บทที่ 51 : คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร!

บทที่ 51 : คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร!

"มันน่าทึ่งมาก" คุเรไนผงะเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นว่ามีคนสามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของจักระได้อย่างอิสระ

กระทั่งนินจาอัจฉริยะอย่างโฮคาเงะรุ่นที่ 4 ในเวลานั้นก็ไม่สามารถไปถึงจุดที่ซาโตรุทำในยามนี้ได้

เปลี่ยนจักระสายฟ้าบนฝ่ามือให้กลายเป็นผู้หญิงที่มีทรวดทรงองเอวขึ้นมา

นี่อาจดูเหมือนเป็นการกระทำที่ไร้สาระ แต่จริงๆ แล้วมันจำเป็นต้องจัดการจักระอย่างพิถีพิถัน

โจนินระดับสูงหลายคน แม้ว่าพวกเขาจะบีบอัดธาตุของจักระบนฝ่ามือได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนรูปแบบของจักระพร้อมกับบีบอัดธาตุไปพร้อมกันได้

การเปลี่ยนรูปร่างจักระอย่างอิสระเช่นนี้แทบจะไม่มีใครทำไม่ได้ด้วยซ้ำ

“นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการสอนพวกเธอ มันก็คือการผสมทุกสิ่งที่สอนเข้าด้วยกัน” ซาโตรุดึงกระแสไฟฟ้ามา และกระแสจักระก็หมุนวนบนฝ่ามือของเขา กลายเป็นกระสุนวงจักรที่บรรจุสายฟ้าไว้

[คาถาสายฟ้า ∙ กระสุนวงจักร]

"ใช้กระสุนวงจักรกับสายฟ้าเข้าด้วยกันเหรอ?" นารูโตะดูสับสน เขาไม่เข้าใจอะไรแม้แต่คำเดียวจนถึงตอนนี้

ซากุระจดบันทึกอย่างละเอียด

ซาโตรุมองคิโดมารุที่อยู่ไกล กวักมือเรียกแล้วยิ้มออกมา “มานี่สิ”

"แกจะทำอะไร?" คิโดมารุเหลือบมองคาถาในฝ่ามือของซาโตรุด้วยสีหน้าระมัดระวัง

ซาโตรุนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก

ให้เขาเข้าไปหาเหรอ?

ใครจะไปกัน?!

“เร็วเข้า หรือว่าอยากตายตอนนี้ล่ะ?” เสียงของซาโตรุทุ้มต่ำลง

คิโดมารุหน้าถอดสี เขาอดทนต่อความอัปยศอดสูและเดินไปที่ด้านข้างของซาโตรุ

“นารูโตะ โจมตีเขาด้วยกระสุนวงจักรซะ” ซาโตรุชี้ไปที่คิโดมารุ

คิโดมารุถึงกับตกตะลึง

"โอ้!" นารูโตะเอามือประสานอิน และสร้างร่างแยกขึ้นมาสองร่าง และร่างแยกของเขาก็ปั้นกระสุนวงจักรขึ้นมาบนฝ่ามือของเขา

นารูโตะทั้งสามคนกำลังสร้างกระสุนวงจักร

"ฉันจะเอาชนะนายด้วยกระสุนวงจักรที่อาจารย์ซาโตรุสอนให้ฉันเอง!" นารูโตะถือกระสุนวงจักรไว้ในมือแล้วกระแทกเข้าที่ท้องของคิโดมารุ

ในเวลาชั่วพริบตา คิโดมารุเปิดใช้งานคาถาพิเศษของเขา สร้างกำแพงสีทองออกมาเพื่อปกป้องร่างกาย

*ปัง*

กระสุนวงจักรทำลายเกลียวบนกำแพงสีทอง

ใบหน้าของคิโดมารุเหยเก

ซาโตรุ ไอ้สารเลวนั่น มันกลับใช้เขาเป็นหนูทดลองจริงๆ

"มันไม่มีประโยชน์หรอก" นารูโตะกล่าว

“ไอ้แมงมุม ถ้างั้นแกก็ลองพยายามป้องกันวิชาของฉันดูนะ” ซาโตรุส่ายสายฟ้ากระสุนวงจักรบนฝ่ามือของเขาแล้วพูดว่า "อย่าเพิ่งรีบตายด้วยล่ะ ฉันอุตส่าห์ถือมันไว้มาตั้งนานแล้ว"

"บ้าเอ๊ย!" คิโดมารุกัดนิ้วของเขาแล้วตบพื้นอย่างแรง

“ราโชมอน!”

