บทที่ 4 เค่อลู่ สาวน้อยสุดมั่นผู้คลุกคลีกับโลกมืด?

บทที่ 4 เค่อลู่ สาวน้อยสุดมั่นผู้คลุกคลีกับโลกมืด?

"ขออวยพรให้ได้กลับมาพร้อมกับชัยชนะงั้นหรือ? เหอะ... ช่างใจดีเสียจริง"

เค่อลู่ส่งเสียงหัวเราะอย่างเย็นชาและแห้งแล้ง

สงครามโชคชะตาแห่งชาติจะใจดีเช่นนั้นจริงๆ หรือ?

เหล่าผู้เข้าแข่งขันจากนานาประเทศต้องมาห้ำหั่นและเข่นฆ่ากันเอง ทว่าสงครามโชคชะตาแห่งชาติซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดกลับเสแสร้งทำเป็นผู้มีเมตตา ช่างหน้าไหว้หลังหลอกสิ้นดี

เค่อลู่สะบัดมือหมายจะปัดหน้าจอแสงตรงหน้าให้หายไป แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือยังมีประโยคต่อท้ายคำอวยพรนั้นว่า

"ผู้เข้าแข่งขัน โปรดเลือกชื่อรหัสเพื่อเข้าสู่สมรภูมิ: (โปรดระบุข้อความ) / (ใช้ชื่อจริงด้วยการคลิกเพียงครั้งเดียว)"

ชื่อรหัสหรือชื่อจริงดีนะ?

เค่อลู่ลูบคางของเธอพลางครุ่นคิด โลกภายนอกคงจะสืบทราบข้อมูลส่วนตัวของผู้เข้าแข่งขันทุกประเทศจนกระจ่างแจ้งแล้ว ถ้าอย่างนั้นจุดประสงค์ของการให้เลือกชื่อรหัสคืออะไร... เพื่อทำให้คู่ต่อสู้ที่ก้าวเข้าสู่สมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติไปก่อนหน้านี้เกิดความสับสนงั้นหรือ?

คำอธิบายนี้ดูจะฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่นัก อย่างน้อยในตอนนี้เค่อลู่ก็ยังมองไม่เห็นประโยชน์ที่ชัดเจนของการใช้ชื่อรหัส

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อสงครามโชคชะตาแห่งชาติมอบทางเลือกนี้มาให้ ย่อมต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแฝงอยู่ กันไว้ดีกว่าแก้เสมอ

หนึ่งนาทีต่อมา ข้อความที่ลอยอยู่เหนือเส้นผมที่ชี้ชันราวกับเสาอากาศบนศีรษะของเค่อลู่ ซึ่งปรากฏให้เห็นผ่านหน้าจอถ่ายทอดสด ไม่ใช่คำว่า "เค่อลู่" อีกต่อไป

ทว่ามันถูกเขียนด้วยตัวอักษรแบบมาตรฐานว่า—เค่อลูเดลา!

"เค่อลูเดลา? นี่คงจะเป็นชื่อรหัสที่คุณเค่อลู่เลือกใช้สำหรับตัวเองภายในสงครามโชคชะตาแห่งชาติสินะครับ"

ภายในห้องถ่ายทอดสด เสียงที่ผู้ชมชาวประเทศมังกรคุ้นเคยเป็นอย่างดีพลันดังขึ้น

"คุณเฉินคะ พูดตรงไปตรงมาแบบนั้นมันไม่ถูกขั้นตอนการถ่ายทอดสดนะคะ คุณควรจะแนะนำตัวก่อนค่ะ"

"อ้อ สวัสดีครับทุกท่าน ผมเฉินครับ ต่อจากนี้ผมและเสี่ยวหลิงจะรับหน้าที่บรรยายเหตุการณ์ในสงครามโชคชะตาแห่งชาติในส่วนที่เกี่ยวข้องกับประเทศมังกรครับ"

"สวัสดีค่ะทุกท่าน ฉันเสี่ยวหลิงค่ะ"

ผู้บรรยายทั้งสองยังคงรักษาความเป็นมืออาชีพไว้ได้อย่างดีเยี่ยม แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกประหม่าต่อโชคชะตาของประเทศมังกรไม่แพ้กัน แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงอารมณ์เหล่านั้นออกมาให้เห็นผ่านหน้าจอ

"ว้าว คุณเฉินนี่นา! พวกเราอดตาย เอ๊ย พวกเรามีหวังแล้ว!"

