บทที่ 2: ภารกิจเสริมบางครั้งก็มอบสิ่งที่ไม่คาดฝัน

“โครม!”

คาร์ลที่ยังจมอยู่ในความฝันต้องสะดุ้งตื่นขึ้นเพราะแรงสั่นสะเทือนรุนแรง พอลืมตา เพดานที่ทำจากวัสดุคล้ายเปลือกแมลงก็พังถล่มลงมา

ก้อนหินขนาดใหญ่หล่นลงมาอัดสระน้ำกลางห้องจนแตกกระจาย ตัวอ่อนปีศาจอิลลิธิด

กระจัดกระจายไปทั่วพื้น และตายลงอย่างรวดเร็ว  โชคดีที่แคปซูลแปลงร่างของคาร์ลถูก

หินหล่นใส่จนเสียหาย เขาจึงสามารถดิ้นตัวออกมาได้

“เฮ้! เจ้าหนู! ช่วยเปิดเจ้านี่ให้ฉันหน่อย!”

เสียงเรียกดังมาจากหญิงครึ่งอสูรที่ติดอยู่ในแคปซูลอีกฝั่ง คาร์ลรีบวิ่งไปหาเธอ ด้วยความ

คิดที่ว่า "มีคนมากขึ้นก็มีโอกาสรอดมากขึ้น"

แคปซูลเหล่านี้ดูเหมือนผลิตจากเทคโนโลยีชีวภาพ มันคล้ายกับสิ่งมีชีวิตจากเกม

StarCraft ที่เกิดจากการกลายพันธุ์อย่างมีเป้าหมาย

คาร์ลที่เป็นช่างกลสุดพิสดาร เข้าใจระบบเหล่านี้ได้ไม่ยาก เขาตรวจสอบแคปซูลจนพบรอย

บุ๋มที่ดูผิดปกติ  เขาลองกดนิ้วลงไปในรอยนั้นอย่างระมัดระวัง

“จึ๋ง~”

นิ้วของเขาจมหายเข้าไปในของเหลวเหนียวหนืดที่มีความอุ่นแปลก ๆ แต่แคปซูลก็ยังไม่

เปิด   หญิงครึ่งอสูรเริ่มแสดงความกระวนกระวาย สีหน้าของเธอกลายเป็นเขียวสดจาก

ความตื่นเต้นและโกรธ  ทันใดนั้น คลื่นพลังจิตก็แผ่ออกมาจากสมองของเธอ กระแทกเข้าสู่

คาร์ลโดยตรง  ความรู้สึกของความเร่งรีบและความโกรธปะทุขึ้นในใจของเขา ราวกับตอบ

สนอง คลื่นพลังจิตบางอย่างจากตัวคาร์ลก็ส่งผ่านนิ้วไปยังแคปซูล

“ฟู่~”    ฝาแคปซูลเปิดออกทันที หญิงครึ่งอสูรและคาร์ลต่างตกตะลึง

เมื่อเห็นว่าวิธีนี้ได้ผล คาร์ลรีบไปช่วยคนอื่นที่ยังติดอยู่ในแคปซูล และช่วยออกมาได้อีก

สองคน  “พวกเราควรช่วยคนที่ยังรอดอยู่นะ” คาร์ลบอกกับหญิงครึ่งอสูร

แม้จะลังเล แต่เธอก็ตัดสินใจเข้าร่วมการช่วยเหลือ หลังจากนั้น พวกเขาก็ช่วยผู้รอดชีวิตอีก

5 คนที่ยังไม่ถูกเพดานถล่มทับ

หญิงครึ่งอสูรเรียกสติคนเหล่านั้นกลับมา ด้วยวิธีการตบหน้าพวกเขาจนตื่น!

เธออธิบายสถานการณ์โดยตรงว่า “พวกเราถูกจับมาที่นี่เพื่อเป็นร่างทดลองของปีศาจ

อิลลิธิด ตอนนี้เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ถ้าอยากรอดชีวิต ตามฉันมา!”

