เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 32 - การทหารเน้นความรวดเร็ว!

บทที่ 32 - การทหารเน้นความรวดเร็ว!

บทที่ 32 - การทหารเน้นความรวดเร็ว!


บทที่ 32 - การทหารเน้นความรวดเร็ว!

☆☆☆☆☆

ช่วงบ่าย!

คนถือโคมมาถึงแล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นเซี่ยเฉินหรือหลี่เหวินจงก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไรนัก

เมื่อเช้านี้กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินของพวกเขาเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ จับกุมคนมามากมายขนาดนั้น ข่าวนี้ย่อมไม่สามารถปิดบังได้มิด และมันก็คงแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวงตั้งนานแล้ว

คนถือโคมในฐานะหน่วยข่าวกรอง มีหรือที่จะไม่ได้รับข่าวนี้

เดิมทีพวกเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ทว่าเมื่อมีข่าวกรองบางอย่างส่งมา พวกเขาก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที และตระหนักได้ว่ากำลังมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

"ไช่หมิง นายกองพันแห่งองค์กรคนถือโคม รับคำสั่งจากท่านผู้บัญชาการให้มารับตัวคน!"

ไช่หมิงนำกำลังคนนับสิบคนมาพร้อมกับยื่นป้ายหยกประจำตัวให้ดู น้ำเสียงของเขาดูสุภาพ ทว่าท่าทีกลับแข็งกร้าว ทันทีที่อ้าปากก็ขอรับตัวคนทันที

"ท่านนายกองพันไช่คงจะเข้าใจอะไรผิดไปกระมัง ที่นี่คือกองทหารรักษาพระองค์อวี่หลิน ท่านมาขอรับตัวคนที่นี่ ท่านหมายถึงคนผู้ใดกัน"

ฉินมู่นำกำลังคนมาขวางหน้าไช่หมิงเอาไว้ที่ประตูด้วยตัวเอง เขามองดูไช่หมิงด้วยความสงสัยพลางเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงง

"ใต้เท้าฉินมู่ โปรดอย่าแสร้งโง่งมไปหน่อยเลย เมื่อเช้านี้ได้ยินมาว่ากองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ จับกุมสายลับมาได้กลุ่มหนึ่ง! เรื่องของสายลับนั้นอยู่ในความดูแลของคนถือโคมมาตลอด ส่วนกองทหารรักษาพระองค์มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยในเมืองหลวง ในเมื่อตอนนี้จับตัวคนมาได้แล้ว ก็สมควรส่งมอบให้คุกของคนถือโคมเป็นผู้คุมขังต่อไป"

ฉินมู่ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมา เขาไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

"เมื่อเช้านี้พวกเราจับคนมากลุ่มหนึ่งจริงๆ ทว่าที่นี่ไม่มีสายลับอะไรที่ท่านว่าหรอกนะ พวกเราได้รับแจ้งจากชาวบ้านว่าคนเหล่านั้นเป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย และกำลังวางแผนการลับเพื่อทำลายความสงบสุขของเมืองหลวง หน้าที่ของกองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินคือการปกป้องเมืองหลวงให้ปลอดภัย ตอนนี้พวกเรากำลังทำการสอบสวนเพื่อป้องกันไม่ให้มีผู้สมรู้ร่วมคิดหลุดรอดไปได้ เมื่อสอบสวนเสร็จแล้ว พวกเราจะส่งตัวคนให้พวกท่านเอง!"

มุมปากของไช่หมิงกระตุกเมื่อได้ยินคำพูดนั้น นี่กะจะหลอกพวกคนถือโคมอย่างพวกเขาว่าเป็นไอ้โง่เลยหรืออย่างไร

"ใต้เท้าฉินมู่ ข้าไม่มีเวลาว่างมาต่อล้อต่อเถียงกับท่านหรอกนะ ไม่ว่าเมื่อเช้านี้พวกท่านจะจับสายลับหรือผู้กระทำผิดกฎหมายทั่วไปมา แค่ส่งตัวคนให้พวกเราก็พอแล้ว ส่วนเรื่องหลังจากนี้พวกเราจะเป็นคนจัดการเอง และหากมีความดีความชอบอันใด พวกเราก็จะไม่ลืมพี่น้องกองทหารรักษาพระองค์อย่างแน่นอน!"

