บทที่ 24 : สามแต้ม 3 ลูกซ้อน! นี่มันยังเรียกว่าดวงได้อีกเหรอ?
บทที่ 24 : สามแต้ม 3 ลูกซ้อน! นี่มันยังเรียกว่าดวงได้อีกเหรอ?
บทที่ 24 : สามแต้ม 3 ลูกซ้อน! นี่มันยังเรียกว่าดวงได้อีกเหรอ?
"มันคือดวงจริงๆ น่ะเหรอ?"
บาร์คลีย์อดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาพลางนึกย้อนไปถึงเกมที่แล้วที่โนวาเคยโชว์ลูกยิงจากโลโก้กลางสนามแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ซึ่งมันช่างเหมือนกับลูกเมื่อครู่นี้ไม่มีผิดเพี้ยน
ถ้าจะบอกว่าดวงดี... มันก็คงเป็นดวงที่เฮงระดับถูกรางวัลที่หนึ่งซ้ำซ้อน แต่ถ้าไม่ใช่เพราะโชคช่วย ระยะการหวังผลลูกยิงสามแต้มของรุกกี้ชาวจีนคนนี้ก็น่าสยดสยองเกินไปแล้ว!
แววตาของบาร์คลีย์วาวโรจน์ด้วยความทึ่ง และเริ่มตั้งตารอดูเกมที่เหลืออย่างใจจดใจจ่อ
ทางด้าน เรจจี้ มิลเลอร์ ถึงกับนิ่งเงียบไป ใบหน้าของเขาเริ่มเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ส่วนแฟนบาสในสนามต่างอุทานด้วยความตกตะลึง หัวใจที่เพิ่งจะผ่อนคลายลงได้ไม่นานกลับมาบีบคั้นอีกครั้งจนเริ่มรู้สึกกังวล
"ไอ้หนู แกมันแค่ดวงดีที่ฟลุ๊กยิงไกลลงอีกรอบ แต่มันจะจบลงแค่นี้แหละ! ฉันจะไม่ปล่อยให้แกมีโอกาสง้างมือยิงสามแต้มได้อีกเป็นอันขาด!"
"ถ้าแกแน่จริง ก็ลองยืนยิงจากแถวเส้นกลางสนามไปตลอดทั้งเกมสิ ดูซิว่าแกจะปัญญาทำลงได้สักกี่ลูกกันเชียว"
พอล เพียร์ซ ข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา ใบหน้าของเขาหมองคล้ำลงด้วยความอับอาย เพราะการโดนเด็กเฝ้ากระติกน้ำมายิงสามแต้มระยะไกลแสกหน้าติดต่อกันสองนัด มันเสียเชิงชายเบอร์ต้นๆ ของลีกอย่างเขาเกินไป
เมื่อได้ยินดังนั้น โนวา ก็หลุดยิ้มออกมาอย่างไม่เกรงใจ เขาเลือกที่จะให้อภัยในความเขลาของเพียร์ซ
ถามว่าหน้าจะยิงลงได้กี่ลูกงั้นเหรอ?
ถ้าคุณต้องการ ผมจะสอยสามแต้มจากเส้นกลางสนามให้ดูทุกลูกเลยก็ได้!
ต้องรู้ก่อนว่า ระยะหวังผลของทักษะ [วิถีสามแต้มเสียดฟ้าของ มิโดริมะ ชินทาโร่] นั้นครอบคลุมถึง "ครึ่งสนาม" ขอเพียงแค่ก้าวพ้นเส้นกลางสนามมาได้ อัตราการยิงลงก็พุ่งสูงถึง 60% แล้ว!
เซลติกส์เปิดเกมบุก
หลังจากรอนโดเลี้ยงบอลข้ามฝั่งมา เขาส่งสัญญาณมือให้เพื่อนร่วมทีมเริ่มเคลื่อนที่ทันที ไม่นานนัก เรย์ อัลเลน ก็วิ่งสลัดตัวประกบไปที่มุม 45 องศาทางขวา รอนโดจ่ายบอลถวายพานให้ทันเวลา
เห็นได้ชัดว่านี่คือแผนการรบที่ออกแบบมาเพื่อเรย์โดยเฉพาะ ในเมื่อโนวาเพิ่งจะยิงโต้กลับมา "สุภาพบุรุษเรย์" ก็ต้องเอาคืนให้ได้ เขาเซตท่าชู้ตสามแต้มด้วยท่วงท่าที่สมบูรณ์แบบ ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนจะผ่อนแรงไปนิด…
ปึ้ง!
ลูกบาสกระแทกขอบเหล็กอย่างแรงแล้วกระดอนออกมา
กาซอลโดดคว้าลูกรีบาวด์ในเกมรับไว้ได้ก่อนจะส่งต่อให้โคบี้เปิดเกมสวนกลับเร็ว โคบี้สะบัดบอลส่งต่อให้โนวาทันที!
โนวา เลี้ยงบอลข้ามเส้นกลางสนามมาเพียงนิดเดียว เขาก็หยุดฝีเท้าลงบนสัญลักษณ์ "โลโก้" ขนาดมหึมากลางสนาม แล้วเซตท่าเตรียมชู้ตอีกครั้ง!
