บทที่ 2 ทั่วทั้งชาติเตรียมพร้อมรับศึก และเค่อลู่พร้อมเข้าสู่สนามรบ

บทที่ 2 ทั่วทั้งชาติเตรียมพร้อมรับศึก และเค่อลู่พร้อมเข้าสู่สนามรบ

แต่จะว่าไป เค่อลู่ก็คว้าแชมป์หมากรุกสากลในศึกเอเชียนเกมส์มาได้แล้ว ทว่าความคืบหน้าในการสวมบทบาทกลับอยู่ที่ 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น เธอจะพัฒนาความคืบหน้าให้มากกว่านี้ได้อย่างไร?

ก๊อก ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูที่ดังมาจากด้านนอกห้อง

ในเวลาเช่นนี้ ผู้ที่จะมาหาเค่อลู่ได้คงมีเพียงเพื่อนร่วมทีมหรือไม่ก็หัวหน้าทีมเท่านั้น

"หัวหน้าทีมหวัง มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?"

เมื่อเปิดประตูออก เค่อลู่มองไปยังใบหน้าอันวิตกกังวลของหัวหน้าทีมหวังด้วยสีหน้าที่บอกเป็นนัยว่า "กะไว้แล้วเชียว"

"เสี่ยวเค่อ พวกเรากำลังจะออกไปกินข้าวกันน่ะ เธออยากจะ..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ทั่วทั้งพื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

พร้อมกันนั้น แสงสีแดงอันเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ตามมาด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน!

สีหน้าของหัวหน้าทีมหวังเปลี่ยนไปทันที เขาละทิ้งสิ่งที่กำลังจะพูดแล้วรีบผลักเค่อลู่กลับเข้าไปในห้อง

"แผ่นดินไหว! เสี่ยวเค่อ รีบไปหลบในห้องน้ำเร็ว!"

ด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ประกอบกับอยู่ในประเทศฟูซาง ปฏิกิริยาแรกของทุกคนย่อมคิดว่าเป็นแผ่นดินไหว

เค่อลู่เองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แต่ทันทีที่เธอปิดประตูลง และก่อนที่จะทันได้ไปหลบที่มุมห้องน้ำ เสียงจักรกลที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหูของเธอ

"คำเตือน! คำเตือน! คำเตือน!"

"สงครามโชคชะตาแห่งชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!!!"

"สงครามโชคชะตาแห่งชาติจะคัดเลือกบุคคลหนึ่งคนจากแต่ละประเทศเพื่อเข้าสู่สนามรบ! อายุและเพศจะเป็นการสุ่มทั้งหมด!"

"แต่ละประเทศมีโอกาสรวมทั้งสิ้นสามครั้ง ผลแพ้ชนะจะตัดสินเมื่อเหลือประเทศอยู่เพียงครึ่งหนึ่ง ประเทศครึ่งแรกที่ถูกคัดออกจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ประเทศครึ่งหลังที่เหลือรอดจะเป็นฝ่ายชนะ และสิบประเทศที่อยู่รอดจนถึงท้ายที่สุดจะเป็น ประเทศมหาผู้ชนะ"

"บทลงโทษสำหรับประเทศที่พ่ายแพ้: สงครามโชคชะตาแห่งชาตินี้จะลามเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง โดยจะครอบคลุมพื้นที่ครึ่งหนึ่งของอาณาเขตปัจจุบันของประเทศนั้น พื้นที่ที่ถูกครอบคลุมโดยสงครามโชคชะตาแห่งชาติแล้ว จะไม่ถือว่าเป็นอาณาเขตของประเทศนั้นอีกต่อไป"

"ประเทศผู้ชนะจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ"

"รางวัลสำหรับประเทศมหาผู้ชนะ: รางวัลด้านทรัพยากรจะถูกจัดสรรตามอันดับ รวมถึงอาณาเขตที่สูญเสียไปของประเทศอื่น ทรัพยากรแร่ธาตุ แรงงานจากประเทศอื่น และอื่นๆ"

"ไม่มีกฎเกณฑ์เพิ่มเติมอื่นใดภายในสงครามโชคชะตาแห่งชาติ การกระทำใดๆ ล้วนอยู่ในขอบเขตที่ได้รับอนุญาต"

"ผู้ที่ได้รับเลือกเข้าสู่สงครามโชคชะตาแห่งชาติจะมีโอกาสหนึ่งครั้งในการสุ่มเลือกความสามารถ ระดับของความสามารถมีตั้งแต่ระดับ ดี ไปจนถึงระดับ เอสเอสเอส มีช่องทางภายในสงครามโชคชะตาแห่งชาติเพื่อเพิ่มระดับความสามารถ และความสามารถนี้สามารถนำออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้"

"สงครามโชคชะตาแห่งชาติจะมอบชุดอุปกรณ์ยุทธวิธีและเสบียงอาหารฉุกเฉินให้แก่ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน ไม่อนุญาตให้นำทรัพยากรในการดำรงชีวิตอื่นๆ จากภายนอกเข้าไป"

"นับถอยหลังสู่สงครามโชคชะตาแห่งชาติ: 24:00, 23:59, 23:58..."

