บทที่ 947 บทสรุป (3)

บทที่ 947 บทสรุป (3)

เฉียนซินโหรวทอดสายตาไปยังแผงลอยแห่งหนึ่ง ข้าวของมากมายบนแผงนั้นดูธรรมดาสามัญ เจ้าของแผงเป็นเพียงชายชราที่มีระดับพลังไม่สูงนัก

ทว่าบนแผงลอยของเขากลับมีไข่ใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยลวดลายประหลาดวางอยู่

ด้วยระดับพลังของเฉียนซินโหรวในปัจจุบัน ย่อมมองออกถึงความไม่ธรรมดาของไข่ใบนั้นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ตงฟางหยวนหันไปมอง ใบหน้าเผยรอยยิ้มสนใจ "น่าสนุกดีนี่"

"ไปเถอะ เข้าไปดูกัน"

เขาพาเหล่าหญิงงามเดินเข้าไปในพริบตา

เมื่อชายชราเจ้าของแผงเห็นตงฟางหยวนและคณะ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันสูงศักดิ์ของพวกเขา จึงรีบเอ่ยขึ้น "นายท่านทั้งหลาย มีสิ่งใดที่สนใจหรือไม่ หากมี เรื่องราคาย่อมตกลงกันได้"

"เถ้าแก่ ไข่ใบนี้ เจ้าได้มาจากที่ใดหรือ?" ตงฟางหยวนเอ่ยถามด้วยท่าทีสบายๆ

"เอ๋?"

เจ้าของแผงมีสีหน้างุนงง ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าไข่ใบนี้คือสิ่งใด เพียงแค่เห็นว่าลวดลายบนเปลือกไข่ดูสวยงามดี จึงนำมาวางขาย

เมื่อดึงสติกลับมาได้ เขาจึงเอ่ยตอบ "เรียนนายท่าน ว่ากันตามตรง ไข่ใบนี้ข้าน้อยเก็บได้จากความว่างเปล่าแห่งหนึ่งขอรับ"

"หากนายท่านสนใจไข่ใบนี้ เรื่องราคาคุยกันได้ง่ายดายแน่นอน!"

ตงฟางหยวนยิ้มบางๆ แล้วปรายตามองเฉียนซินโหรว

เฉียนซินโหรวรู้ใจในทันควัน นางหยิบโอสถเม็ดหนึ่งส่งให้เจ้าของแผง

"นี่คือโอสถเทพต้นกำเนิดสุริยัน หลังจากเจ้ากินเข้าไปแล้ว จะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับไร้ช่องว่างได้"

"โอสถเม็ดนี้ ขอแลกกับไข่ใบนี้ก็แล้วกัน"

หลังจากชายชรารับโอสถไปและตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า บนใบหน้าก็ฉายแววปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง "ขอบพระคุณนายท่านผู้สูงศักดิ์!!"

"มาขอรับ ไข่ใบนี้ เชิญนายท่านรับไปได้เลย"

เถ้าแก่ส่งไข่ให้เฉียนซินโหรวด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

คนเหล่านี้ช่างใจกว้างเหลือเกิน ตัวเขาติดอยู่ในระดับนิมิตธรรมขั้นสูงสุดมานานนับพันปี นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้รับโอสถทะลวงระดับไร้ช่องว่าง

โชคชะตาของเขาในวันนี้ช่างดีเลิศประเสริฐศรีจริงๆ

หลังจากเฉียนซินโหรวรับไข่มา ทุกคนก็หันหลังเตรียมตัวจากไป

"เดี๋ยวก่อน!!"

"ไข่ใบนั้น ข้าต้องการ!"

"ตาเฒ่า เอาไข่ใบนั้นมาขายให้คุณหนูอย่างข้าเดี๋ยวนี้"

เวลานั้นเอง น้ำเสียงของหญิงสาวผู้หนึ่งก็ดังขึ้นพร้อมกับท่าทีกำเริบเสิบสาน

ปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไหมสีเขียว มีองครักษ์ติดตามมาด้วยกว่าสิบคน นางชี้ไปยังไข่ในมือของเฉียนซินโหรว

"คุณ... คุณหนูใหญ่เนี่ย!"