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และราโชมอนก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาอย่างเชื่องช้า

"ดีมาก" ซาโตรุใช้คาถาสายฟ้ากระสุนวงจักร โจมตีประตูราโชมอนขนาดใหญ่

*บูม*

ราโชมอนหายไปทันที และก็กลายเป็นทุ่งจักระที่เต็มไปด้วยสายฟ้าปกคลุมไปทั่วร่างคิโดมารุ

"อ๊าก!" คิโดมารุส่งเสียงคำราม ขณะที่ร่างกายของเขาถูกกระแสไฟฟ้าทะลุทะลวง

คิโดมารุล้มลงกองอยู่กับพื้น ผิวหนังของเขาไหม้เกรียมไปทั่วร่างกาย  ดวงตาของเขาเกลือกกลิ้งไปมาและเขาก็กำลังจะตาย

“ฟังนะ หลังจากเพิ่มธาตุเข้าไปในจักระแล้ว กระสุนวงจักรจะสามารถสร้างความเสียหายมากกว่าเดิมสองเท่า” ซาโตรุไม่สนใจสภาพคิโดมารุและหันไปมองเกะนินตัวน้อยของเขา

เขาไม่ได้ปฏิบัติต่อคิโดมารุและคนอื่นๆ เหมือนมนุษย์ด้วยซ้ำ

จะต้องทำดีกับศัตรูงั้นเหรอ? ฝันกลางวันหรือไง?

ทุกคนในทีมที่เจ็ดต่างพูดไม่ออก พวกเขาเริ่มรู้สึกสงสารคิโดมารุที่เป็นศัตรูของอาจารย์ซาโตรุ

ซากุระยกมือเล็กๆ ของเธอขึ้นแล้วถามอย่างสงสัย “ขอโทษนะคะ อาจารย์ซาโตรุ ธาตุทั้งหมดสามารถใช้กับมันได้เลยหรือเปล่า?”

“นักเรียนหน้าอกเล็ก เธอถามคำถามได้ดีมาก” ซาโตรุกล่าวว่า "ธาตุทั้งหมดสามารถใช้กับมันได้ หากใช้ธาตุไฟก็จะทำให้กระสุนวงจักรมีพลังในการเผาไหม้"

"ในบรรดาธาตุที่สามารถเพิ่มให้กับกระสุนวงจักรได้ ธาตุที่แข็งแกร่งที่สุดคือธาตุลม"

“ธาตุลมเหรอ?”

ทุกคนในทีมที่เจ็ดมองไปที่นารูโตะ ผู้ซึ่งเคยถูกซาโตรุทดสอบธาตุมาก่อนหน้านี้

ซาสึเกะเป็นธาตุไฟและสายฟ้า

ซากุระเป็นธาตุน้ำและธาตุดิน

นารูโตะเป็นธาตุลม

“เด็กๆ ตัวแสบทั้งหลาย อย่ากระพริบตานะ เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูเพียงครั้งเดียวเท่านั้น” ซาโตรุจับข้อมือของเขาไว้ และจักระสีฟ้าอ่อนก็โผล่ออกมาจากฝ่ามือของเขา

จักระหมุนเร็วมากและในที่สุดก็กลายเป็น กระสุนวงจักรที่มีลักษณะเหมือนชูริเคน

*บูม*

กระสุนวงจักรในลักษณะเหมือนชูริเคนนั้นหมุนเร็วมากจนมองไม่ทัน และการเสียดสีในอากาศทำให้เกิดเสียงที่แหลมคมบาดแก้วหู

คาถาลม ∙ กระสุนวงจักร

นั่นคือ [คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร]!

ทุกคนในทีมที่เจ็ดตกตะลึง โอโรจิมารุและฮิรุเซ็นจากที่ไกลๆ ก็จ้องมองไปที่ดาวกระจายวงจักรในมือของซาโตรุพร้อมกัน

นี่มันคาถานินจาประเภทไหนกันเนี่ย?

น่าสะพรึงเกินไปแล้ว!

“นี่คือธาตุที่แข็งแกร่งที่สุดของกระสุนวงจักร” ซาโตรุโบกดาวกระจายวงจักรในมือ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าพวกเธอเรียนรู้ได้ดี เธอก็สามารถขว้างมันไปใส่ทุกสิ่งได้"

"ดูสิ" ซาโตรุขว้าง [คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร] ไปทางคิโดมารุจากระยะไกล

ชูริเคนบิดเกลียวก่อตัวคล้ายจักระ ระเบิดเป็นรูเล็กๆ บนพื้นดิน

คิโดมารุลอยขึ้นไปในอากาศ และจักระธาตุลมอันละเอียดอ่อนก็ตัดเซลล์และกล้ามเนื้อทั่วร่างกายของเขา

หลังจากที่คาถาหายไป คิโดมารุก็ล้มลงกับพื้นอย่างแรง

เขาตายทันที

“โอ้วว...น่าทึ่งมาก!”

ทุกคนในทีมที่เจ็ดต่างตื่นเต้น พวกเขาสามารถเรียนรู้คาถานี้ได้ด้วยหรือเปล่า?

