บทที่ 11 การทดสอบของไคเบิร์น

บทที่ 11 การทดสอบของไคเบิร์น

'เมื่อเจ้าเลือกวิชาได้แล้ว ข้าจะจัดให้เมสเตอร์ผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้นเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และเจ้าจะต้องติดตามเขาในฐานะเด็กฝึกงาน เมื่อเจ้าคิดว่าเชี่ยวชาญในวิชานั้นแล้ว เจ้าสามารถขอเข้าสอบระดับเมสเตอร์ได้ หากสอบผ่านและตีห่วงโซ่ที่สอดคล้องกันได้สำเร็จ เจ้าก็จะกลายเป็นเมสเตอร์'

'ซิทาเดลจะไม่เก็บค่าเล่าเรียนอีกต่อไป แต่เจ้าจะได้รับเบี้ยเลี้ยงรายเดือนแทน จำนวนเงินจะขึ้นอยู่กับจำนวนห่วงโซ่ที่เจ้าตีได้ ยิ่งมีห่วงโซ่มากเท่าไหร่ เจ้าก็จะได้รับเงินมากขึ้นเท่านั้น'

หลังจากนั้น เมสเตอร์ผู้นั้นยังคงบอกเล่ากฎระเบียบมากมายของซิทาเดลให้เกวินฟังระหว่างทาง เช่น ห้ามดื่มสุราและห้ามทะเลาะวิวาท ผู้ที่ฝ่าฝืนจะถูกไล่ออกจากซิทาเดลทันที ทั้งคู่เดินมาถึงสำนักงานบริหารที่กว้างขวางและเริ่มดำเนินการลงทะเบียนให้เกวิน

เกวินสัมผัสเหรียญมังกรทองในกระเป๋าพลางรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังตัดใจควักเงินออมเกือบทั้งหมดส่งมอบให้เมสเตอร์ไป

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เซอร์เอ็ดมันด์ได้ให้เงินค่าขนมแก่เขาเป็นครั้งคราว เมื่อรวมกับรายได้จากการขายเกลือและเงินเดือนในฐานะทหารยามที่เขาเพิ่งได้รับ ทำให้เขามีเงินสะสมถึง 30 มังกรทอง นับว่าเป็นจำนวนเงินที่มากโขทีเดียว เพราะในเวสเทอรอส เงินเพียง 2 กวางเงินก็เพียงพอสำหรับครอบครัวสามคนในการใช้ชีวิตหนึ่งเดือน และ 1 มังกรทองก็มีค่าเท่ากับ 10 กวางเงิน

เมสเตอร์ผู้นั้นลูบไล้เหรียญทองส่วนเกินพลางคลี่ยิ้มออกมาทันทีและเอ่ยด้วยความกระตือรือร้นว่า "ข้าชื่อมิชู เจ้าจะเรียกว่าเมสเตอร์มิชูก็ได้ ยังมีหอพักว่างอยู่อีกมาก เดี๋ยวข้าจะเอาสมุดรายชื่อมาให้เจ้าเลือกในภายหลัง เมื่อเจ้าเลือกได้แล้วข้าจะจัดการให้"

"นอกจากนี้ เด็กฝึกงานของเมสเตอร์ต้องขออนุญาตหากต้องการออกไปข้างนอก จากนี้ไปถ้าเจ้าอยากจะออกไปไหนก็มาหาข้าได้โดยตรง"

"เจ้าตัดสินใจได้หรือยังว่าจะเลือกวิชาอะไร? อยากให้ข้าแนะนำไหม? ข้าพอจะรู้จักมักคุ้นกับเหล่าเมสเตอร์ในแต่ละสาขาวิชาอยู่บ้าง"

เกวินขมวดคิ้วเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า "เมสเตอร์มิชู ข้าต้องการศึกษาวิชาการแพทย์กับเมสเตอร์ไคเบิร์น และอยากจะศึกษาด้านมนตราด้วยครับ" เกวินถือโอกาสบอกความต้องการของเขาออกไป

"ทางเลือกของเจ้าไม่เลวเลย เมสเตอร์ไคเบิร์นมีความเชี่ยวชาญในด้านการแพทย์สูงมาก ส่วนการศึกษามนตรา ข้าขอแนะนำเมสเตอร์มาร์วิน แม้เมสเตอร์ส่วนใหญ่ในซิทาเดลจะไม่เชื่อเรื่องเวทมนตร์ แต่ต้องยอมรับว่าเมสเตอร์มาร์วินคือที่หนึ่งในด้านนี้ ประเด็นสำคัญคือเด็กฝึกงานเลือกได้เพียงวิชาเดียวในปีแรก ข้าแนะนำให้เจ้าเลือกเมสเตอร์ไคเบิร์น เพราะเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวิจัยมนตราอยู่บ้าง และทางซิทาเดลส่วนใหญ่เชื่อว่าในที่สุดเขาจะตีห่วงโซ่เหล็กวาลีเรียนได้สำเร็จ ทำแบบนี้เท่ากับเจ้าได้ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวเลยล่ะ" เมสเตอร์มิชูกล่าวยิ้มๆ พลางแนะนำอย่างอดทน

"ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับเมสเตอร์มิชู ถ้าอย่างนั้นข้าจะทำตามคำแนะนำของท่าน โดยเลือกติดตามเมสเตอร์ไคเบิร์นเพื่อศึกษาวิชาการแพทย์ครับ" เกวินตอบโดยไม่ลังเล

เมสเตอร์มิชูไหวไหล่ "ตกลง ข้าจะจัดการให้เจ้าเอง หากเจ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรในภายหลังก็มาหาข้าได้"

เกวินรีบแสดงความขอบคุณ รับชุดคลุมเมสเตอร์มาแล้วมุ่งหน้าไปยังหอพักที่เขาเลือกพร้อมกับสัมภาระ

ภายในหอพัก เกวินที่เพิ่งจัดห้องเสร็จทิ้งตัวลงนอนบนเตียง พลางครุ่นคิดถึงแผนการของเขาอย่างเงียบเชียบ ซิทาเดลมีอาหารและที่พักให้ แต่เขาจำเป็นต้องพิจารณาเรื่องการหาเงิน การขายทักษะของตนเองโดยตรงนั้นเท่ากับการฆ่าห่านทองคำ และการสร้างกิจการของตัวเองก็ยังขาดทั้งเงินทุนเริ่มต้นและกำลังที่เพียงพอจะปกป้องมัน

หลังจากคิดได้ไม่นาน เกวินก็มุ่งเป้าไปที่งานประลอง ทุกๆ ปีตระกูลไทเรลจะจัดงานประลองขึ้นในเดอะรีช แม้เงินรางวัลจะไม่สูงเท่ากับงานที่โรเบิร์ตจัดในเนื้อเรื่องหลัก รางวัลชนะเลิศสำหรับการประลองบนหลังม้ามีเพียง 5,000 มังกรทอง แต่ผู้ที่จะลงทะเบียนได้ต้องมีตำแหน่งเป็นอัศวินเป็นอย่างน้อย ในฐานะลูกนอกสมรส เขาไม่สามารถเข้าร่วมได้

ส่วนการประลองตะลุมบอนและการแข่งขันยิงธนู ผู้ชนะเลิศจะได้รางวัลคนละ 2,000 มังกรทอง และไม่มีข้อกำหนดเรื่องฐานะ ดังนั้นเขาจึงสามารถเข้าร่วมได้ทั้งสองอย่าง เมื่อคำนวณเวลาแล้ว งานจะจัดขึ้นในอีก 7 เดือนข้างหน้า หากสถานการณ์แย่ที่สุด เขาอาจจะใช้แต้มพลังงานเพื่อยกระดับทักษะการยิงธนูให้ถึงขั้นปรมาจารย์ แล้วเขาจะได้รับเงิน 4,000 มังกรทองอย่างแน่นอน

เกวินประเมินระดับปัจจุบันของเขา: สมรรถภาพทางกายของเขาเหนือกว่าอัศวินส่วนใหญ่ในวัยฉกรรจ์เพียงเล็กน้อย เนื่องจากเขาอายุเพียง 14 ปี และยังมีโอกาสเติบโตได้อีกมาก แต่หากเป็นเรื่องของวิชาดาบ เกวินเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ว่าเขาคือหนึ่งในผู้ที่เก่งที่สุดในเวสเทอรอสอย่างแน่นอน เพราะพรสวรรค์ที่เขาได้รับมานั้นไม่ใช่ของเล่น

เมสเตอร์มิชูผู้ซึ่งได้รับเงินไปแล้ว ได้จัดการทุกอย่างให้เกวินในวันรุ่งขึ้น และเขาก็ได้กลายเป็นเด็กฝึกงานของเมสเตอร์ไคเบิร์นอย่างเป็นทางการ

ห้าเดือนต่อมา ณ ซิทาเดล ภายในห้องที่แสงสลัว เกวินกำลังตั้งใจรักษาบาดแผลของทหารแก่คนหนึ่งที่สูญเสียแขน ทหารผู้นั้นกัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวด โดยมีเหงื่อไหลพรากราวกับสายฝน

สายตาของเกวินมั่นคงและจดจ่อ เครื่องมือในมือของเขาดูราวกับมีชีวิต เขาใช้ปากคีบหยิบเนื้อตายที่เปลี่ยนเป็นสีดำออกอย่างชำนาญ แต่ละท่วงท่าแม่นยำและรวดเร็ว โดยไม่มีการลังเลหรือผิดพลาดแม้แต่น้อย

