บทที่ 948 บทสรุป (4)

บทที่ 948 บทสรุป (4)

หญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไหมได้ยินคำพูดของเซียวชิงหลี ใบหน้าก็ฉายแววไม่พอใจ จ้องมองนางเขม็ง "เจ้าเป็นใคร?"

"ในนครเทพปู้เย่แห่งนี้ พวกเจ้าไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลเนี่ยเลยหรืออย่างไร?"

เมื่อกล่าวถึงตระกูลเนี่ย สีหน้าของหญิงสาวก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและมั่นใจอย่างล้นเหลือ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกลูกคุณหนูที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง

ตระกูลที่อยู่เบื้องหลังนาง คือแหล่งกำเนิดความกล้าและความมั่นใจอันสูงสุดของนาง

"ตระกูลเนี่ย?"

"ไม่เคยได้ยินชื่อจริงๆ เสียด้วย"

"น่าจะเป็นแค่ตระกูลเล็กๆ ที่ไม่มีใครให้ความสนใจกระมัง"

เซียวชิงหลีเผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า ท่าทีของนางสงบนิ่งอย่างยิ่ง

สิ่งที่นางพูดคือความจริง

นางไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลเนี่ยมาก่อนเลย

ขุมกำลังที่ทำให้นางจดจำได้ อย่างน้อยต้องมียอดฝีมือระดับเทพบรรพชนคอยคุ้มครองอยู่ นางถึงจะพอคุ้นหูบ้าง

"นายท่านขอรับ ตระกูลเนี่ยในนครเทพปู้เย่ มีรากฐานหยั่งลึกยิ่งนัก ภายในตระกูลมียอดฝีมือระดับจ้าวผู้ครองพิภพอยู่หลายคนเชียวขอรับ"

"ยิ่งไปกว่านั้น ผู้นำตระกูลเนี่ยยังมีเส้นสายกับหัวหน้าพ่อบ้านของจวนเจ้าเมืองอีกด้วย สำหรับคนธรรมดาอย่างพวกเรา ตระกูลเนี่ยในนครเทพแห่งนี้เปรียบดั่งผู้ที่สามารถปิดแผ่นฟ้าได้ด้วยมือเดียวเลยทีเดียว"

เวลานี้ เจ้าของแผงที่อยู่ด้านข้างตงฟางหยวนลอบกระซิบเตือนด้วยความหวังดี

"มีเส้นสายกับหัวหน้าพ่อบ้านของจวนเจ้าเมืองงั้นหรือ..."

"หึหึหึ ดูท่าจะเป็นพวกเด็กเส้นสินะ"

บนใบหน้าของตงฟางหยวนประดับด้วยรอยยิ้ม ท่าทางของเขาผ่อนคลายอย่างยิ่ง มองดูเหตุการณ์ตรงหน้าเป็นเพียงเรื่องสนุกสนานตลกขบขัน

ในตอนนั้นเอง หัวหน้าองครักษ์ของหญิงสาว ซึ่งมีระดับพลังขั้นตัดสวรรค์ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาของกลุ่มตงฟางหยวน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงกระซิบเตือนคุณหนูของตน "คุณหนูขอรับ คนกลุ่มนี้เกรงว่าจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดาเช่นกัน"

"มิเช่นนั้นครั้งนี้ปล่อยไปก่อนเถิด หรือกลับไปที่ตระกูลเพื่อเชิญยอดฝีมือมาจัดการดีหรือไม่ขอรับ?"

พอคุณหนูเนี่ยได้ยินดังนั้น ก็เกิดอาการไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันควัน "ปล่อยไป? ด้วยเหตุใดกัน?!"

"ในเมื่อข้าถูกใจไข่ใบนี้แล้ว ข้าก็ต้องเอามาให้ได้!"

"นี่! เบื้องหลังพวกเจ้ามีใครคอยหนุนหลังอยู่?! เทียบกับตระกูลเนี่ยของข้าได้หรือไม่?!"

คำพูดของหญิงสาวช่างฟังดูโง่เขลาเบาปัญญาเหลือเกิน

อารมณ์ลูกคุณหนูเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าถูกตามใจจนเสียคนมาตั้งแต่เด็ก!

แม้แต่กระบวนการคิดวิเคราะห์เบื้องต้นก็ยังไม่มี

"เบื้องหลังพวกข้างั้นหรือ?"

"เบื้องหลังข้า ไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียว"

"ส่วนจะเทียบตระกูลเนี่ยของพวกเจ้าได้หรือไม่นั้น คงต้องดูกันอีกที"

ตงฟางหยวนหัวเราะเบาๆ อย่างไม่แยแส และหันไปมองเซียวชิงหลี

เซียวชิงหลีพยักหน้ารับ "ข้าส่งกระแสจิตไปบอกเขาแล้ว"

"ตอนนี้น่าจะกำลังเดินทางมา"

'เขา' ที่เซียวชิงหลีพูดถึง ย่อมหมายถึงเจ้าเมืองแห่งนครเทพปู้เย่แห่งนี้

หนึ่งในศิษย์ของเฮ่าเทียน หวังหานอี!

เขาซึ่งอยู่ในระดับกึ่งบรรพชน ร่วมกันปกครองนครเทพปู้เย่แห่งนี้พร้อมกับฮั่วอู่

แม้หวังหานอีจะเป็นเจ้าเมือง ทว่าเรื่องราวมากมายกลับถูกตัดสินใจโดยฮั่วอู่

ท้ายที่สุดแล้ว หวังหานอีก็เป็นที่เลื่องลือไปทั่วเรื่องการเกรงใจภรรยา

แต่การได้แต่งงานกับศิษย์พี่หญิงที่เขาเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจ ภายในใจของเขาก็เบิกบานจนแทบจะโบยบินอยู่แล้ว

"ไม่มีใครหนุนหลังแล้วพวกเจ้ากล้าอวดดีเช่นนี้ได้อย่างไร?!"

"ส่งไข่มาให้ข้า! หากไม่พอใจ ก็ไปคุยด้วยเหตุผลที่ตระกูลเนี่ยของข้า!"

หญิงสาวเริ่มมีน้ำโห

ทว่าเฉียนซินโหรวกลับเมินเฉยนางอย่างสิ้นเชิง และเก็บไข่ใบนั้นเข้าแหวนมิติไปโดยตรง

เมื่อเห็นภาพนี้ หญิงสาวก็บันดาลโทสะอย่างถึงที่สุด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้น "พวกเจ้าทำลายอารมณ์ดีๆ ของคุณหนูอย่างข้าจนป่นปี้!"

"อาไฉ อาชู จับตัวพวกมันมาให้หมด!!"

"พาพวกมันกลับไปที่ตระกูล ข้าจะทำให้พวกมันอยู่มิสู้ตาย!"

สิ้นคำสั่งของหญิงสาว เหล่าองครักษ์ของนางก็จ้องมองกลุ่มของตงฟางหยวนราวกับหมาป่าหิวโซ พวกเขาก้าวออกมาและล้อมกรอบกลุ่มของตงฟางหยวนไว้

"ข้าอยากจะรู้นักว่าผู้ใดกล้า!!"

ฉับพลัน เสียงตวาดกร้าวก็ดังกึกก้องมาจากแดนไกล!