บทที่ 25 : ปรับหมากแก้เกม? ซ้อนแผนเหนือชั้น

บทที่ 25 : ปรับหมากแก้เกม? ซ้อนแผนเหนือชั้น

"เพียร์ซ เกิดอะไรขึ้นกับนายน่ะ? นายเป็นถึงตัวเต็ง MVP รอบชิงชนะเลิศนะ ทำไมปล่อยให้รุกกี้ไม่ถูกดราฟต์ไล่ถลุงจนยับเยินขนาดนี้!"

ด็อก ริเวอร์ส ตะคอกด้วยความโมโห

ในช่วงชี้เป็นชี้ตายของเกมที่แล้ว เพียร์ซก็โดน โนวา สะกดจนอยู่หมัดทั้งรุกและรับ มาเกมนี้เปิดฉากยังไม่ทันไรก็โดนฉายหนังซ้ำอีก! นี่หรือคือฟอร์มของผู้นำทีม?

"ขอโทษครับโค้ช ผมพลาดเอง ผมจะพยายามสุดความสามารถเพื่อหยุดไอ้รุกกี้จีนคนนี้ให้ได้"

เพียร์ซกัดฟันพูดด้วยความแค้นเคือง เขาเองก็รู้สึกเหมือนโดนโนวาปั่นหัวจนเสียกระบวน

"ไม่ใช่แค่พยายาม แต่นายต้องทำให้สำเร็จ!"

"นี่คือเกมนัดตัดสิน เราพลาดไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว เพราะความสะเพร่าเพียงเล็กน้อยอาจทำให้พวกเราชวดถ้วยแชมป์ไปตลอดกาล"

ริเวอร์สกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพลางนวดขมับ

เขาไม่นึกเลยว่าสิ่งที่เขากังวลจะเป็นเรื่องจริง... รุกกี้ชาวจีนคนนี้ระเบิดฟอร์มปีศาจขึ้นมาอีกครั้งแล้ว! พอมาลองคิดดูดีๆ คำพูดที่โนวาเคยให้สัมภาษณ์ไว้ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องโม้เกินจริงเสียแล้ว โชคดีที่เขาเตรียมแผนลับ สำหรับจัดการโนวาไว้ข้ามคืน หวังว่ามันจะได้ผลนะ

"แกนหลักการบุกของเลเกอส์ตอนนี้คือโนวา วิธีการบุกที่เขามักใช้บ่อยที่สุดคือการรับบอลแล้วชู้ต ดังนั้น ตราบใดที่เราตัดสายสัมพันธ์ระหว่างเขากับเพื่อนร่วมทีม และกันไม่ให้เขาได้รับบอล เราก็จะหยุดการยิงสามแต้มของเขาได้!"

ริเวอร์สพูดพลางวาดแผนบนกระดาน ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้มันเวิร์ก เพราะถ้าต้องส่งคนไปรุมโนวาจนเกินไป เลเกอส์ก็ยังมีเขี้ยวเล็บอย่าง โคบี้ และ กาซอล ที่ยังไม่ได้เริ่มแผลงฤทธิ์เลยด้วยซ้ำ

ณ ม้านั่งสำรองเลเกอส์

ฟิล แจ็คสัน ยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้เล่นพลางสั่งการหมากใหม่ทันที

แผนเปิดเกมที่ใช้โนวาเป็นศูนย์กลางการบุกนั้นสมบูรณ์แบบมาก โนวาไม่ทำให้เขาผิดหวังและโชว์ความแข็งแกร่งจนพาทีมขึ้นนำได้สำเร็จ แต่ฟิลรู้ดีว่าหลังจบเวลานอก เซลติกส์จะต้องยกระดับเกมรับเพื่อปิดตายโนวาแน่นอน

ฉะนั้น...ถึงเวลาแล้วที่จะใช้โนวาเป็น "เหยื่อล่อ" เพื่อดึงตัวประกบออกมา แล้วเปิดโอกาสให้คู่หูมหาประลัยอย่าง โคบี้ และ กาซอล เริ่มบรรเลงเพลงบุกแทน!