เมสเตอร์ไคเบิร์นยืนอยู่ข้างๆ สายตาคอยเฝ้าดูทุกการเคลื่อนไหวของเกวิน แววตาแห่งความชื่นชมเริ่มปรากฏบนใบหน้า เต็มไปด้วยความพอใจและความประหลาดใจ เขาอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "เกวิน ผลงานของเจ้าดีเยี่ยมขึ้นเรื่อยๆ ด้วยระดับปัจจุบันของเจ้า เจ้าสามารถตีห่วงโซ่เงินสำหรับวิชาการแพทย์ได้แล้วนะ"

มือของเกวินไม่ได้หยุดชะงัก เมื่อได้ยินคำชมของเมสเตอร์ไคเบิร์น เขาก็ตอบกลับอย่างถ่อมตัวว่า "ทั้งหมดเป็นเพราะคำแนะนำที่ยอดเยี่ยมของท่านครับเมสเตอร์ ข้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก" เขาพูดจบพร้อมกับรอยยิ้มที่จริงใจบนใบหน้า

หลังการผ่าตัด เกวินพันแผลให้ทหารแก่คนนั้นอย่างระมัดระวัง เมสเตอร์ไคเบิร์นก้าวไปข้างหน้า ตรวจสอบอีกครั้งแล้วกล่าวด้วยความพอใจว่า "ดี ทำได้ดีมาก จัดการทำความสะอาดซะ แล้วตามข้าไปดูผู้บาดเจ็บคนอื่นๆ"

ทั้งคู่เดินออกจากห้อง แสงแดดสาดส่องลงมาที่พวกเขา ระหว่างที่เดินไป เมสเตอร์ไคเบิร์นได้ถ่ายทอดประสบการณ์และเทคนิคเพิ่มเติมให้แก่เกวิน เกวินตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ บางครั้งเขาก็ใช้ความรู้และมุมมองจากชาติก่อนมาตั้งคำถามและเสนอทัศนะของตัวเอง เมสเตอร์ไคเบิร์นยิ่งชื่นชมในความสามารถทางการคิดของเขามากขึ้นไปอีก ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิ่มเอิบใจ

วันเวลาผ่านไป เกวินก้าวหน้าอย่างรวดเร็วภายใต้การแนะแนวของเมสเตอร์ไคเบิร์นและความช่วยเหลือจากระบบ ช้าๆ เมสเตอร์ไคเบิร์นเริ่มปฏิบัติกับเกวินในฐานะคู่หูที่สามารถทำวิจัยทางวิชาการร่วมกันได้ มากกว่าจะเป็นเพียงเด็กฝึกงาน มุมมองของเกวินมักจะทำให้ไคเบิร์นเกิดความกระจ่าง และปัญหาหลายอย่างที่รบกวนใจเขามานานก็ได้รับการแก้ไขด้วยแรงบันดาลใจที่ผุดขึ้นมาของเกวิน

เมสเตอร์ไคเบิร์นถึงกับมีความคิดที่จะให้เด็กฝึกงานที่ยอดเยี่ยมคนนี้เข้ามามีส่วนร่วมในงานวิจัยส่วนตัวของเขา แต่การศึกษาเหล่านั้นไม่เป็นที่ยอมรับโดยซิทาเดล เขาจึงไม่กล้าเอ่ยปากชวนเกวินสุ่มสี่สุ่มห้า อย่างไรก็ตาม เขาถูกปัญหาขัดขวางมานานเกินไป และด้วยความจำเป็น เขาจึงทำได้เพียงทดสอบเกวินหลายต่อหลายครั้ง

เกวินซึ่งสัมผัสได้ถึงการทดสอบ ก็ได้แสดงทัศนะเกี่ยวกับการแพทย์ออกมาหลายครั้ง และแสดงออกถึงความเห็นชอบรวมถึงการยอมรับในข้อสันนิษฐานการทดลองบางอย่างของเมสเตอร์ไคเบิร์นที่นำมนตรามาผสมผสานกับการแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการทดลองในมนุษย์ เกวินไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านแม้แต่น้อย และยังให้คำแนะนำมากมายสำหรับเรื่องนี้อีกด้วย

ในห้องทำงานของเมสเตอร์ไคเบิร์น เกวินและเมสเตอร์ไคเบิร์นกำลังสนทนาเรื่องความรู้ทางการแพทย์ เมสเตอร์ไคเบิร์นบ่นไม่หยุดหย่อนถึงความไม่แม่นยำของแผนผังทางกายวิภาค และเขาได้เสนอต่อซิทาเดลซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อขอเริ่มการวิจัยในมนุษย์ที่เกี่ยวข้องอีกครั้ง แต่ซิทาเดลก็มักจะปฏิเสธมันเสมอ