บทที่ 24: ออกแบบกับดัก รอคอยแกอยู่ เจ้างูพิษ

บทที่ 24: ออกแบบกับดัก รอคอยแกอยู่ เจ้างูพิษ!

เวลาตีหนึ่ง

เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงก่อนที่นินจาหน่วยราก "บี" จะก้าวเข้าสู่จุดจบตามชะตากรรม

เซ็ตสึนะไม่ได้ก้าวเท้าออกจากห้องพักในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า

เขาไม่ได้ลุกจากเตียงด้วยซ้ำ

เขาเพียงแค่นั่งขัดสมาธิ วางมือไว้เบื้องหน้า ประสานอินที่เรียบง่ายที่สุดอันเป็นตัวแทนของการทำสมาธิ

เปลือกตาของเขาปิดสนิท ลมหายใจทอดยาวและสม่ำเสมอ ราวกับดำดิ่งลงสู่ห้วงฌานอันลึกล้ำ ละทิ้งทั้งตัวตนและโลกหล้า

ทว่าภายใต้เรือนร่างที่สงบนิ่งราวกับรูปปั้น พลังจิตอันมหาศาลและบริสุทธิ์เหนือคณานับ ซึ่งเหนือล้ำยิ่งกว่ายอดฝีมือระดับคาเงะคนใด กำลังแผ่ซ่านออกมาจากภายในตัวเขาอย่างเงียบเชียบราวกับเกลียวคลื่นที่มองไม่เห็น

เมื่อได้รับการเสริมพลังจากข่ายการรับรู้วงกว้าง พลังจิตเหล่านี้ก็แปรสภาพเป็น 'มือ' ที่มองไม่เห็นนับพันล้านข้างซึ่งมีขนาดเล็กยิ่งกว่าธุลีดิน พวกมันพาดผ่านระยะทางทางกายภาพหลายกิโลเมตร และร่อนลงสู่สนามฝึกซ้อมที่ 3 ที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งเขาได้หมายตาไว้ให้เป็น 'เวที' ของตนมาเนิ่นนานได้อย่างแม่นยำ

การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติอันแยบยลและยากจะหยั่งถึงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

...

• ขั้นตอนที่หนึ่ง: ลมชักนำ

บริเวณทางเข้าสนามฝึกซ้อมที่ 3 มีทางเดินเล็กๆ ปูด้วยแผ่นหินสีน้ำเงินที่ถูกวัชพืชบดบังไปครึ่งหนึ่ง นี่คือเส้นทางเดียวที่จะเข้าไปในพื้นที่นี้ได้

พลังจิตของเซ็ตสึนะเปรียบเสมือนวาทยกรที่นุ่มนวลที่สุด ค่อยๆ กรีดกรายไปตามการไหลเวียนของมวลอากาศ

เขารีดเร้นจักระธาตุลมบริสุทธิ์สายบางเบาจนแทบไม่อาจสัมผัสได้ กระจายมันออกไปทางฝั่งขวาของเส้นทางนี้อย่างสม่ำเสมอ

จากนั้น เขาใช้ความถี่เฉพาะ ทำให้จักระธาตุลมสายนี้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างแผ่วเบาและต่อเนื่อง

สิ่งนี้สร้าง 'กระแสลมต้าน' ที่จำลองขึ้นมาทางฝั่งขวาของเส้นทางอย่างแผ่วเบาแต่มั่นคง

กระแสลมนี้จะไม่กระตุกต่อมระวังภัยของนินจาคนใด มันบางเบายิ่งกว่าสายลมยามค่ำคืนที่อ่อนโยนที่สุดเสียอีก

แต่สัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็ตามที่เดินผ่านจุดนี้ จะมองหาสมดุลที่มั่นคงกว่าโดยจิตใต้สำนึก และเบี่ยงตัวไปทางซ้ายมือซึ่งมีกระแสลมที่เสถียรกว่าเพียงเล็กน้อย

บางทีมันอาจจะเป็นระยะห่างเพียงแค่ครึ่งก้าว

แต่ครึ่งก้าวนั้นก็เพียงพอแล้วที่จะชักนำเหยื่อจากเส้นทางที่ปลอดภัย ให้ร่วงหล่นลงสู่ขุมนรกแห่งความตาย

...

