บทที่ 18 - ระดับเซียนขั้นสุดยอด!

บทที่ 18 - ระดับเซียนขั้นสุดยอด!

ทายาทหนี่ว์วา: “น้อยใจจัง อยากจะร้องไห้.gif”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ลั่ว จ้าวหลิงเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วเรียวสวย ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจ

ทำไมตอนที่ช่วยจางซานเฟิงปรับปรุงเคล็ดวิชาถึงไม่เห็นเรียกร้องผลตอบแทน พอมาถึงตานาง กลับต้องจ่ายค่าตอบแทนเสียอย่างนั้น!

นี่มันเหตุผลกลใดกัน?

เมื่อเห็นสติกเกอร์ที่จ้าวหลิงเอ๋อร์ส่งมา หลี่ลั่วก็หัวเราะออกมา

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “@ทายาทหนี่ว์วา เคล็ดวิชาวรยุทธ์ของจางซานเฟิงช่วยชี้แนะข้าได้บ้าง ข้าจึงไม่คิดเล็กคิดน้อย ปรับปรุงเคล็ดวิชาให้เขา แล้วอัปโหลดลงกลุ่มเพื่อเป็นของขวัญพบหน้าสำหรับทุกคน!”

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “ทว่า การสืบทอดของเจ้าอาจจะไม่มีประโยชน์ต่อข้า หากข้าต้องเติมเต็ม หรือกระทั่งปรับปรุงให้ดีขึ้น ข้าก็ต้องสูญเสียพลังงานไปไม่น้อย การที่ข้าจะขอเก็บค่าเหนื่อยสักหน่อย มันไม่สมเหตุสมผลหรอกหรือ?”

แม้ตอนนี้จำนวนสมาชิกในกลุ่มจะยังมีไม่มาก มีเพียงห้าคน แต่ก็ต้องตั้งกฎเกณฑ์เอาไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ

มิฉะนั้น วันข้างหน้าเมื่อมีคนมากขึ้น ใครๆ ก็อยากจะให้หลี่ลั่วช่วยปรับปรุงเคล็ดวิชาให้ แล้วเขาจะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่นได้อย่างไร

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของหลี่ลั่ว จางซานเฟิง อิงเจิ้ง และคนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย ทำงานก็ต้องได้เงิน ไม่มีอะไรผิดปกติ

ทายาทหนี่ว์วา: “ข้า... ข้าไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนได้เลย... จนจะตายอยู่แล้ว.gif”

จ้าวหลิงเอ๋อร์เอียงคอครุ่นคิด ดูเหมือนว่านอกจากตัวนางเองแล้ว นางก็ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่เลย

เมื่อคิดถึงจุดนี้ นางก็ยิ่งรู้สึกน้อยอกน้อยใจมากขึ้นไปอีก

[เจ้าของกลุ่ม] บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง: “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ในโลกของเจ้า มีเพียงมุกเบญจวิญญาณทั้งห้าลูกเท่านั้นที่พอจะน่าสนใจ วันข้างหน้าเจ้าช่วยไปนำพวกมันมาให้ข้าก็แล้วกัน!”

หลี่ลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเสนอข้อแลกเปลี่ยนเป็นมุกเบญจวิญญาณ

นอกจากมุกวิญญาณทั้งห้าลูกนี้แล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดเข้าตาเขาอีกเลย

ทายาทหนี่ว์วา: “อืม ก็ได้เจ้าค่ะ!”

