บทที่ 50 : ยางิว ซาโรตุผู้ทรงพลัง

บทที่ 50 : ยางิว ซาโรตุผู้ทรงพลัง

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร คนพวกนี้อ่อนแอมาก ไม่จำเป็นต้องทำเหมือนว่าพวกเขาเป็นศัตรูหรอก” ซาโตรุยกนิ้วขึ้นและลูกธนูสีทองอันแหลมคมก็ลอยหยุดอยู่ข้างหน้านิ้วของเขา

*บูม*

มือทั้งสองข้างของซาโตรุบดขยี้มัน มีรอยแตกปรากฏขึ้นบนพื้น และมีเพียงพื้นดินที่ซาโตรุยืนอยู่เท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร

“ชิ เป็นความสามารถที่แปลกจริงๆ” หลังจากเห็นว่าลูกธนูสีทองของเขาถูกสะกัดกั้นเอาไว้ได้ คิโดมารุก็มีท่าทีตกตะลึงในดวงตา

ทำไมลูกธนูขงอเขาถึงทำอะไรซาโตรุไม่ได้?

ขีดจำกัดสายเลือแปลกประหลาดนี้มันอะไรเนี่ย?

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมท่านโอโรจิมารุต้องการตัวซาโตรุมาโดยตลอด

“ไอ้เด็กแสบ อย่ามาวิ่งเล่นตอนเรียนนะ” ซาโตรุหายตัวไปจากอากาศและใช้หายไปเพื่อรวบรวบทีมเจ็ด

ทุกคนในทีมที่เจ็ดมองดูซาโตรุด้วยความสงสัย

ซาโตรุมองไปที่คุเรไนที่ตอนนี้กำลังต่อสู้กับทายูยะ เขาเอามือป้องปากแล้วตะโกนเบาๆ “คุเรไนจัง เธอเล่นไปก่อนนะ ถ้าตกอยู่ในอันตรายก็สามารถขอความช่วยเหลือจากฉันได้ตลอดเลย”

"เอาจริงเหรอเนี่ย? หมู่บ้านกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤตินะ" คุเรไนมองซาโตรุด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

ซาโตรุเก่งจนไร้เทียมทาน แต่เขาไม่มีความรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังเกิดขึ้นเลย

“ตอนนี้ฉันจะสอนพวกเธอในขั้นต่อไป การเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของจักระ” ซาโตรุมองไปที่ทีมที่เจ็ดแล้วพูดออกมา

“กระสุนวงจักรคือการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ กล่าวคือ การเคลื่อนไหวโดยไม่มีรูปแบบ แต่หลังจากใส่ธาตุของจักระเข้าไปในกระสุนวงจักรแล้ว มันจะเป็นการเปลี่ยนแปลงวิถีของมัน”

"หลังจากที่ทั้งสองรวมเข้าด้วยกัน พวกเธอสามารถใช้วิชา [คาถาไฟ ∙ กระสุนวงจักร] ยังได้" ซาโตรุยกสองนิ้วขึ้น และค่อยๆ ประสานมือเข้าด้วยกัน

ทั้งศัตรูและเด็กในทีมต่างตกตะลึง

ซาโตรุกำลังทำอะไรอยู่?

แม้ว่าศัตรูจะอยู่ตรงหน้า แต่ซาโตรุยังคงอธิบายการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของจักระให้เหล่านักเรียนฟังงั้นเหรอ!?

“ไอ้สารเลว แกคิดจะเล่นอะไรกับพวกเรากันแน่? ศัตรูอยู่ตรงหน้าแกแล้วนะโว้ย ยังมีใจที่จะสอนอีกหรือ?”ซาคอนและอูคอนที่มีสองหัวหลังใช้พลังของสภาวะอักขระขั้นสองก็จ้องมองซาโตรุด้วยความโกรธ

"ฉันคิดจะเล่นอะไรกับพวกแกงั้นเหรอ?" ซาโตรุบีบคางแสร้งทำเป็นกำลังคิดแล้วยิ้มเล็กน้อย “ก็ให้พวกแกหนูทดลองเพื่อให้ความรู้กับนักเรียนของฉันยังไงล่ะ”

“ถ้าแกชอบสอนมากก็ลงไปสอนที่นรกซะ!”

พวกเขาดึงคุไนออกมาจากด้านซ้ายและขวา ใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดโจมตีซาโตรุ

พวกเขารู้สึกอับอาย ที่ซาโตรุไม่ได้เอาจริงจเอาจังในการต่อสู้กับพวกเขาเลย!