• ขั้นตอนที่สอง: ดินพรางดัก

ภายใต้ผืนดินที่จะถูกเหยียบย่ำหลังจากถูก 'ลม' ชักนำ 'มือที่มองไม่เห็น' ของเซ็ตสึนะกำลังทำการ 'ผ่าตัด' ที่แม่นยำยิ่งกว่านั้น

เขารีดเร้นจักระธาตุดินที่บริสุทธิ์ที่สุด ให้เจาะลึกลงไปใต้ดินราวกับเข็มตรวจสอบขนาดจิ๋วนับไม่ถ้วน

เขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงภูมิประเทศอย่างหยาบกระด้าง แต่เริ่มปรับโครงสร้างดินในบริเวณนี้ด้วยวิธีที่เงียบงันและแยบยล

เขาค่อยๆ ทำลายและแยกจุดเชื่อมต่อระหว่างอนุภาคดินที่เคยเกาะตัวกันแน่นออกอย่างเงียบเชียบ ทำให้พื้นที่วงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางราวหนึ่งเมตรแห่งนี้อ่อนนุ่มและเปราะบางเป็นพิเศษราวกับทรายดูด

จากนั้น ที่ความลึกสามเมตรใต้ผืนดิน เขาใช้จักระธาตุดินราวกับช่างฝีมือชั้นยอด ขุดเจาะโพรงทรงกลมที่เรียบเนียนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางราวครึ่งเมตร

กับดักซ่อนเร้นอันสมบูรณ์แบบ ซึ่งหากมองจากพื้นผิวแล้วไม่ต่างอะไรกับผืนดินโดยรอบเลยแม้แต่น้อย ได้เสร็จสมบูรณ์ลงแล้ว

...

• ขั้นตอนที่สาม: น้ำสังหาร

ติดกับลานฝึกซ้อมที่ถูกทิ้งร้างแห่งนั้น บังเอิญมีลำธารที่อุดมไปด้วยน้ำเนื่องจากเป็นฤดูฝน

เซ็ตสึนะแบ่งพลังจิตออกไปอีกสายหนึ่ง ทอดยาวลงไปในน้ำในลำธาร จากนั้นจึงรีดเร้นจักระธาตุน้ำออกมา

จักระธาตุน้ำสายนั้นเปรียบเสมือนท่อมีชีวิตที่บางเฉียบ คอยสูบสายน้ำเส้นเล็กๆ จากลำธารมาอย่างเงียบเชียบ

สายน้ำนี้ไหลไปตามรอยแยกใต้ดินราวกับงูวิญญาณที่คดเคี้ยว ฉีดอัดเข้าไปในโพรงใต้ดินที่เขาขุดเตรียมไว้ล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ

เขาไม่ได้เติมน้ำลงในโพรงจนเต็ม แต่กลับใช้ความรู้ความเข้าใจอันสมบูรณ์แบบเรื่องแรงดันและกลศาสตร์ของไหล ที่ได้จากความแตกฉานในจักระทุกธาตุ มาบีบอัดกระแสน้ำภายในโพรงให้อยู่ในสถานะเตรียมพร้อมกักเก็บแรงดันสูงที่น่าเหลือเชื่อ

ตัวจุดชนวนเพียงหนึ่งเดียวของ 'ปืนใหญ่แรงดันน้ำ' มรณะนี้ คือการที่พื้นดินอ่อนนุ่มเบื้องบนต้องรับแรงกดในแนวดิ่งมากกว่าห้าสิบกิโลกรัมในชั่วพริบตา

เมื่อถูกกระตุ้น น้ำที่ถูกบีบอัดอย่างรุนแรงจะปะทุทะลุผืนดินขึ้นมาราวกับภูเขาไฟระเบิด พกพาเอาแรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวมาด้วย!

...

• ขั้นตอนที่สี่: อัสนีฝังศพ

นี่เป็นขั้นตอนที่อันตรายและ 'อำมหิต' ที่สุดในสายโซ่ของกับดักทั้งหมด

ห่างจากพื้นที่กับดักไปไม่ไกล มีต้นไม้แห้งตายที่ถูกไฟไหม้เกรียมขนาดยักษ์ ซึ่งถูกฟ้าผ่าจนขาดครึ่งมานานหลายปีแล้ว

นี่คือเครื่องพรางตัวตามธรรมชาติที่ดีที่สุด

เซ็ตสึนะรีดเร้นจักระธาตุสายฟ้าอันแผ่วเบาออกมาอีกครั้ง ให้มันเกาะติดอยู่บนยอดของต้นไม้แห้งต้นนี้อย่างเงียบเชียบราวกับหนอนเกาะกระดูก

จักระธาตุสายฟ้าสายนี้ไม่มีพลังทำลายล้างในตัวเอง มันเพียงแค่เกาะติดอยู่ตรงนั้น เสียดสีกับอากาศอย่างเงียบๆ สร้างไฟฟ้าสถิตที่อ่อนแรงจนแทบตรวจจับไม่ได้

