ตอนที่ 110 มีแต่ความผิดพลาดเต็มไปหมด

ตอนที่ 110 มีแต่ความผิดพลาดเต็มไปหมด

"เริ่มต้นจากขอบเขตโลหิตปถุชน ผู้ที่ข้าเรียกชื่อ จงก้าวออกมาแสดง!"

"คนแรก ซุนอวี่!"

จางถานเรียกชื่อออกมาคนหนึ่ง ซุนอวี่เป็นทายาทที่ได้รับการบ่มเพาะจากเผ่าขนาดเล็ก เขาไม่คาดคิดว่าตนเองจะได้ขึ้นเป็นคนแรก จึงรู้สึกประหม่าอยู่ชั่วครู่

ซุนอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนแท่น

"ซุนอวี่ อายุยี่สิบปี แสดงวิชา—'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์'!"

ในอาณาจักรไท่อา 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' นับเป็นวิชาอันดับหนึ่งของขอบเขตโลหิตปถุชน มีผู้ฝึกฝนวิชานี้มากที่สุด อีกทั้งตัววิชาเองก็มีระดับที่สูงยิ่ง นับเป็นวิชาชั้นสูง

น่าเสียดายที่ซุนอวี่มาจากเผ่าเล็กๆ เผ่าเล็กในดินแดนทุรกันดารมีการติดต่อกับจงถู่น้อยเกินไป 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ที่ซุนอวี่ได้เรียนมานั้น เป็นตำราที่ขาดหายซึ่งเผ่าเถาแลกเปลี่ยนมา นับว่าไม่เท่ากับเหลียนเฉิงอวี้ที่มีเหยาหยวนเป็นผู้สอน

ดังนั้น การแสดงในครั้งนี้ของซุนอวี่จึงอยู่ในระดับธรรมดา ไม่ได้สำแดงอานุภาพของ 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ออกมาเลย เอ็นและกระดูกของเขามีเพียงเสียงดังเบาๆ เท่านั้น ไม่อาจบรรลุถึงข้อกำหนดของวิชานี้ได้เลย

เถาอวิ๋นเซียวแค่นหัวเราะ ระดับเพียงเท่านี้เขาหาได้เห็นอยู่ในสายตาไม่

"คนต่อไป โจวคัง!"

ต่อการแสดงของซุนอวี่ จางถานกลับไร้ความรู้สึก ราวกับมองไม่เห็นสิ่งใด เมื่อซุนอวี่ลงจากแท่น เขาก็ขานชื่อที่สองทันที

โจวคังเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการบ่มเพาะจากเผ่าเถา วิชาที่เขาใช้ยังคงเป็น 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' เมื่อเทียบกับซุนอวี่แล้ว โจวคังที่มีคนแกร่งระดับโลหิตม่วงสูงสุดเป็นอาจารย์ ย่อมมี 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ที่ดุดันกว่ามาก!

ยามออกหมัดเกิดเสียงลมดังหวีดหวิว อีกทั้งยามเขาชกออกไป กระดูกทั่วร่างเกิดเสียงดังสนั่น เอ็นสั่นสะท้าน!

"เปรี้ยง!"

ในยามที่โจวคังชกหมัดสุดท้ายออกไป เขากลับกระโดดลงจากแท่นหยกขาวมายังพื้นที่ว่าง แล้วใช้ท่า 'พยัคฆ์หมอบผืนทราย' เตะลงบนหินแกรนิตขนาดเท่าศีรษะคนก้อนหนึ่งจนแตกละเอียดทันที!

"ดี!"

ในท่ามกลางฝูงชน มีผู้ชมตะโกนชมเชยออกมา

จางถานยังคงไร้ความรู้สึก "คนต่อไป เฉินผิงกวาง!"

...

"คนต่อไป หลินจวิน!"

...

"คนต่อไป..."

นักรบโลหิตปถุชนห้าสิบกว่าคน จางถานขานชื่อทีละคนด้วยใบหน้าเฉยเมยตลอดเวลา ผ่านไปสองชั่วยาม ผู้ที่มีพละกำลังด้อยกว่าก็ได้แสดงจนเกือบหมดสิ้นแล้ว ที่เหลืออยู่ล้วนเป็นผู้โดดเด่นในบรรดานักรบโลหิตปถุชน ซึ่งรวมถึงเถาอวิ๋นเซียวและอี้อวิ๋นด้วย

นับตั้งแต่โจวคังเป็นต้นมา ผู้แสดงแต่ละคนจะกระโดดลงจากแท่นหยกขาวในกระบวนท่าสุดท้ายของวิชาที่ตนได้ร่ำเรียนมา เพื่อหาหินก้อนใหญ่ที่ไม่ถูกใจแล้วชกมันให้แตกเป็นเสี่ยงๆ เพื่อแสดงให้เห็นถึงพละกำลังของตน

รอบสนามแข่งขันแห่งนี้มีหินวางอยู่เต็มไปหมด ตั้งแต่หินแกรนิตที่มีความแข็งธรรมดา ไปจนถึงหินเหล็กดำที่แข็งแกร่งยิ่งยวด มีให้เลือกสรรทุกรูปแบบ!

