต้มของเขาก็หมดเกลี้ยง และเขาถูกบังคับให้ออกจากสถานะซ่อนตัว

จีเย่ไม่อยากกลับไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นที่แออัด เขาจึงทำได้เพียงเดินเลาะตามต้นไม้และเดินอย่างระมัดระวังไปยังส่วนลึกของป่าทึบ

ระหว่างทาง เขาพบกระต่ายขนเทาอีกสองสามตัว และยังได้พบมอนสเตอร์ระดับ 3 ซึ่งก็คือแพะภูเขาขาว

จีเย่รู้ดีว่าค่าสถานะของเขาอ่อนแอแค่ไหน ถ้ามอนสเตอร์พวกนี้แค่สะกิดเขา มันอาจจะพรากชีวิตเขาไปได้เลย!

ด้วยความหวาดระแวง เขาใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงก่อนจะมาถึงอีกด้านหนึ่งของเนินเขาจากป่า

ในช่วงเวลานี้ เขาเกือบจะถูกพบหลายครั้ง แต่โชคดีที่เขามีทักษะเทพอย่างการซ่อนตัว ซึ่งช่วยให้เขาเปลี่ยนอันตรายเป็นความปลอดภัยได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ประสบการณ์ที่ตึงเครียดและน่าตื่นเต้นเช่นนี้ทำให้จีเย่นึกถึงวันคืนในอดีตที่เขาต้องใช้ชีวิตอยู่บนคมดาบ

ป่าที่ด้านหลังเนินเขาเริ่มเบาบางลง แต่สิ่งมีชีวิตที่กระจายอยู่ที่นี่คือหมูป่าระดับ 5!

เมื่อมองดูหมูป่าสีน้ำตาลที่สูงเกือบสองเมตรพร้อมกับเขี้ยวที่ยื่นออกมา ลมหายใจของจีเย่ก็ค่อยๆ ช้าลง

บนแผงข้อมูลส่วนตัวของเขา เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ในการต่อสู้ มานาของเขาจึงค่อยๆ ฟื้นฟูในอัตรา 1 แต้มทุกๆ 10 วินาที

จีเย่หลบอยู่หลังโขดหิน สังเกตเส้นทางการสำรวจข้างหน้า

ทันใดนั้น เขาก็เห็นบางอย่างจากหางตา

เขาเห็นว่าข้างๆ หมูป่าที่กำลังนอนอาบแดดอยู่ไม่ไกล มีหีบสีดำวางอยู่นิ่งๆ ในดงหญ้าข้างโขดหิน!

“หีบสมบัติ? เกมนี้มีหีบสมบัติด้วยเหรอ!”

ประกายตาของจีเย่วาววับ เนื่องจากเขาเคยเล่นเกมมาบ้าง เขาจึงรู้ดีว่าหีบสมบัติมักจะบรรจุของดีไว้เสมอ

เขามองไปที่หีบสีดำที่ค่อนข้างลับตา จากนั้นก็มองไปที่หมูป่าที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงเมตร

นอกจากโขดหินที่สูงกว่าเมตรหนึ่งแล้ว ต้นไม้ที่ใกล้ที่สุดระหว่างหมูป่าและหีบก็อยู่ห่างออกไปถึงยี่สิบเมตร

ถ้าเขาเปิดหีบแล้วเกิดเสียงดัง หรือหลุดออกจากสถานะซ่อนตัวแล้วถูกหมูป่าพบเข้า มันจะเป็นทางตันอย่างแน่นอน!

“ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้ ยิ่งสถานการณ์คับขันเท่าไหร่ ก็ยิ่งรีบร้อนไม่ได้เท่านั้น”

จีเย่ระงับความคิดของเขา มองไปที่มานาที่ฟื้นฟูจนเต็ม กัดฟันเข้าสู่สถานะซ่อนตัว และย่องไปที่หีบสมบัติ

ถ้าไม่มีหีบใบนี้ เขาอาจจะใช้การซ่อนตัวสำรวจรอบๆ หมู่บ้านเริ่มต้นต่อไป

แต่ในเมื่อเขาพบมันแล้ว หีบใบนี้ก็คุ้มค่าที่จะเสี่ยง!

ค่าสถานะจิตวิญญาณเริ่มต้นของจีเย่มีเพียงสามแต้ม มานา 30 แต้ม และทักษะซ่อนตัวใช้มานาหนึ่งแต้มต่อวินาที

เมื่อคำนวณจากอัตราการฟื้นฟูมานา 1 แต้มทุกสิบวินาที เขามีเวลาอย่างมากที่สุด 33 วินาที

แน่นอนว่า เมื่อระดับและค่าสถานะจิตวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้น ความเร็วในการฟื้นฟูมานาก็จะค่อยๆ พัฒนาขึ้นในภายหลัง

หมูป่าเป็นเพียงมอนสเตอร์ระดับ 5 และไม่สามารถมองทะลุการซ่อนตัวของจีเย่ได้โดยธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม เพื่อหลีกเลี่ยงการทำให้ศัตรูตื่นตัว เขายังคงระมัดระวังไม่ให้เกิดเสียงแม้เพียงนิดเดียว

เขาอยู่ห่างจากหมูป่าสิบกว่าเมตร และใช้เวลาเต็มๆ ยี่สิบวินาทีในการย่องเข้าไปหาหีบ

หีบสมบัติเหล็กดำ (ยังไม่ได้เปิด)

หมายเหตุ: ในแดนเทพเจ้า หีบสมบัติ อุปกรณ์ และบอส จะถูกแบ่งประเภทเป็น เหล็กดำ, ทองแดง, เงิน, ทอง, ทองดำ, มหากาพย์, ตำนาน, เทพนิยาย, วิหารศักดิ์สิทธิ์...

หีบสมบัติเด้งข้อมูลขึ้นมา และจีเย่ก็รู้สึกถึงความยินดีที่พุ่งพล่าน

เขาหันไปมองหมูป่าที่ยังคงหลับสนิท จากนั้นก็คว้าฝาหีบด้วยมือทั้งสองข้างแล้วเปิดมันออก

ข้างในเผยให้เห็นกองเหรียญทองแดงและวัตถุเหล็กที่มีรอยหยัก

เขาไม่ได้มองดูอย่างละเอียด เพียงแค่คว้าทุกอย่างแล้วใส่ลงในกระเป๋าสัมภาระ

ในขณะนี้ เขามีเวลาซ่อนตัวเหลือไม่ถึงสิบวินาที

จีเย่ไม่ได้เคลื่อนที่ในทันที แต่เขากลับตัดสินใจอย่างกล้าหาญ

เขาเบียดตัวเข้ากับหลังโขดหิน และจงใจออกจากสถานะซ่อนตัวด้วยตัวเอง!

การกระทำนี้ช่างบ้าบิ่นอย่างไม่ต้องสงสัย หากเขาถูกหมูป่ารอบๆ พบเข้า เขาต้องตายอย่างแน่นอน!

จีเย่ไม่มีกะจิตกะใจจะตรวจสอบของที่ได้มาในกระเป๋า เขาเฝ้ามองรอบข้างและตั้งใจฟังอย่างระแวดระวัง เพราะกลัวว่าจะถูกมอนสเตอร์ตัวอื่นพบเห็น

มานา: 7 / 30

การจะฟื้นฟูมานาให้เต็มนั้นต้องใช้เวลา 230 วินาที ซึ่งก็คือประมาณสี่นาที

จีเย่รู้สึกใจสั่นและได้แต่ภาวนาเงียบๆ ไม่ให้หมูป่าตัวอื่นๆ เดินเพ่นพ่านมาทางนี้เปะปะ