พริบตานั้น แฟนบาสทั้งอารีน่าถึงกับหนังหัวม้วน!
เพียร์ซเบิกตาโพลงมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา พลางนึกถึงคำพูดที่เขาเพิ่งพ่นออกไปเมื่อครู่จนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ไอ้เด็กเฝ้ากระติกน้ำนี่มันจะยิงไกลแบบนั้นลงอีกจริงๆ เหรอวะ?
ความคิดนั้นเพิ่งจะแวบผ่านสมองไปได้เพียงเสี้ยววินาที…
โนวาก็ทะยานตัวขึ้นฟ้าพร้อมปล่อยลูกบาสออกจากมือ!
มันไม่ใช่การฝืนยิงเพราะโดนบีบ หรือการยิงส่งเดชเพราะจวนตัว แต่มันคือการยิงสามแต้มด้วยท่วงท่าปกติที่ดูเรียบง่ายที่สุด โนวาเหยียดร่างกายกลางอากาศ สะบัดข้อมือเบาๆ ส่งลูกบาสพุ่งทะยานออกไป
ลูกบาสวาดวิถีโค้งพุ่งโด่งเป็นพิเศษและกินระยะทางยาวไกลจนกระทั่ง…
สวบ!
สบัดตาข่ายดังสนั่นหวั่นไหว!
เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ถูกโยนลงกลางผืนน้ำจนเกิดคลื่นยักษ์โถมซัดไปทั่วอารีน่า!
ความเงียบงันเข้าปกคลุมสนาม ทีดี การ์เดน เพียงชั่วครู่ ทุกสายตาจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงลาน
แฟนบาสบางคนถึงกับทำขนมหลุดมือร่วงลงพื้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่เสียงอื้ออึงจะระเบิดดังสนั่นไปทั่วทุกทิศทาง
"ไหนว่ายิงไม่ลงไง? แล้วไอ้ที่สอยสามแต้มระยะไกลติดกันสองลูกนั่นมันคืออะไรกันแน่!"
"นี่ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า? มนุษย์ปกติที่ไหนจะทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ได้วะ"
"ไม่ว่าจะเป็นดวงหรือฝีมือ แต่นี่มันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว"
"บ้าน่า! นี่มันเกมนัดที่เจ็ดนะ! รุกกี้นอกสายตาคนหนึ่งจะมาทำให้คนทั้งโลกอึ้งขนาดนี้ได้ยังไง?"
เหล่าแฟนบาสต่างช็อกจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง เปิดเกมมาไม่ทันไร โนวา ก็กดไปแล้ว 3 จาก 4 ลูก นี่ไม่ใช่ฟอร์มของเด็กเฝ้ากระติกน้ำแล้ว
แต่นี่มันคือระดับ "ซูเปอร์สตาร์" ชัดๆ! ขนาด เรย์ อัลเลน ที่ได้ชื่อว่าเป็นจอมแม่นที่แกร่งที่สุดในบรรดาผู้เล่นที่ยังค้าแข้งอยู่ ยังไม่เคยระเบิดฟอร์มช่วงเปิดสนามได้โหดขนาดนี้มาก่อนตลอดช่วงเพลย์ออฟ
ณ ห้องรับรอง VIP
เวด ที่กำลังจะยกแก้วแชมเปญขึ้นดื่ม ถึงกับผุดลุกขึ้นยืนตัวตรงทันทีที่เห็นลูกยิงของโนวา จนไวน์ในแก้วกระฉอกหกเลอะพื้นไปหมด เช่นเดียวกับ แพท ไรลีย์ ที่นั่งอยู่ข้างๆ ทั้งคู่หันมาสบตากันด้วยความตกตะลึงที่ซ่อนไม่มิด
"ท่านประธานครับ... บางทีครั้งนี้พวกเราอาจจะตัดสินใจถูกที่สุดแล้วก็ได้!" เวดพึมพำ "ฟอร์มของรุกกี้จีนคนนี้ทำให้ผมประหลาดใจจริงๆ"
ไรลีย์ขบกรามแน่น ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์ ในหัวเริ่มคำนวณแผนการที่จะเซ็นสัญญาคว้าตัวโนวามาร่วมทีมด้วยข้อเสนอที่คุ้มค่าที่สุด...
"เอา...เอาอีกแล้ว" บาร์คลีย์ พูดติดอ่างพลางปาดเหงื่อเย็นๆ เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาคาดเดาไว้ก่อนหน้านี้
นี่คือดวงงั้นเหรอ? ไร้สาระสิ้นดี!