จ้าวหลิงเอ๋อร์นึกย้อนไปถึงคัมภีร์แห่งโชคชะตา เมื่อรู้เรื่องราวในอนาคตแล้ว การจะหามุกเบญจวิญญาณมาให้ได้นั้นไม่ใช่เรื่องยาก นางจึงตอบตกลง

[ทายาทหนี่ว์วา ได้ส่งซองแดงส่วนตัวให้กับบรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง]

ไม่นาน หลี่ลั่วก็เห็นซองแดงส่วนตัวที่จ้าวหลิงเอ๋อร์ส่งมาให้ จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

[บรรพชนมนุษย์แห่งหงฮวง กดรับซองแดงส่วนตัวของทายาทหนี่ว์วา]

“ท่านได้รับคัมภีร์เซียนระดับต่ำ ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ (ไม่สมบูรณ์)”

พริบตาเดียว ภายในความทรงจำของหลี่ลั่วก็มีเคล็ดวิชาแขนงหนึ่งเพิ่มเข้ามา นั่นก็คือ ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ ซึ่งมีกลิ่นอายของวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่งแฝงอยู่ ทว่ายังไม่ชัดเจนนัก

“ผู้ช่วย การจะปรับปรุง ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ ต้องใช้แต้มบุญบารมีเท่าไหร่? ปรับปรุงแล้วจะสามารถไปถึงระดับใดได้?”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เรียกผู้ช่วยส่วนตัวสำหรับเจ้าของกลุ่มออกมา และสอบถามราคาค่าเปิดใช้งานเตาหลอมมหาเต๋า

“ติ๊ง! การปรับปรุงคัมภีร์เซียนระดับต่ำที่ไม่สมบูรณ์ ต้องใช้แต้มบุญบารมี 10,000 แต้ม หลังปรับปรุงจะสามารถเติมเต็มให้สมบูรณ์ได้ มีโอกาสล้มเหลวอยู่บ้าง!”

เสียงของผู้ช่วยส่วนตัวดังกังวานขึ้น ทำให้หลี่ลั่วตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า การใช้แต้มบุญบารมีเพื่อเปิดใช้งานเตาหลอมมหาเต๋านั้น ช่างเผาผลาญจนน่าใจหายขนาดไหน

เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วกัดฟันเอ่ยขึ้นว่า “เปิดใช้งานเตาหลอมมหาเต๋า ปรับปรุง ‘เคล็ดวิชาจ้าวฮว่า’ ให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

ภายในใจของเขารู้สึกปวดร้าวราวกับมีเลือดไหลริน เจ็บปวดจนแทบจะหายใจไม่ออก

นี่มันตั้ง 10,000 แต้มบุญบารมีเชียวนะ!

“หวังว่าหลังจากปรับปรุงแล้ว มันจะคุ้มค่ากับ 10,000 แต้มบุญบารมีนี้ มิฉะนั้น ข้าคงขาดทุนย่อยยับแน่ๆ!”

ส่วนมุกเบญจวิญญาณทั้งห้าลูกนั้น หลี่ลั่วไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ถือเสียว่าเป็นของแถมก็แล้วกัน

“ติ๊ง! การปรับปรุงสำเร็จ เลื่อนระดับเป็นคัมภีร์เซียนระดับต่ำฉบับสมบูรณ์ ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’!”

เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า มีทั้งหมดเก้าขอบเขต หากฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดจะบรรลุเป็นเซียนมนุษย์ขั้นสิบ

คุณสมบัติเคล็ดวิชา: เนรมิตสรรพสิ่งได้

“ซี๊ดดด...”

รูม่านตาของหลี่ลั่วหดเกร็ง อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว

แม้ระดับของมันจะไม่สูงนัก และมีคุณสมบัติเพียงข้อเดียว แต่การเนรมิตสรรพสิ่งได้นั้น มันคืออะไรกันล่ะ?

นั่นมันพลังพิเศษเฉพาะตัวของพระแม่เจ้าหนี่ว์วาเชียวนะ!

“รับ! รับ! รับ!”

เมื่อคิดถึงจุดนี้ สีหน้าของหลี่ลั่วก็เร่าร้อนจนถึงขีดสุด ภายในใจกู่ร้องตะโกนเสียงดังลั่น

ไม่นานนัก หลี่ลั่วก็สัมผัสได้ถึงความทรงจำอันมหาศาล เคล็ดวิชานี้แบ่งออกเป็นเก้าขั้น เมื่อฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด จะสามารถเข้าใจถึงแก่นแท้แห่งมหาเต๋าได้หนึ่งสาย ซึ่งเป็นแก่นแท้ของวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่ง!

วิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่ง สามารถเสกหินให้มีชีวิต ช่วงชิงพลังชีวิตของสรรพสิ่งระหว่างฟ้าดิน หรือกระทั่งสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาจากความว่างเปล่า เนรมิตสรรพสิ่งจากความไม่มี และสร้างโลกขึ้นมาได้!

หลี่ลั่วลืมเลือนตัวตน ลืมเลือนเวลา จิตใจด่ำดิ่งเข้าสู่การทำความเข้าใจ ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ อย่างลึกซึ้ง ไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

ขั้นที่หนึ่ง ขั้นที่สอง ขั้นที่สาม... ขั้นที่เก้า!

ด้วยความช่วยเหลือจากแต้มบุญบารมี ไม่นานหลี่ลั่วก็ฝึกฝน ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ จนถึงระดับสูงสุดในขั้นที่เก้า

หลังจากบรรลุถึงขั้นสูงสุดแล้ว ก้าวหนึ่งของเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่ประตูของวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่งแล้ว

ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะก้าวลึกลงไป แก่นแท้แห่งมหาเต๋าสายนั้นก็พลันหยุดชะงักลง ไม่มีสิ่งใดตามมาอีก

ความพลิกผันที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ แทบจะทำให้หลี่ลั่วกระอักเลือดออกมา

“ฟู่ว! การได้เข้าใจถึงแก่นแท้ของการเนรมิตสรรพสิ่ง และก้าวเข้าสู่ประตูของวิถีนี้ได้ ก็นับว่าเป็นวาสนาจากสวรรค์แล้ว เป็นคนไม่ควรโลภมากจนเกินไป...”

หลี่ลั่วลืมตาขึ้น พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา

เขาตวัดนิ้วชี้ออกไป พลังเวทสายหนึ่งพวยพุ่งออกมา ก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์ ซึ่งมีหน้าตาเหมือนกับเขาทุกประการ

เขาพิจารณาดูร่างจำแลงที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะอย่างละเอียด ไม่นานหลี่ลั่วก็ได้ข้อสรุป

ด้วยพลังเวทสายเดียวที่เขาสร้างเป็นร่างจำแลง สามารถคงอยู่ได้เจ็ดวัน เมื่อครบเจ็ดวัน ร่างนั้นก็จะสลายไปเอง

ร่างจำแลงนี้ มีความแข็งแกร่งเพียงหนึ่งในร้อยล้านส่วนของเขา หรือเทียบเท่ากับขอบเขตมนุษย์แท้ขั้นสอง

ด้วยพลังเวทอันมหาศาลภายในร่างของเขา เขาสามารถสร้างร่างจำแลงเช่นนี้ขึ้นมาได้นับร้อยล้านร่างในพริบตาเดียว

“เป็นความสามารถที่ไม่เลวเลย นี่มันแทบจะเหมือนวิชาแยกร่างเลยนี่นา!”

เต๋ากำเนิดหนึ่ง หนึ่งกำเนิดสอง สองกำเนิดสาม สามกำเนิดสรรพสิ่ง!

นี่แหละคือวิถีแห่งการเนรมิตสรรพสิ่ง

ผู้ที่ไม่รู้อาจจะมองว่ายาก แต่ผู้ที่เข้าใจแล้วกลับเห็นเป็นเรื่องง่าย!

พูดให้ชัดเจนก็คือ การใช้พลังเวทของตนเอง มอบจิตวิญญาณให้มัน เพื่อให้มันวิวัฒนาการกลายเป็นร่างจำแลง

ไม่เพียงแค่ร่างจำแลงเท่านั้น แต่สรรพสิ่งระหว่างฟ้าดินก็สามารถสร้างขึ้นมาได้เช่นกัน

“โชคดีจริงๆ ใช้แต้มบุญบารมีไปแค่ 20,000 แต้ม คุ้มค่ามหาศาลเลยทีเดียว!”

