บทที่ 17 - ไม่มีของฟรีในโลก

บทที่ 17 - ไม่มีของฟรีในโลก

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “@ทุกคน เนื่องจากระดับโลกที่สมาชิกกลุ่มอาศัยอยู่นั้นแตกต่างกัน ความเร็วในการไหลของเวลาย่อมแตกต่างกันไปด้วย! ทว่าเมื่อสมาชิกกลุ่มออนไลน์ในกลุ่มแชต ความเร็วในการไหลของเวลาจะถูกปรับให้เท่ากับทุกคน และจะกลับสู่สภาวะปกติเมื่อออกจากกลุ่มแชต”

เมื่อเห็นสมาชิกกลุ่มกำลังคาดเดาเรื่องความแตกต่างของเวลากันอยู่ หลี่ลั่วจึงตั้งจิตคิด พิมพ์คำอธิบายของผู้ช่วยส่วนตัวลงในช่องสนทนาเพื่อบอกกล่าวแก่ทุกคน

เมื่อเห็นหลี่ลั่วออนไลน์ ทุกคนก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ต่างพากันส่งข้อความทักทายเขากันยกใหญ่

จักรพรรดิพันปี: “อิงเจิ้งขอคารวะท่านบรรพชน เจิ้นปรารถนาจะสร้างศาลเจ้าให้แก่ท่านบรรพชน และเตรียมการว่าในวันที่ศาลเจ้าสร้างเสร็จ จะจัดพิธีเซ่นไหว้บูชาทั่วทั้งแผ่นดิน ท่านบรรพชนมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง?”

ภายในพระราชวังต้าฉิน อิงเจิ้งรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย เกรงว่าหลี่ลั่วจะปฏิเสธคำขอของเขา

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “ย่อมได้!”

หลี่ลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบตกลง

นักพรตเฒ่าร้อยปี: “ผู้น้อยขอคารวะท่านบรรพชน ได้รับหญ้าเซียนที่ท่านบรรพชนประทานให้ อาการบาดเจ็บของศิษย์คนที่สามของผู้น้อยหายสนิทแล้ว ขอบพระคุณท่านบรรพชนเป็นอย่างยิ่ง!”

จางซานเฟิงลูบเครา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “@นักพรตเฒ่าร้อยปี ไม่เป็นไร เคล็ดวิชาวรยุทธ์ที่เจ้าส่งมาให้ข้านั้นค่อนข้างน่าสนใจ ทำให้ข้าเกิดความเข้าใจและได้รับประโยชน์ไม่น้อย”

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “ข้าได้นำเคล็ดวิชาเหล่านั้นมาเป็นพื้นฐาน และปรับปรุงมันใหม่ทั้งหมด จนได้คัมภีร์เซียนระดับต่ำที่พอจะใช้ฝึกฝนจนสำเร็จเป็นเซียนได้มาหนึ่งม้วน!”

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “แม้จะไม่รู้ว่าในโลกอื่นจะสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด และข้ามผ่านด่านเคราะห์กลายเป็นเซียนได้หรือไม่ แต่มันสามารถใช้ฝึกฝนได้อย่างแน่นอน! คัมภีร์เซียนม้วนนี้ ข้าขอถือเสียว่าเป็นของขวัญพบหน้าสำหรับทุกคนก็แล้วกัน”

“แจ้งเตือน: เจ้าของกลุ่ม บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง ได้อัปโหลดไฟล์ชั่วคราว ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’! (หมดอายุอัตโนมัติใน 7 วัน)”

การนำคัมภีร์เซียนม้วนนี้มาถ่ายทอดให้กับสมาชิกกลุ่มอย่างเปิดเผย เป็นผลมาจากการคิดใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนของหลี่ลั่ว

ประการแรก สำหรับหลี่ลั่วที่ฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดแล้ว คัมภีร์เซียนม้วนนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเขาอีกต่อไป

ประการที่สอง เขาต้องการคัมภีร์เซียนในระดับเดียวกัน หรือระดับที่สูงกว่าอย่างเร่งด่วน เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตนเองและเผ่าพันธุ์มนุษย์

เมื่อมีจางซานเฟิงเป็นแบบอย่างให้เห็นแล้ว ยังจะต้องกลัวว่าสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ จะไม่ยอมมอบเคล็ดวิชาการฝึกตนของพวกเขามาให้อีกหรือ?