เมื่อแสงสีแดงอันเจิดจ้าค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างเป็นนครลอยฟ้าที่ดูคล้ายกับเกาะ ความเร่งด่วนของสงครามโชคชะตาแห่งชาติก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน!

สงคราม "โชคชะตาแห่งชาติ" นั่นคือสงครามที่สั่นคลอนไปถึงกลไกของรัฐ!

การพ่ายแพ้สามครั้งย่อมนำไปสู่การล่มสลายของประเทศโดยตรง!

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ทุกคนต่างเริ่มสวดภาวนาทันทีขออย่าให้เป็นตนเองที่ถูกเลือก

แน่นอนว่ายังมีพวกหัวรุนแรงบางคนที่หวังจะถูกเลือก เพราะอย่างไรเสีย ความสามารถที่ได้รับในสงครามโชคชะตาแห่งชาติก็สามารถนำออกมาใช้ในโลกความจริงได้!

นั่นไม่เท่ากับว่าจะมีซูเปอร์พาวเวอร์หรอกหรือ! มันจะเท่แค่ไหนกัน!

แต่ความหวังของคนเหล่านั้นถูกกำหนดให้ต้องพังทลาย เพราะเค่อลู่ได้จัดเตรียมข้าวของและเตรียมพร้อมที่จะถูกเลือกไว้แล้ว

ในฐานะผู้ทะลุมิติมาพร้อมกับระบบ มันคงเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผลสิ้นดีหากเธอไม่ถูกเลือก!

ตอนนี้เองที่เค่อลู่กล้าเปิดเผยรูปลักษณ์ดั้งเดิมที่แท้จริงของเธอออกมา

เธอถอดวิกผมออก เผยให้เห็นสีผมสีฟ้าอ่อนอันเป็นเอกลักษณ์ของเค่อลูเดลา เส้นผมที่ยาวเกือบถึงเอวไม่ได้ทำให้ดูเกะกะแต่อย่างใด ในทางกลับกัน บุคลิกทั้งหมดของเธอกลับดูเฉียบคมและทรงพลังขึ้นมาทันที

นอกจากเรื่องผมแล้ว เค่อลู่ยังมีเสื้อผ้าชุดนั้นอยู่ด้วย แต่เนื่องจากการรักษาความปลอดภัยในหมู่บ้านนักกีฬาเอเชียนเกมส์นั้นเข้มงวดมาก เธอจึงไม่สามารถนำเครื่องแต่งกายประหลาดๆ เข้ามาได้ เธอจึงต้องจำใจสวมเพียงชุดลำลองอย่างแจ็กเก็ตสีดำและกางเกงยีนส์ขาสั้น

อย่างไรก็ตาม การสวมชุดยูนิฟอร์มทีมชาติประเทศมังกรเข้าสู่สงครามโชคชะตาแห่งชาติก็ดูจะเด่นจนเกินไปหน่อย

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เค่อลู่ก็นั่งลงบนเตียง จ้องมองไปยังเกาะบนท้องฟ้าอย่างว่างเปล่า... เธอสงสัยว่าสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายแบบไหนกันที่รออยู่ในสงครามโชคชะตาแห่งชาติครั้งแรกนี้

ภายในสองชั่วโมงหลังจากสงครามโชคชะตาแห่งชาติอุบัติขึ้น เหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศมังกรก็ได้รวมตัวกันแล้ว ผู้นำบางคนที่อยู่ที่บ้านถึงกับต้องเข้าร่วมประชุมผ่านวิดีโอในชุดนอนเลยทีเดียว

"ภาพถ่ายจากดาวเทียมยืนยันแล้ว: เป็นการฉายภาพพร้อมกันทั่วโลก ไม่ใช่เทคโนโลยีโฮโลแกรม"