หลี่ลั่วโบกมือสลายร่างจำแลงทิ้งไป พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ใช้แต้มบุญบารมีไป 10,000 แต้ม เพื่อฝึกฝน ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ จนถึงขั้นสูงสุด แม้ระดับพลังของหลี่ลั่วจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยังคงเป็นเซียนมนุษย์ขั้นสิบเช่นเดิม แต่ปริมาณพลังเวทโดยรวมในร่างกลับเพิ่มขึ้นถึงสามส่วน

คิดคำนวณดูแล้ว การลงทุนครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่าจริงๆ

“อ้อ จริงสิ ผู้ช่วย... หากข้าต้องการจะหลอมรวม ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ และ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ เข้าด้วยกัน และยกระดับให้เป็นคัมภีร์เซียนในระดับที่สูงกว่า จะต้องใช้แต้มบุญบารมีเท่าไหร่?”

จู่ๆ หลี่ลั่วก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเรียกผู้ช่วยออกมา และสอบถามข้อมูล

นี่เป็นความคิดที่เพิ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขาเมื่อครู่นี้ ส่วนจะทำได้หรือไม่นั้น คงต้องรอดูกันต่อไป

“ติ๊ง! การหลอมรวมคัมภีร์เซียนระดับต่ำ จะต้องใช้แต้มบุญบารมี 100,000 แต้ม! มีโอกาส 75% ที่จะเลื่อนเป็นระดับกลาง, มีโอกาส 24.9% ที่จะเลื่อนเป็นระดับสูง, มีโอกาส 0.099% ที่จะเลื่อนเป็นระดับสุดยอด, และมีโอกาส 0.001% ที่จะเลื่อนเป็นระดับอริยะขั้นต่ำ!”

เสียงของผู้ช่วยส่วนตัวดังกังวานขึ้น สีหน้าของหลี่ลั่วแปรเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว มีความลังเลใจอยู่บ้าง

“บัดซบ ลุยเลยก็แล้วกัน!”

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน หลี่ลั่วก็กัดฟันตัดสินใจ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “เตาหลอมมหาเต๋า จงหลอมรวม ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ และ ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ ให้ข้า และยกระดับพวกมันให้สูงขึ้นซะ!”

“ติ๊ง! หลอมรวมสำเร็จ การยกระดับเสร็จสิ้น เนื่องจากเจ้าของกลุ่มใช้แต้มบุญบารมีเพื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันนี้เป็นครั้งแรก จึงกระตุ้นให้เกิดผลคริติคอลร้อยเท่า เลื่อนระดับเป็นคัมภีร์เซียนระดับสุดยอด ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวนจ้าวฮว่า’!”

บทอักษรทองคำฮุ่นหยวนจ้าวฮว่า คัมภีร์เซียนระดับสุดยอด มีทั้งหมดหกขั้น เมื่อฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุด จะกลายเป็นเซียนทองคำไท่อี้ขั้นสิบห้า

คุณสมบัติเคล็ดวิชา: หลอมรวมคุณสมบัติของ ‘บทอักษรทองคำฮุ่นหยวน’ และ ‘เคล็ดวิชาเซียนจ้าวฮว่า’ เข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ พลังต่อสู้ไร้เทียมทาน สามารถทำความเข้าใจมหาเต๋าแห่งการเนรมิตสรรพสิ่งได้

“(*σ`σ)”

“กระตุ้นคริติคอลงั้นหรือ? นี่มันดวงดีทะลุหลอดชัดๆ!”

รูม่านตาของหลี่ลั่วหดเกร็ง เขาถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลยทีเดียว

[จบแล้ว]