บทที่ 22 นักเต้นแห่งการเข่นฆ่า

บทที่ 22 นักเต้นแห่งการเข่นฆ่า

เกวินถีบเท้าพุ่งตัวออกไป ร่างทั้งร่างราวกับสายฟ้าฟาดที่ทะยานเข้าหาขบวนรบอันเข้มงวดของตระกูลไฮทาวเวอร์ในทันที การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามถาโถมเข้ามาประดุจพายุคลั่ง หอกสองเล่มแทงสวนเข้าหาเขาอย่างดุดัน ทว่าเงาร่างของเกวินกลับพริ้วไหวราวกับภูตพราย เขาเบี่ยงตัวหลบไปทางซ้ายอย่างรวดเร็วเพื่อพ้นจากคมหอกที่จู่โจมจากด้านข้าง ก่อนจะเอนหลังหลบหอกอีกเล่มที่แทงตรงเข้ามาหาศีรษะ

เพียงชั่วพริบตา เขาก็พุ่งเข้าถึงใจกลางขบวนรบของศัตรู ดาบในมือวาดออกไปด้วยพลังราวกับลมพายุ แสงเย็นวาบพาดผ่าน สมาชิกของตระกูลไฮทาวเวอร์คนหนึ่งยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกดาบของเกวินแทงทะลุหัวใจล้มลงขาดใจตายคาที่

ทันทีหลังจากนั้น เกวินพุ่งเป้าไปที่คนถือธง ศัตรูผู้นั้นขวัญหนีดีฝ่อรีบยกหอกขึ้นหวังจะปิดป้อง เกวินสะบัดข้อมือเพียงนิด ดาบของเขาก็เลื้อยประดุจงูฉกผ่านคมหอกเข้าไป ก่อนจะแทงสวนอย่างแรงจนลำคอของอีกฝ่ายฉีกขาด เลือดสดๆ พุ่งฉีดออกมา

ในขณะนั้นเอง มีคนลอบโจมตีมาจากด้านข้าง เกวินเบี่ยงหลบพร้อมกับกระโดดเตะเข้าที่หน้าท้องของชายผู้นั้นอย่างจังจนร่างกระเด็นไปไกลหลายเมตร ศัตรูอีกคนสบโอกาสลอบจู่โจมจากด้านหลัง เกวินราวกับมีตาหลัง เขาหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็วและกระแทกด้ามดาบเข้าใส่ทันที อีกฝ่ายครางออกมาคำเดียวแล้วหมดสติฟุบลงกับพื้น

ทันใดนั้น พันธมิตรของตระกูลไฮทาวเวอร์ต่างคำรามกึกก้องและกรูเข้ามาร่วมวงต่อสู้ ทว่าเกวินกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัว แววตาของเขาดุดันยิ่งขึ้น ดาบในมือวาดกวัดแกว่งหนาแน่นจนแม้แต่น้ำหยดเดียวก็ไม่อาจผ่านไปได้ เขาแทงออกอย่างรวดเร็ว บางครั้งก็งัดขึ้นอย่างแยบยล และบางครั้งก็ฟันลงอย่างทรงพลัง ทุกท่วงท่าล้วนแฝงไว้ด้วยพละกำลังมหาศาล

ศัตรูคนหนึ่งบุกจู่โจมจากทางซ้าย เกวินหลบหลีกดั่งสายลมพร้อมกับวาดดาบสวนกลับตัดแขนของคู่ต่อสู้จนขาดสะบั้น อีกคนลอบทำร้ายจากข้างหลังแต่เขาก็หมุนตัวกลับพุ่งดาบเข้าเสียบกลางอกอย่างแม่นยำ หลังจากนั้นเกวินก็เคลื่อนไหวราวกับอยู่ในดินแดนที่ไร้ผู้คน เงาดาบวูบวาบไปทั่วบริเวณ

ศัตรูบางคนถูกดาบที่รวดเร็วฟันจนแขนขาดกระเด็น ลงไปนอนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด บางคนถูกคมดาบปลิดชีพที่ลำคอในเพียงดาบเดียวและตายในทันที การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วราวกับสายฟ้า ทุกกระบวนท่าล้วนอำมหิตและถึงแก่ชีวิต

