บทที่ 1 หากราชาไม่เริ่มก้าวเดินก่อน แล้วเหล่าขุนนางจะกล้าติดตามได้อย่างไร

บทที่ 1 หากราชาไม่เริ่มก้าวเดินก่อน แล้วเหล่าขุนนางจะกล้าติดตามได้อย่างไร

"สำนักข่าวส่วนกลาง... สำนักข่าวส่วนกลาง นี่คือการถ่ายทอดสดการแข่งขันเอเชียนเกมส์จากประเทศฟูซาง"

"ขณะนี้กำลังเข้าสู่การแข่งขันหมากรุกสากลหญิงรอบชิงชนะเลิศในศึกเอเชียนเกมส์ เป็นการพบกันระหว่าง เค่อลู่ จากประเทศมังกร และ ซากุรากิ ยูริ จากประเทศฟูซาง เพื่อชิงเหรียญทองในรายการนี้!"

"การแข่งขันส่วนที่เหลือจะนำเสนอผ่านช่องทางถ่ายทอดสดอย่างเป็นทางการของเอเชียนเกมส์ ต่อจากนี้เราจะเปลี่ยนการนำเสนอไปยังสนามแข่งขัน"

ณ สถานที่จัดการแข่งขันหมากรุกสากลหญิงในศึกเอเชียนเกมส์ ประเทศฟูซาง

ฝั่งตรงข้ามกระดาน ซากุรากิ ยูริ แห่งประเทศฟูซาง คีบตัวขุนสีดำไว้ระหว่างปลายนิ้ว พลางขยับยกขึ้นเหนือพื้นเล็กน้อย

ภายในห้องบรรยาย เสียงของเฉินผู้บรรยายอาวุโสนั้นตึงเครียดและส่งผ่านไมโครโฟนไปทั่วสนามรวมถึงสัญญาณถ่ายทอดสดไปทั่วโลก

"สถานการณ์... ค่อนข้างเสียเปรียบสำหรับฝ่ายขาว"

"ฝ่ายดำ ซากุรากิ ยูริ เพิ่งจะเดินหมากในรูปแบบ เข้าป้อม โดยย้ายขุนดำไปที่ช่อง จี8 เพื่อความปลอดภัย และในขณะเดียวกันก็ได้เปิดการทำงานของเรือที่ช่อง เอช8"

"เบี้ยฝั่งราชาของฝ่ายดำได้สร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่งไว้แล้ว ในขณะที่ฝ่ายขาว..."

"ผู้เล่น เค่อลู่... ดูเหมือนจะเสียสมาธิไปหรือเปล่า?"

เค่อลู่

เธอนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ มือหนึ่งเท้าโต๊ะอย่างเกียจคร้าน ส่วนอีกมือนั่งหมุนเข็มกลัดรูปธงแดงของประเทศมังกรไปมาเล่นๆ

ผมสีดำหยิกสั้นของเธอมีปอยผมบางส่วนชี้ชันอย่างดื้อรั้น สะท้อนประกายสีน้ำเงินจางๆ ภายใต้แสงไฟอันเจิดจ้า

เธอถึงขั้นเอียงคอเล็กน้อย สายตากวาดมองไปยังกลุ่มผู้ชมในแถวหน้าที่เริ่มนั่งไม่ติดที่ ก่อนจะเบนสายตากลับมาที่กระดานหมากรุกอย่างไม่ยี่หระ

โดยไม่มีใครสังเกตเห็น เค่อลู่ค่อยๆ เคลื่อนตัวขุนของเธอไปอย่างช้าๆ...

"ผู้เล่น เค่อลู่ ดูเหมือนจะ... สละการควบคุมพื้นที่ใจกลางกระดานที่ช่อง ดี4 ไปเองอย่างนั้นหรือ? การเดินครั้งนี้... การย้ายขุนไปที่ช่อง อี2 นี่มันอะไรกัน? เธอจงใจเคลื่อนตัวขุนเข้าไปในวงล้อมของฝ่ายดำ..."

เฉินไม่สามารถพูดให้จบประโยคได้ เพราะแม้แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าเค่อลู่กำลังทำอะไรอยู่!

"พระเจ้าช่วย หล่อนกำลังทำบ้าอะไรกัน??"

เสียงของผู้บรรยายชาวฟูซางแทรกเข้ามาอย่างชัดเจน พร้อมด้วยน้ำเสียงดูหมิ่นที่ปิดไม่มิด

"จงใจเปิดเผยตัวราชาให้ตกอยู่ในอันตรายเนี่ยนะ? นี่มันการกระทำของมือสมัครเล่นชัดๆ!"