ไช่หมิงมีท่าทีแข็งกร้าว พูดจบก็ตั้งท่าจะนำคนเดินบุกเข้าไปด้านใน

สีหน้าของฉินมู่เย็นชาลง เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเช่นกัน

"ที่ทำการกองทหารรักษาพระองค์เป็นสถานที่หวงห้าม ต่อให้ท่านจะเป็นคนถือโคม ก็ไม่มีสิทธิ์มาบุกรุกตามอำเภอใจ!" พูดจบ ทหารที่อยู่ด้านหลังของเขาก็ก้าวออกมาตั้งแถวเป็นกำแพงมนุษย์ ขวางกั้นไม่ให้คนอื่นๆ เข้าไปได้

ใบหน้าของไช่หมิงเขียวคล้ำ เขามองดูฉินมู่ที่มีท่าทีแข็งกร้าวอย่างจริงจัง สีหน้าของเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ผ่านไปราวสิบอึดใจ เขาก็กลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้งก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ดี เรื่องนี้ข้าจะนำไปรายงานท่านผู้บัญชาการ กองทหารรักษาพระองค์ของพวกท่านไม่มีสิทธิ์ในการคุมขังนักโทษ เรื่องนี้พวกเราคนถือโคมจะถวายฎีการายงานเรื่องที่กองทหารรักษาพระองค์ทำผิดกฎต่อฝ่าบาทแน่!"

หลังจากทิ้งคำขู่เอาไว้ ไช่หมิงก็หันหลังเดินนำหน้าจากไปทันที ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมปล่อยคน เขาก็ไม่สามารถใช้กำลังบุกเข้าไปได้จริงๆ

และเรื่องนี้ก็เห็นได้ชัดว่ามีคนคอยหนุนหลังอยู่ มิเช่นนั้นผู้บังคับการตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จะกล้าแสดงท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้ได้อย่างไร

"ท่านนายกองพัน แล้วพวกเราจะทำอย่างไรต่อไปดีขอรับ!"

"จะทำอย่างไรได้ล่ะ ก็กลับไปรายงานท่านผู้บัญชาการน่ะสิ ข้าเป็นแค่นายกองพันตัวเล็กๆ จะไปพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินในถิ่นของคนอื่นได้อย่างไร"

ไช่หมิงสบถด่าด้วยความโกรธ เขาอารมณ์เสียจัดจนเผลอเตะลูกน้องที่เอ่ยถามไปหลายที ทว่าแววตาของเขากลับดูสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง

"การที่กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินยอมผิดใจกับคนถือโคมอย่างพวกเรา ดีกว่าจะส่งตัวคนให้พวกเรา เป็นเพราะคนเหล่านั้นมีความความชอบก้อนใหญ่อยู่ และพวกเขากลัวว่าพวกเราจะไปแย่งความดีความชอบมา หรือมีเหตุผลอื่นแอบแฝงกันแน่!"

สมองของไช่หมิงประมวลผลอย่างรวดเร็ว ไม่นานเขาก็นึกถึงเรื่องแผนที่การทหารขึ้นมาได้

เรื่องเดียวที่จะทำให้กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินแสดงท่าทีแข็งกร้าวได้ถึงเพียงนี้ คงมีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น

ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจของไช่หมิง ทางฝั่งของพวกเขาได้รับข่าวที่แน่ชัดแล้วว่าคนที่กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินจับตัวมาเมื่อเช้านี้คือคนของสำนักตรวจสอบแห่งต้าเฟิ่ง

ทว่าพวกเขากลับไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่แน่ชัด เซี่ยเฉินและหลี่เหวินจงปิดข่าวเอาไว้มิดชิด คนที่รู้เรื่องราวทั้งหมดมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ส่วนคนที่ทำการสอบสวนก็ถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกจากคุกโดยเด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้ข่าวรั่วไหล

แม้คนถือโคมจะเป็นหน่วยข่าวกรอง แต่กองทหารรักษาพระองค์นั้นพิเศษเป็นอย่างมาก หากไม่ได้รับพระราชานุญาตจากองค์จักรพรรดิ การส่งสายลับเข้าไปแฝงตัวในกองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินย่อมทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้

ดังนั้นจนถึงตอนนี้ ทางฝั่งของคนถือโคมจึงยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

...

เมื่อไช่หมิงรายงานข้อสันนิษฐานของตนขึ้นไปเบื้องบน เรื่องนี้ก็ได้รับความสนใจในทันที

เมื่อองค์กรคนถือโคมทุ่มกำลังทั้งหมดที่มี มันก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขามีเป้าหมายในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

ตอนกลางคืน!

คนถือโคมอาศัยร่องรอยการเคลื่อนไหวของเซี่ยเฉินเมื่อเช้านี้ เข้าจับกุมกลุ่มคนของสำนักตรวจสอบที่ได้รับข่าวและล่าถอยออกจากฐานที่มั่นไปก่อนหน้านี้ได้สำเร็จ

ภายใต้การทรมานอย่างหนัก ในที่สุดพวกเขาก็ได้รู้ข้อมูลเบื้องลึกเบื้องหลัง

ดึกสงัด!

"อะไรนะ แผนที่การทหารเป็นฝีมือของคนจากสำนักตรวจสอบอย่างนั้นหรือ"

ลู่หลี ผู้บัญชาการคนถือโคมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ลูกน้องที่เข้ามารายงาน

ลูกน้องเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผลการสอบสวนออกมาเป็นเช่นนั้นขอรับ!"

