บทที่ 28 : นี่นายกำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่จริงๆ ใช่ไหม?

บทที่ 28 : นี่นายกำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่จริงๆ ใช่ไหม?

เพียงลูกยิงสามคะแนนลูกเดียว สถานการณ์ในสนามก็พลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง

ขวัญกำลังใจของขุนพลเลเกอร์สพุ่งทะยานขึ้นทันตา หลังจากที่ได้เห็นทักษะอันน่าเหลือเชื่ออย่างการเลี้ยงบอลด้วยสามนิ้วของ โนวา พวกเขาก็เริ่มฝากความหวังไว้ที่ชายหนุ่มคนนี้อีกครั้ง

ในทางตรงกันข้าม สีหน้าของผู้เล่นเซลติกส์กลับเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ลางสังหรณ์อันเลวร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ...หากเจ้าเด็กเอเชียนอกสายตาคนนี้ระเบิดฟอร์มเหมือนช่วง 4 นาทีสุดท้ายของนัดก่อนล่ะก็ เกมนี้คงกลายเป็นฝันร้ายที่ยากจะรับมือ

พอล เพียร์ซ ส่งสายตาเป็นคำถามไปทาง ด็อก ริเวอร์ส ที่ข้างสนาม

ริเวอร์สลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า เขายังไม่ตัดสินใจส่งคนไปรุม (Double-team) โนวา เพราะทักษะการเลี้ยงบอลสามนิ้วนั่นมันดูเหนือจริงเกินไป เขาเอนเอียงไปทางความคิดที่ว่านั่นอาจจะเป็นเพียง "ความบังเอิญ"

เป้าหมายหลักในเกมรับยังคงต้องเป็น โคบี้ ไบรอันท์

ทีมยังพอรับมือกับการทำแต้มของโนวาได้ แต่ถ้าปล่อยให้โคบี้ระเบิดฟอร์มขึ้นมาเมื่อไหร่ นั่นคือหายนะที่ทีมไม่อาจชดใช้คืนได้เลย

รอนโดพาบอลข้ามครึ่งสนาม แต่เขากลับพบว่าเพื่อนร่วมทีมทุกคนถูกจับตายจนไม่สามารถทำตามแผนที่วางไว้ได้ เขาจึงตัดสินใจส่งบอลให้เพียร์ซ

ในฐานะเอซของทีม ทักษะการเล่นตัวต่อตัวของเพียร์ซนั้นจัดอยู่ในระดับแนวหน้าของลีก

ทว่าในวันนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโนวา สัมผัสการทำแต้มของเขากลับดูเลือนลาง เพียร์ซยิงลงเพียง 2 จาก 6 ครั้ง ทำได้แค่ 4 คะแนน ซึ่งถือเป็นสถิติที่แย่ที่สุดในบรรดา "บิ๊กทรี"

เพียร์ซพยายามโยกหลอกเปลี่ยนทิศทางเพื่อทำลายจังหวะของโนวา ก่อนจะกระโดดชู้ตแบบไซด์สเต็ป (Side-step jump shot)

ในจังหวะนั้นเอง โนวาพุ่งตัวเข้าปิดป้องพร้อมกับปลุกทักษะ [กำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดของ สึคาวะ โทโมกิ] ขึ้นมาทันที!

แม้ลูกยิงของเพียร์ซจะไม่ถูกบล็อก แต่มันกลับส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อวิถีของลูกบาสด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น

ปัง!

ลูกบาสกระดอนขอบห่วงออกมาอีกครั้ง เพียร์ซส่ายหัวด้วยความหงุดหงิดใจ

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่?

ทำไมในเกมสำคัญแบบนี้เขาถึงมือเย็นเฉียบขนาดนี้? เพียร์ซพยายามหาข้อผิดพลาดจากตัวเอง โดยมองข้ามพลังการป้องกันของโนวาไปอย่างสิ้นเชิง เพราะทุกครั้งที่เขาดวลกับโนวา เขามักจะหาจังหวะยิงได้เสมอ ทำให้เขาเข้าใจผิดไปเองว่าการป้องกันของโนวานั้น "อ่อนหัด" จนประมาทเลินเล่อ

เลเกอร์สได้จังหวะสวนกลับทันที!

