บทที่ 18: วิญญาณยุทธ์ภายนอก ปีกผีเสื้อผีสิงทองคำ (ตอนที่ 1)

บทที่ 18: วิญญาณยุทธ์ภายนอก ปีกผีเสื้อผีสิงทองคำ (ตอนที่ 1)

ป่าพระอาทิตย์ตก

ภายใต้สายตาที่เฝ้ามองของตู๋กูโปและตู๋กูเยี่ยน ฮั่วอวี่ห้าวเริ่มดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปีที่ควบแน่นออกมาจากผีเสื้อผีสิงทองคำ

ในขณะที่กำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณสีม่วง ฮั่วอวี่ห้าวรู้สึกอยู่เสมอว่ามันมีบางอย่างแปลกปลอมปะปนอยู่ด้วย

เวลาผ่านไป ฮั่วอวี่ห้าวเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดัน เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของเขา

เขารู้สึกคันยิบๆ อย่างน่าประหลาดที่บริเวณกระดูกสะบักด้านหลัง ในขณะที่เขากำลังดูดซับพลังของวงแหวนวิญญาณ พลังสายหนึ่งได้สะสมและเริ่มปั่นป่วนอยู่ที่นั่น

นี่คือ—

ฮั่วอวี่ห้าวขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้เขาจะสังเกตเห็นความผิดปกติ แต่ในขณะที่ดูดซับวงแหวนวิญญาณนั้นไม่อาจหยุดกลางคันได้ เขาทำได้เพียงประคองสติไปจนถึงที่สุด

ในเวลานี้ ตู๋กูเยี่ยนสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของฮั่วอวี่ห้าวได้อย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มตกอยู่ในสภาวะที่ยากลำบาก

สีหน้าของตู๋กูโปในตอนนี้ดูแปลกไปเล็กน้อย

เมื่อเวลาผ่านไป ในระหว่างที่ฮั่วอวี่ห้าวกำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณ พลังที่สะสมอยู่ที่กระดูกสะบักของเขาก็ยิ่งมหาศาลขึ้นเรื่อยๆ จนค่อยๆ ก่อตัวเป็นก้อนเนื้อนูนออกมาสองก้อนที่กำลังสั่นไหวเล็กน้อย

“ท่านปู่ เขา...” ตู๋กูเยี่ยนชี้ไปที่ก้อนเนื้อนูนบนหลังของฮั่วอวี่ห้าว นางคิดว่าเขากำลังจะร่างกายระเบิดจากพลังของวงแหวนวิญญาณพันปี จึงดึงแขนเสื้อปู่ด้วยความลุกลี้ลุกลน หวังว่าเขาจะมีวิธีรับมือ

ตู๋กูโปยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกให้นางไม่ต้องกังวล

เขาผ่านโลกมานานและมีสายตาที่เฉียบแหลม ย่อมดูออกว่านี่ไม่ใช่ขีดจำกัดความอดทนทางร่างกายของฮั่วอวี่ห้าว แต่กลุ่มก้อนพลังงานสองกลุ่มที่กำลังรวบรวมอยู่ที่หลังของเขานั้นคืออะไรกันแน่?

ก้อนเนื้อนูนบนหลังของฮั่วอวี่ห้าวขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะฉีกขาดผิวหนังของเขา แม้ในยามที่เขาพยายามรักษาความสงบ แต่เหงื่อเม็ดละเอียดก็ยังผุดออกมาทั่วใบหน้า

พร้อมกับเสียงร้องยาวจากปากของฮั่วอวี่ห้าว ปีกผีเสื้อสีทองขนาดคู่หนึ่งก็พุ่งทะลวงออกมาจากหลังของเขา มันเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน ดูอ่อนนุ่มและบอบบาง พร้อมกับมีขอบสีดำขลับ