ลู่หลีค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และตระหนักได้ว่าเรื่องนี้มันชักจะยุ่งยากเสียแล้ว

คนถือโคมอย่างพวกเขากลับทำเรื่องผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย พวกเขาสืบคดีมาตั้งหลายวัน ทว่ากลับพุ่งเป้าไปผิดคน หากฝ่าบาททรงทราบเรื่องนี้เข้า พระองค์จะทรงคิดเห็นเช่นไร จะทรงระแวงในความสามารถในการทำงานของเขาหรือไม่

มิน่าล่ะสืบมาตั้งหลายวันกลับไม่คืบหน้าอะไรเลย ก็เดินมาผิดทางตั้งแต่แรกแล้ว จะไปถึงฝั่งฝันได้อย่างไรล่ะ

"ไปตามเสิ่นฟั่งมาพบข้า เขาทำงานประสาอะไร ถึงได้ทำพลาดแบบนี้ได้!"

ลู่หลีโกรธจัด ทว่าไม่นานเขาก็กลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้ง

"เอาเสื้อผ้ามาให้ข้า ข้าจะออกไปข้างนอก!"

นี่ก็ดึกมากแล้ว เดิมทีเขาเข้านอนในจวนไปแล้ว แถมยังมีอนุภรรยาแสนสวยนอนอยู่ข้างกาย ทว่าเขากลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมากลางดึก

และตอนนี้เขาก็ตาสว่างเต็มที่แล้ว เขาต้องรีบเดินทางไปที่กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินทันที เพื่อนำตัวบุคคลสำคัญเหล่านั้นกลับมาให้หมด และยังต้องไปเจรจากับหลี่เหวินจงอีกด้วย

เขาต้องเปลี่ยนเรื่องนี้จากความบกพร่องของพวกตน ให้กลายเป็นว่าคนถือโคมและกองทหารรักษาพระองค์ค้นพบเบาะแสร่วมกัน จากนั้นก็ทำการสืบสวนอย่างลึกซึ้ง จนสามารถรวบตัวคนของสำนักตรวจสอบได้ในคราวเดียว

หากทำเช่นนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่มีความผิด ทว่ากลับจะมีความดีความชอบแทน

ทว่าในตอนที่เขาเพิ่งจะสวมเสื้อผ้าเสร็จและเดินออกมาที่ห้องโถงด้านหน้า เขาก็เห็นพ่อบ้านวิ่งหน้าตั้งเข้ามาเสียก่อน

"นายท่าน คนจากในวังมาขอรับ!"

เมื่อลู่หลีได้ยินดังนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป เขารู้ได้ทันทีว่ามันสายไปเสียแล้ว

กองทหารรักษาพระองค์อวี่หลินเป็นฝ่ายลงมือก่อนเสียแล้ว

...

เซี่ยเฉินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นแจ่มใส เมื่อคืนเขาหลับสนิทเป็นอย่างดี

เมื่อคืนเขาอยู่ทำโอทีที่ทำการกองทหารรักษาพระองค์อวี่หลิน รอจนกระทั่งรวบรวมหลักฐานทั้งหมดที่พิสูจน์ได้ว่าคนของสำนักตรวจสอบเป็นคนขโมยแผนที่การทหารไปเสร็จสิ้น เขาถึงได้เดินทางกลับ

เขารู้ดีว่าเรื่องราวหลังจากนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขามากนัก การขับเคี่ยวของคนระดับนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เขาในตอนนี้จะเอื้อมถึงได้

เซี่ยเฉินรำมวยอยู่ในลานบ้าน ในขณะที่เขากำลังเตรียมตัวจะออกไปตอกบัตรเข้าทำงานที่ที่ทำการนั้นเอง

"นายน้อยสามขอรับ!"

ทหารรับใช้คนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่หน้าลานบ้านของเซี่ยเฉิน

"ท่านผู้นำตระกูลเรียกให้ท่านไปหาขอรับ บอกว่ามีเรื่องจะสอบถาม!"

"ได้!"

เซี่ยเฉินพยักหน้า เดิมทีเขากำลังจะก้าวเท้าเดินไปทางทิศตะวันตก ทว่าเขากลับเปลี่ยนทิศทางเดินไปทางทิศตะวันออก มุ่งหน้าไปยังเรือนชั้นในแทน

เขารู้ดีว่าน่าจะเป็นการสอบถามเรื่องแผนที่การทหาร ไม่ว่าจะเป็นตัวเขาหรือหลี่เหวินจงต่างก็คิดตรงกันว่าเรื่องนี้การทหารเน้นความรวดเร็ว ต้องรีบจัดการให้เสร็จสิ้นก่อนที่ฝ่ายอื่นๆ จะไหวตัวทัน

ดังนั้นเมื่อคืนหลี่เหวินจงจึงเร่งเดินทางเข้าวังกลางดึก เพื่อจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด

[จบแล้ว]

จบบทที่ บทที่ 32 - การทหารเน้นความรวดเร็ว!

คัดลอกลิงก์แล้ว