หลังจากโนวารับบอลมา เขาก็เปิดใช้งานทักษะ [การเลี้ยงบอลสายฟ้าของ ฮายามะ โคทาโร่] อีกครั้ง เสียงอัสนีจางๆ จากปลายนิ้วที่ใช้เพียงสามนิ้วควบคุมบอล ทำให้โนวารู้สึกราวกับมีเทพเจ้าคอยหนุนหลัง

เขากระชากบอลข้ามครึ่งสนามด้วยความเร็วสูง ก่อนจะหยุดกะทันหันที่ระยะห่างจากเส้นสามแต้มถึงสองเมตร!

ในจังหวะวิกฤตที่ต้องไล่แต้ม โนวาไม่ยั้งมืออีกต่อไป เขาปลดปล่อยพลังสูงสุดของทักษะ [ลูกชูตวิถีสูงเสียดฟ้าของ มิโดริมะ ชินทาโร่] ออกมาเต็มสูบ! โนวากระโดดตัวลอยเด่นกลางอากาศ ปล่อยลูกบาสให้วาดวิถีโค้งสูงชันระดับทำลายขวัญคู่ต่อสู้

สวบ!

ลูกบาสพุ่งลงกลางตะกร้าอย่างแม่นยำ ระยะห่างของแต้มถูกบีบเหลือเพียง 4 คะแนนเท่านั้น!

"มาอีกแล้ว! มันจะไม่มีวันจบสิ้นเลยหรือไงกัน? โนวากดสามแต้มระยะไกลลงไปอีกลูกแล้ว!"

"ตอนนี้ผมมั่นใจเกินร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่านี่ไม่ใช่ลูกฟลุค ระยะยิงสามแต้มของเขาคือ ครึ่งสนาม !"

"ขอแค่เขาก้าวพ้นเส้นกลางสนามมาได้ เขาพร้อมจะส่องจากตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น!"

บาร์คลีย์ตะโกนรัวเร็วด้วยความตื่นเต้นสุดขีด นี่มันทักษะการยิงสามแต้มระดับปีศาจชัดๆ! ถ้าใครยังกล้าบอกว่าลูกยิงของโนวาเป็นเรื่องดวงดีอีกละก็ เขาพร้อมจะเอาบาสเกตบอลฟาดหัวคนนั้นแทนห่วงเหล็กได้เลย

เรจจี้ มิลเลอร์ ยืนนิ่งอึ้งเหมือนวิญญาณถูกสายฟ้าฟาด

"ตอนแรกผมยอมรับว่ากังขา แต่ตอนนี้โนวาใช้ลูกยิงมหัศจรรย์ลูกแล้วลูกเล่าบดขยี้ข้อสงสัยของผมจนไม่มีชิ้นดี" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"มันเกินจินตนาการไปมากที่มีผู้เล่นในโลกนี้ขยายระยะยิงมาได้ไกลถึงกลางสนามแบบนี้ ผมต้องขอโทษจริงๆ สำหรับคำวิจารณ์โง่ๆ ก่อนหน้านี้ ฟอร์มอันยอดเยี่ยมของเขาคือ ความแข็งแกร่ง ที่แท้จริง!"

เรจจี้กลายเป็นแฟนตัวยงที่อวยโนวาแบบออกนอกหน้าไปแล้ว เพราะการแสดงโชว์สามแต้มระดับปาฏิหาริย์นี้ได้สยบเขาลงอย่างราบคาบ บาร์คลีย์ชำเลืองมองคู่หูแล้วนึกในใจว่า

'ก็แน่สิ นี่ยังไม่ทันจบครึ่งแรก โนวาก็ซัดไป 7 ลูกแล้ว การจะกดให้ถึง 10 ลูกในเกมเดียวมันจะเป็นเรื่องยากตรงไหน?'