เกมนัดที่ 7 ไม่ได้เป็นเพียงการปะทะกันของนักกีฬาในสนาม แต่คือการชิงไหวชิงพริบระหว่างยอดโค้ชของทั้งสองฝ่าย

อยากรู้จริงว่าถ้า ด็อก ริเวอร์ส รู้แผนของฟิลในตอนนี้ เขาจะทำหน้ายังไง? เพราะฟิลได้อ่านแผนการของริเวอร์สทะลุปรุโปร่งไปอีกขั้นเรียบร้อยแล้ว

ณ ห้องส่ง CT5

"โนวากดไป 4 ลูก ด้วยลูกสามแต้มตั้งแต่เริ่มเกม! เขาระเบิดฟอร์มอีกแล้วครับท่านผู้ชม! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กคนนี้ต้องนั่งตบยุงที่ม้านั่งสำรองมาทั้งฤดูกาล!"

"ถ้าฟิลยอมให้โอกาสโนวาตั้งแต่ช่วงฤดูกาลปกติ ป่านนี้ค่าตัวของเขาคงพุ่งกระฉูดไปไกลแล้วล่ะครับ"

ซุนเจิ้งผิงกล่าวด้วยความทึ่งและแอบเสียดายลึกๆ

"เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับจังหวะและโชคชะตาจริงๆ ครับ" อาจารย์จางเว่ยผิงกล่าวเสริมด้วยรอยยิ้ม

"ถ้าเขาได้รับโอกาสตั้งแต่ฤดูกาลปกติ เราอาจจะไม่ได้เห็นเขามาระเบิดพลังในนัดชิงฯ แบบนี้ก็ได้นะครับ"

"แต่ผมกลับชอบเส้นทางที่เป็นอยู่ตอนนี้แฮะ มันเหมือนเราจมดิ่งไปกับเนื้อเรื่องมาทั้งซีซัน แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็ระเบิดตูมเดียวช็อกโลก มันคือตำนานชัดๆ!" อาจารย์จางเว่ยผิง กล่าวพลางหัวเราะร่วน

"ใช่ครับ! โนวาคือนักบาสชาวจีนคนแรกที่ได้เหยียบย่างบนเวที NBA นัดชิงชนะเลิศ! เขาได้จารึกประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้บาสเกตบอลจีนไปแล้ว ถึงแม้ก่อนหน้านี้ ปาเทียร์ (เหมิ่งเค่อ บาเธียร์) จะเคยคว้าแชมป์กับสเปอร์สมาได้ แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้ลงเล่นในเพลย์ออฟเลยสักนาทีเดียว!" ซุนเจิ้งผิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น

ชีวิตคนเรามันช่างไม่แน่นอน ใครจะไปเชื่อว่า "เจ้าหนูโนวาสามแต้ม" ที่เคยโดนแฟนบาสชาวจีนค่อนแคะนินทา จะกลายมาเป็นผู้กอบกู้เลเกอส์ได้อย่างสง่างามขนาดนี้

ต้องรู้ก่อนว่า ในวงการนักพากย์บาสเกตบอลจีนก่อนหน้านี้ ไม่มีใครเลยที่มองว่าโนวาจะได้รับโอกาสในเพลย์ออฟ ทุกคนต่างคิดว่าเขาคงนั่งตบยุงไปจนจบฤดูกาล แต่ตอนนี้ ทุกคนกลับโดนตบหน้าจนชาดิิกกันไปหมด!

ในช่องแชทถ่ายทอดสดสดสดสด…

"เชี้ย! ลูกที่ 4 แล้วว่ะ พลังทำลายล้างของโนวายังไม่ลดลงเลย!"

"เอาจริงนะ ตอนแรกกูก็คิดว่าโนวาโม้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ชัดเลยว่าเขาก็แค่บอกความจริงให้คู่แข่งฟัง แต่พวกแม่งไม่เชื่อเอง พอโดนจริงเข้าหน่อยถึงกับเอ๋อไปเลย"

"ไอ้คนที่จะยืนด้วยมือแล้วกินขี้น่ะ เตรียมตัวได้เลย ทรงนี้โนวาสอยถึง 10 ลูกสบายๆ!"

"ใจเย็นเพื่อน กูกำลังเตรียมตัวอยู่ในห้องน้ำแล้วเนี่ย..."

"ภาพในหัวมันช่างงดงามเกินจะจินตนาการจริงๆ ว่ะ"

"กูยังอยากดูบิกินี่อยู่นะเว้ย!"

"+1"

"+1"

"ใครไม่โสดบ้าง ยกมือขึ้น!"

ช่องแชทเงียบกริบไปทันทีเพราะคอมเมนต์นี้...