รัฐมนตรีกระทรวงเทคโนโลยีฉายข้อมูลลงบนหน้าจอทรงกลม เวลานับถอยหลังสีแดงปรากฏอยู่เหนือแผนที่ของทุกประเทศ ราวกับดาบคมที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ

"ผมเสียใจที่ต้องแจ้งให้ทุกคนทราบว่า หลังจากหน่วยงานวิชาชีพได้ตรวจสอบแล้ว ความถูกต้องของสงครามโชคชะตาแห่งชาติได้รับการยืนยันโดยพื้นฐานแล้ว การพ่ายแพ้สามครั้งจะนำไปสู่การล่มสลายของประเทศ... นี่คือหายนะสำหรับทุกชาติ ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือ... ทุกประเทศเริ่มจากจุดเดียวกัน นั่นคือการสุ่มโดยสมบูรณ์"

"ยังพอมีโชคดีในความโชคร้าย"

"ถูกต้อง เพียงแต่เรายังไม่รู้ว่าใครจะเป็นผู้เข้าแข่งขันจากประเทศมังกรของเรา?"

หลังจากชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ที่ที่นั่งหลักพูดจบ นายทหารระดับต่างๆ จากทั้งสองฝั่งก็ส่งเสียงขานรับ

ท่ามกลางสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ จำเป็นต้องมีใครสักคนที่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ออกมาพูด เย่เหว่ยกั๋ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ย่อมต้องแบกรับหน้าที่นี้ไปโดยปริยาย

"สถานการณ์เร่งด่วน ทางผู้นำระดับสูงได้ตัดสินใจจัดตั้งคณะกรรมการช่วงสงครามขึ้น โดยจะรวบรวมทรัพยากรจากกองทัพ หน่วยข่าวกรอง และสถาบันวิจัยพลังเหนือธรรมชาติ เพื่อสร้าง ระบบสนับสนุนผู้เข้าแข่งขัน ทุกคนที่อยู่ที่นี่คือสมาชิกก่อตั้งของคณะกรรมการนี้ และพื้นที่การจัดการที่ได้รับมอบหมายระบุอยู่ในเอกสารที่พวกคุณถืออยู่แล้ว"

"ในช่วงเวลาที่สงครามโชคชะตาแห่งชาติดำเนินอยู่ ทั่วทั้งประเทศจะเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบระดับหนึ่ง ผู้ดูแลพื้นที่แต่ละส่วนมีหน้าที่รับผิดชอบในการประกาศแจ้งประชาชนไม่ให้ออกจากบ้าน ปิดประตูและหน้าต่างให้มิดชิด และประสานงานกับกองกำลังทหารและตำรวจท้องถิ่นเพื่อจัดส่งเสบียงถึงหน้าประตูบ้าน"

"นอกจากนี้ กระทรวงกลาโหมและกระทรวงการต่างประเทศจะส่งกำลังพลไปรับตัวชาวจีนโพ้นทะเลและพลเมืองประเทศมังกรในต่างแดนกลับมา ผมจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง"

"ทุกท่าน ครั้งนี้เกรงว่าจะเป็นศึกหนัก"

เสียงของเย่เหว่ยกั๋วนั้นแฝงไปด้วยความขมขื่น แม้ว่าเขาจะเคยผ่านเหตุการณ์สำคัญมานับไม่ถ้วน แต่สงครามโชคชะตาแห่งชาตินั้นเป็นสิ่งแรกที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่ยุคบรรพกาล หากเลือกได้ เขาคงไม่อยากมานั่งอยู่ในตำแหน่งนี้เลยจริงๆ

ทว่าเพื่อเห็นแก่ประเทศมังกรและประชาชนของเขา ภาระเหล่านี้จำเป็นต้องมีผู้แบกรับ!

ในพริบตา ทั่วทั้งประเทศมังกรก็เริ่มขับเคลื่อน

อำนาจการบริหารของกลไกแห่งรัฐนั้นไร้ข้อกังขา ตราบเท่าที่มนุษย์ยังสามารถทำได้ ไม่มีทางที่กลไกแห่งรัฐจะล่าช้า

ส่งผลให้ประชาชนตามท้องถนนและในโลกออนไลน์ที่ยังอยู่ในภาวะสงสัยใคร่รู้ และยังไม่ทันได้เข้าสู่สภาวะตื่นตระหนกหรือกระวนกระวาย ก็ได้รับการปลอบประโลมและถูกส่งกลับบ้านโดยเจ้าหน้าที่ทางการที่ปรากฏตัวขึ้นมาราวกับลงมาจากฟ้า

"อ๊าย! ทุกคน ฉันขอบอกเลย! พี่ทหารที่เพิ่งมาส่งฉันที่บ้านหล่อมาก! ฉันตกหลุมรักเข้าเต็มเปาเลย!"