แขนซ้ายของซาโตรุมีแผลเล็กน้อย แต่ภายในระยะเวลาอันสั้น พวกมันก็หายสนิท

คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร จะทำให้เกิดอาการบาดเจ็บหลังการใช้งาน

เขามีพลังการรักษาตนเองในทันทีด้วยพลังของ [ไสยเวทย้อนกลับ] ดังนั้นไม่ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บแค่ไหน เขาก็สบายดีเหมือนเดิม

แม้ว่าหัวจะหลุดไป เขาก็สามารถฟื้นคืนกลับมาได้ทันที

“เจ้าพวกเด็กเหลือขอ พวกเธอควรเลือกอันที่จะศึกษาตามธาตุของตัวเองสิ” ซาโตรุปรบมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ “อัดมันเข้าไปในกระสุนวงจักรใส่สุดเต็มกำลัง หลังจากนั้นก็ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ของเธอแล้ว”

เขาเองก็ไม่รู้หรอกว่ายากแค่ไหนที่จะผสมผสานการเปลี่ยนแปลงรูปแบบและการเปลี่ยนแปลงธาตุของจักระเข้าด้วยกัน

เพราะด้วยตาทิพย์ของเขา เขาสามารถเรียนรู้มันได้ภายในวันเดียว

“ธาตุลมแข็งแกร่งที่สุด แสดงว่า…” นารูโตะดูตื่นเต้น เขาเป็นธาตุลมเพียงคนเดียวในทีมที่เจ็ด นั่นหมายความว่าเขาเป็นคนเดียวที่สามารถเรียนรู้คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักร ได้

"ฮึ่ม" ซาสึเกะพ่นเสียงออกมาด้วยความเย็นชา มีร่องรอยของความโกรธแวบขึ้นมาในดวงตาของเขา

นารูโตะบื้อนี้สามารถเรียนรู้คาถากระสุนวงจักรที่แข็งแกร่งที่สุดนี้ได้งั้นเหรอ?

ตลกสิ้นดี!

"แน่นอนว่าการเรียนรู้คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักรเป็นสิ่งต้องห้ามในปัจจุบัน" ซาโตรุเหลือบมองนารูโตะแล้วพูดว่า "แต่ถ้าเธอต้องการที่จะเป็นคนพิการ ก็ลองใช้มันได้นะ"

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของนารูโตะ ถ้าเขาเรียนรู้คาถานี้ เขาจะกลายเป็นคนพิการอย่างแน่นอน

“ขอโทษนะคะอาจารย์ซาโตรุ คุณหมายความว่ายังไงเหรอที่จะกลายเป็นคนพิการ?” ซากุระสงสัย

“ก็คาถานี้มันลำบากและมีปัญหามากมาย” ซาโตรุถอนหายใจ "คาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักรจะส่งผลย้อนกลับมาสู่ผู้ใช้"

“ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้าเด็กจิ้งจอกนี้ หลังจากใช้มันไปครั้งหนึ่ง เขาจะพิการอย่างแน่นอน” ซาโตรุกล่าว

"ขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" นารูโตะถาม

ซาโตรุเปล่งเสียงของเขาว่า "ใช่แล้ว"

ซาโตรุเหลือบมองอาคารโฮคาเงะที่อยู่ไกลๆ ออกไป

สาวสองที่สภาพเหมือนคนตายแล้วและชายชราซารุโทบิ ไม่สำคัญเลยว่าใครจะอยู่หรือตาย

แต่อย่างน้อยก็ช่วยรีบหน่อยได้ไหม?

“อ๊า? อาจารย์ซาโตรุ” นารูโตะรีบวิ่งเข้ามา เขากอดขาของซาโตรุแล้วตะโกนว่า "ผมมีเพียงธาตุลมในร่างกายเท่านั้น ถ้าคาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักรเป็นสิ่งต้องห้าม แล้วผมจะใช้อะไรได้บ้างเล่า?"

นารูโตะกังวลมาก เพราะเขามีแค่ธาตุลมเท่านั้น

หากมีการห้ามมิให้เรียนคาถากระสุนดาวกระจายวงจักร แล้วเขาจะทำยังไงล่ะ!

"ไอ้โง่งี่เง่า" ซาสึเกะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย และเขาก็ยิ้มอย่างมั่นใจหลังจากได้ยินว่าการเรียนคาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักรเป็นสิ่งต้องห้าม

สุดท้ายเจ้าบื้อนารูโตะก็ยังคงเป็นได้แค่เด็กหลังห้องเหมือนเดิม!

ในเมื่อไม่อาจเรียนคาถาลม ∙ กระสุนดาวกระจายวงจักรได้แล้ว ธาตุไฟและธาตุสายฟ้าของเขาก็จะเป็นธาตุที่มีพลังโจมตีสูงสุดในทีมที่เจ็ด

“เสียงดังหนวกหูมากเลยนะเจ้าพวกเด็กเหลือขอพวกนี้” ซาโตรุเตะนารูโตะออกไปแล้วพูดด้วยรอยยิ้มออกมาว่า "ก็ฝึกฝนวิชาที่ดีที่สุดของเธอสิ คาถามหารัญจวนไงล่ะ"

หลังจากที่ถูกเตะออกไป นารูโตะก็ลุกขึ้นทันทีและรีบวิ่งไปหาซาโตรุโดยจับขาไว้แน่นแล้วพูดด้วยใบหน้าที่โศกเศร้าว่า “อาจารย์ซาโตรุครับ”

ตอนนี้เขาสับสนและร้อนใจมาก เพราะเขาไม่สามารถเรียนรู้ขั้นกว่าของคาถากระสุนวงจักรได้ แต่ทั้งซาสึเกะและซากุระสามารถเรียนรู้ได้

มันจบสิ้นกันแล้ว!