บทที่ 36 : พิธีมอบรางวัล! เจ้าของตำแหน่ง FMVP

บทที่ 36 : พิธีมอบรางวัล! เจ้าของตำแหน่ง FMVP

ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้พร้อมสรรพ...

เหล่าขุนพลเลเกอร์ส สต๊าฟโค้ช และเจ้าของทีม ต่างสวมเสื้อยืดและหมวกแชมป์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ก่อนจะตบเท้าขึ้นไปยืนตระหง่านอยู่กลางเวที โดยมี "ถ้วยแลร์รี่ โอไบรอัน" สีทองอร่ามวางเด่นเป็นสง่าอยู่บนโพเดียมด้านหน้า

พิธีการเริ่มต้นขึ้น พิธีกรในชุดสูทภูมิฐานก้าวขึ้นมาบนเวทีพร้อมกล่าวเปิดงานด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง ก่อนจะประกาศเชิญ เดวิด สเติร์น คอมมิชชันเนอร์ของ NBA ขึ้นมาเป็นผู้มอบรางวัลให้แก่พลพรรคเลเกอร์ส

ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องประดุจเสียงกัมปนาท เดวิด สเติร์น ปรากฏตัวขึ้นภายใต้แสงสปอร์ตไลท์ ในฐานะกุมบังเหียนใหญ่ผู้พลิกโฉม NBA จากลีกบาสเกตบอลเล็กๆ ในอเมริกา ให้กลายเป็นลีกกีฬาอาชีพระดับโลกที่คนทั้งโลกเฝ้าจับตามอง คุณูปการของเขานั้นยิ่งใหญ่จนยากจะลบเลือน

"สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่าน ขอบคุณมากที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในเกมที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้"

"เซลติกส์และเลเกอร์สได้มอบโชว์ที่เหนือระดับให้เราในนัดชิงชนะเลิศ โดยเฉพาะเกมนัดที่ 7 นี้ มันยอดเยี่ยมพอที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์"

"เลเกอร์สโค่นเซลติกส์ลงได้ และกลับมาคว้าแชมป์ NBA อีกครั้งในรอบ 5 ปี... บัดนี้ ขอให้พวกเรามาร่วมแสดงความยินดีกับเลเกอร์สอีกครั้งหนึ่ง!"

เดวิด สเติร์น กล่าวจบพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจอันเป็นเอกลักษณ์ ก่อนจะชูถ้วยแชมป์ขึ้นเหนือศีรษะ

เจอร์รี่ บัส เจ้าของทีมเลเกอร์สเดินเข้าไปรับถ้วยด้วยความตื่นเต้นและชูมันขึ้นสูง จากนั้นถ้วยก็ถูกส่งต่อไปยังมือของ ฟิล แจ็คสัน เขาลูบคลำมันอย่างแผ่วเบาก่อนจะส่งต่อให้โคบี้

โคบี้จูบถ้วยแชมป์อย่างแสนรัก ก่อนจะส่งมันต่อไปถึงมือของ โนวา...

"และตอนนี้ ถึงเวลาของอีกหนึ่งเกียรติยศที่ทุกคนตั้งตารอ นั่นคือรางวัล Finals MVP!"

"จากการลงคะแนนเสียง ผู้เล่นที่คว้ารางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในนัดชิงชนะเลิศครั้งนี้ไปครองได้แก่... โคบี้ ไบรอันท์ ยอดสตาร์จากเลเกอร์ส!"