"เฮ้ แม่นางน้อยข้างบนน่ะ อย่าให้มันมากนัก ในเวลาแบบนี้เธอยังจะมีแก่ใจมาเพ้ออีกเหรอ? ถ้าเธอถูกสุ่มเลือกขึ้นมาเดี๋ยวเธอก็เงียบเองแหละ"

"ชิ ทุกคนดูสิ ใครจะไปเข้าใจ? ฉันเจอแต่พวกผู้ชายเย็นชา ก็นะ ก็ได้ ฉันไม่ได้บอกว่าคุณหล่อแล้วมันจะทำไม? อีกอย่าง ถ้าฉันถูกเลือกก็ถูกเลือกไปสิ ชีวิตมันก็ไร้ค่าอยู่แล้ว ฉันก็อยู่มานานพอแล้วล่ะ"

"เฮ้! ทำไมคุณถึงเห็นแก่ตัวแบบนี้? การแพ้สงครามโชคชะตาแห่งชาติหนึ่งครั้งหมายถึงการสูญเสียพื้นที่ครึ่งหนึ่งของประเทศนะ! คุณอาจจะตายไปแล้ว แต่คนที่คุณลากลงเหวไปด้วยล่ะจะเป็นยังไง!?"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ! ฉันเป็นผู้หญิงนะ การรบราฆ่าฟันมันเป็นเรื่องของผู้ชาย อีกอย่าง พวกคุณสู้รบเพื่อผู้หญิงเหรอ? ฉันเคยขอให้พวกคุณไปสู้หรือไง?"

"คุณพี่ข้างบน ฉันสนับสนุนคุณค่ะ! พูดได้ดีมาก! หากมองย้อนกลับไป การที่ประเทศเสียดินแดนมันไม่ใช่ความผิดของประเทศเองหรอกเหรอ? ถ้าพวกเขาทรงพลังนัก ทำไมถึงยังโดนไอ้สงครามโชคชะตาแห่งชาติบ้านี่ควบคุมได้ล่ะ? สมควรแล้ว!"

"โอ้โห อารมณ์ฉุนเฉียวของฉันมันพุ่งปรี๊ดเลย ขอที่อยู่มาหน่อยสิ! ถ้าฉันไม่ได้สั่งสอนคุณ ฉันคงเสียแรงที่เรียนจบการศึกษาภาคบังคับของประเทศมังกรมาจริงๆ!"

เสียงถกเถียงในโลกอินเทอร์เน็ตได้เริ่มขึ้นแล้ว แต่กลไกแห่งรัฐในขณะนี้ยังไม่มีกำลังพอที่จะเข้าไปจัดระเบียบได้ เพียงแค่ทำให้แน่ใจว่าพลเมืองประเทศมังกรทุกคนจะไม่ได้รับผลกระทบจากสงครามโชคชะตาแห่งชาติ ก็ต้องใช้ทรัพยากรบุคคลไปมหาศาลแล้ว

การดำเนินงานนี้ต่อเนื่องไปจนดึกดื่น เมืองต่างๆ ที่ปกติควรจะเงียบสงบลงแล้ว บัดนี้กลับมีแสงไฟสว่างไสวไปทุกแห่ง

เค่อลู่ซึ่งอยู่ในประเทศฟูซางไม่ได้ออกไปไหน แม้ว่าหัวหน้าทีมหวังจะบอกว่ากองทัพประเทศมังกรจะมารับพวกเขากลับในวันพรุ่งนี้ แต่เค่อลู่รู้สึกว่าเธออาจจะรอไม่ถึงเวลานั้น

เธอได้รับการแจ้งเตือนจากสงครามโชคชะตาแห่งชาติมาตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว

ในนั้นยังมีหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวอยู่ด้วย แต่ข้อมูลที่มีอยู่นั้นช่างน้อยนิดเหลือเกิน ข้อมูลส่วนตัวคงจะปรากฏขึ้นบนหน้าต่างข้อมูลหลังจากที่สงครามโชคชะตาแห่งชาติเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เท่านั้น

ในเมื่อไม่มีอะไรทำ เค่อลู่จึงตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กดู เธอจงใจไม่เปิดแอปพลิเคชันวิดีโอในประเทศ แต่กลับเปิดเว็บไซต์ต่างประเทศเพื่อค้นหาข้อมูลแทน