โดยไม่รอคำตอบ เธอคว้าตัวคาร์ลแล้ววิ่งไปที่ประตู  เมื่อประตูเปิดออก พวกเขาก็พบทาง

เดินที่ถูกไฟลุกไหม้

“ก้มตัวต่ำ! ควันมันจะทำให้หายใจไม่ออก!” หญิงครึ่งอสูรกดตัวคาร์ลให้ก้มลง และนำทาง

เขาไปอย่างคล่องแคล่ว

กลุ่มของพวกเขาซึ่งมี 7 คนสามารถฝ่าทางเดินที่เต็มไปด้วยเปลวไฟจนมาถึงห้องโถงใหญ่

ห้องนี้คล้ายกับห้องแปลงร่าง แต่ใหญ่กว่า ตรงกลางมีแท่นรูปดอกไม้ล้อมรอบด้วยแคปซูล

อีกหลายเครื่อง  แต่ผู้ที่ติดอยู่ในแคปซูลนี้ดูอ่อนแรงเกินไป

“อย่ามัวมอง รีบไปต่อ! เราไม่มีเวลาแล้ว!” หญิงครึ่งอสูรเร่งคาร์ล

เธอคิดว่าผู้คนในแคปซูลเหล่านี้ไม่มีศักยภาพในการต่อสู้ และการช่วยพวกเขาอาจทำให้เสียเวลาเปล่า

“พวกคุณไปก่อน! ผมจะตามไปทีหลัง!”

คาร์ลยืนยันที่จะช่วยคนเหล่านี้ หญิงครึ่งอสูรลังเลเล็กน้อยก่อนจะพาคนอื่นไปทางเดินอีกเส้น คาร์ลตรงไปยังแคปซูลและช่วยคนเหล่านั้นออกมา แต่กลับมีเพียง หนึ่งคน ที่ยังพอจะ

มีสติ เธอคือเด็กสาว ทีฟลิง เธอมีผิวสีแดงสดชุ่มไปด้วยเหงื่อ ชุดที่แทบไม่ปกปิดของเธอ

แนบติดร่างกาย ทำให้เธอดูเหมือนภาพจำของตัวละครในโลกเกม

เธอพยายามลุกขึ้นยืนพร้อมกับพูดอธิบายว่า “พวกนั้นเป็นแค่เปลือกเปล่าแล้ว พวกเราต้องรีบไปก่อน!”

เธอจับแขนคาร์ลและลากเขาไปตามเส้นทางที่แตกต่างจากหญิงครึ่งอสูร

“เธอรู้ทางออกเหรอ?” คาร์ลถามด้วยความสงสัย

“แน่นอน แต่ทางออกอยู่ไกล เราต้องหาอุปกรณ์ป้องกันตัวก่อน”

คำตอบของเธอแฝงไปด้วยความมั่นใจ แต่ก็ดูเหมือนเธอไม่เชื่อใจใครง่าย ๆ แม้แต่ใน

สถานการณ์เช่นนี้

“ฉันถูกจับมาทั้งที่ยังมีสติ เลยจำตำแหน่งห้องบางห้องในที่นี่ได้”

ทีฟลิงสาวพูดพลางลากคาร์ลไปตามทางเดิน  ไม่นานพวกเขาก็มาถึงประตูห้องหนึ่ง

“ที่นี่คือห้องล้างตัว ปีศาจอิลลิธิดจะจับตัวคนมาฆ่าเชื้อและทำความสะอาดก่อนปล่อยเข้ากระบวนการแปลงร่าง อุปกรณ์ที่ไม่ได้มีมูลค่าสูงก็จะถูกทิ้งไว้ในนี้ หวังว่าเราจะหาอะไรมีประโยชน์ได้บ้าง”

พูดจบ เธอยกเท้าถีบประตูทันที

“โอ๊ย~”

แต่ประตูนั้นกลับแข็งแรงเกินกว่าที่เธอคาดไว้ แรงกระแทกส่งผลให้เธอต้องยืนนิ่งกัดฟันและพยายามไม่แสดงความเจ็บปวด

คาร์ลมองภาพนั้นแล้วยิ้มเล็กน้อยก่อนพูดว่า

“ประตูในที่นี่ส่วนใหญ่ต้องใช้พลังจิตช่วยเปิด เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

เขายกมือขึ้น พยายามนึกถึงความรู้สึกตอนที่เคยใช้พลังจิตมาก่อนหน้า แล้วเรียกพลังนั้นอีกครั้ง

“ฟู่~”  ประตูเปิดออก เผยให้เห็นห้องที่เต็มไปด้วยกองขยะขนาดใหญ่ซึ่งเป็นชุดเกราะและอุปกรณ์ระดับต่ำที่ถูกทิ้งไว้

แต่ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มค้นหาเสียงฝีเท้ากระทืบก็ดังขึ้น พร้อมกับบางสิ่งที่ค่อย ๆ ปรากฏตัวออกมาจากกองขยะ

มันคือ สิ่งมีชีวิตรูปร่างเหมือนสมองขนาดใหญ่ แต่มีกรงเล็บสี่ข้างที่ดูเหมือนของสัตว์ป่า มันหันมาจ้องพวกเขา

(จบบท)###