พวกเขาคือผู้แข็งแกร่งแห่งหมู่บ้านโอโตะที่สามารถใช้การผนึกคำสาปได้ แต่ซาโตรุไม่ได้สนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อยงั้นเหรอ?

ตลกสิ้นดี!

"[ไสยเวทหมุนทวนอากะ ∙ แดง]" ซาโตรุยกสองนิ้วขึ้น และพลังอันน่าสะพรึงก็มุ่งตรงไปที่พวกเขา ก่อตัวเป็นสสารสีดำเข้ม

สสารนั้นลอยออกไปและพื้นดินที่มันลอยผ่านไปก็แตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ สสารบดขยี้พี่น้องสองคนทางซ้ายทีและขวาที ทำให้สองคนนั้นรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

เลือดและเนื้อสีแดงเข้มกระจัดกระจายไปที่พื้นราวกับฝนตกหนัก

"โอ้วว" กลุ่มคนที่อยู่โดยรอบอ้าปากค้าง จ้องมองพี่น้องซาคอนและอูซอนที่ตอนนี้กลายเป็นเนื้อบดอย่างสยดสยอง

หลังจากปล่อยพลังของสภาวะอักระขั้นสองออกมา ก็ตายอย่างง่ายดายเช่นนี้เลยเหรอ?

เวรเอ้ย!

ซาโตรุคนนี้… รู้สึกว่าเขาจะแข็งแกร่งมากกว่าข่าวลือซะอีก

การโจมตีของซาโตรุทำให้ทีมที่เจ็ดและศัตรูทั้งหมดต้องตกตะลึง

มีเพียงแค่โอโรจิมารุที่กำลังต่อสู้กับฮิรุเซ็นบนยอดอาคารโฮคาเงะจากที่ไกลๆ เท่านั้นที่มีความโลภปรากฏในดวงตาของเขา

เขาต้องการพลังนี้ พลังที่ไม่สามารถอธิบายด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์ได้!

“อย่าเพิ่งรีบตายสิ”

ซาโตรุชี้ไปที่คิโดมารุที่ยืนอยู่บนต้นไม้ในระยะไกล และพูดด้วยรอยยิ้มข่มขู่ว่า "จะยืนนิ่งๆ วิ่งหนี หรือโจมตี ยังไงแกก็จะต้องตายแน่นอน"

[ไสยเวทหมุนทวนอากะ ∙ แดง] ปรากฏเป็นพลังเคลื่อนไหวโดยมี 'แดง' เป็นแกนกลางและผลลัพธ์คือสามารถเข้าถึงค่าบวกพลังอันเป็นอนันต์ได้อีกด้วย

เรียกว่าเป็นซูเปอร์โนวาขนาดเล็ก!

มันเป็นวิธีโจมตีที่ใช้บ่อยที่สุดของเขา และสามารถใช้ได้ทันทีโดยไม่ต้องประสานอินใดๆ

“ล้อเล่นกันหรือไง ทำไมแกถึง…อันตรายได้มากขนาดนี้!” ใบหน้าของคิโดมารุบิดเบี้ยว ดวงตาของเขาตื่นตระหนก และแผ่นหลังของเขารู้สึกหนาวสั่น

เขาอยากจะโจมตี แต่ก็ไม่มีความกล้าที่จะโจมตี

เขาอยากจะหนีไป แต่ก็ไม่มีความกล้าที่จะหนี

คิโดมารุยืนอยู่บนยอดต้นไม้ มองดูซาโตรุที่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าหวาดกลัว

ถ้าเขาเคลื่อนไหวตอนนี้ เขากลัวว่าซาโตรุจะฆ่าเขาทันที!

ซาโตรุทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวมากกว่าโอโรจิมารุซะอีก

“อาจารย์ซาโตรุ ผมขอเรียนกระบวนท่าเมื่อกี้นี้ได้ไหม?” นารูโตะยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น มองซาโตรุด้วยดวงตาเปล่งประกาย

ท่าเมื่อกี้มันเจ๋งมาก ถ้าเรียนรู้มันได้ เขาก็น่าจะสามารถเอาชนะเกะนินทั้งหมดได้แล้วเขากลายเป็นจูนินที่ทรงพลังที่สุด

พอเป็นแบบนั้น ซากุระจังก็คงจะชอบเขามากใช่ไหมล่ะ?

