บทที่ 36 - 36 โจร

บทที่ 36 - 36 โจร

ในวิถีชีวิตของโนอาห์ มีปัญหาหนึ่งที่กำลังคืบคลานเข้ามา

เขาฝึกฝนและต่อสู้มาโดยตลอด แต่มีแง่มุมหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกกดดัน

'ฉันจะบอกอาจารย์ยังไงดีว่าอักขระในห้วงสำนึกของฉันมันเกือบจะสมบูรณ์แล้ว!?'

เป็นเวลาเพียงสองปีครึ่งเท่านั้นนับตั้งแต่เขาเริ่มฝึกฝนพลังจิต แต่ด้วยข้อได้เปรียบจากการกลับชาติมาเกิด ทำให้เขากลายเป็นนักเวทระดับ 1 ไปเกือบจะสมบูรณ์แล้ว

'ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยคิดหลังจากจบภารกิจนี้ อย่างน้อยการรักษาครั้งที่ห้าก็ไม่มีปัญหาอะไร'

ประมาณหนึ่งเดือนก่อน เขาเสร็จสิ้นวงจรที่สี่ได้สำเร็จและก้าวเข้าสู่วงจรที่ห้า

ดูเหมือนว่าวงจรที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากร่างกายเลื่อนระดับจะเป็นวงจรที่ทำได้ง่ายที่สุด ตามมาด้วยวงจรกลางที่ต้องใช้เวลานานในการบำรุง และสุดท้ายคือวงจรปิดท้ายที่บังคับให้ผู้ฝึกฝนต้องทะลวงระดับในระหว่างการรักษา

'ฉันน่าจะได้รับร่างกายระดับ 3 ได้ในอีกไม่กี่เดือนหลังจากอายุครบ 13 ปี หวังว่าการรักษาครั้งสุดท้ายจะคล้ายกับครั้งที่สี่นะ'

นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันในระหว่างการรักษา โนอาห์ได้ไตร่ตรองถึงวงจรต่างๆ ของวิชาเจ็ดขุมนรกแผดเผามากขึ้น เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้น

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวในระหว่างกระบวนการอาจหมายถึงความตายหรือความพิการถาวร

ในช่วงหลายเดือนมานี้ เขายังได้ขยายพูนความรู้เกี่ยวกับประเทศนี้ผ่านหนังสือมากมายที่อาจารย์มอบให้ จนในที่สุดเขาก็พบข้อมูลที่ต้องการ

'เมืองหลวงตั้งชื่อตามราชวงศ์ที่ปกครอง และนับตั้งแต่สองพันปีก่อน มันถูกเรียกว่า เอลบาส '

ตระกูลขุนนางใดก็ตามที่สามารถยึดครองเมืองหลวงได้สำเร็จจะกลายเป็นราชวงศ์

เมื่อสองพันปีก่อน ตระกูลเอลบาสได้ทำสงครามกับราชวงศ์เก่าและได้รับชัยชนะ นับตั้งแต่นั้นมาพวกเขาก็ไม่เคยพ่ายแพ้ต่อการกบฏครั้งใดอีกเลย

หนึ่งในเหตุผลที่พวกเขาหยัดยืนอยู่ได้นานขนาดนี้คือการก่อตั้ง สถาบันการศึกษา 

'สถาบันการศึกษาเป็นสถานที่ฝึกฝนที่ดีที่สุดสำหรับทายาทขุนนางและผู้มีพรสวรรค์รุ่นเยาว์ มันถูกสร้างขึ้นโดยตระกูลเอลบาสเพื่อดึงตัวผู้มีพรสวรรค์ในรุ่นเยาว์ให้เข้าใกล้ชิดกับราชวงศ์ เพราะคุณจะได้รับตำแหน่งอันทรงเกียรติในเมืองหลวงทันทีหลังจากสำเร็จการศึกษา มันเป็นการเดินหมากที่ชาญฉลาดซึ่งช่วยเพิ่มอำนาจให้พวกเขาในขณะที่ลดทอนอำนาจของตระกูลขุนนางอื่นๆ ไปพร้อมกัน นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาลงทุนอย่างมหาศาลโดยการมอบโอกาสให้เหล่านักเรียนเข้าถึงเทคนิคและเวทมนตร์มากมาย ปัญหาคือฉันสามารถเข้าที่นั่นได้ผ่านการแข่งขันเท่านั้น'

สถาบันการศึกษาเปิดรับสมัครปีละสองครั้งผ่านสองวิธี: เงินตรา และ ความแข็งแกร่ง

คุณสามารถเลือกจ่ายทองและวัสดุล้ำค่าในจำนวนที่มหาศาล หรือไม่ก็ต้องชนะการแข่งขันที่จัดขึ้นเพื่อคัดเลือกผู้สมัคร

แน่นอนว่าทางเลือกเดียวของโนอาห์คือวิธีที่สอง

'ฉันเตรียมเส้นทางหลบหนีไว้สองสามเส้นทางแล้วสำหรับเวลาที่เหมาะสม หวังเพียงว่ามันจะใกล้กับช่วงเวลาที่มีการแข่งขันคัดเลือกนะ'

หลังจากได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสถาบันการศึกษา โนอาห์ก็เริ่มสำรวจแผนที่ทวีปอูทราเพื่อวางแผนเส้นทางหลบหนีไปยังสถานที่จัดงานคัดเลือก