"อย่างที่ทุกคนรู้กัน ประเทศมังกรไม่เคยแพ้ในการแข่งกีฬาที่มีคุณเฉินเป็นคนพากย์เลยสักครั้ง!"

"คราวนี้มีเสี่ยวหลิงมาเป็นคู่หูด้วย! ดูขาคู่นั้นสิ!"

การปรากฏตัวของผู้บรรยายสร้างความยินดีให้กับผู้ชมชาวประเทศมังกร ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกเขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

แน่นอนว่ายังมีคนส่วนน้อยที่คิดลึกซึ้งไปกว่านั้น:

ห้องถ่ายทอดสดของสงครามโชคชะตาแห่งชาติปรากฏขึ้นพร้อมกับตัวสงครามเอง และไม่ใช่สิ่งที่ประเทศใดประเทศหนึ่งสร้างขึ้น ตามหลักการแล้ว แม้แต่รัฐบาลก็ไม่ควรจะควบคุมการถ่ายทอดสดนี้ได้ ทว่าตอนนี้กลับมีผู้บรรยายปรากฏตัวออกมา... นี่หมายความว่าประเทศมังกรไม่ได้ไร้หนทางต่อกรกับสงครามโชคชะตาแห่งชาติไปเสียทีเดียวใช่ไหม? อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็แทรกซึมเข้าสู่การถ่ายทอดสดได้สำเร็จ!

น่าเสียดายที่รัฐบาลประเทศมังกรไม่เคยออกมาอธิบายเรื่องนี้ ในทางกลับกัน เหตุการณ์ในห้องถ่ายทอดสดได้ดึงดูดความสนใจของผู้ชมส่วนใหญ่ไปจนหมดสิ้น

สถานที่ที่เค่อลู่ยืนอยู่นั้นคือพระราชวังที่ชำรุดทรุดโทรม จากลวดลายที่สลักอยู่บนกำแพง เห็นได้ชัดว่าผู้คนที่นี่เคยใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและรุ่งเรืองก่อนที่มหันตภัยจะย่างกรายเข้ามา

แต่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทำลายลงในระยะเวลาอันสั้นยิ่งนัก

"เครื่องบนโต๊ะอาหารดูเหมือนจะถูกทิ้งไว้ด้วยความเร่งรีบ ครอบครัวนี้กำลังทานอาหารอยู่ก่อนที่ภัยพิบัติจะมาถึง... แต่ว่า..."

จุดเกิดของเค่อลู่ดูเหมือนจะเป็นบ้านธรรมดาหลังหนึ่งภายในนครรัฐ บ้านหลังนี้มีร่องรอยการอยู่อาศัยอย่างชัดเจน และมีของใช้ในชีวิตประจำวันครบครัน

ทว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอสับสนมาก

คำว่า "นครรัฐ" มักจะปรากฏให้เห็นในประวัติศาสตร์ยุโรปโบราณตามลุ่มแม่น้ำและชายฝั่ง สถานที่ตั้งไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แต่ช่วงเวลาต่างหากที่เป็นประเด็น เครื่องบนโต๊ะอาหารในยุคนั้นส่วนใหญ่ทำจากดินเผาหรือโลหะ ซึ่งมักจะดูหยาบและมีลักษณะเฉพาะตามยุคสมัย

แต่เครื่องบนโต๊ะอาหารของบ้านหลังนี้... กลับดูค่อนไปทางสมัยใหม่มากกว่า

หรือว่านี่ไม่ใช่ยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ แต่เป็นนครรัฐที่ถูกสร้างขึ้นโดยจินตนาการของสงครามโชคชะตาแห่งชาติกันแน่?