ผู้ที่อ่อนด้อยกว่าย่อมชกหินแกรนิตให้แตก ส่วนผู้ที่แข็งแกร่งย่อมชกหินเหล็กดำ มีศิษย์เอกของเผ่าเถาที่สามารถชกหินเหล็กดำขนาดสามจางให้เกิดรอยร้าวได้ในการชกเพียงหมัดเดียว!

แม้จางถานจะกล่าวไว้ว่าไม่มีมาตรฐานกลางที่แน่นอน ซึ่งมีความหมายนัยว่าไม่เน้นเปรียบเทียบอานุภาพของเพลงหมัด ทว่าผู้เข้าร่วมการคัดเลือกต่างก็แข่งขันกันอยู่ในที เป้าหมายการโจมตีที่พวกเขาเลือกล้วนสามารถสำแดงขีดจำกัดของพลังตนเองออกมาได้

ยิ่งผู้เข้าร่วมคัดเลือกในลำดับท้ายๆ หินเหล็กดำที่ถูกชกแตกก็ยิ่งมีขนาดใหญ่ขึ้น อานุภาพก็ยิ่งดุดันมากขึ้น!

สิ่งนี้สร้างเสียงโห่ร้องยินดีจากผู้ชมรอบข้างเป็นระยะ ต่างพากันตะโกนด้วยความสะใจ

"คนต่อไป เหลียนเฉิงอวี้!"

จางถานขานชื่ออีกครั้ง เหลียนเฉิงอวี้ก้าวขึ้นสู่สนามแล้ว!

"คุณชายเหลียนต้องชนะ!"

"คุณชายเหลียนพันปีหมื่นปี เป็นใหญ่เหนือดินแดนเทพ!"

หลังจากเหลียนเฉิงอวี้ขึ้นไปบนแท่น สมาชิกของกองทหารเตรียมการที่เบียดเสียดอยู่ในฝูงชนก็เริ่มตะโกนก้อง นับตั้งแต่จ้าวเถี่ยจู้พ้นจากตำแหน่ง สมาชิกกองทหารเตรียมการต่างก็แย่งชิงกันเป็นสมุนมือหนึ่งของเหลียนเฉิงอวี้

สมาชิกเหล่านี้แม้ไม่อาจเข้าร่วมการคัดเลือกขององครักษ์มังกรทองได้ แต่ในหมู่คนธรรมดาก็นับว่ามีพละกำลังมาก ดังนั้นแม้จะเป็นสถานที่มีคนล้อมรอบหลายหมื่นคน พวกเขาก็สามารถเบียดเสียดมาอยู่ด้านหน้าสุดเพื่อตะโกนให้กำลังใจอย่างสุดกำลัง

มีผู้หนึ่งที่ประจบประแจงอย่างยิ่งยวด อี้อวิ๋นไม่ทราบชื่อของเขา ยามปกติเมื่อเห็นหน้าเขาก็จะจัดให้เป็นจ้าวเถี่ยจู้คนที่สองโดยสัญชาตญาณ

ในเวลานี้ "จ้าวเถี่ยจู้คนที่สอง" ตะโกนอย่างร่าเริงที่สุด ตะโกนจนแม้แต่เหลียนเฉิงอวี้ผู้เป็นเจ้าของเรื่องเองยังรู้สึกไม่สบายใจ คำว่า "พันปีหมื่นปี เป็นใหญ่เหนือดินแดนเทพ" พูดกันในบ้านก็พอแล้ว แต่นี่คือเผ่าเถา ในงานคัดเลือกซ้ำที่เป็นพื้นที่สาธารณะ การพูดเช่นนี้จะไม่ให้คนเขาหัวเราะเยาะได้อย่างไร!

ราษฎรของเผ่าเถาโดยรอบต่างพากันหัวเราะลั่นจริงๆ

เหลียนเฉิงอวี้กระแอมไอออกมาครั้งหนึ่ง เขายืนอยู่บนแท่นโดยไม่สนใจคนของกองทหารเตรียมการอีก เขาหลับตาลงเพื่อสงบจิตใจและเริ่มสัมผัสถึงพลังปราณแห่งฟ้าดิน

แท่นหยกขาวนี้เป็นสมบัติของกองทหารจิ่งหลงจริงๆ บนแท่นหยกขาวแห่งนี้ พลังปราณแห่งฟ้าดินนั้นหนาแน่นถึงขีดสุด!