"คุณหนูเนี่ย ไข่ใบนี้... ขายให้นายท่านกลุ่มนี้ไปแล้ว ตาเฒ่าอย่างข้าหมดหนทาง... ไม่อาจนำมาขายให้คุณหนูได้อีกแล้วขอรับ"

เจ้าของแผงดูเหมือนจะล่วงรู้ฐานะของหญิงสาวผู้นี้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและเอ่ยตอบด้วยความลำบากใจ

น้ำเสียงของเขาอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่กล้าล่วงเกินหญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไหมผู้นี้แม้แต่น้อย

ทว่าหญิงสาวกลับมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ "ตาเฒ่า เจ้าก็น่าจะรู้ว่าข้ากำลังรวบรวมสัตว์วิเศษและของแปลกประหลาดทั่วหล้า ไข่ใบนี้ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน รู้สึกสนใจยิ่งนัก"

"หากเจ้าไม่ขายให้ข้า หึหึ นครเทพปู้เย่แห่งนี้ เจ้าคงอยู่ต่อไปไม่ได้แล้วกระมัง"

เมื่อได้ยินคำขู่ ชายชราก็มีสีหน้าหวาดผวา ร้องขอความเมตตา "คุณหนูเนี่ย โปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด!"

"ข้าน้อยเพียงแค่หาเลี้ยงชีพในนครเทพแห่งนี้ ขอคุณหนูโปรดเปิดทางรอดให้คนแก่อย่างข้าด้วยเถิด!"

ตงฟางหยวนและคณะเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ หัวคิ้วของตงฟางหยวนก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย อารมณ์สุนทรีย์ลดลงไปบ้าง

การรังแกผู้อ่อนแอมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ตงฟางหยวนเข้าใจดีว่านี่คือสันดานดิบของมนุษย์ ต่อให้เป็นเขาก็ไม่อาจกวาดล้างให้สิ้นซากได้

ทว่าเรื่องพรรค์นี้จะเกิดก็เกิดไป แต่การมาแสดงอำนาจบาตรใหญ่ต่อหน้าต่อตาเขาแบบนี้ มันเป็นคนละเรื่องกัน

เซียวชิงหลีสัมผัสได้ถึงสายตาของตงฟางหยวน นางจึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเฉยเมย "ไข่ใบนี้เป็นของพวกเราแล้ว เจ้าไปบีบคั้นเจ้าของแผงก็ไร้ประโยชน์"

"อายุยังน้อย กลับทำตัวกร่างรังแกผู้อื่นในนครเทพแห่งนี้ วางอำนาจถึงเพียงนี้ ผู้ใดหนุนหลังเจ้าอยู่หรือ"

"ไหน ลองบอกข้ามาสิ"

ข้อความจากผู้แต่ง: หลายคนถามว่าเหตุใดจึงไม่รีบจบ ผู้แต่งขออธิบายตรงนี้ เดิมทีนิยายสามารถจบได้แล้ว แต่ทางแพลตฟอร์มมีกฎใหม่ หากนิยายจบหลังวันที่หนึ่งของเดือนหน้า จะสามารถเข้าร่วมการประเมินรางวัลโบนัสสิ้นปี รางวัลครึ่งปี และรางวัลรายไตรมาสได้ ดังนั้นกำหนดการจบของหนังสือเล่มนี้จะเป็นวันที่หนึ่งของเดือนหน้า เมื่อถึงเวลาจะจบเรื่องทันที หลังจากนี้จะเขียนบทสรุปต่อไป และเสริมตอนพิเศษอีกเล็กน้อย จนถึงวันที่หนึ่งก็จะยื่นเรื่องขอจบกับทางบรรณาธิการ ขอฝากถามทุกคนด้วยว่า นิยายเรื่องใหม่ชอบแบบนางเอกหลายคนหรือคนเดียว แนวสร้างขุมกำลังไร้เทียมทาน หรือแนวค่อยๆ เก่ง คอมเมนต์บอกกันได้เลย