"บิชอปที่ช่อง ซี8 ของซากุรากิ ยูริ กำลังจ้องเขม็งมาตามแนวทะแยงนั้น! แถมยังมีทั้งราชินีและเรือของเธออีก! การกระทำของผู้เล่นจากประเทศมังกรไม่ต่างอะไรกับการยอมแพ้! ช่างขี้ขลาดสิ้นดี!"

ในช่องทางถ่ายทอดสด ข้อความบนหน้าจอระเบิดออกมาทันที ตัวอักษรหลากสีวิ่งวุ่นวายจนเกือบจะบังภาพกระดานหมากรุกบนหน้าจอจนมิด

"??? ยัยเด็กจากประเทศมังกรนี่สติหลุดไปแล้วเหรอ? ส่งราชาไปให้เขาฆ่าเนี่ยนะ?"

"ว่าแล้วเชียว ความขี้ขลาดที่ฝังอยู่ในกมลสันดานของคนประเทศมังกรมันแสดงออกมาในเวลาคับขันจนได้! ยอมแพ้ไปซะเถอะ ยัยตัวตลก!"

ริมฝีปากของซากุรากิ ยูริ โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาที่ยากจะควบคุม สำหรับเธอไม่มีอะไรต้องกังวลในการแข่งขันนี้อีกต่อไป แต่เธอต้องการมากกว่าแค่ชัยชนะ!

เธอต้องการความอัปยศอดสูอย่างถึงที่สุด!

ซากุรากิ ยูริ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย สายตากวาดมองกระดานหมากรุกข้ามไปยังใบหน้าอันเยาว์วัย สวยงาม แต่ดูว่างเปล่าของเค่อลู่ด้วยความเหยียดหยาม

เหอะ คนประเทศมังกร

เธอขยับริมฝีปากอย่างไร้เสียง แต่อ่านตามรูปปากได้ชัดเจนว่า "คนขี้ขลาด"

บนอัฒจันทร์ ผู้สนับสนุนจากประเทศฟูซางหลายคนส่งเสียงโห่ร้องและผิวปากเยาะเย้ย กระแสการดูหมิ่นพุ่งเข้าใส่ร่างเพรียวบางในชุดสีแดงสดของประเทศมังกรอย่างท่วมท้น

เค่อลู่ดูเหมือนจะไม่ได้ยินสิ่งใด มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ เช่นกัน

เวลาสำหรับการเล่นสนุกจบลงแล้ว

เมื่อนึกย้อนกลับไปตอนที่เธอนั่งอยู่ในสนามแข่งขันแห่งนี้ครั้งล่าสุด มันรู้สึกเหมือนผ่านมานานแสนนานเหลือเกิน

นานเสียจน... มันคือก่อนที่เธอจะทะลุมิติมา

เหมือนกับตัวเอกในนิยายหลายเรื่อง เค่อลู่มาจากอีกโลกหนึ่ง

ก่อนที่จะทะลุมิติมา เค่อลู่เพิ่งจะคว้าเหรียญทองในการแข่งขันหมากรุกสากลหญิงในศึกเอเชียนเกมส์ และหลังจากพิธีมอบเหรียญรางวัล เธอก็ได้เห็นการอัปเดตเวอร์ชันใหม่ของเกมหมากรุกดาราพุ่งชน

ทันทีที่เธอกลับถึงหมู่บ้านนักกีฬา เธอก็เริ่มดาวน์โหลดข้อมูลทันที แต่ก่อนที่การดาวน์โหลดจะเสร็จสิ้น ร่างกายของเธอก็แบกรับภาระไม่ไหวจากการตรากตรำจดจำรูปแบบการเปิดเกมหมากรุกมาอย่างยาวนาน จนเผลอหลับไป

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็มาอยู่ในโลกใบใหม่นี้เสียแล้ว

โลกทั้งสองใบมีความแตกต่างกันไหม? ก็ไม่เชิง สำหรับเค่อลู่แล้ว ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดคือการไม่มีเกมจากค่ายหมี หากพูดตามตรง การขาดที่พึ่งทางใจนั้นไปในช่วงแรกทำให้เธอคิดว่าอาจจะปรับตัวไม่ได้

แต่ประสบการณ์แปลกใหม่ในการเป็นเด็กทารกโดยที่มีความทรงจำจากชาติก่อนติดตัวมาด้วย ทำให้เธอไม่มีเวลาไปใส่ใจเรื่องพรรค์นั้น

เมื่อได้รับโอกาสครั้งที่สองในชีวิต เดิมทีเค่อลู่เตรียมตัวที่จะใช้ชีวิตให้แตกต่างออกไปและละทิ้งหมากรุกสากลไปอย่างถาวร แต่ใครจะไปรู้ว่าระบบจะปรากฏตัวขึ้นในตอนนั้นเอง...

