บทที่ 40 : เปิดฉากศึกชิงตัว! ข้อเสนอสุดช็อกของแต่ละทีม

บทที่ 40 : เปิดฉากศึกชิงตัว! ข้อเสนอสุดช็อกของแต่ละทีม

ทันทีที่โนวาก้าวเท้าตามเพื่อนร่วมทีมออกมาจากยิม สายตาคมกริบสามคู่ก็พุ่งเป้าล็อกมาที่เขาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ต่างพากันปลีกตัวออกห่างอย่างรู้ใจ เปลี่ยนบทบาทเป็นผู้ชมรอหูผึ่งดูโชว์เด็ด เพราะศึกชิงตัวผู้เล่นที่ดุเดือดขนาดนี้ไม่ได้มีให้เห็นกันบ่อยๆ

ทว่า ฟิล แจ็คสัน กลับไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้เผือกนานนัก เขาตะโกนสั่งให้ทุกคนขึ้นรถบัสและขับออกไปทันที แต่ตัวเขากลับเลือกที่จะอยู่ต่อเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ด้วยความสนใจ

นอกจากฟิลแล้ว โคบี้ ก็ยังคงอยู่ตรงนั้นด้วย เขาไม่ยอมปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมที่เก่งกาจอย่างโนวาหลุดมือไปแน่ๆ และเขาก็เพิ่งประกาศกร้าวผ่านสื่อไปหยกๆ ว่าอยากร่วมงานกับรุกกี้คนนี้ต่อ เมื่อเห็นทั้งฮีตและร็อกเก็ตส์เริ่มเคลื่อนไหว โคบี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนรนและอยากรู้ว่าโนวาจะตัดสินใจอย่างไร

ไรลีย์, มอรีย์ และคัปแช็ก ยืนประจันหน้าต่อหน้าโนวา พวกเขาจ้องตากันนิ่งสนิทโดยไม่มีใครยอมปริปากก่อน จนกระทั่งไรลีย์เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ

"โนวา ผมดูเกมนัดที่ 7 สดๆ ฟอร์มของคุณมันมหัศจรรย์มากจนผมทึ่งสุดๆ! ผมเลยอยากจะคุยกับคุณเรื่องความเป็นไปได้ในการมาร่วมทัพไมอามี ฮีต" ในเมื่อเจตนาชัดเจนอยู่แล้ว ไรลีย์จึงไม่เสียเวลาอ้อมค้อม เขาเข้าประเด็นทันทีด้วยน้ำเสียงที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างประหลาด สมกับเป็นนักพูดระดับตำนานที่คร่ำหวอดใน NBA มาครึ่งค่อนชีวิต

"ผมก็เหมือนกัน! ทั้งผมและเหยาหมิงต่างหวังว่าคุณจะย้ายมาร่วมทีมร็อกเก็ตส์ เพื่อสร้างยุคสมัยใหม่ร่วมกับเหยาและแม็คเกรดี้ เพื่อไล่ล่าแชมป์ไปด้วยกัน" มอรีย์กล่าวพร้อมรอยยิ้ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ทุกคำพูดถูกคัดสรรมาอย่างดีเพื่อดึงโยงความสัมพันธ์กับเหยาหมิงมามัดใจโนวา

"เพื่อน... นายคือฮีโร่ผู้พาทีมคว้าแชมป์นะ แน่นอนว่าเราอยากให้นายอยู่กับเลเกอร์สต่อไป" คัปแช็กเอ่ยสั้นๆ เขาไม่ได้วาดฝันอะไรสวยหรู เพราะความจริงคือเลเกอร์สเป็นแชมป์หมาดๆ และโนวาก็เพิ่งสัมผัสรสชาติแห่งชัยชนะที่นี่มาแล้ว

"งั้นเราไปคุยกันที่โรงแรมดีกว่าไหมครับ?" โนวาเอ่ยอย่างเพลียๆ

ค่ำคืนที่แสนวิเศษแบบนี้ เพื่อนร่วมทีมของเขาอาจจะกำลังปาร์ตี้สุดเหวี่ยงอยู่ในไนท์คลับ หรือตัวเขาเองอาจจะได้ควงสาวสวยสักคนกลับห้องเพื่อใช้เวลาอันเร่าร้อน

แต่ความเป็นจริงในตอนนี้คือ คนที่ต้องกลับโรงแรมไปกับเขาคือชายแก่สามคน! (โนวาเหลือบมองฟิลที่ยืนอยู่ไม่ไกล... อ้อ สี่คนสินะ!)