"คิดยังไงล่ะพวก?" บาร์คลีย์หันไปถาม เรจจี้ มิลเลอร์ ที่ยืนอึ้งตาค้างเป็นปลากะพงถูกทุบหัว
"เอ่อ... ลูกยิงสามแต้มสองลูกซ้อนของโนวามันทำให้ผมช็อกจริงๆ ตอนนี้ผมคงต้องประเมินฝีมือการยิงของเขาใหม่ซะแล้ว" เรจจี้ตอบเสียงหลงด้วยความมึนงง
"ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะกดลูกยิงจากโลโก้กลางสนามได้ต่อเนื่องขนาดนั้น! มันมหัศจรรย์มาก"
เรจจี้ มิลเลอร์ ถึงกับหาคำบรรยายไม่ถูก คำเดียวที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ "ปาฏิหาริย์"
ตลอดอาชีพนักบาสของเขาที่คลุกคลีกับการยิงสามแต้มมาทั้งชีวิต เขาไม่เคยเห็นใครระเบิดพลังยิงจากโลโก้กลางสนามติดต่อกันสองลูกได้ในเกมจริงแบบนี้ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องโชคช่วยแล้ว รุกกี้คนนี้มีของจริงๆ!
"ฮ่าๆ ผมก็นึกว่าคุณจะบอกว่ามันคือดวงอีกรอบซะแล้ว" บาร์คลีย์ถากถางด้วยความสะใจ
ดูเหมือนว่าหลุมที่ขุดไว้ จะกลายเป็นกับดักที่เล่นงานเข้าเต็มๆ แล้วนะเรจจี้! เกมเริ่มได้แค่ 2 นาที ก็โดนตบหน้าฉาดใหญ่เข้าให้แล้ว
"สถานการณ์หลุดโลกแบบนี้... มันยากที่จะอธิบายด้วยคำว่าดวงจริงๆ นั่นแหละ" เรจจี้กล่าวด้วยสีหน้าปั้นยาก
เขายังจำคำพูดตัวเองได้แม่นว่า ถ้าโนวายิงลงถึง 5 ลูกในเกมนี้ เขาจะยอมมองใหม่... แต่นี่ผ่านไปแค่ 2 นาที พี่แกกดไปแล้ว 3 ลูก! อีก 2 ลูกที่เหลือมันจะไปไกลแค่ไหนเชียว?
เรจจี้เริ่มนึกเสียใจที่ก่อนเกมดันพูดจาโอหังไม่เหลือทางถอยให้ตัวเอง ตอนนี้เขาคงต้องเตรียมตัวโดนเจ้าอ้วนข้างๆ หัวเราะเยาะ และถูกตบหน้าโชว์แฟนบาสทั่วโลก กลายเป็นอีกหนึ่ง "ผลงานชิ้นโบแดง" ในอาชีพนักพากย์ของเขาไปเสียแล้ว
ในสนามแข่งขัน
พอล เพียร์ซ รู้สึกหดหู่และหัวเสียสุดขีดเมื่อเห็นโนวากำลังฉลองแต้มอย่างคึกคะนอง
ฉันแค่ท้าให้ยิงจากโลโก้กลางสนามเล่นๆ แต่แกดันทำได้จริงๆ แถมเสือกแม่นอีก! ยังไม่ทันข้ามนาที เขาก็โดนฝีมือของโนวาตบหน้าเข้าอย่างจัง ไม่ได้การ! เขาต้องทวงคืนศักดิ์ศรีนี้มาให้ได้
รอนโดเลี้ยงบอลข้ามครึ่งสนาม เพียร์ซขอบอลทันที เขาโชว์สเต็ปหลอกล่อสองจังหวะก่อนจะฝืนยิงสามแต้มแสกหน้าโนวาเพื่อหวังเอาคืน
แต่โนวาได้เปิดใช้งานสกิล [กำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดของ สึคาวะ โทโมกิ] ไปเรียบร้อยแล้ว ซึ่งช่วยลดเปอร์เซ็นต์การยิงของคู่ต่อสู้ลงอย่างฮวบฮาบ!
เปรี้ยง!
ลูกบาสกระแทกขอบเหล็กกระดอนออกมา เลเกอส์เก็บรีบาวด์เกมรับได้และเปิดฉากสวนกลับเร็วทันที
โคบี้ควบตะบึงเข้าไปในเขตโทษ แม้จะมีจังหวะเลย์อัพเองได้ง่ายๆ แต่เขากลับไม่ทำ โคบี้ตัดสินใจสะบัดบอลออกไปให้โนวาที่ยืนรออยู่รอบนอก
โนวาชักดาบสังหาร...กดสามแต้มลงไปอีกลูก!
สวบ!
ลงไปแบบไร้ที่ติ! 3 ลูกซ้อนๆ!
คะแนนขยับหนีเป็น 12:5 เลเกอส์นำห่างถึง 7 แต้ม
ด็อก ริเวอร์ส ที่ยืนอยู่ข้างสนามถึงกับเส้นเลือดปูดที่หน้าผาก เขาตัดสินใจรีบขอเวลานอกทันที!
นี่มันไม่เหมือนกับบทที่ฉันเขียนไว้เลยนี่หว่า! ถ้าปล่อยให้ไอ้หนูโนวายิงเป็นชุดแบบนี้ เกมคงจบตั้งแต่ยังไม่พ้นครึ่งแรก แล้วแชมป์ของล่ะจะไปอยู่ไหน!