ต่อให้ต้องใช้แต้มบุญบารมีเพื่อเปิดใช้งานเตาหลอมมหาเต๋า เขาก็สามารถยกระดับเคล็ดวิชาการฝึกตนที่เขาต้องการออกมาได้

ประการที่สาม เมื่อสมาชิกกลุ่มมีคัมภีร์เซียนม้วนนี้ พวกเขาก็จะสามารถยกระดับความแข็งแกร่งของตนเองได้ดียิ่งขึ้น และมีแรงจูงใจที่จะช่วยหลี่ลั่วผู้เป็นเจ้าของกลุ่มหาแต้มบุญบารมีมากยิ่งขึ้นด้วย

ไม่ว่าจะมองมุมไหน นี่ก็เป็นการลงทุนที่มีแต่ได้กับได้ ไม่มีทางขาดทุนอย่างแน่นอน

“แจ้งเตือน: สมาชิกกลุ่ม นักพรตเฒ่าร้อยปี ได้แตกไฟล์ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’”

“แจ้งเตือน: สมาชิกกลุ่ม จักรพรรดิพันปี ได้แตกไฟล์ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’”

แจ้งเตือน: สมาชิกกลุ่ม ภูติน้อยแสนซน...

สมาชิกกลุ่ม ทายาทหนี่ว์วา...

สมาชิกกลุ่ม ผู้นำผู้ล่าเศษซาก...

ไม่นานนัก ทั้งห้าคนก็แตกไฟล์ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ ที่หลี่ลั่วอัปโหลดไว้อย่างพร้อมเพรียงกัน

เมื่อย่อยสลายข้อมูลคัมภีร์เซียนจนหมดแล้ว ทั้งห้าคนก็ถูกคัมภีร์เซียนทำให้ตกใจจนสะดุ้ง ตะลึงงันจนอ้าปากค้าง

คัมภีร์เซียนคืออะไร?

มันคือคัมภีร์ที่สามารถใช้เป็นที่พึ่งพาในการสำเร็จเป็นเซียนได้

เมื่อฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด และข้ามผ่านด่านเคราะห์สวรรค์ ก็จะกลายเป็นเซียนมนุษย์

ถือศีลอดละเว้นอาหาร อิ่มทิพย์ดื่มน้ำค้าง!

เหาะเหินมุดพสุธา ท่องเที่ยวมหาพันภพ!

ยืดอายุขัยนับหมื่นปี อายุยืนยาวไร้ที่สิ้นสุด!

จางซานเฟิงหรี่ตาลง ไม่นานเขาก็มองเห็นร่องรอยของวรยุทธ์เต๋าในคัมภีร์เซียนม้วนนี้ แม้จะเบาบางมาก หากเขาไม่ได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์แล้ว ก็คงมองไม่ออกเลยแม้แต่น้อย

แต่เพราะเหตุนี้เอง เขาถึงได้รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

เคล็ดวิชาวรยุทธ์ที่เขาส่งไปให้หลี่ลั่วด้วยตนเอง มีหรือที่เขาจะไม่รู้ซึ้งถึงพวกมัน?

พวกมันล้วนเป็นของวิเศษประจำสำนักอู่ตัง หยิบยกวิชาใดวิชาหนึ่งออกมา ก็เพียงพอที่จะสร้างขุมกำลังชั้นแนวหน้าในยุทธภพได้แล้ว

เคล็ดวิชาวรยุทธ์มากมายถึงเพียงนี้ หากมองดูทั่วทั้งโลกดาบมังกรหยก คงมีเพียงเส้าหลินเท่านั้นที่พอจะทัดเทียมได้

ทว่า จางซานเฟิงไม่ได้หยิ่งผยองคิดว่าเคล็ดวิชาวรยุทธ์เหล่านี้จะไปเข้าตาของท่านบรรพชนได้