ตู๋กูโปและตู๋กูเยี่ยนต่างตะลึงงันกับภาพที่เห็นตรงหน้า

นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

กลิ่นอายพลังของฮั่วอวี่ห้าวกลับคืนสู่สภาวะปกติ วงแหวนวิญญาณพันปีบนร่างกายของเขาค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง และในที่สุดก็สงบลงในฐานะวงแหวนวิญญาณวงที่สอง

ทักษะวิญญาณที่สอง: แสงเจิดจ้า

ผล: รวบรวมพลังจิตและปลดปล่อยแสงสีรุ้งที่มีอานุภาพรุนแรง สร้างความเสียหายที่แท้จริง

ฮั่วอวี่ห้าว

อายุ: สิบเอ็ดปี

ระดับ: มหาคุรุวิญญาณ สองวงแหวน

การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณ: แดง, ม่วง

ระดับพลังวิญญาณ: ระดับ 30

ใช่แล้ว เขาเพิ่งจะบรรลุระดับสองวงแหวน พลังวิญญาณมหาศาลที่สะสมมาจากการดูดซับก่อนหน้านี้ได้ผลักดันเขาให้ก้าวไปสู่อีกระดับโดยตรง จนไปถึงจุดคอขวดอีกครั้งหนึ่ง

ฮั่วอวี่ห้าวค่อยๆ ลืมตาขึ้นและหันกลับไปมองปีกผีเสื้อที่แสนอ่อนนุ่มซึ่งเพิ่งงอกออกมาจากหลังของเขา หัวใจของเขาก็รู้สึกตกใจอยู่บ้าง

กระดูกวิญญาณภายนอก: ปีกผีเสื้อผีสิงทองคำ

นี่เป็นเพียงสัตว์วิญญาณระดับพันปีเท่านั้น เป็นไปได้อย่างไรที่จะดรอปกระดูกวิญญาณภายนอกออกมา?

“กระดูกวิญญาณ?” ตู๋กูโปลูบคางพลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความประหลาดใจ

ตู๋กูเยี่ยนดูจะสับสนเล็กน้อย

กระดูกวิญญาณ? นั่นไม่ใช่สมบัติที่จะดรอปหลังจากสัตว์วิญญาณตายหรอกหรือ?

ปีกผีเสื้อของเขานับรวมด้วยงั้นหรือ?

“หากข้าดูไม่ผิด นี่ควรจะเป็นกระดูกวิญญาณภายนอก เจ้าเป็นเด็กหนุ่มที่โชคดีจริงๆ” ตู๋กูโปกล่าวพลางมองไปที่ปีกผีเสื้อบนหลังของฮั่วอวี่ห้าวด้วยความทึ่ง

ฮั่วอวี่ห้าวไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ

เขาไม่ได้คาดคิดจริงๆ ว่าจะมาเจอสัตว์วิญญาณระดับพันปีที่สามารถดรอปกระดูกวิญญาณภายนอกได้แบบนี้

“ท่านปู่ กระดูกวิญญาณภายนอกคืออะไรคะ?” ตู๋กูเยี่ยนถามด้วยความสงสัย

“นอกจากส่วนหลักทั้งหกส่วนของร่างกายแล้ว ยังมีกระดูกวิญญาณพิเศษที่ติดมาด้วย” ตู๋กูโปอธิบาย

“สัตว์วิญญาณบางชนิดไม่มีกระดูกในตัว เช่น สัตว์วิญญาณประเภทแมลง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะสร้างกระดูกวิญญาณไม่ได้”

“ยกตัวอย่างเช่น 'ก้าม' ของแมงป่อง 'ขา' ของแมงมุม 'เคียว' ของตั๊กแตนตำข้าว และ 'ปีก' ของผีเสื้อ” ตู๋กูโปอธิบายพลางทอดสายตามองไปที่ฮั่วอวี่ห้าว

“แน่นอนว่าโอกาสที่ส่วนต่างๆ เหล่านี้จะดรอปเป็นกระดูกวิญญาณภายนอกนั้นต่ำยิ่งนัก โลกของวิญญาณจารย์ยังคงอยู่ในระหว่างการศึกษาวิจัยเรื่องนี้อยู่” ตู๋กูโปกล่าวต่อ