เพื่อให้เกียรติผู้อาวุโส โนวาจึงให้สิทธิ์การเจรจาเป็นคิวแรกแก่ แพท ไรลีย์

ภายในห้องเพนท์เฮาส์สุดหรู ไรลีย์นั่งประจันหน้ากับโนวา เขายิ้มอย่างใจดีก่อนจะหยิบ แหวนแชมป์ 5 วง ออกมาวางเรียงรายบนโต๊ะจนแสงเพชรระยิบระยับกระแทกตา!

???

โนวาต้องพยายามกลั้นขำอย่างสุดความสามารถ... ตาแก่คนนี้พกแหวน 5 วงนี้ติดตัวไปจีบสตาร์ทุกคนเลยหรือไงนะ?

เขาจำได้แม่นว่าในปี 2010 ตอนที่นิกส์พยายามจีบเจมส์ด้วยการเปิดสไลด์ PPT นานถึงสองชั่วโมง ไรลีย์แค่เอาแหวน 5 วงนี้วางปึ้งเดียวต่อหน้าเจมส์แล้วก็ปิดดีลได้สำเร็จ ทว่าโนวาไม่ใช่เจมส์ ถ้าเขาโฟกัสแค่เรื่องแชมป์ โลกทัศน์ของเขาคงจะแคบเกินไปหน่อย

"ท่านครับ... ผมเพิ่งได้แชมป์มาครองตั้งแตฤดูกาลรุกกี้เลยนะครับ" โนวาเอ่ยเรียบๆ

ไรลีย์ชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความเขินเล็กน้อย เขารีบเก็บแหวนเข้ากระเป๋า ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นจริงจัง "4 ปี 80 ล้านเหรียญ! ผมจะให้สัญญาระดับ Max Contract กับคุณ พร้อมสิทธิ์ Veto (วีโต้) ในการคัดค้านการเทรด และทีมไมอามี ฮีต จะสร้างทีมโดยมีคุณเป็นศูนย์กลาง!"

สั้น ง่าย ตรงไปตรงมา และเย้ายวนใจที่สุด!

"!!!"

โนวาเผลอทำสีหน้าตกตะลึงออกมาวูบหนึ่ง

ต้องยอมรับว่าข้อเสนอของ แพท ไรลีย์ นั้นทรงพลังและเย้ายวนใจแบบสุดขีด!

สัญญา 4 ปี 80 ล้านเหรียญ คือระดับซูเปอร์แม็กซ์ (Super Max) ที่เฉลี่ยแล้วเขาจะได้รับถึงปีละ 20 ล้านเหรียญสหรัฐ ในขณะที่ เควิน การ์เน็ตต์ ผู้เล่นที่รับค่าจ้างสูงที่สุดในลีกตอนนั้นรับอยู่ 22 ล้าน ส่วนซูเปอร์สตาร์อย่าง โคบี้ ยังรับอยู่ที่ 19 ล้านเศษๆ เท่านั้น!

นี่ยังไม่นับสิทธิ์ "Trade Veto" (สิทธิ์คัดค้านการเทรด) ที่ในประวัติศาสตร์ NBA มีผู้เล่นเพียง 7 คนเท่านั้นที่เคยถือครอง และการันตีตำแหน่ง "ศูนย์กลางของทีม" ที่จะสร้างทุกอย่างล้อมรอบตัวเขา ไรลีย์ทุ่มหมดหน้าตักตั้งแต่ออกตัว! ทุกข้อเสนอมันช่างน่าหวั่นไหว…

แต่ทว่า...โนวาแค่ตกใจ แต่ไม่ได้ปัดใจไปกับมัน

ในฐานะนักธุรกิจ ไรลีย์ประสบความสำเร็จอย่างสูง เขาทั้งเหี้ยมเกรียมและเด็ดขาด แต่มันกลับขาด "ความเป็นมนุษย์" โนวานึกเห็นใจเวดที่ยืนรออยู่หน้าประตู ถ้าเวดรู้ว่าไรลีย์พร้อมจะเตะเขาไปเป็นเบอร์สองของทีมในพริบตาเพื่อรุกกี้คนหนึ่ง เขาจะรู้สึกยังไง?