ในขณะที่เขากำลังทบทวนสิ่งที่เพิ่งค้นพบ โนอาห์ก็กำลังพุ่งตัวผ่านป่าเอเวอร์กรีนอย่างรวดเร็ว

ภารกิจของเขาคือการตามหากลุ่มโจรที่เข้าโจมตีขบวนสินค้าที่ขนส่งชิ้นส่วนของสัตว์อสูร

เขาต้องกำจัดพวกโจรและนำสินค้ากลับมา

อาจารย์รับรองกับเขาว่าพวกโจรไม่ใช่ผู้บ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่งมากนัก และเขาสามารถเลือกของรางวัลสำหรับภารกิจนี้จากสินค้าที่ถูกชิงไปได้

'รายงานระบุว่ากลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า "เงาสีเทา" และมีสมาชิกเจ็ดคน ในปีที่ผ่านมาพวกมันปฏิบัติการในพื้นที่ใกล้ป่าเอเวอร์กรีน ฐานทัพของพวกมันก็น่าจะอยู่ที่นี่ แต่แม้จะมีการสำรวจหลายครั้งก็ยังไม่มีใครพบพวกมันเลย ฉันเดาว่าแซนดี้กับมาร์คคงยุ่งอยู่ที่อื่น อาจารย์ถึงได้เลือกฉันมาทำภารกิจนี้'

ด้วยพลังจิตที่แข็งแกร่ง โนอาห์จึงเป็นหนึ่งในผู้สมัครที่ดีที่สุดสำหรับภารกิจนี้ เพราะเขาสามารถสัมผัสถึงสภาพแวดล้อมรอบตัวได้อย่างชัดเจน

นี่เป็นวันที่สองที่เขาอยู่ในป่า แต่เขายังไม่พบร่องรอยของพวกโจรเลย

แม้ว่าป่าเอเวอร์กรีนจะกว้างใหญ่กว่าพื้นที่ที่ตระกูลบัลวานปกครองและเต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่อันตราย แต่พื้นที่ใกล้กับเขตรอยต่อค่อนข้างปลอดภัย เพราะตระกูลโชสติมักจะส่งทหารมากวาดล้างอันตรายเป็นระยะๆ เพื่อให้เส้นทางการค้าปลอดภัยยิ่งขึ้น

'อาจารย์บอกว่าถ้าหาอะไรไม่เจอหลังจากค้นหาไปหนึ่งเดือน ก็ให้ยกเลิกภารกิจแล้วกลับคฤหาสน์ได้เลย'

ดังนั้นภารกิจเดี่ยวของเขาจึงเริ่มต้นขึ้น โนอาห์จะเดินทางในช่วงกลางวันเพื่อร่องรอยของกลุ่มเงาสีเทา และฝึกฝนอักขระเคเซียร์ในช่วงกลางคืน

เขาชอบภารกิจแบบนี้เพราะมันทำให้เขาได้เรียนรู้วิธีการเอาตัวรอดในป่า เขาถือว่ามันเป็นการเตรียมตัวสำหรับการหลบหนีครั้งใหญ่ในอนาคต

หลังจากสำรวจไปหนึ่งสัปดาห์ เขาก็ยังคงไม่พบอะไร

โนอาห์ไม่อยากล้มเหลวในภารกิจนี้ หรือพูดให้ถูกคือเขาไม่อยากทิ้งของรางวัลจากคลังสมบัติของพวกโจรไปฟรีๆ

เขายืนอยู่บนต้นไม้พลางครุ่นคิดจนกระทั่งเกิดไอเดียขึ้นมา

'ถ้าฉันสะกดรอยตามขบวนสินค้าไปล่ะ?'

ความคิดนี้น่าลองเสี่ยงดู เขาจึงมุ่งหน้าไปยังเขตรอยต่อของป่าในทิศทางที่มุ่งสู่เมืองมอสโกรฟ

เขารออยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามวัน ปล่อยให้ขบวนสินค้าที่เล็กเกินไปหรือดูเหมือนไม่ได้บรรทุกสิ่งสำคัญผ่านไป จนกระทั่งในที่สุดเขาก็พบเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบ

มันเป็นขบวนสินค้าขนาดใหญ่ที่มีรถม้าสองคัน มีตราสัญลักษณ์สีแดงรูปเสือมีปีกสลักอยู่ที่ด้านข้าง โนอาห์เดาว่ามันเป็นของหนึ่งในตระกูลขุนนางระดับกลางในเขตปกครองของโชสติ

รถม้าคันหนึ่งมีกลุ่มทหารสวมบทบาทเป็นคนขับสลับกันไปมา ขณะที่อีกคันหนึ่งมีชายอ้วนศีรษะล้านไม่มีเคราและเด็กสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับ

'นั่นดูเหมือนเป้าหมายในอุดมคติของกลุ่มเงาสีเทาเลย ทหารพวกนั้นดูไม่เก่งมากนัก แต่การที่ตระกูลขุนนางส่งพวกมันมาคุ้มกันพ่อค้าแบบนี้ แสดงว่าสินค้าที่บรรทุกมาต้องมีค่าพอสมควร'

พลังจิตสามารถใช้สแกนสภาพแวดล้อมและประเมินความแข็งแกร่งของใครบางคนได้ แต่ก่อนที่จะเป็นนักเวท ความแม่นยำของมันยังคงคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง

ทว่าสำหรับการประเมินทหารเหล่านี้ ระดับของโนอาห์นั้นเพียงพอเหลือเฟือ

'ตกลงตามนี้ ฉันจะสะกดรอยตามพวกมันไป!'