บทที่ 31 : ไม่สู้ศึกที่ไร้ทางชนะ! พวกเราทุกคนชื่อ "โนวา"

บทที่ 31 : ไม่สู้ศึกที่ไร้ทางชนะ! พวกเราทุกคนชื่อ "โนวา"

ตัดภาพมาที่สตูดิโอสถานีโทรทัศน์กีฬา CCTV-5 ในประเทศจีน

"อาจารย์จางครับ10 ลูกเข้าไปแล้ว ลูกนี้อาจารย์จะนิยามว่ายังไงดี?" ซุนเจิ้งผิง เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ในเกมนัดชิงชนะเลิศ NBA นัดที่ 7 นัดที่ตัดสินทุกอย่าง... คนที่โชว์ฟอร์มได้เจิดจรัสและโดดเด่นที่สุด กลับเป็นผู้เล่นสายเลือดมังกรจากประเทศจีนของเรา!

"หึหึ เป็นไปตามคาด!"

อาจารย์ จางเว่ยผิง หัวเราะอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าวัยชราเต็มไปด้วยความเปล่งปลั่ง "ตั้งแต่วินาทีที่ โนวา ให้สัมภาษณ์หลังจบเกมนัดก่อน ผมก็เชื่อลึกๆ ว่าเขาทำได้!"

"ผมอ่านข่าวจากสื่ออเมริกามาเยอะ พวกเขาล้วนตั้งคำถามในตัวโนวา โดยเฉพาะ เรย์ อัลเลน ที่ดูถูกเขาไว้สารพัดในบทสัมภาษณ์ก่อนเกม เฮ้อ! ตอนนั้นผมโกรธมากนะ ทำไมล่ะ? ทีพวกผู้เล่นอเมริกันจะแจ้งเกิดหรือกลายเป็นพระเจ้าในศึกเดียวได้ แล้วทำไมคนจีนจะทำไม่ได้? ตอนนี้ดูสิ ใครยังกล้าดูถูกเขาอีก? นี่คือการประกาศศักดิ์ศรีของคนจีนให้โลกได้เห็นจริงๆ!"

"ถูกต้องครับ! ผมเชื่อว่าแฟนบาสชาวจีนทุกคนที่นั่งดูหน้าจอทีวีอยู่ตอนนี้คงรู้สึกไม่ต่างกัน" ซุนเจิ้งผิงพยักหน้า แววตาของเขาเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า "นักบาสจีนของเรากำลังส่องแสงประกายที่สุดบนเวทีนัดชิง NBA!"

ในห้องแชทสดของช่องทางออนไลน์ คอมเมนต์หลั่งไหลมาเร็วราวกับเขื่อนแตก

"ว้าว! 10 ลูกซ้อน โคตรโหด!"

"โนวาสามแต้มคือของจริง! เขาคือผู้ชายที่หล่อที่สุดในนัดที่ 7 นัดนี้เลย!"

"ฮ่าๆๆ! พวกเกรียนคีย์บอร์ดที่เคยด่าโนวาหายหัวไปไหนหมด? กล้าโผล่มาอีกไหม?"

"ผมกลายเป็นแฟนคลับเดนตายไปแล้ว ใครกล้าด่าโนวาบอกมา ผมจะซัดคีย์บอร์ดด่ามันให้ร้องไห้กลับไปหาแม่เลย!"

"โนวา ฉันรักคุณ! ฉันอยากมีลูกกับคุณ!"

"เช็ดเข้! เขามีแฟนคลับผู้หญิงด้วยเหรอวะ? ทำไมเพิ่งโผล่มาตอนนี้"

"สาวๆ ครับ ใจเย็น! ถ้าอยากให้เลเกอร์สได้แชมป์ ช่วยส่งรูปบิกินี่มาเป็นกำลังใจหน่อยได้ไหม?"

"ขอด้วย +1"

"ไปตายซะพวกหัวงู! รูปบิกินี่ของฉันมีไว้ให้โนวาดูคนเดียวเท่านั้น!"

"เอ่อ... บังเอิญจัง ผมก็ชื่อ 'โนวา' เหมือนกัน ขอดูหน่อยได้ไหมครับ?"

"เห้ย ผมก็ชื่อโนวา..."

"+1 ... +1 ... +1"

ภายในสนามแข่งขัน... ด็อก ริเวอร์ส รีบเรียกเวลานอกเพื่อหยุดความบ้าคลั่ง

"ทุกคน! ฉันต้องขอย้ำเตือนอย่างจริงจังว่า ฟอร์มของรุกกี้คนนี้มันเกินกว่าที่เราคาดไว้ไปไกลมาก!" ริเวอร์สคำรามด้วยความอัดอั้น "หมอนี่มันคือตัวแปรที่บ้าบอที่สุด! เราต้องทุ่มพลัง 100% เพื่อจัดการกับเขา!"