เวลาเริ่มกระชั้นชิด คำถามนี้ผ่านเข้ามาในหัวของเค่อลู่เพียงครู่เดียว และเธอก็เลิกหมกมุ่นกับมันอย่างรวดเร็ว สิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรกคือการค้นหาเครื่องมือที่มีประโยชน์ในจุดเกิด ส่วนเรื่องอื่นค่อยรอให้เธอคว้าอันดับต้นๆ ของประเทศผู้ชนะมาได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

"ตรวจพบผู้เข้าแข่งขันทุกท่านเข้าสู่สมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติแล้ว ยินดีต้อนรับทุกท่าน"

"ช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้"

"เวลานับถอยหลัง: 12:00"

"ในช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ ผู้เข้าแข่งขันจะไม่ถูกคัดออกหากได้รับบาดเจ็บสาหัส และจะกลับสู่จุดเกิดโดยอัตโนมัติ แต่ทรัพยากรที่ได้รับจะลดลงกึ่งหนึ่ง"

"นับตั้งแต่สิ้นสุดช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่จนถึงสิ้นสุดสงครามโชคชะตาแห่งชาติ ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับความเสียหายถึงแก่ชีวิตจะเสียชีวิตภายในสงครามโชคชะตาแห่งชาติ แต่จะไม่เสียชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม ความน่าจะเป็นที่จะถูกสุ่มเลือกในสงครามโชคชะตาแห่งชาติครั้งต่อไปจะเพิ่มขึ้น และประเทศต้นสังกัดจะประสบกับภัยพิบัติที่ไม่อาจแก้ไขได้!"

"ภายในสมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติ ผู้เข้าแข่งขันสามารถแสวงหาทรัพยากรใดก็ได้ การสังหารผู้เข้าแข่งขันคนอื่น สัตว์ประหลาด หรือเจ้าถิ่นในแต่ละพื้นที่ จะได้รับหีบสมบัติพร้อมรางวัลแบบสุ่ม"

"กฎเกณฑ์เฉพาะอื่นๆ สามารถค้นพบได้ด้วยตนเองภายในสมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติ"

ในขณะที่เสียงแจ้งเตือนจากจักรกลดังขึ้นในหูของเค่อลู่ คำบรรยายที่ตรงกันก็ปรากฏขึ้นในห้องถ่ายทอดสดภายนอกสมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติ

ณ เมืองหลวงจิงเฉิง ณ ศูนย์คณะกรรมการสงคราม

ห้องประชุมที่ถูกจัดเตรียมไว้ชั่วคราวเนืองแน่นไปด้วยบุคคลสำคัญ และสายตาที่เฉลียวฉลาดนับสิบคู่ต่างจดจ้องไปที่ร่างในชุดสีดำผมสีฟ้าที่อยู่ตรงกลางหน้าจอ

"สิ่งที่เรียกว่าช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่... น่าจะมีไว้เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศต่างๆ หาพันธมิตรและรวมกลุ่มกัน"

"ส่วนเรื่องที่ผู้เข้าแข่งขันจะไม่เสียชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริง ถือว่าเป็นข่าวดีครับ"

ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ปฏิกิริยาแรกของเย่เหว่ยกั๋วย่อมให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของพลเมือง แม้จะเป็นเพียงผู้เข้าแข่งขันประเทศมังกรคนเดียวนี้ แต่มันก็เป็นความรับผิดชอบของเขา

ในความคิดของเขา การรักษาชีวิตสำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด

อย่างไรก็ตาม นายทหารรุ่นเยาว์บางคนกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น พวกเขารู้ดีว่าในสังคมปัจจุบัน กระแสวิพากษ์วิจารณ์ทางอินเทอร์เน็ตสามารถผลักดันคนให้ไปสู่ความตายได้จริงๆ

หากเด็กสาวบนหน้าจอทำให้ประเทศมังกรต้องสูญเสียดินแดนไปครึ่งหนึ่งและต้องเผชิญกับภัยธรรมชาติ ความคิดเห็นเชิงลบอย่างถาโถมที่เธอจะต้องเผชิญจะสร้างความทรมานยิ่งกว่าความตายเสียอีก

หากเป็นพวกเขา เหล่านายทหารเหล่านี้ พวกเขาคงยอมตายเสียยังดีกว่า ซึ่งอย่างน้อยก็อาจจะได้รับชื่อเสียงที่ดีกลับมาบ้าง

"เสี่ยวหลิว ไปบอกทีมข่าวกรองให้ส่งหน่วยปฏิบัติการออกไป ภายในครึ่งชั่วโมง ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของเด็กคนนี้"

"รับทราบครับ!" หลังจากเลขานุการหลิวรีบจากไป สายตาของรัฐมนตรีเย่ก็กลับมาที่หน้าจอถ่ายทอดสด ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย

เขาใช้เวลาทั้งชีวิตในกองทัพ ไต่เต้าจากพลทหารจนมาถึงตำแหน่งปัจจุบัน ทำให้ความสามารถในการมองคนของเขานั้นเฉียบคมยิ่งนัก

ผมสีฟ้าที่ชี้ชันของเค่อลู่ ประกอบกับชุดสีดำ "แนวสตรีท" กางเกงยีนส์ และถุงน่องสีดำที่สวมเพียงข้างเดียว ดูแล้วช่างไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย แม้ว่าบุคลิกของเธอจะดูสง่างามก็ตาม

หากใช้คำพูดของคนสมัยใหม่ นี่คือ "สก๊อยสาว" ที่คลุกคลีอยู่ในโลกมืดชัดๆ!