"ด้วยสถิติเฉลี่ย 27.7 แต้ม, 5.0 รีบาวด์, 5.2 แอสซิสต์ และ 2.8 สตีล ตลอดทั้งซีรีส์ เขาคือผู้ที่ครอบงำทั้งเกมรุกและเกมรับอย่างแท้จริง!" เดวิด สเติร์น ประกาศเสียงกึกก้อง

กล้องตัวหลักในสนามแพนภาพไปที่โคบี้ทันที เขาก้าวออกไปพร้อมรอยยิ้มและรับถ้วย FMVP จากมือของสเติร์น จากนั้นมุมกล้องก็ตัดสลับมาที่โนวาซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนร่วมทีม... ภาษาของเลนส์กล้องดูเหมือนกำลังจะสื่อสารอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้ง

"นั่นไงล่ะ รางวัล FMVP ตกเป็นของโคบี้จริงๆ ไม่ใช่โนวา" บาร์คลีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียดาย

"มันช่วยไม่ได้หรอกเพื่อน โนวาลงเล่นน้อยเกินไป เขาเพิ่งจะได้ลงแค่สองนัดสุดท้ายเองนะ" เรจจี้ มิลเลอร์ เสริม

"แม้เขาจะทำสถิติที่น่าเหลือเชื่อและเป็นผู้กอบกู้เลเกอร์สเอาไว้ แต่การคัดเลือก Finals MVP ยังต้องอ้างอิงจากผลงานตลอดทั้งซีรีส์"

"ชัดเจนว่าในช่วง 5 เกมแรก ผลงานของโนวาที่มีต่อทีมนั้นเป็นศูนย์" เรจจี้ มิลเลอร์ กล่าวเสริมว่านี่คือสิ่งที่คาดการณ์ไว้แล้ว เพราะอย่างไรเสีย โคบี้ก็คือไพ่ตายเบอร์หนึ่งที่แบกทีมมาตลอดทาง

"ถึงจะไม่ได้รางวัล FMVP แต่ชื่อของ โนวา จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์นัดชิง NBA ตลอดกาล!" บาร์คลีย์เปลี่ยนน้ำเสียงมาเป็นชื่นชม

"ฟอร์มอันยิ่งใหญ่ของเขาจะถูกจดจำไปตลอด และอย่าลืมว่าเขาเพิ่งจะอายุ 20 ปีเท่านั้น! แค่นี้ก็น่าทึ่งสุดๆ แล้ว"

"ใช่ครับ ผมเชื่อว่าฤดูกาลหน้าโนวาจะยิ่งเจิดจรัสใน NBA! ผมมั่นใจว่าเขาจะก้าวข้ามผมไป และกลายเป็นมือปืนสามแต้มอันดับหนึ่งในประวัติศาสตร์ได้แน่นอน ทุกครั้งที่ผมนึกถึงพายุสามแต้มที่เขาทำไว้ ผมยังอดตื่นเต้นไม่ได้เลย" มิลเลอร์เอ่ยด้วยความคาดหวัง

ในสนาม...โคบี้กำลังให้สัมภาษณ์ท่ามกลางแสงแฟลช

"เฮ้ โคบี้ คุณคว้าแชมป์สมัยที่ 4 ในอาชีพได้สำเร็จ แถมยังเป็นแชมป์ครั้งแรกหลังจากแยกทางกับโอนีลด้วย ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงบ้าง?" พิธีกรเอ่ยถาม

"บอกตามตรงนะ มันเป็นเรื่องที่เซอร์ไพรส์มาก! ผมเคยคิดว่าเราต้องกลับบ้านไปตั้งแต่จบเกมที่ 6 แล้วด้วยซ้ำ! แต่โนวากลับสร้างปาฏิหาริย์ระเบิดฟอร์มช่วยให้ทีมพลิกเกมกลับมาได้ นั่นคือเหตุผลที่เราได้ชูถ้วยแชมป์ใบนี้" โคบี้ตอบพร้อมรอยยิ้ม

"ผมต้องขอบคุณเขาจริงๆ ถึงผมจะได้รางวัล FMVP แต่ถ้าไม่มีโนวา เราก็ไม่มีโอกาสชนะหรอก เลเกอร์สจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เขาทำในนัดชิงฯ และแฟนๆ ก็จะจดจำลูกยิงสามแต้มเหล่านั้นไปตลอดกาล สำหรับผม... MVP ของสองนัดล่าสุดคือโนวาอย่างไม่ต้องสงสัย"

"ผมหวังว่าฤดูกาลหน้าเราจะได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอีกครั้ง เพื่อพาเลเกอร์สไปคว้าแชมป์มาครองให้ได้" โคบี้ทิ้งท้ายพร้อมแววตาเจ้าเล่ห์เล็กน้อย จนพิธีกรถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง...นี่มันฟังดูเหมือน...กำลังอ้อนวอนให้รุกกี้อยู่ต่อหรือเปล่านะ?