ริเวอร์สรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถม ทีมนี้ไม่ได้สัมผัสถ้วยแชมป์มาเกือบยี่สิบปี ผู้เล่นอย่าง การ์เน็ตต์ และ เรย์ อัลเลน ต่างยอมทิ้งทีมเดิมเพื่อมารวมตัวเป็น "บิ๊กทรี" กับเพียร์ซเพียงเพื่อเป้าหมายเดียวคือ 'แหวนแชมป์'

ตอนนี้แชมป์อยู่แค่เอื้อม... แต่ไอ้เด็กหนุ่มชาวจีนที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้คนนี้ กำลังจะทำลายทุกอย่างพังพินาศ ความฝันในการคว้าแชมป์จะมาพังทลายเพราะเด็กนกนอกโผดราฟต์อย่างนั้นหรือ?

เรื่องพรรค์นี้ไม่มีวันยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด!

"รุมมันซะ! ดับเบิลทีมใส่ไอ้เด็กคุมถังน้ำนั่นให้ตาย!"

"ต่อให้โคบี้จะระเบิดฟอร์มทำแต้มแค่ไหน แต่ลูกยิงสามแต้มของ โนวา ต้องถูกจำกัดวงให้ได้!"

หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุด ด็อก ริเวอร์ส ก็ตัดสินใจเด็ดขาด เขาพร้อมจะแลกทุกอย่างเพื่อหยุดลูกยิงสามแต้มของโนวา ผู้เล่นทุกคนพยักหน้าตอบรับด้วยแววตามาดมั่น

โดยเฉพาะ เควิน การ์เน็ตต์ ที่ทำสีหน้าดุดันยิ่งกว่าเดิม เขาเฝ้ารอแหวนแชมป์วงนี้มานานถึง 13 ปี และเขาจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาชิงมันไปจากมือ!

สัญญาณเริ่มเกมดังขึ้นอีกครั้ง…

เซลติกส์เปิดฉากบุก เพียร์ซสบโอกาสพลิกตัวยิงจัมป์ชูตแบบไซด์สเต็ป ระยะกลางลงไปอย่างงดงาม เขาลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ในที่สุดก็ลงสักที! ถึงเวลาที่เขาต้องก้าวออกมาเพื่อปิดบัญชีเกมนี้แล้ว

ฝั่งเลเกอร์สโต้กลับทันที

โนวาเพิ่งจะรับบอลควบตะบึงข้ามครึ่งสนามมาได้ไม่ทันไร ก็ถูกเพียร์ซและรอนโดพุ่งเข้ามารุมกินโต๊ะ (Double-team) ทันที ทว่าโนวากลับสุขุมกว่าที่คิดเขาสะบัดบอลส่งต่อให้ เดเร็ก ฟิเชอร์ ได้ทันเวลา

ในระยะ 2 เมตรหน้า ฟีเชอร์ ไม่มีผู้เล่นป้องกันอยู่เลย เขาจึงเซ็ตตัวยิงสามแต้มอย่างใจเย็น

สวบ!

ลูกบาสลงห่วงไปอย่างแม่นยำ!

ในเวลาวิกฤตเช่นนี้เองที่จะพิสูจน์ความเป็นวีรบุรุษ ทักษะการยิงลูกสำคัญของฟิเชอร์นั้นไว้ใจได้เสมอ เขาคือชายผู้ที่เคยส่งสเปอร์สกลับบ้านมาแล้วด้วยเวลาเพียง 0.4 วินาที!

มุมปากของริเวอร์สกระตุกอย่างช่วยไม่ได้ นี่คือค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายจากการไปรุมโนวา แต่มันยังอยู่ในระดับที่เขายอมรับได้ เพราะเขาไม่เชื่อหรอกว่าเปอร์เซ็นต์การยิงของฟิเชอร์จะบ้าคลั่งได้เท่ากับโนวา

เกมรุกของเซลติกส์ยังคงดำเนินต่อ…

เรย์ อัลเลน ซุ่มรอจังหวะอยู่ที่มุมสนาม เมื่อได้รับบอลเขาก็รีบกระโดดชู้ตสามแต้มสวนการป้องกันของโนวาทันที

ปัง!

เสียงเหล็กดังสนั่นอีกครั้ง!

หลังจากสภาพจิตใจเริ่มสั่นคลอน ลูกยิงสามแต้มของเขาก็เริ่มหลุดเลื่อนและเลวร้ายลงเรื่อยๆ จนกู่ไม่กลับ

"เพื่อน! พยายามอย่าชู้ตตอนที่มีไอ้เด็กนั่นประกบอยู่เลย มันยิงลงยากจริงๆ นะ"

เพียร์ซในฐานะผู้ที่มีประสบการณ์ตรงรีบเอ่ยเตือนเพื่อนร่วมทีมทันที เขาซึ้งถึงรสชาติของทักษะ [กำแพงที่แข็งแกร่งที่สุด] ของโนวามาแล้วว่ามันน่าอึดอัดใจแค่ไหน!