ตู๋กูเยี่ยนจึงได้เข้าใจว่าเป็นเช่นนี้นี่เอง

ตู๋กูโปมองฮั่วอวี่ห้าวด้วยความรู้สึกอิจฉา

เด็กหนุ่มคนนี้ตอนนี้เป็นเพียงมหาคุรุวิญญาณสองวงแหวน แต่กลับครอบครองกระดูกวิญญาณถึงสองชิ้นแล้ว

รากฐานเช่นนี้แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์ยังต้องอิจฉา วาสนาของเขาช่างมหาศาลจริงๆ

ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่เพียงแต่มีโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ แต่เขายังมีเบื้องหลังที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ใครเล่าจะต้านทานไหว?

“กระดูกวิญญาณภายนอกนี้มอบความสามารถพิเศษอะไรให้เจ้าบ้าง?” ตู๋กูโปถามฮั่วอวี่ห้าว

“หากถามถึงทักษะวิญญาณ พื้นฐานแล้วก็คือ 'การบิน' ครับ” ฮั่วอวี่ห้าวกล่าวพลางลองควบคุมปีกผีเสื้อสีทองด้านหลังให้ขยับเบาๆ จนเกิดลมพัดออกมาเล็กน้อย

ตู๋กูเยี่ยนเต็มไปด้วยความอิจฉา

หากวิญญาณจารย์ไม่มีวิญญาณยุทธ์ประเภทบิน วิญญาณจารย์คนอื่นๆ จะต้องรอจนถึงระดับวิญญาณพรหมยุทธ์เจ็ดวงแหวนเป็นอย่างน้อย ถึงจะได้รับความสามารถในการบิน

นั่นเป็นเป้าหมายที่ห่างไกลนัก ทว่าเขากลับครอบครองมันได้ตั้งแต่ตอนนี้

“กระดูกวิญญาณภายนอกของเจ้าดูไม่สะดุดตานัก หากคนอื่นไม่รู้สถานการณ์เฉพาะของวิญญาณยุทธ์เจ้า คนนอกส่วนใหญ่คงจะเข้าใจผิดว่าเป็นลักษณะภายนอกที่แสดงออกมาจากการสถิตร่างวิญญาณยุทธ์ นี่จะเป็นการพรางตัวที่ดีมากสำหรับเจ้า” ตู๋กูโปกล่าว

“ท่านผู้อาวุโสหมายความว่า ข้าสามารถอ้างกับคนภายนอกว่าวิญญาณยุทธ์ของข้าคือผีเสื้อผีสิงทองคำได้งั้นหรือครับ?” ฮั่วอวี่ห้าวถาม

“ใช่แล้ว แม้เจ้าจะเปิดใช้งานเนตรวิญญาณ แต่มันก็จะไม่ดึงดูดความสนใจมากเกินไป คนส่วนใหญ่จะมุ่งเน้นไปที่รูปลักษณ์ที่แสดงออกมาภายนอก”

“จำไว้ว่า กระดูกวิญญาณคือขุมทรัพย์ในโลกของวิญญาณจารย์ที่สามารถทำให้คนบ้าคลั่งและยอมทิ้งหลักการทุกอย่างได้ เจ้าต้องไม่เปิดเผยมันให้ใครเห็นเด็ดขาด” ตู๋กูโปเตือน

“ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะครับท่านผู้อาวุโส” ฮั่วอวี่ห้าวประสานมือคารวะตู๋กูโปอย่างนอบน้อม

“ไม่ต้องพิธีรีตองมากไป” ตู๋กูโปโบกมือ

“วงแหวนวิญญาณวงที่สองของเจ้าอยู่ในระดับพันปีแล้ว เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป มันจะดึงดูดการทาบทามจากขุมกำลังสำนักต่างๆ บนทวีปอย่างแน่นอน และสำนักวิญญาณยุทธ์ย่อมเป็นหนึ่งในนั้น”