"ฮิฮิฮิ" นารูโตะปิดปากขำและยิ้มแบบต๊องๆ ก่อนจะแอบมองซากุระที่อยู่ด้านข้างเขา

ซาสึเกะและซากุระไม่มีคำจะพูด พวกเขาไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมากมายก็สามารถเข้าใจสิ่งที่อยู่ในหัวของนารูโตะได้อย่างง่ายดาย

“ไอ้โง่งี่เง่า” ซาสึเกะเอามือล้วงกระเป๋าแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “นั่นมันขีดจำกัดสายเลือดของซาโตรุ…เป็นขีดจำกัดสายเลือดของอาจารย์ซาโตรุ”

“รู้น่า ฉันรู้ดีว่ามันคือขีดจำกัดสายเลือดของเขา ไอ้บ้านี้!” นารูโตะมีรู้สึกอายมากจนเขาไปคว้าคอเสื้อของซาสึเกะด้วยความโกรธ

“นารูโตะ!” ซากุระพับแขนเสื้อขึ้นแล้วต่อยนารูโตะอย่างแรง

*ปัง*

นารูโตะกระแทกลงกับพื้น เขากำหน้าผากที่ปูดสีแดงของเขาไว้ และมองดูซากุระด้วยใบหน้าที่โศกเศร้า

“ซากุระจัง ทำไมเธอถึงตีฉันอีกแล้วล่ะ?”

“อาจารย์ซาโตรุ ได้โปรดอธิบายต่อด้วย” ซากุระเมินนารูโตะพลางมองซาโตรุด้วยรอยยิ้ม

ผู้คนจากหมู่บ้านซึนะและผู้คนจากหมู่บ้านโอโตะล้วนต่างก็เป็นศัตรู  พวกเขาเลือกที่จะเมินต่อซาโตรุและทีมที่เจ็ด

มันราวกับว่าพวกเขามองไม่เห็น แต่แท้จริงแล้วพวกเขาเพียง้องการเลี่ยงซาโตรุและคนอื่นๆ เพราะไม่มีใครอยากตาย

ในเมื่อซาโตรุไม่มีเจตนาที่จะทำอะไร ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเขาเลย

“ท่าเมื่อครู่มันเจ๋งใช่ไหมล่ะ? แต่เธอไม่สามารถเรียนรู้ได้หรอก เพราะฉันเป็นคนเดียวในโลกนินจาที่ทำได้” เมื่อซาโตรุพูดเช่นนี้ เขาก็ชำเลืองมองโอโรจิมารุที่อยู่ไกลๆ

เขาไม่สนใจที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ระหว่างโอโรจิมารุกับฮิรุเซ็นเลย

เขาเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าโอโรจิมารุคือบาปของฮิรุเซ็น บาปแห่งความขี้ขลาดและความอ่อนแอ

"สรุปมาสอนกันต่อแล้วกันนะ" ซาโตรุยกมือขึ้น จักระสีน้ำเงินก็โผล่ออกมาจากฝ่ามือของเขา และมีร่องรอยของกระแสไฟฟ้าในจักระ

“คาถานี้เรียกว่าพันปักษา เป็นคาถาระดับสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของจักระ” ซาโตรุเขย่าพันปักษาในมือ จากนั้นมองไปที่คุเรไนและพูดติดตลกว่า “คุเรไนจัง อย่าแอบฟังล่ะ”

พันปักษานั้นเป็นคาถาระดับสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของจักระ ซึ่งจะมุ่งเน้นไปที่ฝ่ามือของผู้ใช้ล้วนๆ โดยบีบอัดจักระด้วยธาตุสายฟ้า

มันตรงกันข้ามกับกระสุนวงจักร

กระสุนวงจักรเป็นการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของจักระ

คุเรไนเมื่อได้ยินสิ่งที่ซาโตรุพูด ใบหน้าของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยเพราะเธอถูกจับได้ เธอก็ได้แต่ตะคอกเขาเบาๆ “ฮึ่ม ใครจะไปขโมยวิชาจากนายกันล่ะ”

“หลังจากใช้การเปลี่ยนแปลงธาตุแล้ว…” กระแสจักระบนฝ่ามือของซาโตรุกลายเป็นดาบอันคมกริบ จากนั้นก็ตกลงไปที่พื้นกลายเป็นเสือยักษ์สองตัว

“ดูสิ มันสามารถกลายเป็นผู้หญิงสวยๆ ได้ด้วยนะ” เสือสองตัวที่มีกระแสไฟฟ้าที่อยู่ข้างซาโตรุตอนนี้ได้กลับกลายเป็นหญิงสาวสวยที่มีส่วนนูนยื่นออกมาทั้งหน้าและหลัง

ทุกคนในทีมที่เจ็ดดูเหมือนจะเข้าใจ แต่จริงๆ แล้วพวกเขานั้นไม่เข้าใจเลย