"วิเศษ!"

เหลียนเฉิงอวี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มแสดงวิชาที่เขาฝึกฝน ซึ่งย่อมเป็น 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์'!

ต้องยอมรับว่า 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ของเหลียนเฉิงอวี้มีอานุภาพไม่ธรรมดา!

ยามเขาชก 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ออกมา พลังปราณแห่งฟ้าดินโดยรอบถูกเขาเหนี่ยวนำจนเกิดเป็นกระแสอากาศที่ไร้รูปพุ่งกระจายไปทั่วทิศทาง

ยอดฝีมือเพียงขยับตัวย่อมรู้ถึงฝีมือ

บรรดาผู้อาวุโสเผ่าเถาที่ยืนอยู่บนที่นั่งผู้ทรงเกียรติ เดิมทีมีรอยยิ้มเยาะหยันอยู่บนใบหน้า ทว่าในเวลานี้กลับค่อยๆ สงบลง เหลียนเฉิงอวี้เติบโตมาจากเผ่าเล็กๆ การที่สามารถบรรลุถึงระดับนี้ได้ก็นับว่าเป็นผู้มีความสามารถคนหนึ่งแล้ว

'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ของเหลียนเฉิงอวี้ก็เป็นฉบับสมบูรณ์เช่นกัน

แม้ในตอนนั้นอี้อวิ๋นจะได้ร่ำเรียนจากเหยาหยวนด้วย แต่เขาก็เป็นการลอบเรียน สิ่งที่เหยาหยวนไม่ได้สอนต่อหน้าสาธารณชนล้วนถูกส่งมอบให้แก่เหลียนเฉิงอวี้อย่างลับๆ ไม่ใช่ว่าเหยาหยวนปิดบัง แต่สิ่งเหล่านั้นหากสอนออกมา พวกจ้าวเถี่ยจู้ย่อมไม่มีทางเรียนรู้ได้

ทว่า แม้เหลียนเฉิงอวี้จะชก 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ฉบับสมบูรณ์ออกมา แต่ในสายตาของอี้อวิ๋นกลับมีช่องโหว่มากมาย!

'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ของอี้อวิ๋นนั้นมาจากหลินซินถง ความสมบูรณ์ของมันย่อมไม่ต้องพูดถึง นับเป็นหมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์ที่มีจิตวิญญาณที่สุดในอาณาจักรไท่อา ภาพวาดตัวละครเหล่านั้นล้วนมีความลี้ลับมากกว่าฉบับคัดลอกทั่วไปมากนัก

เพียงแค่ตัว 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ที่หลินซินถงมอบให้นั้นก็มีค่ามหาศาลแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น หลินซินถงยังได้เขียนคำอธิบายเพิ่มเติมไว้ในหนังสืออีกด้วย

หลินซินถงเป็นหญิงสาวที่ตั้งใจจริงเป็นอย่างยิ่ง ทุกความเข้าใจยามที่นางพิจารณา 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ล้วนถูกเขียนลงไปอย่างละเอียดถี่ถ้วน อี้อวิ๋นได้รับประโยชน์จากสิ่งนั้นอย่างมหาศาล เพราะหลินซินถงได้ยืนอยู่ในอีกระดับหนึ่งอย่างสิ้นเชิง

อี้อวิ๋นคาดเดาว่า หลินซินถงน่าจะมาจากสำนักขนาดใหญ่ระดับสุดยอด หรือไม่ก็เป็นตระกูลที่เก่าแก่

ความเข้าใจของหลินซินถงที่มีต่อ 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' ยังเป็นตัวแทนของตระกูลเก่าแก่ที่มีพื้นฐานลุ่มลึก เผ่าในดินแดนทุรกันดารจะนำมาเปรียบเทียบได้อย่างไร?

เหลียนเฉิงอวี้กำลังชก 'หมัดเอ็นมังกรกระดูกพยัคฆ์' แต่อี้อวิ๋นกลับกำลังนับจุดที่ไม่ต่อเนื่องในท่วงท่าของเหลียนเฉิงอวี้อย่างละเอียด

ทุกท่วงท่าของเหลียนเฉิงอวี้ ในสายตาของบางคนอาจดูสมบูรณ์แบบแล้ว แต่อี้อวิ๋นกลับสามารถหาข้อผิดพลาดออกมาได้

จนถึงขณะนี้ อี้อวิ๋นนับจุดที่ไม่ราบรื่นได้ถึงยี่สิบแปดแห่งแล้ว

……….