ณ สนามนอร์ทชอร์ การ์เดน

จบช่วงเวลานอก

ทั้งสองฝ่ายยังคงใช้ผู้เล่นชุดเดิม เพราะเกมเพิ่งผ่านไปเพียง 3 นาที ยังไม่ถึงเวลาหมุนเวียนนักกีฬา

เซลติกส์เป็นฝ่ายเริ่มบุกก่อน รอนโด ถือบอลอยู่บริเวณหัวกะโหลกพลางกวาดสายตาหาเพื่อนร่วมทีม แต่กลับพบว่าทุกคนโดนประกบติดหนึบ มีเพียงเขาคนเดียวที่ เดเร็ก ฟิชเชอร์ ยอมปล่อยให้ยืนว่างห่างออกไปถึงหนึ่งเมตร

เนื่องจากรอนโดมีจุดอ่อนร้ายแรงเรื่องการยิงวงนอก แผนของเลเกอส์จึงชัดเจนคือ "ปล่อยให้ยิงไปเลย" เมื่อเห็นดังนั้นรอนโดจึงไม่ลังเล เขาเซตท่ายิงระยะไกลทันที

ปึ้ง!

ลูกบอลกระดอนขอบเหล็กออกมา รอนโดได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เขาเองก็ไม่มีความมั่นใจในการชู้ตของตัวเองเลยสักนิด

โอดอมเก็บรีบาวด์เกมรับไว้ได้ก่อนจะส่งต่อให้โคบี้ โคบี้เลี้ยงบอลข้ามฝั่งแล้วสังเกตเห็นทันทีว่าเกมรับของเซลติกส์เปลี่ยนไป…

เป็นไปตามที่ฟิลคาดไว้เป๊ะ! เป้าหมายหลักของเซลติกส์ย้ายไปอยู่ที่โนวา มีผู้เล่นอย่างน้อย 2 คนที่จ้องจะตัดทางส่งบอลไปให้โนวาตลอดเวลา

เมื่อเห็นช่องโหว่ โคบี้จึงตัดสินใจบุกเองทันที! เขาข้ามเข้าหาเขตโทษก่อนจะหลอกยิงหนึ่งจังหวะแล้วโดดชู้ตระยะกลางลงไปอย่างนิ่มนวล

สวบ!

เลเกอส์ยังคงขยายช่องว่างทิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ

ในช่วงไม่กี่นาทีต่อมา โนวาถูกผู้เล่นเซลติกส์ตามประกบแจจนแทบไม่มีโอกาสได้สัมผัสบอล แต่จังหวะบุกของเลเกอส์กลับไม่เสียกระบวนเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะซูเปอร์สตาร์อย่าง โคบี้ เริ่มระเบิดพลังทำแต้มอย่างต่อเนื่องจนแนวรับเซลติกส์เริ่มสับสนและพะวักพะวง

ภายใต้ความกดดันอันมหาศาลจากเกมรับเลเกอส์ เกมบุกของเซลติกส์กลับดูอึดอัดเหมือนคนท้องผูก บทจะมาก็มา บทจะหายก็หายจนน่าเป็นห่วง

จบควอเตอร์แรกในช่วง 2 นาทีสุดท้าย คะแนนอยู่ที่ 29 : 18 เลเกอส์นำโด่งถึง 11 แต้ม!

ด็อก ริเวอร์ส ยืนอยู่ข้างสนาม มองดูเกมรุกและรับของทีมตัวเองที่กำลังจมปลักอยู่ในโคลนตม เขาโมโหจนแทบจะกระอักเลือด! เล่นมาตั้งนาน มีหรือที่เขาจะมองไม่ออกว่าเลเกอส์ปรับหมากยังไง

ฟิล... ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์เอ๊ย!

แทนที่จะใช้โนวาที่กำลังเครื่องติดเป็นตัวทำแต้ม กลับใช้เขาเป็น 'เหยื่อล่อ' เพื่อเปิดทางให้โคบี้เล่นง่ายขึ้น ส่วนฉันเนี่ยนะดันโง่ไปสั่งรุมโนวาจนเปิดช่องโหว่ให้โคบี้ถล่มเอาๆ!

"รุมโคบี้เดี๋ยวนี้!" ริเวอร์สตะโกนลั่นสั่งเปลี่ยนแผนทันที

ฉันว่าไอ้รุกกี้จีนนั่นไม่ได้จับบอลมาเกือบ 6 นาทีแล้ว มือมันต้องเย็นเป็นน้ำแข็งไปแล้วแน่ๆ!