การฝากโชคชะตาของประเทศมังกรไว้กับเธอ... มันจะไปรอดจริงๆ หรือ?

ทางด้านเค่อลู่ แน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่าโลกภายนอกมองเธออย่างไร อันที่จริง ต่อให้เธอรู้ เธอก็คงไม่มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก

นอกจากสถานะการเป็นสมาชิกทีมหมากรุกทีมชาติแล้ว เธอก็เป็นแค่ "สก๊อยสาว" คนหนึ่งไม่ใช่หรือ?

เธอทัดปอยผมที่หลุดรุ่ยไว้หลังหู เค่อลู่นั่งยองๆ แล้วดึงแท่งเหล็กขนาดประมาณนิ้วโป้งออกมาจากตู้เก็บของ เธอไม่รู้ว่าเดิมทีมันมีไว้ใช้ทำอะไร แต่มันเป็นของที่ดูเหมาะสมที่สุดในบ้านหลังนี้ที่จะใช้ในการป้องกันตัว

เค่อลู่เหวี่ยงมันไปมา เมื่อรู้สึกว่าจับถนัดมือดีแล้ว เธอก็เดินออกจากจุดเกิดด้วยความพึงพอใจ

เธอไม่รู้ว่าสมรภูมิโชคชะตาแห่งชาตินั้นกว้างใหญ่เพียงใด ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด เธออาจจะเจอผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นหรือสัตว์ประหลาดประจำสมรภูมิทันทีที่ก้าวพ้นประตู การระมัดระวังตัวไว้เสมอย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

เมื่อพูดถึงความระมัดระวัง... เค่อลู่พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เท้าที่เพิ่งก้าวออกไปจึงชักกลับมา

"ดูเหมือนว่าฉันจะยังไม่ได้กดรับรางวัลจากระบบเลยนี่นา"

รางวัลของระบบสวมบทบาทมีสามระดับคือ 5 เปอร์เซ็นต์, 10 เปอร์เซ็นต์ และ 20 เปอร์เซ็นต์ เค่อลู่ได้รับรางวัลสองระดับแรกไปแล้ว มีเพียงรางวัลระดับ 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่สามารถรับได้หลังจากเข้าสู่สมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติ

รางวัลความคืบหน้า 5 เปอร์เซ็นต์ คือชุดหมากรุกสากลที่ไม่มีวันทำลายได้ ทั้งยังทนไฟและกันน้ำ ทำไมถึงมีแค่ตัวหมากน่ะหรือ? เพราะตัวกระดานหมากรุกคือรางวัลสำหรับความคืบหน้าระดับ 10 เปอร์เซ็นต์นั่นเอง

หมากรุกทั้งชุดถูกเค่อลู่เก็บไว้ในพื้นที่เก็บของของระบบและนำติดตัวมาในสมรภูมิโชคชะตาแห่งชาติ

กระดานหมากรุกมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะนำออกมา ส่วนชุดตัวหมากนั้นถูกเก็บไว้แยกเป็นตัวๆ ในกระเป๋าสีดำใบเล็กที่รัดอยู่ตรงเอวของเค่อลู่

คงไม่มีใครคาดคิดว่ากระเป๋าเป้ที่บรรจุเสบียงและเครื่องมือที่สำคัญที่สุดสำหรับสงครามโชคชะตาแห่งชาติจะเป็นเพียงสิ่งที่สะพายไว้บนหลังของเค่อลู่เท่านั้น

ส่วนกระเป๋าคาดเอวที่ดูแนบเนื้อ ซึ่งดูเหมือนจะเก็บของที่มีค่าที่สุดไว้นั้น แท้จริงแล้วบรรจุไว้เพียงแค่ตัวหมากรุกสากลชุดหนึ่งเท่านั้น