บางที ในสายตาของท่านบรรพชน พวกมันอาจจะไม่ต่างอะไรกับวัชพืชริมทางเลยด้วยซ้ำ

แต่กระนั้น ท่านบรรพชนกลับยอมสละเวลาและความพยายามในการปรับปรุงพวกมันใหม่ จนแปรเปลี่ยนเป็นคัมภีร์เซียนระดับไร้เทียมทาน

ไม่เพียงเท่านั้น ท่านบรรพชนยังนำมาแบ่งปันให้กับทุกคนอย่างใจกว้างอีกด้วย

ปราศจากความเห็นแก่ตัวใดๆ ทั้งสิ้น

ท่านบรรพชนผู้นี้ จะต้องเป็นผู้มีพลังเวทไร้ขอบเขต อิทธิฤทธิ์กว้างขวาง อีกทั้งยังห่วงใยเผ่าพันธุ์มนุษย์ และมีจิตใจกว้างขวางดุจมหาสมุทรอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ความรู้สึกตื่นเต้นภายในใจของจางซานเฟิงก็แทบจะระเบิดออกมา แสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน

นักพรตเฒ่าร้อยปี: “ท่านบรรพชนอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง พลังเวทไร้ขอบเขต ผู้น้อยจางซานเฟิงเลื่อมใสจนหมดหัวใจ!”

เขาเกาะขาใหญ่ข้างนี้แน่นแน่นอน

ทายาทหนี่ว์วา: “ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ ม้วนนี้ มีความเที่ยงตรงและสงบสุข แฝงไว้ด้วยความเร้นลับอันไร้ที่สิ้นสุด ข้าเพียงแค่มองดูแวบเดียว ก็ได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล! บางที หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด อาจจะสำเร็จเป็นเซียนได้จริงๆ ก็เป็นได้!”

จ้าวหลิงเอ๋อร์ในฐานะทายาทหนี่ว์วา นางได้รับการสืบทอดที่ตกทอดมาจากพระแม่เจ้าหนี่ว์วามาตั้งแต่เด็ก แม้จะไม่สมบูรณ์ เป็นเพียงครึ่งแรกของ ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ ซึ่งเป็นตัวแทนของวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่ง

แม้ว่าในโลกเซียนกระบี่ หนี่ว์วาตัวปลอมจะมีพลังฝึกปรือที่เทียบไม่ได้กับหนี่ว์วาตัวจริงเลยแม้แต่น้อย แต่นางก็เป็นหนึ่งในสามมหาเทพที่เกิดมาพร้อมกับฟ้าดิน

วิถีหลักที่นางฝึกฝนคือวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่ง และนางก็เคยปั้นดินสร้างมนุษย์ หลอมหินอุดรอยรั่วสวรรค์มาแล้วเช่นกัน

ดังนั้น จ้าวหลิงเอ๋อร์ที่ฝึกฝน ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ มาตั้งแต่เด็ก ย่อมมีสายตาที่ไม่ธรรมดา และการที่ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ ได้รับคำชมจากนาง นั่นพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามันคือคัมภีร์เซียนอย่างไม่ต้องสงสัย

จางซานเฟิง อิงเจิ้ง และคนอื่นๆ ที่รู้ซึ้งถึงชะตากรรมในอนาคตของจ้าวหลิงเอ๋อร์ ย่อมรู้ดีว่า ความแข็งแกร่งของนางนั้นทรงพลังที่สุดในบรรดาทั้งห้าคน

ในเมื่อจ้าวหลิงเอ๋อร์บอกว่าคัมภีร์เซียนม้วนนี้สามารถไปถึงขอบเขตของเซียนได้ นั่นย่อมแสดงว่าคำอธิบายของคัมภีร์ม้วนนี้ไม่ได้กล่าวเกินจริงเลยแม้แต่น้อย

นี่คือมหาเต๋าอันสูงส่งที่ทอดตรงสู่ความเป็นอมตะของวิถีเซียน!

เมื่อมีคัมภีร์เซียนม้วนนี้แล้ว พวกเราก็จะสามารถสำเร็จเป็นเซียนได้เช่นกันใช่หรือไม่?

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ทุกคนต่างก็รู้สึกโหยหา ภายในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและปีติยินดี

จักรพรรดิพันปี: “ท่านบรรพชนอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง พลังเวทไร้ขอบเขต อิงเจิ้งเลื่อมใสจนหมดหัวใจ!”