ท่ามกลางสนามรบที่สับสนวุ่นวายนี้ เกวินดูราวกับนักเต้นแห่งการเข่นฆ่าที่ไร้คู่เปรียบ ทุกการเคลื่อนไหวของเขารวดเร็ว รุนแรง ทว่าเต็มไปด้วยมนต์ขลังแห่งความตาย ดาบของเขาเข่นฆ่าเป็นเส้นโค้งที่คมกริบกลางอากาศ ทุกครั้งที่วาดดาบจะตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนของเหล่าศัตรู ศัตรูนับสิบคนล้อมรอบเขาไว้ แต่กลับไม่มีใครเข้าใกล้ได้แม้แต่คนเดียว ดาบของเขาประดุจมังกรคลั่งอาละวาดในทะเล หรือเสือโคร่งดุร้ายที่ทะยานลงจากภูเขา เผยให้เห็นท่วงท่าอันเหนือชั้นของวิชาดาบระดับปรมาจารย์ที่สั่นประสาทผู้คนให้หวาดผวา

จนกระทั่งดาบยาวของเกวินพาดผ่านลำคอของศัตรูคนสุดท้าย จึงไม่มีใครยืนหยัดอยู่เบื้องหน้าเขาได้อีกต่อไป ตรงจุดที่ตระกูลไฮทาวเวอร์เคยตั้งขบวนรบอย่างองอาจเมื่อครู่ บัดนี้เหลือเพียงเกวินที่ยืนตระหง่านอยู่อย่างทระนงหน้าอกของเขากระเพื่อมอย่างแรง เขาหอบหายใจหนักและเหงื่อหยดจากแก้วลงสู่พื้นดินที่ชุ่มไปด้วยเลือด

ความเงียบที่น่าสะพรึงเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเกวินและเสียงธงที่สะบัดตามลมเป็นครั้งคราว พื้นดินที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและซากศพที่เกลื่อนกลาดคือพยานหลักฐานของการต่อสู้อันน่าตื่นเต้นที่เพิ่งจบลง เกวินค่อยๆ ยืดตัวขึ้น ดาบยังคงถืออยู่ในมือโดยมีเลือดหยดลงมาจากปลายดาบ

เขากวาดสายตามองไปยังคู่ต่อสู้คนอื่นๆ ที่ยังเฝ้าดูอยู่รอบด้าน โดยไม่มีร่องรอยของความปรานีหรือความกลัวปรากฏบนใบหน้า เขาเหยียดมือออกไปแล้วกวักนิ้วเรียก เป็นท่าทางที่เต็มไปด้วยการยั่วยุและดูแคลน

ทันทีที่เกวินทำท่าทางยั่วยุนั้น อัฒจันทร์และฝูงชนโดยรอบก็ระเบิดออกราวกับถังดินระเบิดที่ถูกจุดชนวน ส่งเสียงอึกทึกกึกก้องจนหูอื้อ ผู้คนราวกับถูกผลักดันด้วยพลังที่มองไม่เห็น ต่างพากันกระซิบกระซาบอย่างบ้าคลั่ง เสียงอุทาน เสียงเชียร์ และเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างเข้าปะทะและผสมปนเปกันราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถม

เกวินรู้สึกว่าสภาพร่างกายของเขาดีเยี่ยมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้จะเสียพละกำลังไปมาก แต่การต่อสู้ที่ดุเดือดกลับทำให้เขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น วิชาดาบระดับปรมาจารย์ที่ระบบมอบให้ดูเหมือนจะถูกเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างแท้จริงในเวลานี้ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครกล้าตอบรับการยั่วยุของเขา เขาก็ยิ้มออกมาและพุ่งเข้าจู่โจมต่อโดยไม่ลังเล

เมื่อเผชิญกับการบุกของเกวิน บางคนพยายามจะโต้กลับในช่วงแรก แต่เมื่อเห็นว่าผู้ที่พยายามขัดขืนล้วนถูกฟาดร่วงลงไปหมด ภาพเหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นในสนามประลอง ไม่ว่าเกวินจะเดินไปทางไหน ผู้คนจะพากันหลบหนีด้วยความตื่นตระหนกหรือยอมแพ้ไปโดยตรง เพียงไม่นาน ก็เหลือเพียงเกวินแค่คนเดียวในสนาม

ภายในเวลาไม่กี่วัน เอ็ดมันด์ได้จัดงานเลี้ยงไปแล้วถึงสามครั้ง และตัวเอกของทุกงานเลี้ยงก็คือคนคนเดิม เขายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด และได้สั่งให้คนรับใช้ไปจัดซื้อเสบียงอีกครั้งเพื่อเตรียมงานเลี้ยงครั้งที่สี่