"การโจมตีปลิดชีพ!"

ผู้บรรยายชาวฟูซางคำรามออกมาอย่างตื่นเต้น

"ขุนไปที่ เอฟ7! ไม่ใช่แค่ดึงขุนฝ่ายดำเข้าร่วมในการต่อสู้โดยตรงเท่านั้น แต่ยังตัดทางถอยของราชินีฝ่ายขาวได้อย่างสมบูรณ์แบบ! นี่คือการปิดล้อมอย่างเบ็ดเสร็จโดยผู้เล่นซากุรากิ ยูริ! ราชินีฝ่ายขาวไม่มีทางหนีพ้นแม้จะมีปีกก็ตาม!"

เสียงเชียร์จากผู้ชมฉุดเค่อลู่กลับมาจากความทรงจำ เธอใช้นิ้วแคะหูด้วยความรำคาญ

ช่างเป็นบทละครที่น่าเบื่อ... หลังจากทะลุมิติมา เธอไม่คาดคิดเลยว่าแม้แต่คู่ต่อสู้คนสุดท้ายของเธอก็ยังเป็นคนเดิม

ดูจากทรงแล้ว ซากุรากิ ยูริ คงไม่ได้เล่นเกมจากค่ายหมีเป็นแน่ และไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากการหายไปของมันเลย

"ยอมแพ้ซะเถอะ เธอไม่มีทางไปแล้ว"

ซากุรากิ ยูริ โน้มตัวมาข้างหน้าในท่าทางของผู้ที่กำลังจะเป็นผู้ชนะ เพื่อรอให้เค่อลู่ล้มตัวขุนของเธอลงเพื่อยอมแพ้

และในขณะที่ทุกคนกำลังจับตามอง เค่อลู่ก็ได้เคลื่อนไหว

นิ้วเรียวสวยของเธอคว้าตัวหมากที่มีพลังอำนาจมากที่สุดบนกระดาน นั่นคือราชินีสีขาว

โดยปราศจากความลังเลใจแม้แต่น้อย

ราชินี ไปที่ช่อง เอช5!

เสียงกระทบของตัวหมากที่วางลงบนกระดานดังก้องกังวานราวกับเสียงน้ำแข็งแตกกระจาย ท่ามกลางความเงียบงันที่เกิดขึ้นทันทีทั่วทั้งสนาม

ราชินีเคลื่อนตัวไปตามแนวทแยงที่ยาวที่สุด พุ่งทะยานไปที่ช่อง เอช5 ข้ามกระดานไปทั้งแถบและเล็งเป้าไปที่ตำแหน่งของขุนสีดำ!

ในเวลาเดียวกัน บิชอปสีขาวที่ซุ่มซ่อนอยู่ในมุมกระดานก็ยืนหยัดอย่างมั่นคงที่ช่อง ซี4 หอกยาวของมันเล็งตรงไปยังช่อง เอฟ7 ซึ่งเป็นที่ประทับของขุนสีดำอย่างแม่นยำ!

"รุก"

ภายในห้องบรรยาย เฉินนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง

"มันคือ... การรุกจน! ราชินีไปที่ เอช5! ผสมผสานกับการควบคุมแนวทะแยงของบิชอปที่ช่อง ซี4! ขุนสีดำไม่มีที่ให้หนี! ไม่มีตัวหมากไหนมาขวางได้! นี่คือ... รุกจน! รุกจน!"

"เค่อลู่! เธอไม่ได้สละตัวขุน! เธอ... เธอกำลังใช้ตัวขุนเป็นเหยื่อล่อ!"

ซากุรากิ ยูริ เบิกตากว้าง ร่างกายทรุดฮวบลงกับเก้าอี้หนังราคาแพงทันที

เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปได้ยังไงกัน? เธอขวัญกล้ามาจากไหน! กล้าดียังไงถึงใช้ขุนเป็นเหยื่อล่อ? คนประเทศมังกร... ไม่ใช่พวกที่กลัวการเสี่ยงชีวิตที่สุดหรอกหรือ?

เธอไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน อาจจะแค่ไม่กี่วินาที แต่มันกลับรู้สึกยาวนานราวกับเป็นศตวรรษ

ซากุรากิ ยูริ ไม่รู้เลยว่าในท้ายที่สุดแล้วเธอพ่ายแพ้ได้อย่างไร

ส่วนเค่อลู่นั้นลุกขึ้นยืนแล้ว มุมปากของเธอโค้งขึ้นเพียงเล็กน้อยจนเกบสังเกตไม่เห็น ก่อนจะยื่นมือขวาออกไปเพื่อขอสัมผัสมืออันเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพหลังจบเกม

ในวินาทีนั้นเอง ซากุรากิ ยูริ จึงเริ่มหาเสียงของตัวเองเจอ น้ำเสียงของเธอสั่นเครืออย่างหนักขณะที่เค้นคำถามออกมาด้วยความยากลำบาก

"เธอเขลาขนาดที่กล้าใช้ขุนเป็นเหยื่อล่อเชียวหรือ? เธอขวัญกล้ามาจากไหน... ถึงได้วางกับดักที่บ้าคลั่งเช่นนี้!? นั่นมันคือตัวขุนเชียวนะ!"

มือที่ยื่นออกมาของเค่อลู่ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

ในที่สุดเธอก็เงยหน้าขึ้นและสบตากับอดีตอัจฉริยะผู้โอหังจากประเทศฟูซางที่อยู่ตรงหน้า

จากนั้นเธอก็จารจาออกมาว่า

"บนกระดานหมากรุก ขุนก็คือตัวหมากตัวหนึ่งเช่นกัน"

"หากราชาไม่เริ่มก้าวเดินก่อน แล้วเหล่าขุนนางจะกล้าติดตามได้อย่างไร?"

"ขอบคุณสำหรับการแข่งขัน"

ตึ๊ง!

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับเหรียญทองหมากรุกสากลในศึกเอเชียนเกมส์ ความคืบหน้าในการสวมบทบาท เพิ่มขึ้น 5 เปอร์เซ็นต์"

"ความคืบหน้าในการสวมบทบาทปัจจุบัน: 20 เปอร์เซ็นต์"

ขณะที่เพลงชาติกำลังบรรเลงและธงชาติกำลังถูกเชิญขึ้นสู่ยอดเสา เค่อลู่ไม่ได้ใส่ใจกับเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวของเธอท่ามกลางช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้

จนกระทั่งเธอกลับมาถึงหมู่บ้านนักกีฬา เธอจึงมีเวลาจัดการกับสิ่งที่ได้รับจากการแข่งขันในครั้งนี้

ระบบของเค่อลู่มีชื่อว่า "ระบบสวมบทบาทจักรพรรดินี" ตราบใดที่เธอสวมบทบาทเป็นตัวละครที่ผูกไว้กับระบบ เธอจะได้รับพลังของตัวละครนั้น ยิ่งเธอแสดงบทบาทได้แม่นยำเท่าไหร่ พลังที่เธอได้รับก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เค่อลู่ในชีวิตที่สองนี้ ยังคงเล่นหมากรุกสากลต่อไป

ตัวละครที่ผูกไว้กับระบบของเธอคือจักรพรรดินีผู้กุมเปลวเพลิงแห่ง กฎเกณฑ์ และเป็นหนึ่งในทายาทแห่งทองคำ ผู้ที่ยุติสงครามสีทองด้วยกำปั้นเหล็ก นามว่า... เค่อลูเดลา!

สำหรับการเป็นจักรพรรดินีนั้น เค่อลู่รู้สึกว่าเธอคงไม่มีทางเข้าใกล้ตำแหน่งนั้นได้เลยในชีวิตนี้

อย่างไรก็ตาม ใครบอกกันว่าการสวมบทบาทเป็นเค่อลูเดลาจำเป็นต้องประกอบอาชีพเดียวกัน? การเริ่มจากงานอดิเรกของเธอก็ได้ผลดีเช่นกัน

และงานอดิเรกของเค่อลูเดลา... ไฮเซอิน? เค่อลู่เองก็รักหล่อน แต่เธอหาตัวหล่อนไม่เจอ การเข้าร่วมกองทัพน่ะหรือ? กองทัพนั้นเหนื่อยเกินไป และมันยากแค่ไหนที่คนธรรมดาจะไต่เต้าขึ้นไปถึงระดับบริหาร? มันยากมาก การเริ่มสงครามน่ะหรือ? นั่นเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ในยุคสันติภาพเช่นนี้!

ในท้ายที่สุด ทางเลือกสุดท้ายจึงหนีไม่พ้นหมากรุกสากลนั่นเอง