ภูติน้อยแสนซน: “ท่านบรรพชนอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง พลังเวทไร้ขอบเขต หญิงน้อยหวงหรงเลื่อมใสจนหมดหัวใจ!”

ผู้นำผู้ล่าเศษซาก: “ท่านบรรพชนอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง พลังเวทไร้ขอบเขต มาร์คเลื่อมใสจนหมดหัวใจ!”

โอ้โห เรียนรู้วิธีก๊อปปี้วางกันได้เร็วขนาดนี้เลยเชียว

มิน่าล่ะ แก่นแท้ของมนุษย์เราก็มีอยู่แค่สองอย่างเท่านั้น

ชอบอวดรวย กับ เครื่องก๊อปปี้วาง

หลี่ลั่วรู้สึกขบขันอยู่ในใจ นึกไม่ถึงเลยว่าคนโบราณเหล่านี้จะเข้าถึงแก่นแท้ของอินเทอร์เน็ตได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้

ในตอนนั้นเอง จ้าวหลิงเอ๋อร์ก็ขัดแย้งกับตัวเองอยู่นาน นางขบเม้มริมฝีปากแน่น ในที่สุดก็ตัดสินใจได้

ทายาทหนี่ว์วา: “ขอคารวะท่านบรรพชน หลิงเอ๋อร์อยากจะขอร้องท่านบรรพชนสักเรื่องหนึ่งได้หรือไม่เจ้าคะ?”

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “มีเรื่องอันใดก็ว่ามาได้เลย!”

หลี่ลั่วเลิกคิ้วขึ้น จ้าวหลิงเอ๋อร์ถึงกับมาขอร้องเขาด้วยตัวเอง หรือว่าจะขอให้เขาไปจัดการกับไป้ายเยว่?

ทายาทหนี่ว์วา: “หลิงเอ๋อร์สูญเสียท่านแม่ไปตั้งแต่เด็ก การสืบทอดที่ได้รับจากพระแม่เจ้าหนี่ว์วาก็ไม่สมบูรณ์ มีเพียงครึ่งแรกที่ใช้ฝึกฝนจนถึงขอบเขตจินตันเท่านั้น! ดังนั้น หลิงเอ๋อร์จึงอยากขอให้ท่านบรรพชนยื่นมือเข้าช่วย เติมเต็มการสืบทอดให้สมบูรณ์เจ้าค่ะ!”

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!

เมื่อหลี่ลั่วได้ยินดังนั้น ก็มีท่าทีครุ่นคิด!

แม้ในต้นฉบับจะไม่ได้อธิบายรายละเอียดว่าการสืบทอดที่ว่านั้นคือสิ่งใด แต่ในเมื่อมันเกี่ยวข้องกับหนี่ว์วา ระดับของมันย่อมไม่ต่ำอย่างแน่นอน

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “ไม่มีของฟรีในโลกนี้หรอกนะ! อยากจะได้สิ่งใด ก็ต้องรู้จักให้เป็นการแลกเปลี่ยน! ข้าสามารถช่วยเติมเต็มการสืบทอดให้เจ้าได้ แต่เจ้ามีสิ่งใดมาตอบแทนล่ะ?”

แม้คำขอของจ้าวหลิงเอ๋อร์จะดูบุ่มบ่ามไปสักหน่อย แต่หลี่ลั่วก็ไม่คิดจะปฏิเสธ เขาต้องการเคล็ดวิชาการฝึกตนเป็นจำนวนมาก ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

ต่อให้เขาไม่ได้ใช้งานเอง วันข้างหน้าก็นำไปแลกเปลี่ยนได้ มีเตาหลอมมหาเต๋าอยู่ในมือ นี่คือการลงทุนที่ได้กำไรมหาศาล!

แต่ก็อย่างที่บอกไป ไม่มีของฟรีในโลกหรอกนะ เขา หลี่ลั่ว ผู้เป็นถึงบรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวงผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มีทางมาเป็นแรงงานฟรีให้ใครหรอก

ต่อให้เป็นพวกนายทุนหน้าเลือดในชาติก่อน ก็ยังไม่กล้าทำแบบนี้เลย!

[จบแล้ว]