ตรงข้ามกับเอ็ดมันด์ที่ตื่นเต้นสุดขีด เกวินกลับรู้สึกเอียนกับงานเลี้ยงเหล่านี้เต็มทน หลังจากยกแก้วดื่มตามมารยาท เขาก็รีบแสร้งทำเป็นเมาและขอตัวออกมา เพราะในเวลานี้ใจของเขาไม่ได้อยู่ที่งานเลี้ยงเลยแม้แต่นิดเดียว

ไม่นานนัก เกวินที่หนีออกมาจากงานเลี้ยงได้ก็ถูกพาตัวโดยทอมเมน และมุ่งหน้าไปรับรางวัลของเขาด้วยหัวใจที่เต้นรัว

'ท่านลอร์ด ตอนนี้เราสามารถมอบเงินสดให้ท่านได้เพียง 110,000 มังกรทองเท่านั้น สำหรับอีก 40,000 มังกรทองที่เหลือ โปรดให้เวลาเรา 10 วันเพื่อระดมทุน สมาคมพ่อค้าไม่ได้เก็บเหรียญทองไว้ที่นี่มากพอ หากท่านไม่สบายใจ ท่านสามารถรับสินค้าที่มีมูลค่าเท่ากันไว้เป็นหลักประกันก่อนได้ครับ'

'นอกจากนี้ เราจะจ่ายเงินเพิ่มให้ท่านอีก 2,000 มังกรทอง เพื่อเป็นค่าชดเชยสำหรับความล่าช้าของเรา' ผู้พูดก้มหน้าลง น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย หน้าผากเต็มไปด้วยหยดเหงื่อ มือทั้งสองข้างบิดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว แววตาเต็มไปด้วยความหวาดวิตกและไม่สบายใจ พลางคอยสังเกตสีหน้าของท่านลอร์ดเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง

เกวินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกจนใจและขมวดคิ้วแน่น เมื่อเห็นท่าทางที่จริงใจของพ่อบ้าน ดูเหมือนไม่ได้มีเจตนาจะเบี้ยวหนี้ เขาจึงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตาลึกซึ้งพลางใช้ความคิด

เมื่อเห็นเกวินไม่ตอบกลับ พ่อบ้านก็ยิ่งกังวลมากขึ้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยเพราะกลัวว่าจะทำให้เทพแห่งการเข่นฆ่าเบื้องหน้าขุ่นเคือง เขาได้ดูการประลองครั้งที่ผ่านมา และภาพที่นองเลือดนั้นยังคงทำให้เขาหวาดกลัวจับใจ เขาจึงรีบกล่าวต่อ 'ท่านลอร์ด สมาคมพ่อค้าของเราดำเนินกิจการรับพนันการประลองในเวสเทอรอสมานานกว่าสองร้อยปีแล้ว แม้แต่ธนาคารเหล็กยังถือหุ้นอยู่ด้วย ดังนั้นโปรดวางใจในความน่าเชื่อถือของเราได้ครับ มันมั่นคงแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น กิจการของสมาคมเรานั้นกว้างขวางมาก ในอนาคตเราสามารถช่วยท่านหาทุกสิ่งที่ท่านต้องการได้' ขณะที่เขาพูด น้ำเสียงสั่นอย่างเห็นได้ชัดและแววตาเต็มไปด้วยการร้องขอ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เกวินก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้และกล่าวว่า 'ข้ารอได้ 10 วัน แต่ข้าจำเป็นต้องซื้อวัตถุดิบบางอย่าง โดยมีเงื่อนไขว่าพวกเจ้าต้องจัดหามาให้ข้า' พูดจบเขาก็ให้อีกฝ่ายนำกระดาษและปากกามาให้ แล้วเขียนรายชื่อวัตถุดิบและตัวยาทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการสร้างหุ่นมนตราโลหิต

พ่อบ้านมองดูรายการที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบและตัวยา เขาลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบแสดงท่าทีทันที 'ท่านลอร์ด วัตถุที่คุณต้องการเราสามารถจัดหาจากสมาคมได้ในตอนนี้เลยครับ เพียงแต่ข้าไม่ทราบจำนวนที่ท่านต้องการ และของเหล่านี้ก็ราคาไม่ถูกนัก ตกชุดละประมาณ 1,200 มังกรทอง อย่างไรก็ตาม หากท่านต้องการ ข้าสามารถตัดสินใจลดราคาให้เหลือเพียงชุดละ 1,000 มังกรทอง เพื่อเป็นการขอบคุณที่ท่านเข้าใจเราครับ'