โนวารู้ดีว่าในอนาคต ไรลีย์นี่แหละที่จะบีบให้เวดต้องย้ายไปบูลส์เพราะไม่ยอมต่อสัญญาอย่างสมเกียรติ

"ท่านครับ ข้อเสนอของคุณมันน่าสนใจมาก แต่ผมคงต้องขอเวลาคิดดูสักหน่อย เพราะทางร็อกเก็ตส์และเลเกอร์สก็ยังรอคุยอยู่ข้างนอก" โนวายิ้มตอบอย่างมีมารยาท เขาไม่ได้โง่พอที่จะปฏิเสธหน้าหงายในทันที เพราะโลกของ NBA มันกว้างแต่ก็แคบในเวลาเดียวกัน การรักษาหน้ากันไว้คือวิถีของจอมยุทธ์

"แน่นอน...แต่ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะกล้าทุ่มเงื่อนไขระดับที่ผมให้คุณหรอกนะ" ไรลีย์ยิ้มอย่างมั่นใจก่อนจะเดินออกจากห้องไป

คนต่อมาที่ก้าวเข้ามาคือ แดริล มอรีย์ ผู้จัดการทั่วไปของร็อกเก็ตส์

"เฮ้เพื่อน ผมกำลังสายตรงหา เหยาหมิง อยู่พอดี นายอยากคุยกับเขาหน่อยไหม?" มอรีย์ยื่นโทรศัพท์ให้ทันทีด้วยรอยยิ้ม

???

แววตาของโนวาเย็นเยียบลงในพริบตา สถานการณ์แบบนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับสาย เขาถือหูฟังเสียงที่คุ้นเคยจากปลายสาย

"อาโนวา...ฉันไม่นึกเลยว่าจะต้องคุยกับนายในรูปแบบนี้ จริงๆ กะจะโทรไปยินดีพรุ่งนี้ แต่ดันโดนบังคับให้โทรตอนนี้ซะได้" เสียงของเหยาหมิงดูเหนื่อยหน่ายและเต็มไปด้วยความลำบากใจ

"ไม่เป็นไรครับพี่เหยา ผมจะรอรับโทรศัพท์ยินดีจากพี่ในวันพรุ่งนี้แน่นอน!" โนวาตอบกลับเป็นภาษาจีนด้วยรอยยิ้ม

"มอรีย์ มาหาฉันแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟัง ใจจริงฉันน่ะอยากเล่นกับนายมากนะ แต่นายห้ามมีภาระทางใจเด็ดขาด เลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง อยากไปทีมไหนฉันสนับสนุนนายเต็มที่!" เหยาหมิงกล่าวอย่างอบอุ่นราวกับพี่ชายที่แสนดี

"รับทราบครับพี่เหยา" โนวากล่าวสั้นๆ ก่อนจะวางสาย

"ผมเชื่อว่าเหยาหมิงแสดงเจตจำนงชัดเจนแล้วนะว่าอยากสู้ไปพร้อมกับคุณ ทีนี้มาฟังข้อเสนอของร็อกเก็ตส์บ้าง" มอรีย์ว่าพลางยิ้มแฉ่ง "3 ปี 50 ล้านเหรียญ! มี Player Option ในปีสุดท้าย คุณสามารถเลือกยกเลิกสัญญาเพื่อเป็นฟรีเอเย่นต์ได้เองเลย!"

ใบหน้าของโนวากลับมาเย็นชาอีกครั้ง…

ถ้าเขาแค่ไม่ชอบสไตล์ของไรลีย์ เขาก็เข้าขั้นรังเกียจมอรีย์เลยทีเดียว!

มอรีย์ ไม่เพียงแต่ใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวมาบีบเขาตั้งแต่เริ่ม แต่สัญญาสามปีที่ยื่นมานั้น มันจะหมดลงพร้อมๆ กับสัญญาของเหยาหมิงพอดี! นี่คือการคำนวณที่เห็นแก่ตัวเพื่อให้สโมสรขยับตัวได้คล่องในอนาคตโดยไม่สนหัวจิตหัวใจผู้เล่น

ไรลีย์ อาจจะเป็นนักธุรกิจที่เขี้ยวลากดิน แต่มอรีย์คือนักธุรกิจที่กลิ้งกลอกและเจ้าเล่ห์ ยิ่งพอนึกถึง "วีรกรรม" ในอนาคตที่ชายร่างท้วมคนนี้จะพูดจาดูหมิ่นคนจีนจนโดนแบนทั้งประเทศ โนวาก็หมดความอดทนทันที

"ขอโทษด้วยครับ! ผมจะไม่พิจารณาทีมร็อกเก็ตส์เด็ดขาด!"