“หากเจ้าเต็มใจจะเข้าร่วม มันย่อมเป็นเส้นทางที่กว้างขวางที่จะทำให้เจ้าได้รับทรัพยากรที่ดีที่สุดในสำนักวิญญาณยุทธ์ แต่หากเจ้าไม่เต็มใจจะเข้าร่วม เจ้าก็ต้องระวังพวกเขาให้ดี พวกจอมบงการในตำแหน่งสูงๆ เหล่านั้น สำหรับอัจฉริยะที่พวกเขาไม่สามารถดึงเข้าพวกได้ วิธีการของพวกเขาโหดเหี้ยมและมืดมนเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้นัก”

“ขอบพระคุณสำหรับคำสั่งสอนครับท่านผู้อาวุโส อวี่ห้าวจะจดจำคำแนะนำของท่านและจะระมัดระวังคำพูดและการกระทำอย่างแน่นอน” ฮั่วอวี่ห้าวแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจ

เขารู้สึกได้ว่าตู๋กูโปกำลังคำนึงถึงสวัสดิภาพของเขาจริงๆ

แม้ว่านิสัยของเขาจะดูแปลกประหลาด แต่หากได้รับความยอมรับจากเขาแล้ว เขาคือคนที่ควรค่าแก่การไว้วางใจและพึ่งพาได้อย่างแน่นอน

“ในเมื่อเจ้าล่าวงแหวนวิญญาณวงที่สองเสร็จสิ้นแล้ว ก็ถึงเวลาที่เราต้องไปจากที่นี่เสียที จุดหมายต่อไปของเจ้าคือที่ไหน และต้องการให้ข้าไปส่งไหม?” ตู๋กูโปถาม

ฮั่วอวี่ห้าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ท่านผู้อาวุโสอิเล็กโทรลักซ์เพิ่งจะฟื้นคืนชีพ และจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของท่านยังคงอ่อนแอ ทางเหนืออันไกลโพ้นนั้นเต็มไปด้วยอันตราย ดังนั้นจึงอาจเลื่อนออกไปก่อนได้

เขาจำได้ว่าในบรรดาสี่ตระกูลที่ขึ้นตรงต่อสำนักเฮ่าเทียน ดูเหมือนตระกูลคล่องแคล่วจะครอบครองยาทิพย์ที่ช่วยบำรุงจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า โสมโลหิตมังกรผลึก

เขาจะไปหายาทิพย์นั่นมาเพื่อช่วยให้จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของท่านผู้อาวุโสมั่นคงยิ่งขึ้นก่อน แล้วค่อยมุ่งหน้าไปยังแดนเหนืออันไกลโพ้น

แต่เขายังคงต้องหาข้อมูลก่อนว่าตระกูลคล่องแคล่วตั้งอยู่ที่ใด

นอกจากนี้ เม็ดยาวารีลึกลับยังคงต้องนำไปเข้าโรงประมูล

“เมืองเทียนโต่วครับ” ฮั่วอวี่ห้าวกล่าว

“ประจวบเหมาะพอดี พวกเรากำลังจะกลับไปที่เมืองเทียนโต่วอยู่พอดี” ตู๋กูโปกล่าวพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง

เดิมทีเขาคิดว่าคงจะต้องแยกทางกันเสียแล้ว นี่จึงเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจและน่ายินดีอย่างยิ่ง

ในเมื่อต่างก็มุ่งหน้าไปเมืองเทียนโต่วเหมือนกัน ต่อไปพวกเขาย่อมมีโอกาสได้ติดต่อกันมากขึ้น

“ถ้าอย่างนั้นคงต้องรบกวนท่านผู้อาวุโสแล้วครับ” ฮั่วอวี่ห้าวกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ

“ไม่ต้องเกรงใจไป” ตู๋กูโปโบกมือพร้อมรอยยิ้ม