ระหว่างมันกับ 'ปืนใหญ่แรงดันน้ำ' ใต้ดิน ได้ก่อเกิดความต่างศักย์อันแยบยลที่ยังไม่ปิดวงจร

ตามปกติแล้ว ทั้งสองสิ่งจะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข

ทว่าเมื่อใดที่ 'ปืนใหญ่แรงดันน้ำ' ถูกกระตุ้น น้ำในลำธารที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุจะพวยพุ่งออกมา และเมื่อมันสัมผัสกับอากาศ มันจะสร้าง 'วงจรตัวนำไฟฟ้า' อันสมบูรณ์แบบจากฟ้าจรดดินภายในเวลา 0.01 วินาที!

ในเสี้ยววินาทีนั้น ไฟฟ้าสถิตทั้งหมดที่สะสมอยู่บนต้นไม้แห้งจะแล่นไปตาม 'ทางด่วน' ที่สร้างจากน้ำด้วยความเร็วแสง ผ่าลงบน 'ตัวนำ' ที่เปียกโชกและถูกกระแสน้ำซัดจนล้มลุกคลุกคลานได้อย่างแม่นยำ!

• นี่คือท่วงทำนองแห่งความตายสี่จังหวะที่เซ็ตสึนะเตรียมไว้ให้ยอดฝีมือหน่วยรากผู้นั้น

ตลอดกระบวนการทั้งหมด เขาไม่ได้ใช้วิชานินจาระดับสูงใดๆ และไม่ได้ทิ้งร่องรอยจักระอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองไว้เลย

ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงการประยุกต์ใช้องค์ประกอบพื้นฐานทางธรรมชาติทั้งสี่ ได้แก่ ลม ดิน น้ำ และสายฟ้า ได้อย่างแยบยลและชาญฉลาดที่สุด

หลังจากนี้ ไม่ว่าโคโนฮะจะส่งหน่วยสืบสวนระดับแนวหน้ามาสักกี่ทีม ข้อสรุปเดียวที่พวกเขาจะได้รับก็คือ:

นินจาดวงกุดคนหนึ่ง ในคืนที่พายุฝนฟ้าคะนองกำลังก่อตัว ดันโชคร้ายก้าวพลาดตกลงไปในหลุมที่เกิดจากการกัดเซาะของดิน แล้วเคราะห์ซ้ำกรรมซัด บังเอิญถูกไฟฟ้าสถิตที่หลงเหลืออยู่บนต้นไม้แห้งใกล้ๆ ซึ่งเกิดจากสภาพอากาศ ช็อตจนเสียชีวิต

มันคืออุบัติเหตุอันสมบูรณ์แบบ สมเหตุสมผล ทว่าเต็มไปด้วย 'ความบังเอิญ' นับไม่ถ้วน

เวลาตีสองห้าสิบนาที

เหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนที่เหยื่อจะมาถึง

เซ็ตสึนะค่อยๆ ดึงพลังจิตอันมหาศาล ซึ่งมากพอจะทำให้นินจาสายตรวจจับทุกคนต้องละอายใจ กลับคืนมา

เวทีถูกจัดเตรียมไว้พร้อมแล้ว

บทละครแห่งความตายได้ถูกจารึกขึ้นแล้ว

เขาลืมตาขึ้น นัยน์ตาสีดำขลับสะท้อนภาพท้องฟ้ายามราตรีที่มืดมิดราวกับน้ำหมึกเบื้องนอกหน้าต่าง

บนแผนที่ข่ายการรับรู้วงกว้างของเขา จุดแสงอันเยือกเย็นซึ่งเป็นตัวแทนของนินจาหน่วยราก "บี" เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว หลังจากเสร็จสิ้นการสอดแนมในพื้นที่ก่อนหน้า

ทิศทางที่เขาเคลื่อนที่ไปนั้นไม่มีการเบี่ยงเบนใดๆ

มันมุ่งหน้าไปยังชานหมู่บ้านทางทิศเหนือ

ตรงไปยังสนามฝึกซ้อมที่ 3 ซึ่งมีหลุมศพถูกขุดเตรียมไว้รอเขาอยู่แล้วพอดิบพอดี

"หนูสกปรกกำลังมาแล้ว"

รอยยิ้มเย็นเยียบที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจแห่งการควบคุมผุดขึ้นบนใบหน้าของเซ็ตสึนะ ราวกับพระเจ้าที่กำลังวางหมากตัวสุดท้ายลงบนกระดาน

"ถ้าอย่างนั้น... ขอให้การแสดงเริ่มขึ้นได้เลย"