จอภาพยักษ์ในสนามจับภาพไปที่โนวาอีกครั้ง แม้เขาจะไม่ได้รางวัลส่วนตัว แต่แอร์ไทม์ที่เขาได้รับนั้นไม่ได้น้อยไปกว่าโคบี้เลย

"โอ้โฮ? คำพูดของโคบี้นี่มันเฉียบคมจริงๆ เขากำลังพยายามซื้อใจโนวาอยู่ใช่ไหมเนี่ย?" บาร์คลีย์ประหลาดใจที่เห็นโคบี้ผู้หยิ่งยโสออกปากชมรุกกี้ขนาดนี้

"ฤดูกาลนี้โนวาเซ็นสัญญากับเลเกอร์สแค่ปีเดียวด้วยค่าจ้างขั้นต่ำเท่านั้น เมื่อจบฤดูกาลนี้เขาก็จะกลายเป็นฟรีเอเย่นต์ทันที ผมเชื่อว่าตอนนี้หลายทีมทั่วลีกคงจ้องเขาตาเป็นมัน" เรจจี้ มิลเลอร์ วิเคราะห์

"โคบี้รีบแสดงเจตจำนงว่าอยากเล่นกับโนวาต่อตั้งแต่ออกสื่อแบบนี้ ถือเป็นการชิงความได้เปรียบในศึกชิงตัวผู้เล่นจริงๆ"

คำถามคือ..โนวาจะเลือกอยู่ที่นี่ต่อไหม?

ถ้าเขาอยู่ต่อ เลเกอร์สจะกลายเป็นเต็งแชมป์ที่น่ากลัวที่สุด เพราะเมื่อไบนัมหายเจ็บกลับมา พวกเขาจะมีไลน์อัป 5 ดาวระดับพระกาฬอย่าง โคบี้ + โนวา + กาซอล + ไบนัม + โอดอม! แต่ถ้าเขาเลือกจากไปล่ะ? สถานีต่อไปของเขาจะเป็นที่ไหน? ไม่ว่าเขาจะเลือกทางใด เส้นทางอาชีพของเขาก็สว่างไสวสุดๆ แล้วในตอนนี้

คนที่หน้าบานที่สุดในตอนนี้คือ มิตช์ คัปแช็ก ผู้จัดการทั่วไปของเลเกอร์ส เขาคิดว่าพอโคบี้ช่วยเปิดทางให้ขนาดนี้ การต่อสัญญากับโนวาน่าจะง่ายขึ้นเยอะ ถ้าสามารถปิดดีลได้ด้วยสัญญาค่าจ้างระดับกลางสักไม่กี่ล้านเหรียญต่อปี ทีมก็ไม่ต้องจ่ายภาษีฟุ่มเฟือยหนักเกินไป แถมยังรักษาความแข็งแกร่งไว้ได้ด้วย

คัปแช็กแอบวางแผนในใจอย่างมีความสุข เขาแทบรอไม่ไหวที่จะคุยเรื่องสัญญาใหม่กับโนวาคืนนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะฟอร์มระดับนี้ ถ้าขืนปล่อยให้พ้นคืนนี้ไป ทีมอื่นอาจจะคาบไปกินก่อน เขาจึงตัดสินใจไปดักรอโนวาที่หน้าทางออกสนามเช่นกัน!

พิธีมอบรางวัลจบลงแล้ว แต่มหกรรมฉลองแชมป์ของเลเกอร์สเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!