–

"เจ็ดลูกเข้าไปแล้ว... ฟอร์มของรุกกี้ชาวเอเชียนอกสายตาคนนี้มันน่าทึ่งจริงๆ!" แพท ไรลีย์ เอ่ยขึ้น แววตาของเขาเป็นประกายด้วยความสนใจ "โดยเฉพาะความแม่นยำระดับพระกาฬนั่น มันทำให้ผมรู้สึกว่าเขาเหนือกว่าเรย์ อัลเลน ไปแล้วด้วยซ้ำ"

ไรลีย์เริ่มจินตนาการถึงภาพความสำเร็จหากทีมไมอามี ฮีต ได้ตัวโนวาไปร่วมทัพ ทักษะสามแต้มนี้จะทำให้ทั่วยูนิเวิร์สของ NBA ต้องหวาดผวา

"ถ้าดูจากสิ่งที่เขาทำในสนามตอนนี้ เขาเก่งกว่าเรย์ อัลเลน จริงๆ นั่นแหละ" ดเวน เวด ส่ายหน้าพลางจับจ้องไปที่โนวา "การเลี้ยงบอลด้วยสามนิ้วของเขามันทำให้ผมเซอร์ไพรส์มาก มันยูนีคสุดๆ"

"รอดูเถอะว่าในเกมนัดที่ 7 นี้ เขาจะระเบิดฟอร์มบ้าคลั่งไปได้ถึงจุดไหน" ไรลีย์กล่าวปิดท้าย

"บางทีคนที่จะตัดสินชะตากรรมของเกมนี้อาจไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์อย่างโคบี้หรือเพียร์ซ แต่เป็น 'อดีตเด็กเฝ้าถังน้ำ' คนนี้ต่างหาก"

--

ในสนามแข่งขัน พอล เพียร์ซ เริ่มมีอาการชาไปทั้งตัว เขาอยากจะเดินไปถามโนวาตรงๆ เลยว่า "นี่นายกำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่จริงๆ ใช่ไหม?" ทักษะของหมอนี่มันต่างจากคนปกติไปไกล ทั้งการเลี้ยงบอลสามนิ้วหรือการส่องไกลระดับครึ่งสนามเป็นว่าเล่น มันเข้าขั้นผิดปกติและน่าขนลุกเกินไปแล้ว!

เพียร์ซเริ่มระแวงว่าความแม่นยำที่ลดลงของเขาอาจเกี่ยวข้องกับเกมรับของโนวา แต่เขาก็รีบปฏิเสธความคิดนั้นทันที เพราะเขายังไม่รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลจากร่างกายของโนวาเลยแม้แต่นิดเดียว

"ดับเบิลทีมใส่ โนวา ซะ!" ด็อก ริเวอร์ส คำรามผ่านไรฟัน

ทำไมเจ้าเด็กนอกโผคนนี้ถึงเชี่ยวชาญทักษะที่แสนพิลึกนี่ได้ขนาดนี้? ตอนนี้แค่การปิดทางส่งบอลมันใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป เพราะโนวาสามารถสร้างโอกาสยิงได้ด้วยตัวเอง

แต่ปัญหาก็คือ... ถ้าส่งคนไปรุมโนวา แล้วใครจะหยุดโคบี้?

ริเวอร์สเริ่มปวดหัวตุบ ปัญหานี้ดูเหมือนจะไร้ทางออก โคบี้อาจจะร้ายกาจ แต่ใครจะไปนึกว่าโนวาจะมีพลังทำลายล้างที่สูงกว่า จนกลายเป็นผู้เล่นที่ทำแต้มสูงสุดในสนามด้วยลูกยิงสามแต้มเพียงอย่างเดียว!

"ให้ตายเถอะ เจ้าเด็กนี่มันหลุดมาจากส่วนไหนของโลกกันแน่!" ริเวอร์สสบถอย่างหัวเสียท่ามกลางบรรยากาศที่เซลติกส์เริ่มสั่นคลอน